..

0:13

زخمم را پذیرفته‌ام،
اما با هر اتفاق
باز به سراغش می‌روم،
برای آنچه می‌توانست باشد سوگواری می‌کنم و با خود می‌گویم:
اگر این زخم نبود،
شاید زندگی این‌گونه نمی‌شد.

راه برگشتی وجود نداره، قدر همه چیزو همون موقع بدونید.

ولی جدی جدی، چقدر بیشتر از سنم فهمیدم و درک کردم و چقدر زندگی ازم آدم ساکت تری ساخت.

مشکل اینه که همش میخواستم درستش کنم، درحالی که باید ولش میکردم.

-

یه روز اونی که میترسی نباشه رو خودت حذف میکنی.

بعضی از آدما چه باهاشون حرف بزنی، چه باهاشون حرف نزنی، همیشه برات مهم و با ارزش می‌مونن.

🤍~

طرحواره رها شدگی یعنی همیشه انتظار ترک شدن داری، حتی وقتی کسی کنارته.
مثل این که با یه چمدونِ بسته همیشگی زندگی کنی.

از تو گله‌ای نیست عزیزم؛ برای دوست داشته شدن زیادی غمگین و افسرده بودم.

:)🩵

لطفی هم کردیم دلی بوده، وگرنه شما طایفتم واسه ما سودی نداره.

مهم نیست چی ندارم چون تو رو جای همش دارم.

نه بر شانه پدر گریستیم، نه درد دل با مادر کردیم تا مبادا غصه دار شود، خودمان خودمان را بزرگ کردیم، از بیرون گل بل بل، از درون ویران.

او امن بود؛
اگر دیگران به من می‌گفتند نکن، او همیشه دست هایش را دراز می‌کرد تا بعد از گریه اشک هایم را پاک کند.