​این ارزش زیبا شناختی یک شاهکار در بی‌ نقص بودن تمام متغیرهاش نیست،
در شدت اثر یه ویژگی هست که نویسنده زندگیشو پاش گذاشته و عمیقش کرده.

میتونه در یک حوزه سقف تازه‌ای در ادبیات بزنه و شاهکار باشه
اما لازم نیست در تمام عناصر شاهکار باشه.
که اساسا شدنی هم نیست.

این قضیه حل کردن مسئله ریاضی توسط gpt astra
هنوز توسط جامعه ریاضی پذیرفته نشده.

چندتا نکته هست که جوابی براش ندادن
اول که openai گفته با زبان اثباتگر Lean اثبات کردن
اما نکته اینه زبان Lean خیلی کنده
حتی با 10هزار ایجنت هم همچنان توی این تایم کوتاه شک وجود داره.

امروز یه مقدار بیشتر رو گزارش آنتروپیک زوم کردن
یه سری اکانت دیگه مرتبط با ج ا از کلاود برای جمع‌آوری دیتاهای AIS/ترانسپوندر کشتی‌ها، تصاویر ماهواره‌ای تجاری و عکس‌های نظامی استفاده کردن همچنین تشخیص هویت نیروهای دریایی آمریکا از رو عکس‌ها،کپشن‌ها
و این اطلاعات رو به شکل یه پرونده ترور دسته بندی میکردن

با این حرکاتی که ج ا زده
احتمال اینکه شرکت‌های خارجی دسترسی‌هامون به سرویس‌هاشون رو ببندن زیاده.

وقتی میفهمی با دلار 237,500 هزار تومنی تو دیگه خواننده کتاب مسخ نیستی! در واقع تو خود گرگوار سامسا هستی:

از بازتعریف تاریخ هم شانس نیاوردیم
مثلا الان یه نفر کتابی در مورد بدبختی‌های ما بنویسه
ده سال دیگه کی می‌خواد بخونه؟
ربات‌ها؟

ایرانی بس کن، درباره همه چیز نظر نده

شرکت‌ها اصلا بر اساس چت کاربران مدل رو آموزش نمیدن، پر نویزه و دیتای کثیفه.

در واقع مدل رو بازخورد کاربر بهتر میکنن
اما نه اینکه بیان چت‌های کثیف کاربر رو به خورد مدل بدن.
مدل به فنا میره که😂

احتمالا دیدید که گاهی وقت‌ها gpt دو نوع پاسخ میده و میپرسه از کدوم خوشتون اومد؟
توی الگوی DPO، ضرر هر گرادیان رو محاسبه میکنن، بعد در مراحل پس آموزش بعدی، وزن‌های مدل رو طوری آموزش میدن تا به سمت پاسخ‌های مطلوب حرکت کنه.

ما دو نوع فاز در یادگیری یک LLM داریم
مرحله پیش آموزش
مرحله پس آموزش

در فاز پیش آموزش، مدل زبان و جهان و اون آموزش اصلی رو میگیره.

در پس آموزش فقط یادمیگیره چطور خوب رفتار کنه

در فاز اولیه یعنی پیش آموزش نرخ یادگیری به شدت بالاست، تا گرادیان‌ها بتونن چینش جملات، ساختار رو جا به جا کنن، گرامر و فکت ها رو در میلیاردها پارامتر جا بدن

اما در فاز پس آموزش، نرخ یادگیری رو مقادیر پایین قفل میشه
بنابراین مدل نمیتونه مثلا یک فکت رو عمیق یاد بگیره، چون متن درون وزن‌ها توزیع نمیشه.

زندگی امان نمیده که بتونم یادگیری ماشین لرنینگ رو جلو ببرم.
هعی
چی بگم والا

داشتم فکر می‌کردم، من داستان می‌خونم که لذت ببرم.
اگر ai بتونه یه روزی داستانی با همین کیفیت اونم هر طور دلم بخواد بنویسه در چند ثانیه.
و حتی بتونه تجربه زیسته انسانی هم بازسازی کنه.
آیا نمی‌خونمش؟
صرفا چون دست انسان توش نبوده؟

احتمالا در کوتاه‌مدت و در عمل، قطعا می‌خونمش،
چون سیستم پاداش مغز به دنبال روایت و تعلیقه،
حتی اگر مقدمه داستانو بخونم خوشم بیاد مغزم درگیر داستان میشه و میخونه.

مسئله اینه که بخش عمده بار عاطفی ادبیات، نه در ذهن نویسنده، بلکه ذهن خواننده هست که بهش معنا میده.
این ذهن خواننده هست که داستان رو با زخم‌های و اثرات روانی ذهنش ترکیب میکنه و لذت میبره.
ادبیات آئینه ماست.
اگر داستانی که ماشین نوشته همین اثر رو بذاره، ناخودآگاه غرق در داستان میشیم.
چون داستان، آئینه ماست.
به این قضیه میگن مرگ مؤلف.