مرهم زخم های از خنجرت بشکفته ام هم تو
شوکرانت را بنوشانی به لبهایم
چه خونخوار بوسه ای از هر دو چشمت کشورم را سمت تسلیمی خود خواند
چه تصمیمی
چه راهی جز رها بودن درون حس مرگی نرم در تنپوشه ای از هر طرف غرق نفسهایت
نجوم کهکشان چشمهای تو
تمامم را به خود محصور کرده
مرا با خود ببر
اینجا نه جای زندگی بی تو
نه جای بی تو تا یک دم فرو بردن
جهان تنها به لبخند تو میارزد؛
و من دلتنگ آن تنگی آغوشم
و دستانی که تن تیزی من را شکل ابریشم بخواباند
بلبخند و تمام زخمهایم را دوا کن
جهان تنها به لبخند تو می ارزد.
2:40
99/2/24
#شعرشنیدنیست #هومن_بهادری
شوکرانت را بنوشانی به لبهایم
چه خونخوار بوسه ای از هر دو چشمت کشورم را سمت تسلیمی خود خواند
چه تصمیمی
چه راهی جز رها بودن درون حس مرگی نرم در تنپوشه ای از هر طرف غرق نفسهایت
نجوم کهکشان چشمهای تو
تمامم را به خود محصور کرده
مرا با خود ببر
اینجا نه جای زندگی بی تو
نه جای بی تو تا یک دم فرو بردن
جهان تنها به لبخند تو میارزد؛
و من دلتنگ آن تنگی آغوشم
و دستانی که تن تیزی من را شکل ابریشم بخواباند
بلبخند و تمام زخمهایم را دوا کن
جهان تنها به لبخند تو می ارزد.
2:40
99/2/24
#شعرشنیدنیست #هومن_بهادری
تو را که در سینه ام پنهان کردم
با خودم گفتم : زندگی میشود
کمی بلندتر از زیر لب؛
لای در
مرگ نگاهمان میکرد :
تجسم آوای فشار گلو به خفگی
من جانِ کندنی میکَنَم
تو
بلوغ سبز و زهرآلوده آوازخوانی
که نفس از من میگیری و
گام رویشان میگذاری و
میروی تا به هلال شب دست بکشی.
04:26 اوقاتم
5/بهمن/1400
#هومنانه
با خودم گفتم : زندگی میشود
کمی بلندتر از زیر لب؛
لای در
مرگ نگاهمان میکرد :
تجسم آوای فشار گلو به خفگی
من جانِ کندنی میکَنَم
تو
بلوغ سبز و زهرآلوده آوازخوانی
که نفس از من میگیری و
گام رویشان میگذاری و
میروی تا به هلال شب دست بکشی.
04:26 اوقاتم
5/بهمن/1400
#هومنانه
👌1👀1
از
گاو که یونجه
تا
شما که گوشت
من برایتان صرفاً قصابی لاغرم
دیروز زنم فریاد میزد:
خانهمان گاوداری کوچکیست
پسرم گوساله ای که همیشه گرسنه و من
کندترین چاقو ته کشو
زنم فریاد میزد
چاقو تیز کنم
که قبل از سلاخی
همه چیز آماده خونریزی
و هر گلو آمادهست
(دست و پا بزن تا عمر از تنت بزند بیرون)
کشتن بوی غذای تازه میدهد
زنم، دست پخت محشری دارد
پس دستش را برای نهار
لبخند شیرینی میزند گوساله
با دستهای خونیم بغلش میکنم
صورتش را لمس
نفس هاش را تنفس
دستش را
که هنوز طاقت چاقو ندارد اما همچنان نگهش داشته
به گردنم میبرد
لبخند شیرینی میزند گوساله
02:30
1401/6/28
#هومنانه
گاو که یونجه
تا
شما که گوشت
من برایتان صرفاً قصابی لاغرم
دیروز زنم فریاد میزد:
خانهمان گاوداری کوچکیست
پسرم گوساله ای که همیشه گرسنه و من
کندترین چاقو ته کشو
زنم فریاد میزد
چاقو تیز کنم
که قبل از سلاخی
همه چیز آماده خونریزی
و هر گلو آمادهست
(دست و پا بزن تا عمر از تنت بزند بیرون)
کشتن بوی غذای تازه میدهد
زنم، دست پخت محشری دارد
پس دستش را برای نهار
لبخند شیرینی میزند گوساله
با دستهای خونیم بغلش میکنم
صورتش را لمس
نفس هاش را تنفس
دستش را
که هنوز طاقت چاقو ندارد اما همچنان نگهش داشته
به گردنم میبرد
لبخند شیرینی میزند گوساله
02:30
1401/6/28
#هومنانه
گلوله های فرو رفته در تن این عکس
بدنت را کشته است
من، شاعر کپشن های مردهات هستم
تا آخرین محتوا حاوی غم نان و درد جان
رنجی که بر نیمه انسانیم فشار میآورد
و پوسیدن عاشقانهای این مابین در جریان
گفتم : آنچنان که فکر میکنی هم بد نیست
جسدت تکان نخورد
خندیدیم و لایک کردیم
باور کردیم خانهمان همین اتاق
خانواده بیرون گلوله خورد
خون ریخت روی زمین، قاب را پر کرد
یکنفر کامنت گذاشت : عالی بود
بعد چندتا گل و قلب نارنجی
1402/02/17
02:05
#هومنانه
بدنت را کشته است
من، شاعر کپشن های مردهات هستم
تا آخرین محتوا حاوی غم نان و درد جان
رنجی که بر نیمه انسانیم فشار میآورد
و پوسیدن عاشقانهای این مابین در جریان
گفتم : آنچنان که فکر میکنی هم بد نیست
جسدت تکان نخورد
خندیدیم و لایک کردیم
باور کردیم خانهمان همین اتاق
خانواده بیرون گلوله خورد
خون ریخت روی زمین، قاب را پر کرد
یکنفر کامنت گذاشت : عالی بود
بعد چندتا گل و قلب نارنجی
1402/02/17
02:05
#هومنانه
👌2👀1
چشمم را از کاسه الکل درمیآورم
سر بکشم
از روی میز مردنت دست میکشی
و رنگ رگهات روی لب میخندی
-سلام
یکی از پنجره اندوهم را تماشا میکند
کسی که طبیعتاً چارچوب تنش از من سالم تر و
قصه های مادرش به یاد و
سهم ارث پدریش
صدای باران وقتی که صدای آخرین خاطرهست؛
پیشبینی شده بودم میمیرم
اما اندوهِ پیش تو زندگی کردن سنگینتر
که لای طعم آغوش
قفسی در سینهام از پرنده خالی میشود.
-سلام
کلنجار با خودم رفتم قلبم را قورت بدهم
مرد بودنم تحت تأثیر شکست خوردنهام
توی گلو بغض کرد
بین بوسیدن ماندم چطور گریه کنم
نفهمی دارم از عشق میافتم
(بوی الکل تنها دلیل گریه نکردن)
به پنجره بستگی دارد
باز اندوهی برای تماشا داشته باشم
یا به مردن بپردازم
#هومنانه
سر بکشم
از روی میز مردنت دست میکشی
و رنگ رگهات روی لب میخندی
-سلام
یکی از پنجره اندوهم را تماشا میکند
کسی که طبیعتاً چارچوب تنش از من سالم تر و
قصه های مادرش به یاد و
سهم ارث پدریش
صدای باران وقتی که صدای آخرین خاطرهست؛
پیشبینی شده بودم میمیرم
اما اندوهِ پیش تو زندگی کردن سنگینتر
که لای طعم آغوش
قفسی در سینهام از پرنده خالی میشود.
-سلام
کلنجار با خودم رفتم قلبم را قورت بدهم
مرد بودنم تحت تأثیر شکست خوردنهام
توی گلو بغض کرد
بین بوسیدن ماندم چطور گریه کنم
نفهمی دارم از عشق میافتم
(بوی الکل تنها دلیل گریه نکردن)
به پنجره بستگی دارد
باز اندوهی برای تماشا داشته باشم
یا به مردن بپردازم
#هومنانه
👌2👀1
شعر شنیدنیست
چشمم را از کاسه الکل درمیآورم سر بکشم از روی میز مردنت دست میکشی و رنگ رگهات روی لب میخندی -سلام یکی از پنجره اندوهم را تماشا میکند کسی که طبیعتاً چارچوب تنش از من سالم تر و قصه های مادرش به یاد و سهم ارث پدریش صدای باران وقتی که صدای آخرین خاطرهست؛ پیشبینی…
Hoomananeh - be panjere bastegi darad
<unknown>
5👌4👀1