بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ العَن أعدائهم أَجْمعين
🍎فضیلت شماره 5419
وَ رَوَى الْقَاضِي أَبُو عَمْرٍو عُثْمَانُ بْنُ أَحْمَدَ عَنْ شُيُوخٍ بِإِسْنَادِهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلی الله علیه و آله لِعَلِيٍّ صلوات الله علیه قُمْ بِنَا إِلَى صَنَمٍ فِي أَعْلَى الْكَعْبَةِ لِنَكْسِرَهُ فَقَامَا جَمِيعاً فَلَمَّا أَتَيَاهُ قَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلی الله علیه و آله قُمْ عَلَى عَاتِقِي حَتَّى أَرْفَعَكَ عَلَيْهِ فَأَعْطَاهُ عَلِيُّ ثَوْبَهُ فَوَضَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله عَلَى عَاتِقِهِ ثُمَّ رَفَعَهُ حَتَّى وَضَعَهُ عَلَى الْبَيْتِ فَأَخَذَ عَلِيٌّ صلوات الله علیه الصَّنَمَ وَ هُوَ مِنْ نُحَاسٍ فَرَمَى بِهِ مِنْ فَوْقِ الْكَعْبَةِ فَنَادَى رَسُولُ اللَّهِ انْزِلْ فَوَثَبَ مِنْ أَعْلَى الْكَعْبَةِ كَأَنَّمَا كَانَ لَهُ جَنَاحَانِ وَ يُقَالُ إِنَّ عُمَرَ كَانَ تَمَنَّى ذَلِكَ فَقَالَ صلوات الله علیه إِنَّ الَّذِي عَبَدَهُ لَا يَقْلَعُهُ وَ لَمَّا صَعِدَ أَبُو بَكْرٍ الْمِنْبَرَ نَزَلَ مِرْقَاةً فَلَمَّا صَعِدَ عُمَرُ نَزَلَ مِرْقَاةً فَلَمَّا صَعِدَ عُثْمَانُ نَزَلَ مِرْقَاةً فَلَمَّا صَعِدَ عَلِيٌّ صَعِدَ إِلَى مَوْضِعٍ يَجْلِسُ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ فَسَمِعَ مِنَ النَّاسِ ضَوْضَاءً فَقَالَ مَا هَذِهِ الَّذِي أَسْمَعُهَا قَالُوا لِصُعُودِكَ إِلَى مَوْضِعِ رَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه و آله الَّذِي لَمْ يَصْعَدْهُ الَّذِي تَقَدَّمَكَ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ يَقُولُ مَنْ قَامَ مَقَامِي وَ لَمْ يَعْمَلْ بِعَمَلِي أَكَبَّهُ اللَّهُ فِي النَّارِ وَ أَنَا وَ اللَّهِ الْعَامِلُ بِعَمَلِهِ الْمُمْتَثِلُ قَوْلَهُ الْحَاكِمُ بِحُكْمِهِ فَلِذَلِكَ قُمْتُ هُنَا ثُمَّ ذَكَرَ فِي خُطْبَتِهِ مَعَاشِرَ النَّاسِ قُمْتُ مَقَامَ أَخِي وَ ابْنِ عَمِّي لِأَنَّهُ أَعْلَمَنِي بِسِرِّي وَ مَا يَكُونُ مِنِّي فَكَأَنَّهُ قَالَ أَنَا الَّذِي وَضَعْتُ قَدَمِي عَلَى خَاتَمِ النُّبُوَّةِ فَمَا هَذِهِ الْأَعْوَادُ أَنَا مِنْ مُحَمَّدٍ وَ مُحَمَّدٌ مِنِّي وَ قَالَ صلوات الله علیه فِي خُطْبَةِ الِافْتِخَارِ أَنَا كَسَرْتُ الْأَصْنَامَ أَنَا رَفَعْتُ الْأَعْلَامَ أَنَا بَنَيْتُ الْإِسْلَام.
🍐مناقب آل أبي طالب عليهم السلام (لابن شهرآشوب) 2/136
ابن عباس گوید: پیامبر صلی الله علیه و آله به علی علیه‌السلام فرمود: برخیز با ما بیا به سوی بتی که بالای کعبه است برویم تا آن را بشکنیم. پس همگی برخاستیم. هنگامی که پیامبر و علی علیهماالسلام به بت رسیدند، پیامبر به او فرمود: بر دوش من بایست تا تو را به سوی آن بلند کنم. پس پیامبر جامه خود را به علی عطا کرد و او را روی دوشش قرار داد، سپس او را بلند نمود تا این که روی خانه کعبه قرارش داد. پس علی علیه‌السلام بت را گرفت و آن بت از جنس مس بود و آن را از بالای کعبه به زیر انداخت. پس رسول خدا صلی الله علیه و آله ندا داد: فرود بیا. پس علی علیه‌السلام از بالای کعبه جهید، گویی دو بال داشت؛ و گفته می‌شد عمر آرزو داشت این کار را او انجام می‌داد، پس حضرت فرمود: همانا کسی که آن را پرستیده، نمی‌تواند آن را ریشه‌کن سازد. و هنگامی که [بعد رسول خدا] ابوبکر از منبر بالا رفت، یک پله پایین‌‌تر رفت؛ و هنگامی که عمر بالا رفت، یک پله پایین‌‌تر رفت؛ و هنگامی که عثمان بالا رفت، یک پله پایین‌‌تر رفت؛ و هنگامی که علی علیه‌السلام بالا رفت، تا محلی که رسول خدا صلی الله علیه و آله می‌نشست بالا رفت. پس صدای هیاهوی مردم شنیده شد و حضرت فرمود: این هیاهو چیست که می‌شنوم؟ گفتند: به خاطر بالا رفتن تو تا جایگاه رسول خداست که کسانی که پیش از تو بودند تا آنجا بالا نرفتند. پس حضرت فرمود: شنیدم رسول خدا صلی الله علیه و آله می‌فرمود: هرکس جانشین من شود و به عمل من رفتار نکند، خداوند او را در آتش سرنگون سازد؛ و من والله عمل کننده به عمل او و پیروی کننده سخن او و حکم کننده به حکم او هستم، و برای این این‌جا ایستادم. سپس حضرت در خطبه‌اش فرمود: ای مردم! در جایگاه برادر و پسر عمویم ایستادم، زیرا او مرا به سِرّم و آنچه در مورد من خواهد بود خبر داد. و نیز امیرالمؤمنین فرمود: من کسی هستم که قدم خود را بر مُهر نبوت گذاشتم، پس این چوبها چیستند؟ من از محمّد و محمّد از من است. و حضرت در خطبه افتخار فرمود: منم که بت‌ها را شکستم، منم که پرچم‌ها را برافراشتم، منم که اسلام را بنا کردم.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ العَن أعدائهم أَجْمعين
🍎فضیلت شماره 5419
وَ رَوَى الْقَاضِي أَبُو عَمْرٍو عُثْمَانُ بْنُ أَحْمَدَ عَنْ شُيُوخٍ بِإِسْنَادِهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلی الله علیه و آله لِعَلِيٍّ صلوات الله علیه قُمْ بِنَا إِلَى صَنَمٍ فِي أَعْلَى الْكَعْبَةِ لِنَكْسِرَهُ فَقَامَا جَمِيعاً فَلَمَّا أَتَيَاهُ قَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلی الله علیه و آله قُمْ عَلَى عَاتِقِي حَتَّى أَرْفَعَكَ عَلَيْهِ فَأَعْطَاهُ عَلِيُّ ثَوْبَهُ فَوَضَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله عَلَى عَاتِقِهِ ثُمَّ رَفَعَهُ حَتَّى وَضَعَهُ عَلَى الْبَيْتِ فَأَخَذَ عَلِيٌّ صلوات الله علیه الصَّنَمَ وَ هُوَ مِنْ نُحَاسٍ فَرَمَى بِهِ مِنْ فَوْقِ الْكَعْبَةِ فَنَادَى رَسُولُ اللَّهِ انْزِلْ فَوَثَبَ مِنْ أَعْلَى الْكَعْبَةِ كَأَنَّمَا كَانَ لَهُ جَنَاحَانِ وَ يُقَالُ إِنَّ عُمَرَ كَانَ تَمَنَّى ذَلِكَ فَقَالَ صلوات الله علیه إِنَّ الَّذِي عَبَدَهُ لَا يَقْلَعُهُ وَ لَمَّا صَعِدَ أَبُو بَكْرٍ الْمِنْبَرَ نَزَلَ مِرْقَاةً فَلَمَّا صَعِدَ عُمَرُ نَزَلَ مِرْقَاةً فَلَمَّا صَعِدَ عُثْمَانُ نَزَلَ مِرْقَاةً فَلَمَّا صَعِدَ عَلِيٌّ صَعِدَ إِلَى مَوْضِعٍ يَجْلِسُ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ فَسَمِعَ مِنَ النَّاسِ ضَوْضَاءً فَقَالَ مَا هَذِهِ الَّذِي أَسْمَعُهَا قَالُوا لِصُعُودِكَ إِلَى مَوْضِعِ رَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه و آله الَّذِي لَمْ يَصْعَدْهُ الَّذِي تَقَدَّمَكَ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ يَقُولُ مَنْ قَامَ مَقَامِي وَ لَمْ يَعْمَلْ بِعَمَلِي أَكَبَّهُ اللَّهُ فِي النَّارِ وَ أَنَا وَ اللَّهِ الْعَامِلُ بِعَمَلِهِ الْمُمْتَثِلُ قَوْلَهُ الْحَاكِمُ بِحُكْمِهِ فَلِذَلِكَ قُمْتُ هُنَا ثُمَّ ذَكَرَ فِي خُطْبَتِهِ مَعَاشِرَ النَّاسِ قُمْتُ مَقَامَ أَخِي وَ ابْنِ عَمِّي لِأَنَّهُ أَعْلَمَنِي بِسِرِّي وَ مَا يَكُونُ مِنِّي فَكَأَنَّهُ قَالَ أَنَا الَّذِي وَضَعْتُ قَدَمِي عَلَى خَاتَمِ النُّبُوَّةِ فَمَا هَذِهِ الْأَعْوَادُ أَنَا مِنْ مُحَمَّدٍ وَ مُحَمَّدٌ مِنِّي وَ قَالَ صلوات الله علیه فِي خُطْبَةِ الِافْتِخَارِ أَنَا كَسَرْتُ الْأَصْنَامَ أَنَا رَفَعْتُ الْأَعْلَامَ أَنَا بَنَيْتُ الْإِسْلَام.
🍐مناقب آل أبي طالب عليهم السلام (لابن شهرآشوب) 2/136
ابن عباس گوید: پیامبر صلی الله علیه و آله به علی علیه‌السلام فرمود: برخیز با ما بیا به سوی بتی که بالای کعبه است برویم تا آن را بشکنیم. پس همگی برخاستیم. هنگامی که پیامبر و علی علیهماالسلام به بت رسیدند، پیامبر به او فرمود: بر دوش من بایست تا تو را به سوی آن بلند کنم. پس پیامبر جامه خود را به علی عطا کرد و او را روی دوشش قرار داد، سپس او را بلند نمود تا این که روی خانه کعبه قرارش داد. پس علی علیه‌السلام بت را گرفت و آن بت از جنس مس بود و آن را از بالای کعبه به زیر انداخت. پس رسول خدا صلی الله علیه و آله ندا داد: فرود بیا. پس علی علیه‌السلام از بالای کعبه جهید، گویی دو بال داشت؛ و گفته می‌شد عمر آرزو داشت این کار را او انجام می‌داد، پس حضرت فرمود: همانا کسی که آن را پرستیده، نمی‌تواند آن را ریشه‌کن سازد. و هنگامی که [بعد رسول خدا] ابوبکر از منبر بالا رفت، یک پله پایین‌‌تر رفت؛ و هنگامی که عمر بالا رفت، یک پله پایین‌‌تر رفت؛ و هنگامی که عثمان بالا رفت، یک پله پایین‌‌تر رفت؛ و هنگامی که علی علیه‌السلام بالا رفت، تا محلی که رسول خدا صلی الله علیه و آله می‌نشست بالا رفت. پس صدای هیاهوی مردم شنیده شد و حضرت فرمود: این هیاهو چیست که می‌شنوم؟ گفتند: به خاطر بالا رفتن تو تا جایگاه رسول خداست که کسانی که پیش از تو بودند تا آنجا بالا نرفتند. پس حضرت فرمود: شنیدم رسول خدا صلی الله علیه و آله می‌فرمود: هرکس جانشین من شود و به عمل من رفتار نکند، خداوند او را در آتش سرنگون سازد؛ و من والله عمل کننده به عمل او و پیروی کننده سخن او و حکم کننده به حکم او هستم، و برای این این‌جا ایستادم. سپس حضرت در خطبه‌اش فرمود: ای مردم! در جایگاه برادر و پسر عمویم ایستادم، زیرا او مرا به سِرّم و آنچه در مورد من خواهد بود خبر داد. و نیز امیرالمؤمنین فرمود: من کسی هستم که قدم خود را بر مُهر نبوت گذاشتم، پس این چوبها چیستند؟ من از محمّد و محمّد از من است. و حضرت در خطبه افتخار فرمود: منم که بت‌ها را شکستم، منم که پرچم‌ها را برافراشتم، منم که اسلام را بنا کردم.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ العَن أعدائهم أَجْمعين
🍎فضیلت شماره 5420
التَّوَجُّهَ إِلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ تَقُولُ: ... أَشْهَدُ أَنَّكَ مُجَازِي الْخَلْقِ، وَ مَالِكُ الرِّزْقِ، وَ الْحَاكِمُ بِالْحَقِّ.
🍐المزار الكبير (لابن المشهدي) 185
در زیارت امیرالمومنین علیه السلام خطاب به ایشان میگوییم شهادت میدهم که تو مجازی خلق و مالک رزق و حاکم به حق هستی.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ العَن أعدائهم أَجْمعين
🍎فضیلت شماره 5420
التَّوَجُّهَ إِلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ تَقُولُ: ... أَشْهَدُ أَنَّكَ مُجَازِي الْخَلْقِ، وَ مَالِكُ الرِّزْقِ، وَ الْحَاكِمُ بِالْحَقِّ.
🍐المزار الكبير (لابن المشهدي) 185
در زیارت امیرالمومنین علیه السلام خطاب به ایشان میگوییم شهادت میدهم که تو مجازی خلق و مالک رزق و حاکم به حق هستی.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ العَن أعدائهم أَجْمعين
🍎فضیلت شماره 5421
وَ حَدَّثَنِي أَبُو الْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ هِبَةِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ ابْنِ الرَّائِقَةِ الْمُوصِلِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ بْنِ مُوسَى بْنِ بَابَوَيْهِ الْفَقِيهُ الْقُمِّيُّ (رَحِمَهُ اللَّهُ)، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو الْحَسَنِ مُحَمَّدُ بْنُ الْقَاسِمِ (رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)، قَالَ:حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ وَ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَيَّارٍ، عَنْ أَبَوَيْهِمَا، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الْعَسْكَرِيِّ، عَنْ أَبِيهِ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الْجَوَادِ صلوات الله علیهم قَالَ: ... وَ عَظَّمَ اللَّهُ (تَعَالَى) الْبَرَكَةَ فِي الْبِلَادِ بِدُعَاءِ الرِّضَا صلوات الله علیه،وَ قَدْ كَانَ لِلْمَأْمُونِ مَنْ يُرِيدُ أَنْ يَكُونَ هُوَ وَلِيَّ عَهْدِهِ دُونَ الرِّضَا صلوات الله علیه،وَ حُسَّادٌ كَانُوا بِحَضْرَةِ الْمَأْمُونِ لِلرِّضَا صلوات الله علیه،فَقَالَ لِلْمَأْمُونِ بَعْضُ أُوَلئِكَ:يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ،أُعِيذُكَ بِاللَّهِ أَنْ تَكُوَنَ تَارِيخُ الْخُلَفَاءِ فِي إِخْرَاجِكَ هَذَا الْأَمْرَ الشَّرِيفَ وَ الْفَخْرَ الْعَظِيمَ مِنْ بَيْتِ وُلْدِ الْعَبَّاسِ إِلَى بَيْتِ وُلْدِ عَلِيٍّ،لَقَدْ أَعَنْتَ عَلَى نَفْسِكَ وَ أَهْلِكَ،جِئْتَ بِهَذَا السَّاحِرِ وَلَدِ السَّحَرَةِ،وَ قَدْ كَانَ خَامِلًا فَأَظْهَرْتَهُ،وَ مُتَّضِعاً فَرَفَعْتَهُ،وَ مَنْسِيّاً فَذَكَرْتَ بِهِ،وَ مُسْتَخْفِياً فَنَوَّهْتَ بِهِ،قَدْ مَلَأَ الدُّنْيَا مَخْرَقَةً وَ تَشَوُّفَاً بِهَذَا الْمَطَرِ الْوَارِدِ عِنْدَ دُعَائِهِ؛مَا أَخْوَفَنِي أَنْ يَخْرُجَ هَذَا الْأَمْرُ مِنْ وُلْدِ الْعَبَّاسِ إِلَى وُلْدِ عَلِيٍّ،بَلْ مَا أَخْوَفَنِي أَنْ يَتَوَصَّلَ بِسِحْرِهِ إِلَى إِزَالَةِ نِعْمَتِكَ وَ التَّوَثُّبِ عَلَى مَمْلَكَتِكَ،هَلْ جَنَى أَحَدٌ عَلَى نَفْسِهِ وَ مَمْلَكَتِهِ مِثْلَ جِنَايَتِكَ؟!
فَقَالَ الْمَأْمُونُ:قَدْ كَانَ هَذَا الرَّجُلُ مُسْتَتِراً عَنَّا،يَدْعُو النَّاسَ إِلَى نَفْسِهِ،فَأَرَدْنَا أَنْ نَجْعَلَهُ وَلِيَّ عَهْدِنَا،لِيَكُونَ دُعَاؤُهُ إِلَيْنَا،وَ لِيَعْرِفَ أَنَّ الْمُلْكَ وَ الْخِلَافَةَ لَنَا،وَ لِيَعْتَقِدَ فِيهِ الْمُعْتَقِدُونَ أَنَّهُ لَيْسَ مِمَّا ادَّعَى لِنَفْسِهِ فِي قَلِيلٍ وَ لَا كَثِيرٍ،وَ أَنَّ هَذَا الْأَمْرَ لَنَا دُونَهُ،وَ قَدْ خَشِينَا إِنْ تَرَكْنَاهُ عَلَى تِلْكَ الْحَالَةِ أَنْ يَنْشَقَّ عَلَيْنَا مِنْهُ مَا لَا نَقْدِرُ عَلَى سَدِّهِ،وَ أَنْ يَأْتِيَ عَلَيْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ،وَ الْآنَ فَإِذْ قَدْ فَعَلْنَا بِهِ مَا فَعَلْنَا،وَ أَخْطَأْنَا مِنْ أَمْرِهِ بِمَا قَدْ أَخْطَأْنَا،
وَ أَشْرَفْنَا عَلَى الْهَلَاكِ بِالتَّنْوِيهِ عَلَى مَا أَشْرَفْنَا،فَلَيْسَ يَجُوزُ التَّهَاوُنُ فِي أَمْرِهِ،وَ لَكِنَّا نَحْتَاجُ إِلَى أَنْ نَضَعَ مِنْهُ قَلِيلًا قَلِيلًا حَتَّى نُصَوِّرَهُ عِنْدَ الرَّعَايَا بِصُورَةِ مَنْ لَا يَسْتَحِقُّ هَذَا الْأَمْرَ،ثُمَّ نُدَبِّرَ فِيهِ بِمَا يَحْسِمُ عَنَّا مَوَادَّ بَلَائِهِ.
قَالَ الرَّجُلُ:يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ،فَوَلِّنِي مُجَادَلَتَهُ،فَإِنِّي أُفْحِمُهُ وَ أَضَعُ مِنْ قَدْرِهِ،فَلَوْ لَا هَيْبَتُكَ فِي صَدْرِي لَأَنْزَلْتُهُ مَنْزِلَتَهُ،وَ بَيَّنْتُ لِلنَّاسِ قُصُورَهُ عَمَّا رَسَخَ لَهُ فِي قُلُوبِهِمْ.
قَالَ الْمَأْمُونُ:مَا شَيْءٌ أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْ ذَلِكَ.
قَالَ:فَاجْمَعْ وُجُوهَ أَهْلِ مَمْلَكَتِكَ مِنَ الْقُوَّادِ،وَ الْخَاصَّةِ،وَ الْقُضَاةِ،وَ الْفُقَهَاءِ لِأُبَيِّنَ نَقْصَهُ بِحَضْرَتِهِمْ،فَيَكُونَ تَأْخِيرُهُ عَنْ مَحَلِّهِ الَّذِي أَحْلَلْتَهُ فِيهِ،عَلَى عِلْمٍ مِنْهُمْ بِصَوَابِ فِعْلِكَ.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ العَن أعدائهم أَجْمعين
🍎فضیلت شماره 5421
وَ حَدَّثَنِي أَبُو الْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ هِبَةِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ ابْنِ الرَّائِقَةِ الْمُوصِلِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ بْنِ مُوسَى بْنِ بَابَوَيْهِ الْفَقِيهُ الْقُمِّيُّ (رَحِمَهُ اللَّهُ)، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو الْحَسَنِ مُحَمَّدُ بْنُ الْقَاسِمِ (رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)، قَالَ:حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ وَ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَيَّارٍ، عَنْ أَبَوَيْهِمَا، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الْعَسْكَرِيِّ، عَنْ أَبِيهِ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الْجَوَادِ صلوات الله علیهم قَالَ: ... وَ عَظَّمَ اللَّهُ (تَعَالَى) الْبَرَكَةَ فِي الْبِلَادِ بِدُعَاءِ الرِّضَا صلوات الله علیه،وَ قَدْ كَانَ لِلْمَأْمُونِ مَنْ يُرِيدُ أَنْ يَكُونَ هُوَ وَلِيَّ عَهْدِهِ دُونَ الرِّضَا صلوات الله علیه،وَ حُسَّادٌ كَانُوا بِحَضْرَةِ الْمَأْمُونِ لِلرِّضَا صلوات الله علیه،فَقَالَ لِلْمَأْمُونِ بَعْضُ أُوَلئِكَ:يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ،أُعِيذُكَ بِاللَّهِ أَنْ تَكُوَنَ تَارِيخُ الْخُلَفَاءِ فِي إِخْرَاجِكَ هَذَا الْأَمْرَ الشَّرِيفَ وَ الْفَخْرَ الْعَظِيمَ مِنْ بَيْتِ وُلْدِ الْعَبَّاسِ إِلَى بَيْتِ وُلْدِ عَلِيٍّ،لَقَدْ أَعَنْتَ عَلَى نَفْسِكَ وَ أَهْلِكَ،جِئْتَ بِهَذَا السَّاحِرِ وَلَدِ السَّحَرَةِ،وَ قَدْ كَانَ خَامِلًا فَأَظْهَرْتَهُ،وَ مُتَّضِعاً فَرَفَعْتَهُ،وَ مَنْسِيّاً فَذَكَرْتَ بِهِ،وَ مُسْتَخْفِياً فَنَوَّهْتَ بِهِ،قَدْ مَلَأَ الدُّنْيَا مَخْرَقَةً وَ تَشَوُّفَاً بِهَذَا الْمَطَرِ الْوَارِدِ عِنْدَ دُعَائِهِ؛مَا أَخْوَفَنِي أَنْ يَخْرُجَ هَذَا الْأَمْرُ مِنْ وُلْدِ الْعَبَّاسِ إِلَى وُلْدِ عَلِيٍّ،بَلْ مَا أَخْوَفَنِي أَنْ يَتَوَصَّلَ بِسِحْرِهِ إِلَى إِزَالَةِ نِعْمَتِكَ وَ التَّوَثُّبِ عَلَى مَمْلَكَتِكَ،هَلْ جَنَى أَحَدٌ عَلَى نَفْسِهِ وَ مَمْلَكَتِهِ مِثْلَ جِنَايَتِكَ؟!
فَقَالَ الْمَأْمُونُ:قَدْ كَانَ هَذَا الرَّجُلُ مُسْتَتِراً عَنَّا،يَدْعُو النَّاسَ إِلَى نَفْسِهِ،فَأَرَدْنَا أَنْ نَجْعَلَهُ وَلِيَّ عَهْدِنَا،لِيَكُونَ دُعَاؤُهُ إِلَيْنَا،وَ لِيَعْرِفَ أَنَّ الْمُلْكَ وَ الْخِلَافَةَ لَنَا،وَ لِيَعْتَقِدَ فِيهِ الْمُعْتَقِدُونَ أَنَّهُ لَيْسَ مِمَّا ادَّعَى لِنَفْسِهِ فِي قَلِيلٍ وَ لَا كَثِيرٍ،وَ أَنَّ هَذَا الْأَمْرَ لَنَا دُونَهُ،وَ قَدْ خَشِينَا إِنْ تَرَكْنَاهُ عَلَى تِلْكَ الْحَالَةِ أَنْ يَنْشَقَّ عَلَيْنَا مِنْهُ مَا لَا نَقْدِرُ عَلَى سَدِّهِ،وَ أَنْ يَأْتِيَ عَلَيْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ،وَ الْآنَ فَإِذْ قَدْ فَعَلْنَا بِهِ مَا فَعَلْنَا،وَ أَخْطَأْنَا مِنْ أَمْرِهِ بِمَا قَدْ أَخْطَأْنَا،
وَ أَشْرَفْنَا عَلَى الْهَلَاكِ بِالتَّنْوِيهِ عَلَى مَا أَشْرَفْنَا،فَلَيْسَ يَجُوزُ التَّهَاوُنُ فِي أَمْرِهِ،وَ لَكِنَّا نَحْتَاجُ إِلَى أَنْ نَضَعَ مِنْهُ قَلِيلًا قَلِيلًا حَتَّى نُصَوِّرَهُ عِنْدَ الرَّعَايَا بِصُورَةِ مَنْ لَا يَسْتَحِقُّ هَذَا الْأَمْرَ،ثُمَّ نُدَبِّرَ فِيهِ بِمَا يَحْسِمُ عَنَّا مَوَادَّ بَلَائِهِ.
قَالَ الرَّجُلُ:يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ،فَوَلِّنِي مُجَادَلَتَهُ،فَإِنِّي أُفْحِمُهُ وَ أَضَعُ مِنْ قَدْرِهِ،فَلَوْ لَا هَيْبَتُكَ فِي صَدْرِي لَأَنْزَلْتُهُ مَنْزِلَتَهُ،وَ بَيَّنْتُ لِلنَّاسِ قُصُورَهُ عَمَّا رَسَخَ لَهُ فِي قُلُوبِهِمْ.
قَالَ الْمَأْمُونُ:مَا شَيْءٌ أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْ ذَلِكَ.
قَالَ:فَاجْمَعْ وُجُوهَ أَهْلِ مَمْلَكَتِكَ مِنَ الْقُوَّادِ،وَ الْخَاصَّةِ،وَ الْقُضَاةِ،وَ الْفُقَهَاءِ لِأُبَيِّنَ نَقْصَهُ بِحَضْرَتِهِمْ،فَيَكُونَ تَأْخِيرُهُ عَنْ مَحَلِّهِ الَّذِي أَحْلَلْتَهُ فِيهِ،عَلَى عِلْمٍ مِنْهُمْ بِصَوَابِ فِعْلِكَ.
قَالَ:فَجَمَعَ الْخَلْقَ الْفَاضِلِينَ مِنْ رَعِيَّتِهِ فِي مَجْلِسٍ لَهُ وَاسِعٍ،وَ قَعَدَ فِيهِ لَهُمْ،وَ أَقْعَدَ الرِّضَا بَيْنَ يَدَيْهِ فِي مَرْتَبَتِهِ الَّتِي جَعَلَهَا لَهُ،فَابْتَدَأَ هَذَا الْحَاجِبُ الْمُتَضَمِّنُ لِلْوَضْعِ مِنَ الرِّضَا،وَ قَالَ لَهُ:إِنَّ النَّاسَ قَدْ أَكْثَرُوا الْحِكَايَاتِ وَ أَسْرَفُوا فِي وَصْفِكَ،فَمَا أَرَى أَنَّكَ إِنْ وَقَفْتَ عَلَيْهِ إِلَّا وَ بَرِئْتَ مِنْهُ إِلَيْهِمْ،وَ أَوَّلُ ذَلِكَ أَنَّكَ قَدْ دَعَوْتَ اللَّهَ فِي الْمَطَرِ الْمُعْتَادِ مَجِيئُهُ،فَجَاءَ،فَجَعَلُوهُ آيَةً مُعْجِزَةً لَكَ،أَوْجَبُوا لَكَ بِهَا أَنْ لَا نَظِيرَ لَكَ فِي الدُّنْيَا،وَ هَذَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ- أَدَامَ اللَّهُ مِلْكَهُ وَ بَقَاءَهُ- لَا يُوَازَنُ بِأَحَدٍ إِلَّا رَجَحَ،وَ قَدْ أَحَلَّكَ الْمَحَلَّ الَّذِي قَدْ عَرَفْتَ،فَلَيْسَ مِنْ حَقِّهِ عَلَيْكَ أَنْ تُسَوِّغَ لِلْكَذَّابِينَ لَكَ فِيمَا يَدَّعُونَهُ.
قَالَ الرِّضَا صلوات الله علیه:مَا أَدْفَعُ عِبَادَ اللَّهِ أَنْ يَتَحَدَّثُوا بِنِعَمِ اللَّهِ (عَزَّ وَ جَلَّ)،وَ إِنْ كُنْتُ لَا أَبْغِي بِذَلِكَ بَطَراً وَ لَا أَشَراً،وَ أَمَّا ذِكْرُكَ أَنَّ صَاحِبَكَ أَحَلَّنِي هَذَا الْمَحَلَّ،فَمَا أَحَلَّنِي إِلَّا الْمَحَلَّ الَّذِي أَحَلَّهُ مَلِكُ مِصْرَ يُوسُفَ الصَّدِيقَ صلوات الله علیه،وَ كَانَتْ حَالُهُمَا مَا قَدْ عَرَفْتَ.
فَغَضِبَ الْحَاجِبُ عِنْدَ ذَلِكَ فَقَالَ:يَا ابْنَ مُوسَى،لَقَدْ عَدَوْتَ طَوْرَكَ،وَ تَجَاوَزْتَ قَدْرَكَ أَنْ بَعَثَ اللَّهُ مَطَراً مُقَدَّراً وَقْتُهُ،لَا يَتَقَدَّمُ السَّاعَةَ وَ لَا يَتَأَخَّرُ،جَعَلْتَهُ آيَةً تَسْتَطِيلُ بِهَا،وَ صَوْلَةً تَصُولُ بِهَا،كَأَنَّكَ جِئْتَ بِمِثْلِ آيَةِ الْخَلِيلِ إِبْرَاهِيمَ صلوات الله علیه لَمَّا أَخَذَ رُءُوسَ الطَّيْرِ بِيَدِهِ وَ دَعَا أَعْضَاءَهَا الَّتِي فَرَّقَهَا عَلَى الْجِبَالِ فَأَتَيْنَهُ سَعْياً،وَ تَرَكَّبْنَ عَلَى الرُّءُوسِ،وَ خَفَقَتْ طَائِرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ (عَزَّ وَ جَلَّ)،فَإِنْ كُنْتَ صَادِقاً فِيمَا تَوَهَّمُ،فَأَحْيِ هَاتَيْنِ الصُّورَتَيْنِ وَ سَلِّطْهُمَا عَلَيَّ،فَإِنَّ ذَلِكَ يَكُونُ حِينَئِذٍ آيَةً وَ مُعْجِزَةً،وَ أَمَّا الْمَطَرُ الْمُعْتَادُ فَلَسْتَ بِأَحَقَّ أَنْ يَكُونَ جَاءَ بِدُعَائِكَ دُونَ دُعَاءِ غَيْرِكَ مِنَ الَّذِينَ دَعَوْا كَمَا دَعَوْتَ.
وَ كَانَ الْحَاجِبُ أَشَارَ إِلَى أَسَدَيْنِ مُصَوَّرَيْنِ عَلَى مَسْنَدِ الْمَأْمُونِ الَّذِي كَانَ مُسْتَنِداً إِلَيْهِ،وَ كَانَا مُتَقَابِلَيْنِ عَلَى الْمَسْنَدِ،فَغَضِبَ عَلِيُّ بْنُ مُوسَى صلوات الله علیه وَ صَاحَ بِالصُّورَتَيْنِ:دُونَكُمَا الْفَاجِرَ،فَافْتَرِسَاهُ،وَ لَا تُبْقِيَا لَهُ عَيْناً وَ لَا أَثَراً،فَوَثَبَتِ الصُّورَتَانِ وَ قَدْ عَادَتَا أَسَدَيْنِ،فَتَنَاوَلَا الْحَاجِبَ وَ رَضَّضَاهُ وَ هَشَّمَاهُ،وَ أَكَلَاهُ وَ لَحَسَا دَمَهُ،وَ الْقَوْمُ مُتَحَيِّرُونَ يَنْظُرُونَ. فَلَمَّا فَرَغَا مِنْهُ أَقْبَلَا عَلَى الرِّضَا صلوات الله علیه،وَ قَالا:يَا وَلِيَّ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ،مَا ذَا تَأْمُرُنَا أَنْ نَفْعَلَ بِهَذَا،أَ نَفْعَلُ بِهِ مَا فَعَلْنَاهُ بِصَاحِبِهِ؟وَ أَشَارَا بِالْقَوْلِ إِلَى الْمَأْمُونِ،فَغُشِيَ عَلَيْهِ مِمَّا سَمِعَ مِنْهُمَا،فَقَالَ الرِّضَا صلوات الله علیه لِأَصْحَابِ الْمَأْمُونِ وَ حَاشِيَتِهِ:أَفِيضُوا عَلَيْهِ مَاءَ الْوَرْدِ وَ الطِّيبِ. فَفَعَلُوا بِهِ ذَلِكَ،فَأَفَاقَ مِنْ غَشْيَتِهِ،وَ عَادَ الْأَسَدَانِ يَقُولَانِ:ائْذَنْ لَنَا أَنْ نُلْحِقَهُ بِصَاحِبِهِ الَّذِي أَفْنَيْنَاهُ.
قَالَ:لَا،فَإِنَّ لِلَّهِ (عَزَّ وَ جَلَّ) فِيهِ تَدْبِيراً هُوَ مُمْضِيهِ.
قَالَ الْأَسَدَانِ:فَمَا تَأْمُرُنَا؟
قَالَ:عُودَا إِلَى مَقَرِّكُمَا كَمَا كُنْتُمَا. فَعَادَا إِلَى الْمَسْنَدِ،وَ صَارَا صُورَتَيْنِ كَمَا كَانَا.
فَقَالَ الْمَأْمُونُ:الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي كَفَانِي شَرَّ حُمَيْدِ بْنِ مِهْرَانَ- يَعْنِي بِذَلِكَ الرَّجُلَ الْمُفْتَرَسَ-.
🍐دلائل الإمامة (ط - الحديثة) 379
قَالَ الرِّضَا صلوات الله علیه:مَا أَدْفَعُ عِبَادَ اللَّهِ أَنْ يَتَحَدَّثُوا بِنِعَمِ اللَّهِ (عَزَّ وَ جَلَّ)،وَ إِنْ كُنْتُ لَا أَبْغِي بِذَلِكَ بَطَراً وَ لَا أَشَراً،وَ أَمَّا ذِكْرُكَ أَنَّ صَاحِبَكَ أَحَلَّنِي هَذَا الْمَحَلَّ،فَمَا أَحَلَّنِي إِلَّا الْمَحَلَّ الَّذِي أَحَلَّهُ مَلِكُ مِصْرَ يُوسُفَ الصَّدِيقَ صلوات الله علیه،وَ كَانَتْ حَالُهُمَا مَا قَدْ عَرَفْتَ.
فَغَضِبَ الْحَاجِبُ عِنْدَ ذَلِكَ فَقَالَ:يَا ابْنَ مُوسَى،لَقَدْ عَدَوْتَ طَوْرَكَ،وَ تَجَاوَزْتَ قَدْرَكَ أَنْ بَعَثَ اللَّهُ مَطَراً مُقَدَّراً وَقْتُهُ،لَا يَتَقَدَّمُ السَّاعَةَ وَ لَا يَتَأَخَّرُ،جَعَلْتَهُ آيَةً تَسْتَطِيلُ بِهَا،وَ صَوْلَةً تَصُولُ بِهَا،كَأَنَّكَ جِئْتَ بِمِثْلِ آيَةِ الْخَلِيلِ إِبْرَاهِيمَ صلوات الله علیه لَمَّا أَخَذَ رُءُوسَ الطَّيْرِ بِيَدِهِ وَ دَعَا أَعْضَاءَهَا الَّتِي فَرَّقَهَا عَلَى الْجِبَالِ فَأَتَيْنَهُ سَعْياً،وَ تَرَكَّبْنَ عَلَى الرُّءُوسِ،وَ خَفَقَتْ طَائِرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ (عَزَّ وَ جَلَّ)،فَإِنْ كُنْتَ صَادِقاً فِيمَا تَوَهَّمُ،فَأَحْيِ هَاتَيْنِ الصُّورَتَيْنِ وَ سَلِّطْهُمَا عَلَيَّ،فَإِنَّ ذَلِكَ يَكُونُ حِينَئِذٍ آيَةً وَ مُعْجِزَةً،وَ أَمَّا الْمَطَرُ الْمُعْتَادُ فَلَسْتَ بِأَحَقَّ أَنْ يَكُونَ جَاءَ بِدُعَائِكَ دُونَ دُعَاءِ غَيْرِكَ مِنَ الَّذِينَ دَعَوْا كَمَا دَعَوْتَ.
وَ كَانَ الْحَاجِبُ أَشَارَ إِلَى أَسَدَيْنِ مُصَوَّرَيْنِ عَلَى مَسْنَدِ الْمَأْمُونِ الَّذِي كَانَ مُسْتَنِداً إِلَيْهِ،وَ كَانَا مُتَقَابِلَيْنِ عَلَى الْمَسْنَدِ،فَغَضِبَ عَلِيُّ بْنُ مُوسَى صلوات الله علیه وَ صَاحَ بِالصُّورَتَيْنِ:دُونَكُمَا الْفَاجِرَ،فَافْتَرِسَاهُ،وَ لَا تُبْقِيَا لَهُ عَيْناً وَ لَا أَثَراً،فَوَثَبَتِ الصُّورَتَانِ وَ قَدْ عَادَتَا أَسَدَيْنِ،فَتَنَاوَلَا الْحَاجِبَ وَ رَضَّضَاهُ وَ هَشَّمَاهُ،وَ أَكَلَاهُ وَ لَحَسَا دَمَهُ،وَ الْقَوْمُ مُتَحَيِّرُونَ يَنْظُرُونَ. فَلَمَّا فَرَغَا مِنْهُ أَقْبَلَا عَلَى الرِّضَا صلوات الله علیه،وَ قَالا:يَا وَلِيَّ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ،مَا ذَا تَأْمُرُنَا أَنْ نَفْعَلَ بِهَذَا،أَ نَفْعَلُ بِهِ مَا فَعَلْنَاهُ بِصَاحِبِهِ؟وَ أَشَارَا بِالْقَوْلِ إِلَى الْمَأْمُونِ،فَغُشِيَ عَلَيْهِ مِمَّا سَمِعَ مِنْهُمَا،فَقَالَ الرِّضَا صلوات الله علیه لِأَصْحَابِ الْمَأْمُونِ وَ حَاشِيَتِهِ:أَفِيضُوا عَلَيْهِ مَاءَ الْوَرْدِ وَ الطِّيبِ. فَفَعَلُوا بِهِ ذَلِكَ،فَأَفَاقَ مِنْ غَشْيَتِهِ،وَ عَادَ الْأَسَدَانِ يَقُولَانِ:ائْذَنْ لَنَا أَنْ نُلْحِقَهُ بِصَاحِبِهِ الَّذِي أَفْنَيْنَاهُ.
قَالَ:لَا،فَإِنَّ لِلَّهِ (عَزَّ وَ جَلَّ) فِيهِ تَدْبِيراً هُوَ مُمْضِيهِ.
قَالَ الْأَسَدَانِ:فَمَا تَأْمُرُنَا؟
قَالَ:عُودَا إِلَى مَقَرِّكُمَا كَمَا كُنْتُمَا. فَعَادَا إِلَى الْمَسْنَدِ،وَ صَارَا صُورَتَيْنِ كَمَا كَانَا.
فَقَالَ الْمَأْمُونُ:الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي كَفَانِي شَرَّ حُمَيْدِ بْنِ مِهْرَانَ- يَعْنِي بِذَلِكَ الرَّجُلَ الْمُفْتَرَسَ-.
🍐دلائل الإمامة (ط - الحديثة) 379
امام محمد بن موسى صلوات الله علیه ميفرمايد كه حقتعالى بسبب دعاى حضرت رضا صلوات الله علیه بركت داد بجميع شهرها و شخصى ميخواست او وليعهد مأمون شود و حضرت رضا صلوات الله علیه وليعهد نشود و او و حسد برندگان بر آن بزرگوار در نزد مأمون حضور داشتند پس يكى از آنها بمامون گفت كه يا امير المؤمنين پناه ميدهم ترا بخدا كه تو آخر خلفا باشى در بيرون كردن تو خلافت را كه شرفى عميم و فخرى عظيم است از خانه فرزندان عباس بسوى خانه فرزندان على صلوات الله علیه هر آينه تو اعانت كردى بر ضرر خود و اهل خود كه اين ساحر فرزند ساحران را آوردى چه خاموش بود او را ظاهر كردى و پست بود او را بلند كردى و فراموش شده بود او را ياد آوردى و خوار و سبك بود او را عزيز و سنگين كردى زيرا كه پر كرد دنيا را بسبب اين باران كه در هنگام دعاى او نازل شد از گفتگوهاى خود و بازار و خريدار پيدا كرد يعنى صاحب وثوق و اعتماد مردم شد و چه بسيار ترس مرا فرو گرفته است كه اين مرد اين امر خلافت را از اولاد عباس بيرون برد و در اولاد على قرار دهد بلكه چه قدر ترس مرا فرو گرفته است كه سحر اين مرد منجر شود بازاله كردن نعمت تو و رخنه كردن در مملكت تو آيا كسى جنايت ميزند بر خود و بر مملكت خود مثل جنايت تو مامون گفت كه اين مرد در پنهانى از ما مردم را بخود ميخواند ما خواستيم او را وليعهد خود كنيم تا اينكه مردم را بسوى ما بخواند و اعتراف كند بملك و خلافت ما و از براى اينكه كسانى كه باو مفتون شدهاند و اعتقاد كامل باو پيدا كردهاند اعتقاد آنها در حق او سست شود و بدانند كه آنچه ادعا كرده بود از كم و زياد درست نيست و اين امر خلافت مخصوص ما است نه او و ما ترسيديم كه اگر او را بر اين حالت واگذاريم بقسمى بر ما رخنه كند كه آن را نتوانيم سد كرد و كارى نسبت بما كند كه قدرت رفع آن نداشته باشيم و الان چون چنين كرديم يعنى او را وليعهد كرديم و او را در امر خود فريب داديم بآنچه فريب داديم و بسبب رفعت و بلندى او مشرف بر هلاكتش كرديم جايز نيست سستى كردن در امر او و ليكن ما احتياج داريم باينكه او را اندك اندك پست كنيم تا اينكه رعيت او را بصورت كسى تصور نكنند كه مستحق اين امر خلافت نباشد پس از آن تدبير ميكنيم در او بچيزى كه مادههاى بلاء او را از ما قطع كند آن مرد گفت يا امير المؤمنين مرا اذن ده تا با او مجادله و مباحثه كنم و او و اصحاب او را مخذول كنم و عظمت قدر او را خوار و پست كنم اگر هيبت تو در نفس من نميبود هر آينه او را بر جاى خودش مىنشانيدم و از براى مردم روشن ميكردم قصور او را در امر ولايت و خلافت كه بمردم جلوه داده است مأمون باو گفت چيزى در نزد من دوستتر از اين نيست آن مرد گفت اعيان اهل مملكت خود را از سران سپاه و قاضيها و برگزيدگان از فقهاء جمع كن تا نقصان او را بحضور ايشان ظاهر كنم تا پست كردن تو او را از آن محلى كه از براى او مقرر داشتى در نزد مردم از روى دانائى باشد و بدانند كه عمل تو صواب بوده است راوى گويد كه مأمون فاضلان از رعيت خود را در مجلس وسيعى جمع كرد و خود در آن مجلس نشست و حضرت رضا صلوات الله علیه را در مرتبه كه از براى او مقرر داشته بود نشانيد يعنى بمناسبت مقام وليعهدى او را در محل مناسب خود نشانيد پس آن مرد حاجب كه خواهش پستى حضرت رضا ميكرد ابتدا بسخن كرد و بآن بزرگوار عرض كرد كه مردم حكايتهاى بسيار از تو نقل ميكنند و در وصف تو اسراف ميكنند و من نميدانم كه اگر اين وصفها بتو برسد از آنها تبرى ميكنى يا نه و اول از اين وصفها آنست كه در بارانى كه بحسب عادت هر ساله خود از آسمان فرو ميريخت تو دعا كردى و از اتفاق دعاى تو مقارن با آمدن باران شد پس مردم اين را معجزه و علامتى از براى تو دانستند و باين معجزه ثابت كردند كه نظرى از براى تو در دنيا نيست و حال آنكه اين امير المؤمنين ادام اللَّه ظله و بقائه مقابل نشود با احدى مگر آنكه بر او ترجيح داشته باشد و تو را منصب وليعهدى داده و در محلى قرار داده است كه مىشناسى و ميدانى پس سزاوار او نيست كه آنچه بر تو دروغ بستند در مقام انفاذ آن برآئى و وزر آن دروغ بر امير المؤمنين باشد يعنى چون او تو را تزويج كرده است پس هر عملى نسبت بتو جارى شود و بال آن بر او خواهد بود حضرت رضا صلوات الله علیه فرمود من بندگان خدا را دفع نميكنم از اينكه حديثكنندگان نعمتهائى را كه خدا بر من تفضيل فرموده است نهايت آنست كه من طلب شوق و شدت نشاط بر اوصاف خود نميكنم اما اينكه ذكر كردى صاحب خود را يعنى مأمون كه مرا بر اين منصب استقرار داده است پس آگاه باش كه مرا عطا نكرده است مأمون مگر آن محلى كه پادشاه مصر بيوسف صديق عطا كرد و تفضيل حال آنها را تو ميدانى يعنى چنان كه عمل يوسف و پادشاه مصر از جانب خدا بود عمل من و مأمون نيز از جانب خدا بود و مأمون كارى از براى من نكرده است پس آن حاجب چون اين سخن شنيد بغضب رفت و گفت اى پسر موسى بتحقيق كه از شان خود تعدى كردى و از مقام خود
تجاوز نمودى از براى اينكه خدا بارانى كه مقدر كرده بود در وقت خود نازل كرد و آن بارانى را كه از وقت نه مقدم و نه مؤخر ميشد علامت گرفتى از براى خود و طلب رفعت كردى و از براى خود آن را صولتى گرفتى و بآن طلب رفعت كردى مثل آنكه علامت ابراهيم خليل اللَّه آورده باشى كه سرهاى چهار مرغ را بدست گرفت و اعضاى آنها را كه ريزه ريزه كرده بود و بروى كوهها گذاشته بآواز خود طلب كرد پس اعضاى آن مرغان نزد او آمدند و بسرهاى خود پيوستند و بالهاى خود را حركت دادند و باذن خداوند عالم طيران كردند پس اگر تو صادقى در اين ادعاى فاسد خود اين دو نقش شير كه بر روى مسندى كه مامون بر آن استقرار يافته و منقش است و هر يك در مقابل يك ديگر مصور ميباشد زنده گردان و آنها را بر من مسلط كن كه در اين صورت اين علامت معجزه تو خواهد بود اما آن بارانى كه عادت بر نزول آن جريان يافته بود تو سزاوارتر از ديگران نيستى كه بسبب دعاى تو نازل شده باشد و حال آنكه ديگران هم دعا كردهاند چنان كه تو دعا كردى پس حضرت على بن موسى الرضا صلوات الله علیه در غضب شد و بآن دو صورت صيحه كشيد كه اين فاجر در نزد شما است او را بدريد و عين و اثر او را باقى نگذاريد پس تا فرمايش امام صدور يافت بيك مرتبه آن دو صورت شير برجسته و دو شير شدند و روى بآن حاجب آوردند و او را بلغور كردند و درهم شكستند و خوردند و خون او را آشاميدند بقسمى كه هيچ اثرى از او باقى نماند و مردم نظر ميكردند و حيران و سرگردان بودند از آنچه ميديدند و چون از او فارغ شدند روى بجانب حضرت رضا صلوات الله علیه نهادند و عرض كردند اى ولى خدا در زمين او بچه امر ميكنى ما را كه نسبت باين مرد مرتكب شويم و اشاره بمامون كردند و عرض كردند آيا بكنيم نسبت باو آنچه نسبت بآن حاجب كرديم مأمون از استماع اين سخن مدهوش شد حضرت رضا صلوات الله علیه فرمود گلاب بريزيد بروى مأمون و او را خوشنود كنيد تا بهوش آيد چون چنين كردند آن دو شير اعاده بسخن كردند و عرض كردند آيا اذن ميدهى ما اين مرد را برفيق خود ملحق كنيم و چنان كه او را فانى كرديم اين مرد را فانى كنيم حضرت رضا صلوات الله علیه فرمود ماذون نيستيد زيرا كه حقتعالى در اين مرد تدبير قرار داده است بايد از عهده آن برآيد و نظم امور مردم دهد پس از آن عرض كردند ما را بچه امر ميفرمائى فرمود برگرديد بحالت اصلى خود و بمنزل اصلى خود قرار گيريد آن دو شير برگشتند بروى مسند و مثل سابق دو صورت شدند و بروى مسند نقش شدند مأمون ملعون عرض كرد بآن جناب كه حمد خداوندى را سزد كه مرا از شر حميد بن مهران يعنى آن مرد حاجب كه او را شيرها پاره كردند كفايت كرد و نجات داد.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ العَن أعدائهم أَجْمعين
🍎فضیلت شماره 5422
وَ أَخْبَرَنِي أَبُو الْحُسَيْنِ مُحَمَّدُ بْنُ هَارُونَ بْنِ مُوسَى،عَنْ أَبِيهِ،قَالَ:حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ مُحَمَّدُ بْنُ هَمَّامٍ،قَالَ:حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْحِمْيَرِيُّ،عن أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ الْبَرْقِيِّ،عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ هُذَيْلٍ،عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ،قَالَ:وَجَّهَ الْمَنْصُورُ إِلَى سَبْعِينَ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ كَابُلَ،فَدَعَاهُمْ فَقَالَ لَهُمْ:وَيْحَكُمْ! إِنَّكُمْ تَزْعُمُونَ أَنَّكُمْ وَرِثْتُمْ السِّحْرَ عَنْ آبَائِكُمْ أَيَّامَ مُوسَى،وَ أَنَّكُمْ تُفَرِّقُون بَيْنَ الْمَرْءِ وَ زَوْجِهِ،وَ أَنَّ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرَ ابْنَ مُحَمَّدٍ سَاحِرٌ مِثْلُكُمْ،فَاعْمَلُوا شَيْئاً مِنَ السِّحْرِ،فَإِنَّكُمْ إِنْ أَبْهَتُّمُوهُ أَعْطَيْتُكُمْ الْجَائِزَةَ الْعَظِيمَةَ،وَ الْمَالَ الْجَزِيلَ.
فَقَامُوا إِلَى الْمَجْلِسِ الَّذِي فِيهِ الْمَنْصُورُ،وَ صَوَّرُوا لَهُ سَبْعِينَ صُورَةً مِنْ صُوَرِ السِّبَاعِ،لَا يَأْكُلُونَ وَ لَا يَشْرَبُونَ،وَ إِنَّمَا كَانَتْ صُوَراً،وَ جَلَسَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ تَحْتَ صُورَتِهِ،وَ جَلَسَ الْمَنْصُورُ عَلَى سَرِيرِهِ،وَ وَضَعَ إِكْلِيلَهُ عَلَى رَأْسِهِ،ثُمَّ قَالَ لِحَاجِبِهِ:ابْعَثْ إِلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ.
فَقَامَ فَدَخَلَ عَلَيْهِ،فَلَمَّا أَنْ نَظَرَ إِلَيْهِ وَ إِلَيْهِمْ وَ مَا قَدِ اسْتَعَدُّوا لَهُ،رَفَعَ يَدَهُ إِلَى السَّمَاءِ،ثُمَّ تَكَلَّمَ بِكَلَامٍ،بَعْضَهُ جَهْراً وَ بَعْضَهُ خَفِيّاً،ثُمَّ قَالَ:وَيْحَكُمْ! أَنَا الَّذِي أُبْطِلُ سِحْرَكُمْ.
ثُمَّ نَادَى بِرَفِيعِ صَوْتِهِ:قَسْوَرَةُ،خُذْهُمْ،فَوَثَبَ كُلُّ سَبُعٍ مِنْهَا عَلَى صَاحِبِهِ وَ افْتَرَسَهُ فِي مَكَانِهِ،وَ وَقَعَ الْمَنْصُورُ مِنْ سَرِيرِهِ،وَ هُوَ يَقُولُ:يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ،أَقِلْنِي،فَوَ اللَّهِ لَا عُدْتُ إِلَى مِثْلِهَا أَبَداً. فَقَالَ لَهُ:قَدْ أَقَلْتُكَ.
قَالَ:يَا سَيِّدِي،فَرُدَّ السِّبَاعَ إِلَى مَا أَكَلُوا.
قَالَ:هَيْهَاتَ،إِنْ عَادَتْ عَصَا مُوسَى فَسَتَعُودُ السِّبَاعُ.
🍐دلائل الإمامة (ط - الحديثة) 299
محمد بن سنان گفت:منصور دوانقی شخصی را پیش هفتاد نفر از جادوگران و ساحران بابل فرستاد و آنها را به نزد خود دعوت کرد و به آنها گفت:همانا شما وارثان سحر از پدرانتان در زمان حضرت موسی صلوات الله علیه می باشید و با سحر بین مرد و زن تفرقه می اندازید در حالی که جعفر بن محمد صلوات الله علیه نظیر شما ساحر و جادوگر می باشد.
با جادوگری خودتان کاری کنید که او را رسوا کرده و شکست دهید،که اگر چنین کنید به شما جایزه های بسیار نفیس و ثروتی زیاد خواهم داد.
آنگاه آنها داخل مجلس منصور شدند و آنها هفتاد تصویر از صورت شیر درست کردند و آن شیرها نه می خوردند و نه می نوشیدند فقط تصویر بودند که ساحران با سحر خود به شکل شیر واقعی درآورده بودند و هر یک از ساحران،نزد تصویری که درست کرده بوند نشستند.
و منصور هم بر روی تخت خود نشست و تاجی روی سر خود گذاشت آنگاه به دربانان خود دستور داد امام جعفر صادق صلوات الله علیه را به داخل مجلس بیاورند و امام صلوات الله علیه هم بلند شدند و داخل مجلس آمدند. هنگامی که داخل مجلس شدند نگاهی به منصور و جادوگران و ساخته هایشان انداختند آنگاه دست ها را رو به آسمان بلند کرده و زمزمه ای فرمودند که بعضی جملات بلند و بعضی جملات آهسته بود.
و سپس فرمودند:وای بر شما!شما نمی دانید من می توانم سحرهای شما را باطل کنم؟
پس با صدای بلند فرمودند ای شیرها،صاحبان خود را ببلعید.
به یکباره تمام شیرها به شکل واقعی درآمدند و روی صاحبان خود ریختند و ساحران را در آن مجلس تکه تکه کردند.
وقتی که منصور دوانقی چنین دید از تختش بر زمین افتاد و به امام جعفر صادق صلوات الله علیه عرض کرد:ای ابا عبدالله!به من رحم کند که به خدا سوگند،دیگر چنین کاری انجام نخواهم داد.
امام صلوات الله علیه به او فرمودند:از تو گذشتم.
منصور عرض کرد:ای سرور من!از شما خواهش می کنم به شیرها بگویید که جادوگران را بر گردانند.
حضرت امام صادق صلوات الله علیه فرمود:هرگز!اگر عصای موسی صلوات الله علیه آن مارها را بر می گرداند این شیرها نیز جادوگران را بر می گرداندند.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ العَن أعدائهم أَجْمعين
🍎فضیلت شماره 5422
وَ أَخْبَرَنِي أَبُو الْحُسَيْنِ مُحَمَّدُ بْنُ هَارُونَ بْنِ مُوسَى،عَنْ أَبِيهِ،قَالَ:حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ مُحَمَّدُ بْنُ هَمَّامٍ،قَالَ:حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْحِمْيَرِيُّ،عن أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ الْبَرْقِيِّ،عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ هُذَيْلٍ،عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ،قَالَ:وَجَّهَ الْمَنْصُورُ إِلَى سَبْعِينَ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ كَابُلَ،فَدَعَاهُمْ فَقَالَ لَهُمْ:وَيْحَكُمْ! إِنَّكُمْ تَزْعُمُونَ أَنَّكُمْ وَرِثْتُمْ السِّحْرَ عَنْ آبَائِكُمْ أَيَّامَ مُوسَى،وَ أَنَّكُمْ تُفَرِّقُون بَيْنَ الْمَرْءِ وَ زَوْجِهِ،وَ أَنَّ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرَ ابْنَ مُحَمَّدٍ سَاحِرٌ مِثْلُكُمْ،فَاعْمَلُوا شَيْئاً مِنَ السِّحْرِ،فَإِنَّكُمْ إِنْ أَبْهَتُّمُوهُ أَعْطَيْتُكُمْ الْجَائِزَةَ الْعَظِيمَةَ،وَ الْمَالَ الْجَزِيلَ.
فَقَامُوا إِلَى الْمَجْلِسِ الَّذِي فِيهِ الْمَنْصُورُ،وَ صَوَّرُوا لَهُ سَبْعِينَ صُورَةً مِنْ صُوَرِ السِّبَاعِ،لَا يَأْكُلُونَ وَ لَا يَشْرَبُونَ،وَ إِنَّمَا كَانَتْ صُوَراً،وَ جَلَسَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ تَحْتَ صُورَتِهِ،وَ جَلَسَ الْمَنْصُورُ عَلَى سَرِيرِهِ،وَ وَضَعَ إِكْلِيلَهُ عَلَى رَأْسِهِ،ثُمَّ قَالَ لِحَاجِبِهِ:ابْعَثْ إِلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ.
فَقَامَ فَدَخَلَ عَلَيْهِ،فَلَمَّا أَنْ نَظَرَ إِلَيْهِ وَ إِلَيْهِمْ وَ مَا قَدِ اسْتَعَدُّوا لَهُ،رَفَعَ يَدَهُ إِلَى السَّمَاءِ،ثُمَّ تَكَلَّمَ بِكَلَامٍ،بَعْضَهُ جَهْراً وَ بَعْضَهُ خَفِيّاً،ثُمَّ قَالَ:وَيْحَكُمْ! أَنَا الَّذِي أُبْطِلُ سِحْرَكُمْ.
ثُمَّ نَادَى بِرَفِيعِ صَوْتِهِ:قَسْوَرَةُ،خُذْهُمْ،فَوَثَبَ كُلُّ سَبُعٍ مِنْهَا عَلَى صَاحِبِهِ وَ افْتَرَسَهُ فِي مَكَانِهِ،وَ وَقَعَ الْمَنْصُورُ مِنْ سَرِيرِهِ،وَ هُوَ يَقُولُ:يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ،أَقِلْنِي،فَوَ اللَّهِ لَا عُدْتُ إِلَى مِثْلِهَا أَبَداً. فَقَالَ لَهُ:قَدْ أَقَلْتُكَ.
قَالَ:يَا سَيِّدِي،فَرُدَّ السِّبَاعَ إِلَى مَا أَكَلُوا.
قَالَ:هَيْهَاتَ،إِنْ عَادَتْ عَصَا مُوسَى فَسَتَعُودُ السِّبَاعُ.
🍐دلائل الإمامة (ط - الحديثة) 299
محمد بن سنان گفت:منصور دوانقی شخصی را پیش هفتاد نفر از جادوگران و ساحران بابل فرستاد و آنها را به نزد خود دعوت کرد و به آنها گفت:همانا شما وارثان سحر از پدرانتان در زمان حضرت موسی صلوات الله علیه می باشید و با سحر بین مرد و زن تفرقه می اندازید در حالی که جعفر بن محمد صلوات الله علیه نظیر شما ساحر و جادوگر می باشد.
با جادوگری خودتان کاری کنید که او را رسوا کرده و شکست دهید،که اگر چنین کنید به شما جایزه های بسیار نفیس و ثروتی زیاد خواهم داد.
آنگاه آنها داخل مجلس منصور شدند و آنها هفتاد تصویر از صورت شیر درست کردند و آن شیرها نه می خوردند و نه می نوشیدند فقط تصویر بودند که ساحران با سحر خود به شکل شیر واقعی درآورده بودند و هر یک از ساحران،نزد تصویری که درست کرده بوند نشستند.
و منصور هم بر روی تخت خود نشست و تاجی روی سر خود گذاشت آنگاه به دربانان خود دستور داد امام جعفر صادق صلوات الله علیه را به داخل مجلس بیاورند و امام صلوات الله علیه هم بلند شدند و داخل مجلس آمدند. هنگامی که داخل مجلس شدند نگاهی به منصور و جادوگران و ساخته هایشان انداختند آنگاه دست ها را رو به آسمان بلند کرده و زمزمه ای فرمودند که بعضی جملات بلند و بعضی جملات آهسته بود.
و سپس فرمودند:وای بر شما!شما نمی دانید من می توانم سحرهای شما را باطل کنم؟
پس با صدای بلند فرمودند ای شیرها،صاحبان خود را ببلعید.
به یکباره تمام شیرها به شکل واقعی درآمدند و روی صاحبان خود ریختند و ساحران را در آن مجلس تکه تکه کردند.
وقتی که منصور دوانقی چنین دید از تختش بر زمین افتاد و به امام جعفر صادق صلوات الله علیه عرض کرد:ای ابا عبدالله!به من رحم کند که به خدا سوگند،دیگر چنین کاری انجام نخواهم داد.
امام صلوات الله علیه به او فرمودند:از تو گذشتم.
منصور عرض کرد:ای سرور من!از شما خواهش می کنم به شیرها بگویید که جادوگران را بر گردانند.
حضرت امام صادق صلوات الله علیه فرمود:هرگز!اگر عصای موسی صلوات الله علیه آن مارها را بر می گرداند این شیرها نیز جادوگران را بر می گرداندند.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ العَن أعدائهم أَجْمعين
🍎فضیلت شماره 5423
امیرالمومنین صلوات الله علیه به عمار یاسر اجازه می دهد و او به امر مولی صلوات الله علیه کفی از خاک برمیگیرد و نام حضرت را بر آن می خواند،خاک مبدل به طلا می شود.
🍐کتاب امراء هستی در حکومت چهارده معصوم بر جمیع موجودات(سید ابوالفضل نبوی قمی) 155
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ العَن أعدائهم أَجْمعين
🍎فضیلت شماره 5423
امیرالمومنین صلوات الله علیه به عمار یاسر اجازه می دهد و او به امر مولی صلوات الله علیه کفی از خاک برمیگیرد و نام حضرت را بر آن می خواند،خاک مبدل به طلا می شود.
🍐کتاب امراء هستی در حکومت چهارده معصوم بر جمیع موجودات(سید ابوالفضل نبوی قمی) 155
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ الِعَن أعدائهم أَجْمعين
🍎 فضیلت شماره 5424
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ السنائي [السِّنَانِيُ] رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ زَكَرِيَّا الْقَطَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَبِيبٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ الصَّقْرِ الْعَبْدِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مِهْرَانَ الْأَعْمَشِ عَنِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ سلام الله علیهم قَالَ: نَحْنُ أَئِمَّةُ الْمُسْلِمِينَ وَ حُجَجُ اللَّهِ عَلَى الْعَالَمِينَ وَ سَادَةُ الْمُؤْمِنِينَ وَ قَادَةُ الْغُرِّ الْمُحَجَّلِينَ وَ مَوَالِي الْمُؤْمِنِينَ وَ نَحْنُ أَمَانُ أَهْلِ الْأَرْضِ كَمَا أَنَّ النُّجُومَ أَمَانٌ لِأَهْلِ السَّمَاءِ وَ نَحْنُ الَّذِينَ بِنَا يُمْسِكُ اللَّهُ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ وَ بِنَا يُمْسِكُ الْأَرْضَ أَنْ تَمِيدَ بِأَهْلِهَا وَ بِنَا يُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَ بِنَا يَنْشُرُ الرَّحْمَةَ وَ يُخْرِجُ بَرَكَاتِ الْأَرْضِ وَ لَوْ لَا مَا فِي الْأَرْضِ مِنَّا لَسَاخَتْ بِأَهْلِهَا قَالَ سلام الله علیه وَ لَمْ تخلو [تَخْلُ] الْأَرْضُ مُنْذُ خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ مِنْ حُجَّةِ اللَّهِ فِيهَا ظَاهِرٌ مَشْهُورٌ أَوْ غَائِبٌ مَسْتُورٌ وَ لَا تَخْلُو إِلَى أَنْ تَقُومَ السَّاعَةُ مِنْ حُجَّةٍ لِلَّهِ فِيهَا وَ لَوْ لَا ذَلِكَ لَمْ يُعْبَدِ اللَّهُ قَالَ سُلَيْمَانُ فَقُلْتُ لِلصَّادِقِ سلام الله علیه فَكَيْفَ يَنْتَفِعُ النَّاسُ بِالْحُجَّةِ الْغَائِبِ الْمَسْتُورِ قَالَ كَمَا يَنْتَفِعُونَ بِالشَّمْسِ إِذَا سَتَرَهَا السَّحَابُ.
🍐الأمالي( للصدوق) 186
امام سجاد سلام الله علیه فرمود:ما امامان مسلمانان و حجتهاى خدا بر عالميان و سادات مؤمنان و پيشواى دست و روسفيدان و سروران اهل: ايمانيم:امان اهل زمين هستيم چنانچه ستارهها امان اهل آسمانند، مائيم كه خدا بوسيله ما آسمان را نگاهداشته تا بر زمين نيفتد جز با اجازه او و براى ما آن را نگهداشته تا بر اهلش موج نزند و براى ما باران ببارد و رحمت خويش نشر كند و زمين بركات خود را بيرون دهد و اگر امام در زمين نباشد زمين اهل خود را فرو برد سپس فرمود از روزى كه خدا آدم را آفريده خالى از حجت نيست كه يا ظاهر و مشهور بوده است و يا غايب و مستور و تا قيامت هم خالى نماند او حجت خداست و اگر چنين نباشد خدا را نپرستند.
سليمان راوى حديث گويد از امام صادق سلام الله علیه پرسيدم چگونه مردم به امام غائب بهرهمند شوند؟
فرمود چنانچه به آفتاب پس ابر بهرهمند شوند.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ الِعَن أعدائهم أَجْمعين
🍎 فضیلت شماره 5424
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ السنائي [السِّنَانِيُ] رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ زَكَرِيَّا الْقَطَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَبِيبٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ الصَّقْرِ الْعَبْدِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مِهْرَانَ الْأَعْمَشِ عَنِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ سلام الله علیهم قَالَ: نَحْنُ أَئِمَّةُ الْمُسْلِمِينَ وَ حُجَجُ اللَّهِ عَلَى الْعَالَمِينَ وَ سَادَةُ الْمُؤْمِنِينَ وَ قَادَةُ الْغُرِّ الْمُحَجَّلِينَ وَ مَوَالِي الْمُؤْمِنِينَ وَ نَحْنُ أَمَانُ أَهْلِ الْأَرْضِ كَمَا أَنَّ النُّجُومَ أَمَانٌ لِأَهْلِ السَّمَاءِ وَ نَحْنُ الَّذِينَ بِنَا يُمْسِكُ اللَّهُ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ وَ بِنَا يُمْسِكُ الْأَرْضَ أَنْ تَمِيدَ بِأَهْلِهَا وَ بِنَا يُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَ بِنَا يَنْشُرُ الرَّحْمَةَ وَ يُخْرِجُ بَرَكَاتِ الْأَرْضِ وَ لَوْ لَا مَا فِي الْأَرْضِ مِنَّا لَسَاخَتْ بِأَهْلِهَا قَالَ سلام الله علیه وَ لَمْ تخلو [تَخْلُ] الْأَرْضُ مُنْذُ خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ مِنْ حُجَّةِ اللَّهِ فِيهَا ظَاهِرٌ مَشْهُورٌ أَوْ غَائِبٌ مَسْتُورٌ وَ لَا تَخْلُو إِلَى أَنْ تَقُومَ السَّاعَةُ مِنْ حُجَّةٍ لِلَّهِ فِيهَا وَ لَوْ لَا ذَلِكَ لَمْ يُعْبَدِ اللَّهُ قَالَ سُلَيْمَانُ فَقُلْتُ لِلصَّادِقِ سلام الله علیه فَكَيْفَ يَنْتَفِعُ النَّاسُ بِالْحُجَّةِ الْغَائِبِ الْمَسْتُورِ قَالَ كَمَا يَنْتَفِعُونَ بِالشَّمْسِ إِذَا سَتَرَهَا السَّحَابُ.
🍐الأمالي( للصدوق) 186
امام سجاد سلام الله علیه فرمود:ما امامان مسلمانان و حجتهاى خدا بر عالميان و سادات مؤمنان و پيشواى دست و روسفيدان و سروران اهل: ايمانيم:امان اهل زمين هستيم چنانچه ستارهها امان اهل آسمانند، مائيم كه خدا بوسيله ما آسمان را نگاهداشته تا بر زمين نيفتد جز با اجازه او و براى ما آن را نگهداشته تا بر اهلش موج نزند و براى ما باران ببارد و رحمت خويش نشر كند و زمين بركات خود را بيرون دهد و اگر امام در زمين نباشد زمين اهل خود را فرو برد سپس فرمود از روزى كه خدا آدم را آفريده خالى از حجت نيست كه يا ظاهر و مشهور بوده است و يا غايب و مستور و تا قيامت هم خالى نماند او حجت خداست و اگر چنين نباشد خدا را نپرستند.
سليمان راوى حديث گويد از امام صادق سلام الله علیه پرسيدم چگونه مردم به امام غائب بهرهمند شوند؟
فرمود چنانچه به آفتاب پس ابر بهرهمند شوند.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ الِعَن أعدائهم أَجْمعين
🍎 فضیلت شماره 5425
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ زُرَارَةَ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ علیه السّلام أَخْبِرْنِي عَنْ مَعْرِفَةِ الْإِمَامِ مِنْكُمْ وَاجِبَةٌ عَلَى جَمِيعِ الْخَلْقِ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ بَعَثَ مُحَمَّداً صلّی الله علیه و آله إِلَى النَّاسِ أَجْمَعِينَ رَسُولًا وَ حُجَّةً لِلَّهِ عَلَى جَمِيعِ خَلْقِهِ فِي أَرْضِهِ فَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ بِمُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ وَ اتَّبَعَهُ وَ صَدَّقَهُ فَإِنَّ مَعْرِفَةَ الْإِمَامِ مِنَّا وَاجِبَةٌ عَلَيْهِ وَ مَنْ لَمْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ لَمْ يَتَّبِعْهُ وَ لَمْ يُصَدِّقْهُ وَ يَعْرِفْ حَقَّهُمَا فَكَيْفَ يَجِبُ عَلَيْهِ مَعْرِفَةُ الْإِمَامِ وَ هُوَ لَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ يَعْرِفُ حَقَّهُمَا قَالَ قُلْتُ فَمَا تَقُولُ فِيمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ يُصَدِّقُ رَسُولَهُ فِي جَمِيعِ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ يَجِبُ عَلَى أُولَئِكَ حَقُّ مَعْرِفَتِكُمْ قَالَ نَعَمْ أَ لَيْسَ هَؤُلَاءِ يَعْرِفُونَ فُلَاناً وَ فُلَاناً قُلْتُ بَلَى قَالَ أَ تَرَى أَنَّ اللَّهَ هُوَ الَّذِي أَوْقَعَ فِي قُلُوبِهِمْ مَعْرِفَةَ هَؤُلَاءِ وَ اللَّهِ مَا أَوْقَعَ ذَلِكَ فِي قُلُوبِهِمْ إِلَّا الشَّيْطَانُ لَا وَ اللَّهِ مَا أَلْهَمَ الْمُؤْمِنِينَ حَقَّنَا إِلَّا اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ.
🍐الكافي 1/180
زراره گوید: به امام باقر (علیه السّلام) عرض کردم: بمن بفرمائید که آیا معرفت امام از شما خانواده بر تمام خلق واجبست؟
فرمود: خدای عز و جل محمد (صلّی الله علیه و آله) را بر تمام مردم بعنوان رسول و حجت خدا بر همه خلقش در روی زمین مبعوث فرمود، پس هر که بخدا ایمان آورد و بمحمد رسول خدا (صلّی الله علیه و آله) ایمان آورد و پیرویش کند و تصدیقش نماید معرفت امام از ما خانواده بر او واجبست و کسی که بخدا و رسولش ایمان نیاورد و از او پیروی نکند و تصدیقش ننماید و حق خدا و رسولش را نشناسد، چگونه معرفت امام بر او واجب باشد در صورتی که بخدا و رسولش ایمان نیاورده و حق آنها را نشناخته است (بلکه بر او واجبست اولا خدا و رسولش را بشناسد و از رسول پیروی کند)
عرض کردم: پس چه میفرمائید در باره کسی که بخدا و رسولش ایمان آورده و پیغمبر را نسبت بآنچه خدا بر او نازل کرده باور دارد، بر چنین اشخاص حق معرفت شما لازمست؟
فرمود: آری مگر اینان (عامه) بفلان و فلان (ابو بکر و عمر) معرفت ندارند؟
عرض کردم: چرا.
امام فرمود: مگر عقیده داری که خدا معرفت فلان و فلان را در دل ایشان انداخته است ؟ بخدا آن را کسی جز شیطان در دل ایشان نینداخته است، نه بخدا، حق ما را کسی جز خدا بمؤمنین الهام نکند.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ الِعَن أعدائهم أَجْمعين
🍎 فضیلت شماره 5425
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ زُرَارَةَ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ علیه السّلام أَخْبِرْنِي عَنْ مَعْرِفَةِ الْإِمَامِ مِنْكُمْ وَاجِبَةٌ عَلَى جَمِيعِ الْخَلْقِ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ بَعَثَ مُحَمَّداً صلّی الله علیه و آله إِلَى النَّاسِ أَجْمَعِينَ رَسُولًا وَ حُجَّةً لِلَّهِ عَلَى جَمِيعِ خَلْقِهِ فِي أَرْضِهِ فَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ بِمُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ وَ اتَّبَعَهُ وَ صَدَّقَهُ فَإِنَّ مَعْرِفَةَ الْإِمَامِ مِنَّا وَاجِبَةٌ عَلَيْهِ وَ مَنْ لَمْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ لَمْ يَتَّبِعْهُ وَ لَمْ يُصَدِّقْهُ وَ يَعْرِفْ حَقَّهُمَا فَكَيْفَ يَجِبُ عَلَيْهِ مَعْرِفَةُ الْإِمَامِ وَ هُوَ لَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ يَعْرِفُ حَقَّهُمَا قَالَ قُلْتُ فَمَا تَقُولُ فِيمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ يُصَدِّقُ رَسُولَهُ فِي جَمِيعِ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ يَجِبُ عَلَى أُولَئِكَ حَقُّ مَعْرِفَتِكُمْ قَالَ نَعَمْ أَ لَيْسَ هَؤُلَاءِ يَعْرِفُونَ فُلَاناً وَ فُلَاناً قُلْتُ بَلَى قَالَ أَ تَرَى أَنَّ اللَّهَ هُوَ الَّذِي أَوْقَعَ فِي قُلُوبِهِمْ مَعْرِفَةَ هَؤُلَاءِ وَ اللَّهِ مَا أَوْقَعَ ذَلِكَ فِي قُلُوبِهِمْ إِلَّا الشَّيْطَانُ لَا وَ اللَّهِ مَا أَلْهَمَ الْمُؤْمِنِينَ حَقَّنَا إِلَّا اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ.
🍐الكافي 1/180
زراره گوید: به امام باقر (علیه السّلام) عرض کردم: بمن بفرمائید که آیا معرفت امام از شما خانواده بر تمام خلق واجبست؟
فرمود: خدای عز و جل محمد (صلّی الله علیه و آله) را بر تمام مردم بعنوان رسول و حجت خدا بر همه خلقش در روی زمین مبعوث فرمود، پس هر که بخدا ایمان آورد و بمحمد رسول خدا (صلّی الله علیه و آله) ایمان آورد و پیرویش کند و تصدیقش نماید معرفت امام از ما خانواده بر او واجبست و کسی که بخدا و رسولش ایمان نیاورد و از او پیروی نکند و تصدیقش ننماید و حق خدا و رسولش را نشناسد، چگونه معرفت امام بر او واجب باشد در صورتی که بخدا و رسولش ایمان نیاورده و حق آنها را نشناخته است (بلکه بر او واجبست اولا خدا و رسولش را بشناسد و از رسول پیروی کند)
عرض کردم: پس چه میفرمائید در باره کسی که بخدا و رسولش ایمان آورده و پیغمبر را نسبت بآنچه خدا بر او نازل کرده باور دارد، بر چنین اشخاص حق معرفت شما لازمست؟
فرمود: آری مگر اینان (عامه) بفلان و فلان (ابو بکر و عمر) معرفت ندارند؟
عرض کردم: چرا.
امام فرمود: مگر عقیده داری که خدا معرفت فلان و فلان را در دل ایشان انداخته است ؟ بخدا آن را کسی جز شیطان در دل ایشان نینداخته است، نه بخدا، حق ما را کسی جز خدا بمؤمنین الهام نکند.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ الِعَن أعدائهم أَجْمعين
🍎 فضیلت شماره 5426
فِي جَوَابِ أَسْئِلَةِ الزِّنْدِيقِ الْمُنْكِرِ لِلْقُرْآنِ- عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ علیه السلام أَنَّهُ قَالَ مَعْنَى قَوْلِهِ هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلائِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ أَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ آياتِ رَبِّكَ فَإِنَّمَا خَاطَبَ نَبِيَّنَا صلی الله علیه وآله هَلْ يَنْتَظِرُ الْمُنَافِقُونَ وَ الْمُشْرِكُونَ إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلائِكَةُ فَيُعَايِنُوهُمْ أَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ أَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ آياتِ رَبِّكَ يَعْنِي بِذَلِكَ أَمْرَ رَبِّكَ وَ الْآيَةُ هِيَ الْعَذَابُ فِي دَارِ الدُّنْيَا كَمَا عَذَّبَ الْأُمَمَ السَّالِفَةَ وَ الْقُرُونَ الْخَالِيَةَ وَ قَالَ أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّا نَأْتِي الْأَرْضَ نَنْقُصُها مِنْ أَطْرافِها يَعْنِي بِذَلِكَ مَا يَهْلِكُ مِنَ الْقُرُونَ فَسَمَّاهُ إِتْيَاناً وَ قَوْلُهُ الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى يَعْنِي اسْتَوَى تَدْبِيرُهُ وَ عَلَا أَمْرُهُ وَ قَوْلُهُ وَ هُوَ الَّذِي فِي السَّماءِ إِلهٌ وَ فِي الْأَرْضِ إِلهٌ وَ قَوْلُهُ وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ وَ قَوْلُهُ ما يَكُونُ مِنْ نَجْوى ثَلاثَةٍ إِلَّا هُوَ رابِعُهُمْ فَإِنَّمَا أَرَادَ بِذَلِكَ اسْتِيلَاءَ أُمَنَائِهِ بِالْقُدْرَةِ الَّتِي رَكَّبَهَا فِيهِمْ عَلَى جَمِيعِ خَلْقِهِ وَ أَنَّ فِعْلَهُمْ فِعْلُهُ الْخَبَرَ.
🍐الإحتجاج على أهل اللجاج (للطبرسي) 1/250
امیر مؤمنان علیه السلام در جواب سؤالات زندیقی که منکر قرآن بود فرمود: و مخاطب در آیه:آیا جز این انتظار دارند که فرشتگانِ [عذاب] به سویشان آیند، یا [قیامت] پروردگارت [که روز جلوه کامل حق و ظهور وانکشاف تام توحید است] بیاید، یا برخی از نشانه های پروردگارت [مانند مرگ و آثار پس از آن] تحقق یابد؟ حضرت محمّد صلّی اللَّه علیه و آله است، و می فرماید: آیا أهل نفاق و شرک منتظر آمدن ملائکه و رؤیت ایشان، یا آمدن پروردگارت یا برخی از آیات او هستند. و مراد از امر پروردگارت همان عذابهای دنیوی است که مشمول امّتهای پیشین نیز گردید، و در آیه: آیا نمی دانند که ما همواره به زمین می پردازیم و از اطراف [و جوانب] آن [که ملت ها، اقوام، تمدن ها و دانشمندانش هستند] می کاهیم؟ همان هلاک اقوام گذشته بود که با فعل اتیان آورده شده.
و همچنین است آیه:{خدای رحمان که بر عرش استیلا یافته است.} یعنی تدبیرش مستقرّ و کارش بالا گرفت، و آیه:{و اوست که در آسمان خداست و در زمین خداست} و {و هر کجا باشید او با شماست} و {هیچ گفتگوی محرمانه ای میان سه تن نیست مگر اینکه او چهارمین آنهاست.} هر آینه با این آیات قصد دارد به تمام خلایق بفهماند که قدرتی که به امنای دین و والیان شرع عطا فرموده مستولی بر همه ایشان است و اینکه فعل او همان فعل ایشان است.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ الِعَن أعدائهم أَجْمعين
🍎 فضیلت شماره 5426
فِي جَوَابِ أَسْئِلَةِ الزِّنْدِيقِ الْمُنْكِرِ لِلْقُرْآنِ- عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ علیه السلام أَنَّهُ قَالَ مَعْنَى قَوْلِهِ هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلائِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ أَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ آياتِ رَبِّكَ فَإِنَّمَا خَاطَبَ نَبِيَّنَا صلی الله علیه وآله هَلْ يَنْتَظِرُ الْمُنَافِقُونَ وَ الْمُشْرِكُونَ إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلائِكَةُ فَيُعَايِنُوهُمْ أَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ أَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ آياتِ رَبِّكَ يَعْنِي بِذَلِكَ أَمْرَ رَبِّكَ وَ الْآيَةُ هِيَ الْعَذَابُ فِي دَارِ الدُّنْيَا كَمَا عَذَّبَ الْأُمَمَ السَّالِفَةَ وَ الْقُرُونَ الْخَالِيَةَ وَ قَالَ أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّا نَأْتِي الْأَرْضَ نَنْقُصُها مِنْ أَطْرافِها يَعْنِي بِذَلِكَ مَا يَهْلِكُ مِنَ الْقُرُونَ فَسَمَّاهُ إِتْيَاناً وَ قَوْلُهُ الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى يَعْنِي اسْتَوَى تَدْبِيرُهُ وَ عَلَا أَمْرُهُ وَ قَوْلُهُ وَ هُوَ الَّذِي فِي السَّماءِ إِلهٌ وَ فِي الْأَرْضِ إِلهٌ وَ قَوْلُهُ وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ وَ قَوْلُهُ ما يَكُونُ مِنْ نَجْوى ثَلاثَةٍ إِلَّا هُوَ رابِعُهُمْ فَإِنَّمَا أَرَادَ بِذَلِكَ اسْتِيلَاءَ أُمَنَائِهِ بِالْقُدْرَةِ الَّتِي رَكَّبَهَا فِيهِمْ عَلَى جَمِيعِ خَلْقِهِ وَ أَنَّ فِعْلَهُمْ فِعْلُهُ الْخَبَرَ.
🍐الإحتجاج على أهل اللجاج (للطبرسي) 1/250
امیر مؤمنان علیه السلام در جواب سؤالات زندیقی که منکر قرآن بود فرمود: و مخاطب در آیه:آیا جز این انتظار دارند که فرشتگانِ [عذاب] به سویشان آیند، یا [قیامت] پروردگارت [که روز جلوه کامل حق و ظهور وانکشاف تام توحید است] بیاید، یا برخی از نشانه های پروردگارت [مانند مرگ و آثار پس از آن] تحقق یابد؟ حضرت محمّد صلّی اللَّه علیه و آله است، و می فرماید: آیا أهل نفاق و شرک منتظر آمدن ملائکه و رؤیت ایشان، یا آمدن پروردگارت یا برخی از آیات او هستند. و مراد از امر پروردگارت همان عذابهای دنیوی است که مشمول امّتهای پیشین نیز گردید، و در آیه: آیا نمی دانند که ما همواره به زمین می پردازیم و از اطراف [و جوانب] آن [که ملت ها، اقوام، تمدن ها و دانشمندانش هستند] می کاهیم؟ همان هلاک اقوام گذشته بود که با فعل اتیان آورده شده.
و همچنین است آیه:{خدای رحمان که بر عرش استیلا یافته است.} یعنی تدبیرش مستقرّ و کارش بالا گرفت، و آیه:{و اوست که در آسمان خداست و در زمین خداست} و {و هر کجا باشید او با شماست} و {هیچ گفتگوی محرمانه ای میان سه تن نیست مگر اینکه او چهارمین آنهاست.} هر آینه با این آیات قصد دارد به تمام خلایق بفهماند که قدرتی که به امنای دین و والیان شرع عطا فرموده مستولی بر همه ایشان است و اینکه فعل او همان فعل ایشان است.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ الِعَن أعدائهم أَجْمعين
🍎 فضیلت شماره 5427
طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ علیه السلام أَنَّهُ قَالَ: يَا طَارِقُ الْإِمَامُ كَلِمَةُ اللَّهِ وَ حُجَّةُ اللَّهِ وَ وَجْهُ اللَّهِ وَ نُورُ اللَّهِ وَ حِجَابُ اللَّهِ وَ آيَةُ اللَّهِ يَخْتَارُهُ اللَّهُ وَ يَجْعَلُ فِيهِ مَا يَشَاءُ وَ يُوجِبُ لَهُ بِذَلِكَ الطَّاعَةَ وَ الْوَلَايَةَ عَلَى جَمِيعِ خَلْقِهِ فَهُوَ وَلِيُّهُ فِي سَمَاوَاتِهِ وَ أَرْضِهِ.
🍐بحار الأنوار 25/169
طارق بن شهاب، از امیر مؤمنان علیه السلام آورده که فرمود: اى طارق، امام کلمه خدا، حجت خدا، وجه خدا، نور خدا، حجاب خدا و آیت خداست، خداوند او را برمى گزیند و آن چه بخواهد در او قرار مى دهد و بدین سبب طاعت او را واجب مى شمارد و او را بر تمام آفریدگانش ولایت مى بخشد، پس او ولى خدا در آسمان ها و زمین اوست.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ الِعَن أعدائهم أَجْمعين
🍎 فضیلت شماره 5427
طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ علیه السلام أَنَّهُ قَالَ: يَا طَارِقُ الْإِمَامُ كَلِمَةُ اللَّهِ وَ حُجَّةُ اللَّهِ وَ وَجْهُ اللَّهِ وَ نُورُ اللَّهِ وَ حِجَابُ اللَّهِ وَ آيَةُ اللَّهِ يَخْتَارُهُ اللَّهُ وَ يَجْعَلُ فِيهِ مَا يَشَاءُ وَ يُوجِبُ لَهُ بِذَلِكَ الطَّاعَةَ وَ الْوَلَايَةَ عَلَى جَمِيعِ خَلْقِهِ فَهُوَ وَلِيُّهُ فِي سَمَاوَاتِهِ وَ أَرْضِهِ.
🍐بحار الأنوار 25/169
طارق بن شهاب، از امیر مؤمنان علیه السلام آورده که فرمود: اى طارق، امام کلمه خدا، حجت خدا، وجه خدا، نور خدا، حجاب خدا و آیت خداست، خداوند او را برمى گزیند و آن چه بخواهد در او قرار مى دهد و بدین سبب طاعت او را واجب مى شمارد و او را بر تمام آفریدگانش ولایت مى بخشد، پس او ولى خدا در آسمان ها و زمین اوست.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ الِعَن أعدائهم أَجْمعين
🍎 فضیلت شماره 5428
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْفَضْلِ قَالَ أَخْبَرَنِي ضُرَيْسٌ الْوَابِشِيُّ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عليه السلام قَالَ: إِنَّ اسْمَ اللَّهِ الْأَعْظَمَ عَلَى ثَلَاثَةٍ وَ سَبْعِينَ حَرْفاً وَ إِنَّمَا كَانَ عِنْدَ آصَفَ مِنْهَا حَرْفٌ وَاحِدٌ فَتَكَلَّمَ بِهِ فَخُسِفَ بِالْأَرْضِ مَا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ سَرِيرِ بِلْقِيسَ ثُمَّ تَنَاوَلَ السَّرِيرَ بِيَدِهِ ثُمَّ عَادَتِ الْأَرْضُ كَمَا كَانَتْ أَسْرَعَ مِنْ طَرْفَةِ عَيْنٍ وَ عِنْدَنَا نَحْنُ مِنْ الِاسْمِ اثْنَانِ وَ سَبْعُونَ حَرْفاً وَ حَرْفٌ عِنْدَ اللَّهِ اسْتَأْثَرَ بِهِ فِي عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَهُ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ.
🍐بصائر الدرجات في فضائل آل محمد صلى الله عليهم 1/208
امام باقر عليه السلام فرمود: اسم اعظم خداوند هفتاد و سه حرفست و تنها يك حرف آن نزد آصف بود، آصف آن يك حرف را گفت و زمين ميان او و تخت بلقيس در هم نورديد تا او تخت را به دست گرفت، سپس زمين به حالت اول بازگشت، و اين عمل در كمتر از يك چشم بهم زدن انجام شد. و ما هفتاد و دو حرف از اسم اعظم را داريم و يك حرف هم نزد خداوند است كه آن را در علم غيب براى خود مخصوص ساخته و لا حول و لا قوة الا باللَّه العلى العظيم.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ الِعَن أعدائهم أَجْمعين
🍎 فضیلت شماره 5428
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْفَضْلِ قَالَ أَخْبَرَنِي ضُرَيْسٌ الْوَابِشِيُّ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عليه السلام قَالَ: إِنَّ اسْمَ اللَّهِ الْأَعْظَمَ عَلَى ثَلَاثَةٍ وَ سَبْعِينَ حَرْفاً وَ إِنَّمَا كَانَ عِنْدَ آصَفَ مِنْهَا حَرْفٌ وَاحِدٌ فَتَكَلَّمَ بِهِ فَخُسِفَ بِالْأَرْضِ مَا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ سَرِيرِ بِلْقِيسَ ثُمَّ تَنَاوَلَ السَّرِيرَ بِيَدِهِ ثُمَّ عَادَتِ الْأَرْضُ كَمَا كَانَتْ أَسْرَعَ مِنْ طَرْفَةِ عَيْنٍ وَ عِنْدَنَا نَحْنُ مِنْ الِاسْمِ اثْنَانِ وَ سَبْعُونَ حَرْفاً وَ حَرْفٌ عِنْدَ اللَّهِ اسْتَأْثَرَ بِهِ فِي عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَهُ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ.
🍐بصائر الدرجات في فضائل آل محمد صلى الله عليهم 1/208
امام باقر عليه السلام فرمود: اسم اعظم خداوند هفتاد و سه حرفست و تنها يك حرف آن نزد آصف بود، آصف آن يك حرف را گفت و زمين ميان او و تخت بلقيس در هم نورديد تا او تخت را به دست گرفت، سپس زمين به حالت اول بازگشت، و اين عمل در كمتر از يك چشم بهم زدن انجام شد. و ما هفتاد و دو حرف از اسم اعظم را داريم و يك حرف هم نزد خداوند است كه آن را در علم غيب براى خود مخصوص ساخته و لا حول و لا قوة الا باللَّه العلى العظيم.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ الِعَن أعدائهم أَجْمعين
🍎 فضیلت شماره 5429
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ: حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ الرَّبِيعِ قَالَ: حَدَّثَنِي صَبَّاحٌ الْمَدَائِنِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ بْنُ عُمَرَ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام يَقُولُ فِي قَوْلِهِ:«وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّها» قَالَ رَبُّ الْأَرْضِ يُعْنَى إِمَامُ الْأَرْضِ، فَقُلْتُ:
فَإِذَا خَرَجَ يَكُونُ مَا ذَا- قَالَ إِذاً يَسْتَغْنِي النَّاسُ عَنْ ضَوْءِ الشَّمْسِ وَ نُورِ الْقَمَرِ وَ يَجْتَزُونَ بِنُورِ الْإِمَامِ.
🍐تفسير القمي 2/253
مفضل بن عمر می گوید: امام صادق علیه السلام در تفسیر آیه { و زمین (در آن روز) به نور پروردگارش روشن می شود،} فرمود: ربّ الارض یعنی امام زمین.
مفضل می گوید: عرض کردم: وقتی امام خروج کند چه می شود؟
فرمود: مردم از نور خورشید و نور ماه مستغنی شده و به نور امام اکتفا می کنند.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ الِعَن أعدائهم أَجْمعين
🍎 فضیلت شماره 5429
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ: حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ الرَّبِيعِ قَالَ: حَدَّثَنِي صَبَّاحٌ الْمَدَائِنِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ بْنُ عُمَرَ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام يَقُولُ فِي قَوْلِهِ:«وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّها» قَالَ رَبُّ الْأَرْضِ يُعْنَى إِمَامُ الْأَرْضِ، فَقُلْتُ:
فَإِذَا خَرَجَ يَكُونُ مَا ذَا- قَالَ إِذاً يَسْتَغْنِي النَّاسُ عَنْ ضَوْءِ الشَّمْسِ وَ نُورِ الْقَمَرِ وَ يَجْتَزُونَ بِنُورِ الْإِمَامِ.
🍐تفسير القمي 2/253
مفضل بن عمر می گوید: امام صادق علیه السلام در تفسیر آیه { و زمین (در آن روز) به نور پروردگارش روشن می شود،} فرمود: ربّ الارض یعنی امام زمین.
مفضل می گوید: عرض کردم: وقتی امام خروج کند چه می شود؟
فرمود: مردم از نور خورشید و نور ماه مستغنی شده و به نور امام اکتفا می کنند.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ الِعَن أعدائهم أَجْمعين
🍎 فضیلت شماره 5430
أَخْبَرَنَا جَمَاعَةٌ عَنِ التَّلَّعُكْبَرِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُبْشِيٍّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي نُعَيْمٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ غَزَالٍ عَنْ مُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام يَقُولُ إِنَّ قَائِمَنَا إِذَا قَامَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّها وَ اسْتَغْنَى النَّاسُ وَ يُعَمَّرُ الرَّجُلُ فِي مُلْكِهِ حَتَّى يُولَدَ لَهُ أَلْفُ ذَكَرٍ لَا يُولَدُ فِيهِمْ أُنْثَى وَ يُبْنَى فِي ظَهْرِ الْكُوفَةِ مَسْجِدٌ لَهُ أَلْفُ بَابٍ وَ تَتَّصِلُ بُيُوتُ الْكُوفَةِ بِنَهَرِ كَرْبَلَاءِ وَ بِالْحِيرَةِ حَتَّى يَخْرُجَ الرَّجُلُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ عَلَى بَغْلَةٍ سَفْوَاءَ يُرِيدُ الْجُمُعَةَ فَلَا يُدْرِكُهَا.
🍐الغيبة (للطوسي) 467
امام صادق عليه السّلام فرمود:وقتى كه قائم ما قيام كند،زمين با نور پروردگارش نورانى و روشن مى‌شود؛به‌گونه‌اى كه مردم از آفتاب بى‌نياز مى‌شوند.در زمان حكومتش هركس به حدى عمر مى‌كند كه هزار پسر از او متولد مى‌شود و در اين بين هيچ دخترى برايش متولد نمى‌شود.در پشت كوفه [نجف]مسجدى بنا مى‌شود كه هزار در داشته باشد،خانه‌هاى كوفه به رودخانه كربلا و شهر حيره[منطقه حيره]متصل مى‌شوند و آن‌قدر بزرگ مى‌شود كه مرد در روز جمعه براى رسيدن به نماز جمعه بر شتر تندرو سوار مى‌شود،ولى بازهم به نماز نمى‌رسد.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ الِعَن أعدائهم أَجْمعين
🍎 فضیلت شماره 5430
أَخْبَرَنَا جَمَاعَةٌ عَنِ التَّلَّعُكْبَرِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُبْشِيٍّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي نُعَيْمٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ غَزَالٍ عَنْ مُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام يَقُولُ إِنَّ قَائِمَنَا إِذَا قَامَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّها وَ اسْتَغْنَى النَّاسُ وَ يُعَمَّرُ الرَّجُلُ فِي مُلْكِهِ حَتَّى يُولَدَ لَهُ أَلْفُ ذَكَرٍ لَا يُولَدُ فِيهِمْ أُنْثَى وَ يُبْنَى فِي ظَهْرِ الْكُوفَةِ مَسْجِدٌ لَهُ أَلْفُ بَابٍ وَ تَتَّصِلُ بُيُوتُ الْكُوفَةِ بِنَهَرِ كَرْبَلَاءِ وَ بِالْحِيرَةِ حَتَّى يَخْرُجَ الرَّجُلُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ عَلَى بَغْلَةٍ سَفْوَاءَ يُرِيدُ الْجُمُعَةَ فَلَا يُدْرِكُهَا.
🍐الغيبة (للطوسي) 467
امام صادق عليه السّلام فرمود:وقتى كه قائم ما قيام كند،زمين با نور پروردگارش نورانى و روشن مى‌شود؛به‌گونه‌اى كه مردم از آفتاب بى‌نياز مى‌شوند.در زمان حكومتش هركس به حدى عمر مى‌كند كه هزار پسر از او متولد مى‌شود و در اين بين هيچ دخترى برايش متولد نمى‌شود.در پشت كوفه [نجف]مسجدى بنا مى‌شود كه هزار در داشته باشد،خانه‌هاى كوفه به رودخانه كربلا و شهر حيره[منطقه حيره]متصل مى‌شوند و آن‌قدر بزرگ مى‌شود كه مرد در روز جمعه براى رسيدن به نماز جمعه بر شتر تندرو سوار مى‌شود،ولى بازهم به نماز نمى‌رسد.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ الِعَن أعدائهم أَجْمعين
🍎 فضیلت شماره 5431
مَا رَوَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَبَّاسِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ هَوْذَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَمَّادٍ عَنْ هَاشِمٍ الصَّيْدَاوِيِّ قَالَ قَالَ لِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام يَا هَاشِمُ حَدَّثَنِي أَبِي وَ هُوَ خَيْرٌ مِنِّي عَنْ جَدِّي عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه وآله أَنَّهُ قَالَ مَا مِنْ رَجُلٍ مِنْ فُقَرَاءِ شِيعَتِنَا إِلَّا وَ لَيْسَ عَلَيْهِ تَبِعَةٌ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا التَّبِعَةُ قَالَ مِنَ الْإِحْدَى وَ الْخَمْسِينَ رَكْعَةً وَ مِنْ صَوْمِ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ مِنَ الشَّهْرِ فَإِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ خَرَجُوا مِنْ قُبُورِهِمْ وَ وُجُوهُهُمْ مِثْلُ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ فَيُقَالُ لِلرَّجُلِ مِنْهُمْ سَلْ تُعْطَ فَيَقُولُ أَسْأَلُ رَبِّي النَّظَرَ إِلَى وَجْهِ مُحَمَّدٍ صلی الله علیه وآله قَالَ فَيَأْذَنُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِأَهْلِ الْجَنَّةِ أَنْ يَزُورُوا مُحَمَّداً صلی الله علیه وآله قَالَ فَيُنْصَبُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه وآله مِنْبَرٌ عَلَى دَرَنُوكٍ مِنْ دَرَانِيكِ الْجَنَّةِ لَهُ أَلْفُ مِرْقَاةٍ بَيْنَ الْمِرْقَاةِ إِلَى الْمِرْقَاةِ رَكْضَةُ الْفَرَسِ فَيَصْعَدُ مُحَمَّدٌ صلی الله علیه وآله وَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ علیه السلام فَقَالَ فَيَحُفُّ ذَلِكَ الْمِنْبَرَ شِيعَةُ آلِ مُحَمَّدٍ علیهم السلام فَيَنْظُرُ اللَّهُ إِلَيْهِمْ وَ هُوَ قَوْلُهُ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ قَالَ فَيُلْقَى عَلَيْهِمْ مِنَ النُّورِ حَتَّى إِنَّ أَحَدَهُمْ إِذَا رَجَعَ لَمْ تَقْدِرِ الْحُورُ أَنْ تَمْلَأَ بَصَرَهَا مِنْهُ قَالَ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام يَا هَاشِمُ لِمِثْلِ هذا فَلْيَعْمَلِ الْعامِلُون.
🍐تأويل الآيات الظاهرة في فضائل العترة الطاهرة 716
امام صادق علیه السلام فرمود: ای هاشم پدرم برای من حدیث گفت و او از من برتر بود، از جدم از رسول خدا صلی الله علیه و آله که فرمود:کسی از فقرای شیعیان ما نیست مگر این که تبعه بر او نباشد!
گفتم: فدایت شوم! تبعه چیست؟
فرمود:پنجاه و یک رکعت و روزه سه روز از هر ماه؛ پس وقتی روز قیامت می رسد، از قبورشان بیرون می آیند در حالی که چهره هایشان مثل ماه شب چهارده کامل است، پس به آنان گفته می شود: بخواه تا داده شوی! پس می گوید: از پروردگارم می خواهم که به صورت محمد صلی الله علیه و آله نظر کنم.
حضرت فرمود: پس برای رسول خدا صلی الله علیه و آله منبری بر فرش مخمل از فرشهای مخملین بهشت نصب می شود که هزار پلکان دارد و بین یک پله تا پله دیگر به اندازه دویدن یک اسب است؛ پس محمد صلی الله علیه و آله و امیرالمؤمنین علیه السلام بالا می روند. حضرت فرمود: پس شیعه آل محمد علیهم السلام گرد آن منبر جمع می شوند، پس خدا به آنان نظر می کند و این است معنای آیه که فرمود: { چهره ها در آن روز خرم است و به رحمت پروردگارش نظر می کند.} پس نور بر آنان افکنده می شود به گونه ای که یکی از آنان وقتی بر می گردد حوریه بهشتی نمی تواند با چشمش او را ببیند. سپس امام صادق علیه السلام فرمود:ای هاشم! برای مثل این باید عمل کنندگان عمل کنند.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ الِعَن أعدائهم أَجْمعين
🍎 فضیلت شماره 5431
مَا رَوَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَبَّاسِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ هَوْذَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَمَّادٍ عَنْ هَاشِمٍ الصَّيْدَاوِيِّ قَالَ قَالَ لِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام يَا هَاشِمُ حَدَّثَنِي أَبِي وَ هُوَ خَيْرٌ مِنِّي عَنْ جَدِّي عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه وآله أَنَّهُ قَالَ مَا مِنْ رَجُلٍ مِنْ فُقَرَاءِ شِيعَتِنَا إِلَّا وَ لَيْسَ عَلَيْهِ تَبِعَةٌ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا التَّبِعَةُ قَالَ مِنَ الْإِحْدَى وَ الْخَمْسِينَ رَكْعَةً وَ مِنْ صَوْمِ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ مِنَ الشَّهْرِ فَإِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ خَرَجُوا مِنْ قُبُورِهِمْ وَ وُجُوهُهُمْ مِثْلُ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ فَيُقَالُ لِلرَّجُلِ مِنْهُمْ سَلْ تُعْطَ فَيَقُولُ أَسْأَلُ رَبِّي النَّظَرَ إِلَى وَجْهِ مُحَمَّدٍ صلی الله علیه وآله قَالَ فَيَأْذَنُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِأَهْلِ الْجَنَّةِ أَنْ يَزُورُوا مُحَمَّداً صلی الله علیه وآله قَالَ فَيُنْصَبُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه وآله مِنْبَرٌ عَلَى دَرَنُوكٍ مِنْ دَرَانِيكِ الْجَنَّةِ لَهُ أَلْفُ مِرْقَاةٍ بَيْنَ الْمِرْقَاةِ إِلَى الْمِرْقَاةِ رَكْضَةُ الْفَرَسِ فَيَصْعَدُ مُحَمَّدٌ صلی الله علیه وآله وَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ علیه السلام فَقَالَ فَيَحُفُّ ذَلِكَ الْمِنْبَرَ شِيعَةُ آلِ مُحَمَّدٍ علیهم السلام فَيَنْظُرُ اللَّهُ إِلَيْهِمْ وَ هُوَ قَوْلُهُ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ قَالَ فَيُلْقَى عَلَيْهِمْ مِنَ النُّورِ حَتَّى إِنَّ أَحَدَهُمْ إِذَا رَجَعَ لَمْ تَقْدِرِ الْحُورُ أَنْ تَمْلَأَ بَصَرَهَا مِنْهُ قَالَ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام يَا هَاشِمُ لِمِثْلِ هذا فَلْيَعْمَلِ الْعامِلُون.
🍐تأويل الآيات الظاهرة في فضائل العترة الطاهرة 716
امام صادق علیه السلام فرمود: ای هاشم پدرم برای من حدیث گفت و او از من برتر بود، از جدم از رسول خدا صلی الله علیه و آله که فرمود:کسی از فقرای شیعیان ما نیست مگر این که تبعه بر او نباشد!
گفتم: فدایت شوم! تبعه چیست؟
فرمود:پنجاه و یک رکعت و روزه سه روز از هر ماه؛ پس وقتی روز قیامت می رسد، از قبورشان بیرون می آیند در حالی که چهره هایشان مثل ماه شب چهارده کامل است، پس به آنان گفته می شود: بخواه تا داده شوی! پس می گوید: از پروردگارم می خواهم که به صورت محمد صلی الله علیه و آله نظر کنم.
حضرت فرمود: پس برای رسول خدا صلی الله علیه و آله منبری بر فرش مخمل از فرشهای مخملین بهشت نصب می شود که هزار پلکان دارد و بین یک پله تا پله دیگر به اندازه دویدن یک اسب است؛ پس محمد صلی الله علیه و آله و امیرالمؤمنین علیه السلام بالا می روند. حضرت فرمود: پس شیعه آل محمد علیهم السلام گرد آن منبر جمع می شوند، پس خدا به آنان نظر می کند و این است معنای آیه که فرمود: { چهره ها در آن روز خرم است و به رحمت پروردگارش نظر می کند.} پس نور بر آنان افکنده می شود به گونه ای که یکی از آنان وقتی بر می گردد حوریه بهشتی نمی تواند با چشمش او را ببیند. سپس امام صادق علیه السلام فرمود:ای هاشم! برای مثل این باید عمل کنندگان عمل کنند.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ الِعَن أعدائهم أَجْمعين
🍎 فضیلت شماره 5432
أَبُو الْفَرَجِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ رَجُلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبَلَةَ عَنْ أَبِي الْمَغْرَاءِ عَنْ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ علیه السلام قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ مَنْ كَانَتْ لَهُ إِلَى اللَّهِ حَاجَةٌ وَ أَرَادَ أَنْ يَرَانَا وَ أَنْ يَعْرِفَ مَوْضِعَهُ مِنَ اللَّهِ فَلْيَغْتَسِلْ ثَلَاثَ لَيَالٍ يُنَاجِي بِنَا فَإِنَّهُ يَرَانَا وَ يُغْفَرُ لَهُ بِنَا وَ لَا يَخْفَى عَلَيْهِ مَوْضِعُهُ قُلْتُ سَيِّدِي فَإِنَّ رَجُلًا رَآكَ فِي مَنَامِهِ وَ هُوَ يَشْرَبُ النَّبِيذَ قَالَ لَيْسَ النَّبِيذُ يُفْسِدُ عَلَيْهِ دِينَهُ إِنَّمَا يُفْسِدُ عَلَيْهِ تَرَكُنَا وَ تَخَلُّفُهُ عَنَّا إِنَّ أَشْقَى أَشْقِيَائِكُمْ مَنْ يُكَذِّبُنَا فِي الْبَاطِنِ بِمَا يُخْبَرُ عَنَّا يُصَدِّقُنَا فِي الظَّاهِرِ وَ يُكَذِّبُنَا فِي الْبَاطِنِ نَحْنُ أَبْنَاءُ نَبِيِّ اللَّهِ وَ أَبْنَاءُ رَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه وآله وَ أَبْنَاءُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ علیه السلام وَ أَحْبَابُ رَبِّ الْعَالَمِينَ نَحْنُ مِفْتَاحُ الْكِتَابِ فَبِنَا نَطَقَ الْعُلَمَاءُ وَ لَوْ لَا ذَلِكَ لَخَرَسُوا نَحْنُ رَفَعْنَا الْمَنَارَ وَ عَرَّفْنَا الْقِبْلَةَ نَحْنُ حَجَرُ الْبَيْتِ فِي السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ بِنَا غُفِرَ لآِدَمَ وَ بِنَا ابْتُلِيَ أَيُّوبُ وَ بِنَا افْتُقِدَ يَعْقُوبُ وَ بِنَا حُبِسَ يُوسُفُ وَ بِنَا دُفِعَ الْبَلَاءُ بِنَا أَضَاءَتِ الشَّمْسُ نَحْنُ مَكْتُوبُونَ عَلَى عَرْشِ رَبِّنَا مَكْتُوبُونَ مُحَمَّدٌ خَيْرُ النَّبِيِّينَ وَ عَلِيٌّ سَيِّدُ الْوَصِيِّينَ وَ فَاطِمَةُ سَيِّدَةُ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ،أَنَا خَاتَمُ الْأَوْصِيَاءِ أَنَا طَالِبُ الْبَابِ أَنَا صَاحِبُ الصِّفِّينِ أَنَا الْمُنْتَقِمُ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ أَنَا صَاحِبُ كَرْبَلَاءَ مَنْ أَحَبَّنَا وَ تَبَرَّأَ مِنْ عَدُوِّنَا كَانَ مَعَنَا وَ مِمَّنْ فِي الظِّلِّ الْمَمْدُودِ وَ الْمَاءِ الْمَسْكُوبِ.
🍐الإختصاص 90
ابوالمغرا از موسی بن جعفر علیه السّلام نقل کرد که فرمود: هر کس حاجتی نزد خدا دارد و مایل است ما را ببیند و بفهمد موقعیت خویش را در نزد خدا، سه شب غسل نماید و به وسیله ما با خدا مناجات کند؛ او ما را خواهد دید و به وسیله ما گناهش آمرزیده می شود و مقام و موقعیتش بر او پنهان نخواهد ماند.
عرض کردم: آقا! ممکن است کسی که شرابخوار باشد شما را در خواب ببیند؟
فرمود: شراب او را از دین خارج نمی کند، ولی با ترک کردن ما و فاصله گرفتن از ما دینش از میان می رود؛ شقی ترین شقاوتمندان شما کسی است که اخباری را که از ما نقل می شود در دل تکذیب می کند، ولی در ظاهر تصدیق می نماید. ما فرزندان نبیّ خدا و رسول او هستیم و فرزندان امیرالمؤمنین و دوستان پروردگار جهان.ما کلید کتاب هستیم؛ به وسیله ما دانشمندان سخن می گویند و اگر این نبود، گنگ می شدند؛ ما مناره را برافراشتیم و قبله را شناساندیم؛ ما چون حجر اسماعیل نسبت به کعبه هستیم در آسمان و زمین، به وسیله ما خدا آدم را بخشید و به وسیله ما ایوب گرفتار شد و یعقوب به فراق دچار گشت و یوسف به زندان افتاد، و به واسطه ما بلا رفع می شود و خورشید نور می دهد. نام ما در عرش خدا ثبت است. بر عرش نوشته است: «محمّد بهترین پیامبر و علی سرور اوصیا و فاطمه بهترین زنان جهان است.» من خاتم جانشینان هستم، من سالک درگاه هستم، من سرور صفین هستم، من انتقام گیرنده اهل بصره هستم، من سرور کربلا هستم. هر که ما را دوست بدارد و از دشمن ما بیزاری جوید، با ماست و از کسانی است که در سایه گسترده و آب جاری قرار دارند.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ الِعَن أعدائهم أَجْمعين
🍎 فضیلت شماره 5432
أَبُو الْفَرَجِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ رَجُلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبَلَةَ عَنْ أَبِي الْمَغْرَاءِ عَنْ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ علیه السلام قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ مَنْ كَانَتْ لَهُ إِلَى اللَّهِ حَاجَةٌ وَ أَرَادَ أَنْ يَرَانَا وَ أَنْ يَعْرِفَ مَوْضِعَهُ مِنَ اللَّهِ فَلْيَغْتَسِلْ ثَلَاثَ لَيَالٍ يُنَاجِي بِنَا فَإِنَّهُ يَرَانَا وَ يُغْفَرُ لَهُ بِنَا وَ لَا يَخْفَى عَلَيْهِ مَوْضِعُهُ قُلْتُ سَيِّدِي فَإِنَّ رَجُلًا رَآكَ فِي مَنَامِهِ وَ هُوَ يَشْرَبُ النَّبِيذَ قَالَ لَيْسَ النَّبِيذُ يُفْسِدُ عَلَيْهِ دِينَهُ إِنَّمَا يُفْسِدُ عَلَيْهِ تَرَكُنَا وَ تَخَلُّفُهُ عَنَّا إِنَّ أَشْقَى أَشْقِيَائِكُمْ مَنْ يُكَذِّبُنَا فِي الْبَاطِنِ بِمَا يُخْبَرُ عَنَّا يُصَدِّقُنَا فِي الظَّاهِرِ وَ يُكَذِّبُنَا فِي الْبَاطِنِ نَحْنُ أَبْنَاءُ نَبِيِّ اللَّهِ وَ أَبْنَاءُ رَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه وآله وَ أَبْنَاءُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ علیه السلام وَ أَحْبَابُ رَبِّ الْعَالَمِينَ نَحْنُ مِفْتَاحُ الْكِتَابِ فَبِنَا نَطَقَ الْعُلَمَاءُ وَ لَوْ لَا ذَلِكَ لَخَرَسُوا نَحْنُ رَفَعْنَا الْمَنَارَ وَ عَرَّفْنَا الْقِبْلَةَ نَحْنُ حَجَرُ الْبَيْتِ فِي السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ بِنَا غُفِرَ لآِدَمَ وَ بِنَا ابْتُلِيَ أَيُّوبُ وَ بِنَا افْتُقِدَ يَعْقُوبُ وَ بِنَا حُبِسَ يُوسُفُ وَ بِنَا دُفِعَ الْبَلَاءُ بِنَا أَضَاءَتِ الشَّمْسُ نَحْنُ مَكْتُوبُونَ عَلَى عَرْشِ رَبِّنَا مَكْتُوبُونَ مُحَمَّدٌ خَيْرُ النَّبِيِّينَ وَ عَلِيٌّ سَيِّدُ الْوَصِيِّينَ وَ فَاطِمَةُ سَيِّدَةُ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ،أَنَا خَاتَمُ الْأَوْصِيَاءِ أَنَا طَالِبُ الْبَابِ أَنَا صَاحِبُ الصِّفِّينِ أَنَا الْمُنْتَقِمُ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ أَنَا صَاحِبُ كَرْبَلَاءَ مَنْ أَحَبَّنَا وَ تَبَرَّأَ مِنْ عَدُوِّنَا كَانَ مَعَنَا وَ مِمَّنْ فِي الظِّلِّ الْمَمْدُودِ وَ الْمَاءِ الْمَسْكُوبِ.
🍐الإختصاص 90
ابوالمغرا از موسی بن جعفر علیه السّلام نقل کرد که فرمود: هر کس حاجتی نزد خدا دارد و مایل است ما را ببیند و بفهمد موقعیت خویش را در نزد خدا، سه شب غسل نماید و به وسیله ما با خدا مناجات کند؛ او ما را خواهد دید و به وسیله ما گناهش آمرزیده می شود و مقام و موقعیتش بر او پنهان نخواهد ماند.
عرض کردم: آقا! ممکن است کسی که شرابخوار باشد شما را در خواب ببیند؟
فرمود: شراب او را از دین خارج نمی کند، ولی با ترک کردن ما و فاصله گرفتن از ما دینش از میان می رود؛ شقی ترین شقاوتمندان شما کسی است که اخباری را که از ما نقل می شود در دل تکذیب می کند، ولی در ظاهر تصدیق می نماید. ما فرزندان نبیّ خدا و رسول او هستیم و فرزندان امیرالمؤمنین و دوستان پروردگار جهان.ما کلید کتاب هستیم؛ به وسیله ما دانشمندان سخن می گویند و اگر این نبود، گنگ می شدند؛ ما مناره را برافراشتیم و قبله را شناساندیم؛ ما چون حجر اسماعیل نسبت به کعبه هستیم در آسمان و زمین، به وسیله ما خدا آدم را بخشید و به وسیله ما ایوب گرفتار شد و یعقوب به فراق دچار گشت و یوسف به زندان افتاد، و به واسطه ما بلا رفع می شود و خورشید نور می دهد. نام ما در عرش خدا ثبت است. بر عرش نوشته است: «محمّد بهترین پیامبر و علی سرور اوصیا و فاطمه بهترین زنان جهان است.» من خاتم جانشینان هستم، من سالک درگاه هستم، من سرور صفین هستم، من انتقام گیرنده اهل بصره هستم، من سرور کربلا هستم. هر که ما را دوست بدارد و از دشمن ما بیزاری جوید، با ماست و از کسانی است که در سایه گسترده و آب جاری قرار دارند.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ الِعَن أعدائهم أَجْمعين
🍎 فضیلت شماره 5433
قَالُوا قَالَ عَلِيٌّ علیه السلام فِي بَعْضِ خُطْبَتِهِ إِنَّا آلَ مُحَمَّدٍ كُنَّا أَنْوَاراً حَوْلَ الْعَرْشِ فَأَمَرَنَا اللَّهُ بِالتَّسْبِيحِ فَسَبَّحْنَا فَسَبَّحَتِ الْمَلَائِكَةُ بِتَسْبِيحِنَا ثُمَّ أَهْبَطَنَا إِلَى الْأَرْضِ فَأَمَرَنَا اللَّهُ بِالتَّسْبِيحِ فَسَبَّحْنَا فَسَبَّحَتْ أَهْلُ الْأَرْضِ بِتَسْبِيحِنَا فَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُون.
🍐تأويل الآيات الظاهرة في فضائل العترة الطاهرة 488
علي بن ابى طالب عليه السّلام در ضمن خطبهاى فرمود ما آل محمّد انوارى بوديم اطراف عرش خدا دستور داد تسبيح كنيم ما كه تسبيح كرديم ملائكه از تسبيح ما بتسبيح مشغول شدند.سپس بزمين آمديم باز خدا دستور تسبيح به ما داد شروع به تسبيح كرديم اهل زمين از تسبيح ما بتسبيح مشغول شدند ما صفزنندگان و مسبحين هستيم.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ الِعَن أعدائهم أَجْمعين
🍎 فضیلت شماره 5433
قَالُوا قَالَ عَلِيٌّ علیه السلام فِي بَعْضِ خُطْبَتِهِ إِنَّا آلَ مُحَمَّدٍ كُنَّا أَنْوَاراً حَوْلَ الْعَرْشِ فَأَمَرَنَا اللَّهُ بِالتَّسْبِيحِ فَسَبَّحْنَا فَسَبَّحَتِ الْمَلَائِكَةُ بِتَسْبِيحِنَا ثُمَّ أَهْبَطَنَا إِلَى الْأَرْضِ فَأَمَرَنَا اللَّهُ بِالتَّسْبِيحِ فَسَبَّحْنَا فَسَبَّحَتْ أَهْلُ الْأَرْضِ بِتَسْبِيحِنَا فَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُون.
🍐تأويل الآيات الظاهرة في فضائل العترة الطاهرة 488
علي بن ابى طالب عليه السّلام در ضمن خطبهاى فرمود ما آل محمّد انوارى بوديم اطراف عرش خدا دستور داد تسبيح كنيم ما كه تسبيح كرديم ملائكه از تسبيح ما بتسبيح مشغول شدند.سپس بزمين آمديم باز خدا دستور تسبيح به ما داد شروع به تسبيح كرديم اهل زمين از تسبيح ما بتسبيح مشغول شدند ما صفزنندگان و مسبحين هستيم.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ الِعَن أعدائهم أَجْمعين
🍎 فضیلت شماره 5434
وَ بِإِسْنَادِهِ قَالَ النَّبِيُّ صلی الله علیه وآله الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ خَيْرُ أَهْلِ الْأَرْضِ بَعْدِي وَ بَعْدَ أَبِيهِمَا وَ أُمُّهُمَا صلوات الله علیهم أَفْضَلُ نِسَاءِ أَهْلِ الْأَرْضِ.
🍐عيون أخبار الرضا عليه السلام 2 /62
پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله فرمود:حسن و حسین پس از من و پدرشان بهترین انسانهای اهل زمین هستند و مادرشان صلوات الله علیهم برترین بانوی اهل زمین است.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ الِعَن أعدائهم أَجْمعين
🍎 فضیلت شماره 5434
وَ بِإِسْنَادِهِ قَالَ النَّبِيُّ صلی الله علیه وآله الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ خَيْرُ أَهْلِ الْأَرْضِ بَعْدِي وَ بَعْدَ أَبِيهِمَا وَ أُمُّهُمَا صلوات الله علیهم أَفْضَلُ نِسَاءِ أَهْلِ الْأَرْضِ.
🍐عيون أخبار الرضا عليه السلام 2 /62
پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله فرمود:حسن و حسین پس از من و پدرشان بهترین انسانهای اهل زمین هستند و مادرشان صلوات الله علیهم برترین بانوی اهل زمین است.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ الِعَن أعدائهم أَجْمعين
🍎 فضیلت شماره 5435
وَ حَدَّثَنَا الشَّيْخُ أَبُو الْحَسَنِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ عَلِيِّ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ شَاذَانَ قَالَ حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مُحَمَّدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ قَالَ حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ الْمُنْذِرِ قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه وآله مَا أَظَلَّتِ الْخَضْرَاءُ وَ لَا أَقَلَّتِ الْغَبْرَاءُ بَعْدِي أَفْضَلَ مِنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِب صلوات الله علیه.
🍐كنز الفوائد 2 /56
پيامبر اكرم صلی الله علیه وآله فرمود: آسمان سايه نيافكنده و زمين بر نداشته پس از من كسى را كه افضل از علي بن ابى طالب صلوات الله علیه باشد.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُم وَ الِعَن أعدائهم أَجْمعين
🍎 فضیلت شماره 5435
وَ حَدَّثَنَا الشَّيْخُ أَبُو الْحَسَنِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ عَلِيِّ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ شَاذَانَ قَالَ حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مُحَمَّدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ قَالَ حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ الْمُنْذِرِ قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه وآله مَا أَظَلَّتِ الْخَضْرَاءُ وَ لَا أَقَلَّتِ الْغَبْرَاءُ بَعْدِي أَفْضَلَ مِنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِب صلوات الله علیه.
🍐كنز الفوائد 2 /56
پيامبر اكرم صلی الله علیه وآله فرمود: آسمان سايه نيافكنده و زمين بر نداشته پس از من كسى را كه افضل از علي بن ابى طالب صلوات الله علیه باشد.