توی هوش مصنوعی رباتیک و ادراک محیطی سریع، خصوصا تو پهپادها، هواپیماها و... یه نوع مدل هوش مصنوعی وجود داره تحت عنوان هوش مصنوعی جهشی، SNNs

هوش مصنوعی های بزرگ یا همون llm ها، 24 ساعته فعالن در حال کارن، و ترنسفورمرها همیشه در حال فعالیتن اما SNN ها ذاتا خاموشن تا وقتی ریکوئست بیاد و ظرف چند هزارم ثانیه پالس شلیک کنن

بخوام مثال بزنم چطوریه، این مدل‌ها در لحظه میتونن پردازش کنن، و خیلی انرژی به شدت پایینی مصرف میکنن. مثلا مغز انسان رو در نظر بگیرید برای دیدن و شنیدن انرژی خاصی نمیبره و ناخودآگاه فعاله. و SNN ها هم همین شکلی‌ان

کاربردش مثلا توی رهگیری موشک‌هاست. توی این جور مواقع، یک مدل سنگین به کار نمیاد نیازمند مدل دقیق و سریعه و SNN میاد وسط در میکروثانیه هم پردازش میکنه هم پالس ریکوئست میفرسته مثلا میکارن تو دوربین، اگر مثلا مگس از جلوش رد شد، پالس رو شلیک کنه

خلاصه چیز جالبیه علت اینکه توی مدل های بزرگ نمیارنش، بخاطر چالش های ریاضی در یادگیری وسیعه، که شدنی نیست. ولی در رباتیک و کارای سرعتی شاهکاره حتی تو تراشه‌هایی که تو چشم نابینایان میذارن قابل استفاده هست. هم بهینه هم سریع و پردازش لحظه‌ای

خلاصه چیز جالبیه علت اینکه توی مدل های بزرگ نمیارنش، بخاطر چالش های ریاضی در یادگیری وسیعه، که شدنی نیست. ولی در رباتیک و کارای سرعتی شاهکاره حتی تو تراشه‌هایی که تو چشم نابینایان میذارن قابل استفاده هست. هم بهینه هم سریع و پردازش لحظه‌ای

دنیای کامپیوتر خیلی بزرگه یه سری حوزه‌ها دست نخوردن، در سطح تحقیقاتی‌ان شاید یه روز حوزه برنامه نویسی وب از بین بره یا کلا خیلی حوزه‌ها که تا الان پابرجا بودن ولی حوزه جدید زیاد میاد. اونقدر که بمونی کدوم سمت بری.

هرچقدر ساخت یک چیز برای انسان ارزون‌تر بشه جاه‌طلبی انسان هزاران برابر برای ساخت سیستم‌های پیچیده‌تر رشد میکنه. و به مثابه این ناگزیر کلی رشته جدید میاد.

ابزار جدید، مسئله جدید پدید می‌آورد. حتی اگر روزی به ابرهوش برسیم بازم بنظرم تمام حوزه‌ها توسط ماشین بلعیده نمیشن 100 سال پیش کی فکر می‌کرد چیزی به نام برنامه نویسی وب بیاد هیچ واژه‌ای براش نداشتن. و 10 سال دیگه برای مسائل جدید ما الان واژه نداریم.

اگر میخوای با ai مسابقه بدیم که باختیم. انسان فقط خلاقیت نیست، این ایده مضحک قیاس رو از ذهنمون بیرون کنیم. من از افقی حرف می‌زنم که هنوز دیده نمیشه. اساسا ساختار ادراکی براش نداریم.

این طرز تفکر خلاقیت همیشه مال انسانه، انسان رو از بدو تولد شبیه یه کارمند کائنات فرض کرده؛ کارمندی که اگر تسک روزانه رو از دستش بگیری، روی دست آفرینش باد می‌کنه

دقیقا اینجوریه: ارزش تو دقیقا مساویه با کارایی، فایده و محصولی که تولید می‌کنی. این حرفا مال موجودیه که خودش رو مثل آچار فرانسه یک‌بارمصرف می‌دیده.

اگر ماشینی بیاد که تمام بارهای عقلانی، منطقی و فکری رو برداره، فاجعه رخ نداده؛ برای اولین بار در تاریخ، انسان مجبور نیست برای اثبات ارزش خودش بدوئه و خودش رو با خروجی کارهاش امتیاز بده. به نظر من داستان درونی تازه جالب میشه.

فکر کن بشر چند قرنه خودش رو شبیه ماشین فرموله کرده، و حالا که ماشین واقعی اومده، نگران شده که شاید دیگه نتونه مثل یک ماشین پردازشگر زندگی کنه. 🗿

این مدل jev که اومده هم معماری جالبی داره https://typesafe.ai/blog/introducing-system-one-models-and-jev

این llm نیست صرفا مدل تصمیم گیریه مثل یک روتر گیت عمل میکنه

مثلا llm ها توکن به توکن میرن جلو ولی jev کامل این مرحله حذف کرده اصلا جواب بهتون نمیده، چت نمیکنه کد نمیزنه فقط بر اساس باینری و کارهای ریاضی تصمیم نرم‌افزاری میگیره بیشتر بدرد معماری ایجنتیک میخوره. سرعتش بی‌نظیره.

طبق چیزی که استارتاپش گفته، برپایه RLCD اموزش دادن. که مخفف یادگیری تقویتی از تصمیم‌های کالیبره شده‌ست. یعنی مدل جریمه میشه اگر خطا کنه، و درصدها و روتری که فیکس میکنه توی ریاضی قابل اتکاست.