بد جور ازت بدم میاد...!

ع حال خرابی ک نی تجویزی براش...!

گاهی فکر میکنم قلبِ من چقدر طاقت داره که
تا الان از هم نپاشیده؟
مغزم چقدر گنجایش داره که تا الان نترکیده؟
روحم چی؟ دیگه چقدر باید زخم برداره تا بالاخره
یه روزی ، یه جایی منو زمین بزنه؟
اصلا منو بیخیال
تو خودت گاهی به این فکر نمیکنی که چطور داری
تحمل میکنی این همه درد و غمو؟

من عاشق چشماتم...!

دلم توجه او را میخواد
دلم سفر با او را میخواد
دلم صدا زدن او را میخواد
دلم لمس کردن او را میخواد
دلم دلخوشی با او را میخواد
دلم هرجا رفتن با او را میخواد
بهش نگید، اما من دلم او را میخواد.

خودت مراقبم باش نگو خدافظت:)

من نمیدونم تو گوشه‌ی ذهنت،
جایی برایِ من هست یا نه
ولی اینو خوب میدونم
که تو هر لحظه بیشتر از قبل، تو ذهنم پراکنده میشی
و من هر لحظه بیشتر از قبل، مبتلایِ تو میشم...

دور شم از زخم زبون آدما...!

ببخشید ک روت حساب باز کردیم...!

به کسی که دوستش دارید ، زندگی ببخشید
بشینید پای حرفاش و براش شعر بخونید
ازش درباره اتفاقات روزش بپرسید
بشید شونه‌ ای برایِ گریه هاش
باهاش قدم بزنید و موزیک گوش کنید
براش گل بخرید و باهم کتاب بخونید
براش نور بشید و گرما بخشِ جونش تو سردیِ زمستون
جونِ دوباره بشید براش تو این روزایِ پر تَنِش

من هی میبخشم‌
هی میبخشم
هی میبخشم
هی میبخشم
بازم میبخشم
همچنان میبخشم
و تو فکر میکنی اوکی پس من هر اشتباهی میکنم این منو میبخشه
ولی بعدش یهو
میبینی من بدون خداحافظی از زندگیت رفتم
حالا تو بگرد دنبال من.

جدید

من عاشق چشماتم...!

سخت گذشت تا فهمیدم
پریدن توی یه رابطه جدید نجاتم نمیده
دادنِ شانس دوباره به اکس، عوضش نمیکنه
حس یک‌طرفه هیچوقت پایان خوشی نداره
تفاهم تو رابطه با تحمل کردن فرق داره
بین دوست داشتن و خواستنِ آدما
زمین تا آسمون فاصلس.
آدما که همو بخوان، بدست میارن
مهم نیست چی جلوشونه، مهم خواسته شون.
اما آدمی که فقط دوست داره،
ی روزی از دوست داشتنش می‌کشه کنار.
همینقدر ساده، سخته بفهمی؟
دوباره بخون.

مصداق همان( وای ب حال دگران)شد

خیلی دلم میخواد با تموم وجودم داد بزنم خسته ام
یه جوری داد بزنم که حنجره ام درد بگیره.
ولی
نمیشه.
دیگه آروم گریه کردنو یاد گرفتم انگاری
بی صدا تو خلوت خودم اشک بریزم.
فقط هم خدا میدونه چقدر تو گلوم داد هایی که فریاد نشده
و به همین زودی خفه ام میکنن.

یه نوع افسردگی هست به اسم «دیس تایمیا»؛ یعنی اینجوریه که شما همه کارهات رو انجام میدی، دوستات رو میبینی، درس میخونی، مهمونی میری و … ولی در نهایت همه‌ی زندگیت پر از احساس سنگینی، خستگی و نااُمیدیه.

لطفا ازم نپرس چمه
چون خودمم نمیدونم
انگار همیشه یه غمی ته دلم سنگینی میکنه
و با هیچی هم حل نمیشه،
اگه همه چی هم خوب باشه،
باز ‌بعضی شبا دلم میخواد تا صب بیدار بمونم
و با آهنگام گریه کنم
اگه دلیلی هم براش نداشته باشم باز بعضی
روزا حوصله انجام هیچ کاری رو ندارم،
بعضی وقتا حوصله جواب پیام دادن ندارم،
حتی اگه هیچ دلیلی هم نداشته باشه بعضی وقتا
دوست دارم برم رو یه پل و خودمو پرت کنم پایین،
تا خلاص شم از اینهمه گریه و غم...

تو هر رابطه ای
بعد یه مدت همه چیز تکراری میشه
تموم کارای طرف مقابلت
رفتارش، حرفاش و بحث هاش.
بخوام کلی بگم
شاید ی مدت هیچ چیز جدیدی نبینی
ولی دقیقا باید از اونجا به بعد
دوسش داشته باشی و کنارش بمونی
باید از اونجا به بعد همه چیزو
باهاش تجربه کنی و همه چیزو با بودنت
از یکنواختی در بیاری.
اگه به این مرحله از رابطه رسیدی
و باز هم این تکرار رو دوست داشتی
تو یه عاشق واقعی هستی
و لیاقت اون آدم رو داری.

اگه نمی‌تونید قشنگتر از تنهایی های هم باشید
وقت همو نگیرید...!