عاشقانه
پنجشنبه ۲ آذر ۱۳۹۱

راننده پیر بود ولی از شانه‌های قطورش معلوم بود که در جوانی ورزش می‌کرده. من جلو نشسته بودم و بیرون را نگاه می‌کردم. زنی با مرد مسنی که بیمار به نظر می‌رسید کنار خیابان ایستاده بود. احتمالاً از درمانگاهی که همان‌جا بود بیرون آمده بودند. زن برای ماشین‌هایی که رد می‌شدند دست تکان می‌داد، ولی هیچ ماشینی نمی‌ایستاد؛ شاید چون راننده‌ها می‌دانستند که سوار و پیاده کردن این پیرمردِ مریض کار آسانی نیست. چهره‌ی زن مشخص نبود و نمی‌توانستم بفهمم چندساله است، اما از مرد جوان‌تر به نظر می‌رسید. راننده جلو پای‌شان ایستاد. زن درِ عقب را باز کرد و پیرمرد بیمار به‌سختی با کمک زن سوار شد. وقتی زن روی صندلی آرام گرفت نفس‌نفس‌زنان گفت (خدا پدر و مادرت‌رو بیامرزه... هیچکی واینمیستاد.) راننده از آینه به زن نگاه کرد و خشکش زد. برگشتم و دیدم که زن هم خشکش زده. رنگ از صورت هر دو پریده بود. دست‌های راننده روی فرمان می‌لرزید. زن گفت (نگه‌دار... پیاده می‌شیم.) راننده با صدایی که از ته چاه در می‌آمد گفت (می‌رسونم‌تون.) زن گفت (نگه دار... نگه دار.) راننده ایستاد و زن با چنان سرعتی خودش و شوهرش را از ماشین بیرون کشید که ترسیدم بلایی سرشان بیاید. راننده با صورت سنگ‌شده‌اش راه افتاد. از راننده پرسیدم (خوبید؟) راننده جواب نداد و رفت.

#تاکسی_سواری / #سروش_صحت

𝐞𝐯𝐞𝐫𝐰𝐫𝐢𝐭𝐞… ⚯ 🚕 𝐞𝐯𝐞𝐫𝐛𝐨𝐨𝐤… ⚯

می‌گویند زیاد فحش می‌دهی، یعنی چه؟

برای آن‌هایی که زندگی‌ام را به گُه کشیده‌اند شعر بنویسم؟

— بوکوفسکی ☺️

بعضی آدم‌ها باعث می‌شوند که خنده شما کمی بلندتر، لبخندتان کمی درخشان‌تر و زندگی‌تان کمی بهتر شود.

سعی کنید یکی از این آدم‌ها باشید :)

— گراهام گرین

𝐞𝐯𝐞𝐫𝐰𝐫𝐢𝐭𝐞… ⚯ 🛁 𝐞𝐯𝐞𝐫𝐛𝐨𝐨𝐤… ⚯