۱۳٪ جهش خبری نفت خیلی سریع به ۸٪ تخلیه شد. وقتی بازار روی خبر جنگ نتونه سقف‌ها رو نگه داره، یعنی شوک اولیه تا حدی در قیمت‌ها لحاظ شده و معامله‌گران در حال سبک‌کردن موقعیت‌ها هستند. اما اگر اختلالی مثل بسته‌ماندن تنگه هرمز طولانی شود، همین ۱۳٪ می‌تواند برای نفت کف جدید باشد نه سقف.

@ehsanviews

چین و روسیه باز هم نشان دادند چه متحدان وفاداری هستند، نه تجهیزات نظامی، نه حمایت اطلاعاتی، نه حتی وتوی یک قطعنامه در سازمان ملل. فقط با رأی ممتنع برای جمهوری اسلامی آرزوی موفقیت کردند.
شرایط سختی برای همه مردم عزیز هست ولی از حالت بلاتکلیفی خارج خواهیم شد. به آینده خوشبین هستم ولی مثل درد زایمان باید تحمل کرد.

@ehsanviews

عراقچی گفته "افزایش قیمت‌ نفت، نتیجه عملکرد آمریکا و اسرائیل در منطقه است."
در شرایط عادی، ایالات متحده معمولا تمایل دارد قیمت نفت پایین بماند تا فشار تورمی روی اقتصاد غرب کاهش پیدا کند. اما در فضای فعلی، معادله کمی متفاوت شده است.
در دوره ریاست‌جمهوری ترامپ یکی از ابزارهای اصلی فشار بر چین، انرژی بوده و چین بزرگ‌ترین واردکننده نفت جهان است و بخش بزرگی از این نفت را از خاورمیانه تأمین می‌کند.

چند نکته مهم که این معادله را پیچیده‌تر می‌کند:
- وابستگی شدید چین به نفت خاورمیانه:
چین بیش از ۱۰ میلیون بشکه در روز نفت وارد می‌کند و سهم بزرگی از آن از خلیج فارس می‌آید. هر تنش در این منطقه مستقیما روی امنیت انرژی چین اثر می‌گذارد.

- محدود شدن منابع جایگزین چین:
تحریم‌ها و بحران‌های سیاسی باعث شده دسترسی چین به برخی منابع مثل نفت ونزوئلا محدودتر شود؛ بنابراین اتکای آن به نفت خاورمیانه بیشتر شده است.

-اهمیت حیاتی تنگه هرمز:
حدود یک‌پنجم نفت جهان از این گذرگاه عبور می‌کند. به همین دلیل در سناریوهای تنش یا جنگ، اولین نگرانی بازار نفت امنیت این مسیر است. حتی تهدید به اختلال در این تنگه می‌تواند جهش شدید قیمت ایجاد کند. احتمال دارد در آینده نزدیک آمریکا تلاش کند کنترل تنگه هرمز را به طور مستقیم یا غیرمستقیم به دست بگیرد.

معتقدم با ادامه جنگ سناریوی نفت ۱۳۰ تا حتی ۱۵۰ دلاری چندان دور از ذهن نیست.
بازار نفت امروز فقط تابع عرضه و تقاضا نیست، بلکه بیش از هر زمان دیگری تابع سیاست، امنیت و رقابت قدرت‌های بزرگ شده است.

@ehsanviews

یادش بخیر تا همین دو سه هفته پیش یکسری خوش خیال منتظر توافق بودند و رویا پردازی میکردند.

@ehsanviews

من شکوفایی گلهای امیدم را در رؤیاها می بینم و ندایی که به من می گوید :
”گر چه شب تاریک است
دل قوی دار ، سحر نزدیک است.“

سال نو رو به همه هم میهنان عزیز شادباش عرض می‌کنم و یقین دارم روزهای درخشان در پیش روی مردم و کشور عزیزمون در پیش هست.

@ehsanviews

آدام کوکران ادعا می‌کند که درست ۵ دقیقه پیش از اطلاعیه دونالد ترامپ، معامله‌گرانی (احتمالاً با اطلاعات داخلی) حجم بسیار بزرگی از قراردادهای آتی شاخص S&P500 را خریده و همزمان قراردادهای آتی نفت را فروخته‌اند. او این را نشانه‌ای از سود بردن کسانیکه به اطلاعات داخل دسترسی دارند از دروغ‌های ترامپ می‌داند.

@ehsanviews

کندل ماهانه طلا زیر ۴۵۰۰ دلار ببنده "احتمال" سناریوی نزولی تقویت می‌شه.

@ehsanviews

مدیرعامل بلک‌راک:اگر جنگ متوقف شود اما ایران همچنان یک تهدید باقی بماند ممکن است قیمت نفت برای سال‌ها بالای ۱۰۰ دلار بماند، حتی نزدیک ۱۵۰ دلار.
لری فینک کسی نیست که بر اساس هیجان بازار صحبت کند. او در رأس بزرگ‌ترین مدیر دارایی جهان قرار دارد، جایی که جریان سرمایه، ریسک‌های سیستماتیک و ظرفیت تحمل اقتصاد جهانی با دقت میلیمتری رصد می‌شود. حالا وقتی چنین فردی می‌گوید: نفت می‌تواند برای سال‌ها بالای ۱۰۰ دلار بماند و حتی به ۱۵۰ دلار برسد، در واقع دارد یک پیام مهم‌تر را منتقل می‌کند:
- اقتصاد جهانی کشش چنین قیمتی را ندارد
- ادامه این وضعیت، به معنی فشار تورمی سنگین، کاهش رشد و در نهایت رکود است
-این یک وضعیت پایدار نیست

اگر قیمت نفت در چنین سطوحی تثبیت شود این به یک ریسک سیستماتیک برای کل اقتصاد جهانی تبدیل می‌شود و گذشته نشان داده: هر زمان یک ریسک سیستماتیک به این سطح برسد، سیستم جهانی به دنبال حذف منبع بی‌ثباتی می‌رود نه صرفا مدیریت آن!

@ehsanviews

نفت و بنزین و گاز و طلا همه گارد صعودی گرفتند، چند ساعت دیگه بازار بسته میشه، خواهیم دید چه خواهد شد!

@ehsanviews

در جنگ اول خلیج فارس ۱۹۹۱ (عملیات طوفان صحرا) پدافند هوایی عراق (شامل سام، توپ‌های ضد هوایی و جنگنده های رهگیر) حدود ۳۸ تا ۴۲ فروند از جنگنده‌های ائتلاف را ساقط کرد. این رقم بخشی از کل ۷۵ فروند هواپیمای از دست رفته ائتلاف (۵۲ ثابت‌بال و ۲۳ بالگرد) است که بسیاری از آن‌ها به دلایل غیرجنگی (حوادث فنی یا آتش نیروهای خودی) بودند. تنها یک مورد تأییدشده نبرد هوایی (شکار اف ۱۸ توسط میگ ۲۵ عراق) وجود داشت و بقیه عمدتا توسط پدافند زمینی صورت گرفت.

در جنگ ۲۰۰۳ پدافند عراق بسیار ضعیف‌تر عمل کرد و تعداد بسیار کمی از جنگنده های ائتلاف را ساقط کرد (اغلب گزارش‌ها آن را نزدیک به صفر یا حداکثر ۱-۲ مورد تأییدشده می‌دانند). بیشتر تلفات جنگنده های ائتلاف در این دوره به friendly fire (مانند شلیک اشتباه پاتریوت‌های آمریکایی) یا حوادث فنی مربوط بود.

نرخ قابل قبول اصابت (تلفات رزمی) برای نیروی مهاجم هوایی در جنگ‌های مدرن معمولاً کمتر از ۰.۱٪ تا ۰.۵٪ به ازای هر سورتی پرواز است (یعنی حدود ۱ هواپیما به ازای هر ۲۰۰ تا ۱۰۰۰ سورتی).

در جنگ خلیج فارس ۱۹۹۱، این نرخ واقعی برای ائتلاف حدود ۰.۰۴٪ (تقریباً ۱ در ۱۸۰۰–۲۵۰۰ سورتی) بود که بسیار پایین‌تر از پیش‌بینی برنامه‌ریزان (که گاهی تا ۲-۳٪ در روزهای اول انتظار داشتند) و کاملاً قابل قبول تلقی شد و در ۲۰۰۳ حتی پایین‌تر بود.

@ehsanviews

آرون رمزی امروز در سن ۳۵ سالگی از دنیای فوتبال خداحافظی کرد . رمزی هروقت گل میزد یک شخصیت مهم فوت میکرد. دوست دارم این اتفاق رو به فال نیک بگیرم . خداوند حافظ ایران و ایرانی باشه.

@ehsanviews

تبعات اقتصادی و اجتماعی قطع اینترنت به‌مراتب گسترده‌تر و عمیق‌تر از آن چیزی است که در تصمیم‌گیری‌ها دیده می‌شود. میلیون‌ها نفر در ایران معیشت خود را به اینترنت گره زده‌اند؛ از فریلنسرها و برنامه‌نویس‌ها گرفته تا فروشگاه‌های آنلاین، تولیدکنندگان محتوا، استارتاپ‌ها و حتی کسب‌وکارهای سنتی که به بسترهای دیجیتال مهاجرت کرده‌اند. وقتی اینترنت برای مدت طولانیرقطع می‌شود، این افراد عملا از چرخه درآمدی حذف می‌شوند؛ بدون بیمه بیکاری، بدون حمایت مؤثر، و بدون چشم‌انداز مشخص برای بازگشت شرایط به حالت عادی.

از سوی دیگر، این تصمیم نوعی اختلال در اعتماد اقتصادی است. وقتی فعال اقتصادی بداند که هر لحظه ممکن است زیرساخت اصلی کارش (اینترنت) شود، دیگر نمی‌تواند برنامه‌ریزی بلندمدت داشته باشد، سرمایه‌گذاری کند یا حتی مشتری جذب کند.

در سطح خانوار نیز، فشار این تصمیم بسیار ملموس است. خانواده‌هایی که درآمدشان به صفر رسیده، با تورم، اجاره، هزینه‌های روزمره و نااطمینانی شدید مواجه‌اند. قطع اینترنت نه‌تنها بحران را حل نمی‌کند، بلکه آن را تشدید می‌کند؛ چون یکی از معدود راه‌های انعطاف‌پذیر برای درآمدزایی را هم از بین می‌برد.

در دنیای امروز که اینترنت، ستون فقرات اقتصاد، آموزش، ارتباطات و حتی تاب‌آوری اجتماعی است. محدودسازی گسترده اینترنت، به کنترل کامل فضا منجر نمی‌شود، بلکه هزینه‌های جانبی زیادی ایجاد می‌کند؛ از رشد بازارهای غیررسمی و ابزارهای دور زدن فیلتر گرفته و تحمیل هزینه های سنگین به مردم تا افزایش نارضایتی عمومی.

@ehssnviews

آمار تلفات درگیری‌ ها در منطقه به روایت الجزیره

براساس اطلاعات از ۲۸ فوریه تا ۷ آوریل ۲۰۲۶، آمار تلفات و مجروحان به این صورت گزارش شده است:

ایران: ۲٬۰۷۶ کشته، ۲۶٬۵۰۰ زخمی
لبنان: ۱٬۴۹۷ کشته، ۴٬۶۳۹ زخمی
اسرائیل: ۲۶ کشته، ۷٬۱۸۳ زخمی
عراق: ۱۰۹ کشته، ده‌ها زخمی
کویت: ۷ کشته، ده‌ها زخمی
بحرین: ۳ کشته، ده‌ها زخمی
عربستان سعودی: ۲ کشته، ۲۲ زخمی
امارات: ۱۲ کشته، ۲۲۱ زخمی
عمان: ۳ کشته، ۱۵ زخمی
اردن: ۲۹ زخمی
قطر: ۱۶ زخمی
فلسطین: ۴ کشته
سوریه: ۴ کشته
نیروهای‌نظامی آمریکا: ۱۳ کشته، ۲۰۰ زخمی

توجه داشته باشید این آمار برای ۴۰ روز جنگ همه جانبه هست، اونوقت چطوری تو ۲ روز ...

@ehsanviews

این افراد تحلیل‌گر نیستند بلکه گزارشگر هستند هر خبری میاد بیرون همون رو نقل قول می‌کنند با چند جمله پس و پیش. مسیر همونی هست که از قبل اکتیو شدن اسنپ بک گفتم و بازه زمانی هم تعیین کردم،چرخ زمان به عقب برنمیگرده.

@ehsanviews

هاول در مقاله معروفش قدرت بی‌قدرتان به یک واقعیت ساده اما عمیق اشاره دارد: در بسیاری از سیستم‌های توتالیتار، از مردم انتظار ندارند که واقعا به اهداف سیستم باور داشته باشند، فقط کافی‌ست همراهی کنند. او مثال فروشنده‌ای را می‌زند که تابلوی کارگران جهان متحد شوید را در ویترینش می‌گذارد، در حالی که خودش هم به آن اعتقادی ندارد. این کار نه از روی اعتقاد بلکه برای این است که دردسری پیش نیاید و زندگی‌اش آرام بماند. این رفتار ظاهرا کوچک، بی‌اهمیت نیست. همین انتخاب‌های روزمره دروغ را به یک نظم جمعی تبدیل می‌کند. سیستم‌ها با اعمال زور سرنیزه دوام نمی‌آورند، بیشتر با عادت دادن آدم‌ها به سازش زنده می‌مانند. افراد کم‌کم یاد می‌گیرند حقیقت را نگویند، سوال نپرسند و فقط نقش خودشان را بازی کنند، و این روند آن‌قدر آرام اتفاق می‌افتد که حتی متوجهش نمی‌شوند.

در دل همین وضعیت، هاول به یک ایده کلیدی اشاره می‌کند قدرت واقعی از جایی شروع می‌شود که یک نفر تصمیم می‌گیرد در حقیقت زندگی کند. نه با حرکت‌های بزرگ یا قهرمان‌گونه، بلکه گاهی حتی با یک انتخاب ساده، اینکه چیزی را که باور ندارد تکرار نکند، یا نقشی را که به او تحمیل شده بازی نکند.

مسئله همیشه این نیست که چه چیزی خطرناک‌تر است، مسئله این است که چه چیزی آرام‌تر ما را تغییر می‌دهد. انسان اغلب بین دو مسیر قرار می‌گیرد آرامش کوتاه‌مدت یا حفظ چیزی عمیق‌تر در درون خودش. بسیاری از تغییرات بزرگ، نه از لحظات پرهیاهو، بلکه از همین انتخاب‌های کوچک و روزمره آغاز می‌شوند.

شاید مهم‌ترین سوال این نباشد که سیستم چه می‌کند بلکه این باشد که ما هر روز در سکوت چه چیزی را انتخاب می‌کنیم؟

@ehsanviews

اگر بخواهیم فقط با تکیه بر الگوی سیکل قبلی برای بیت‌کوین فکر کنیم، وسوسه‌انگیز است که بگوییم چون قیمت در سیکل قبل از ۶۹ هزار دلار تا ۱۵هزار دلار سقوط کرد، پس این بار هم اگر سقف ۱۲۶ هزار دلار را دیده باشد، باید تا حوالی ۲۸ هزار دلار پایین بیاید. از نظر ریاضی این محاسبه درست است، چون افت سیکل قبلی حدود ۷۷.۸ درصد بوده و تکرار همان درصد، کف تئوریک نزدیک ۲۸ هزار دلار را می‌دهد. اما بازار بیت‌کوین دیگر بازار چند سال قبل نیست و تکرار خام همان نسبت، سناریوی محتمل را نشان نمی‌دهد.

بیت‌کوین هرچه بزرگ‌تر و بالغ‌تر شده، عمق اصلاح‌های سیکلی‌اش هم کمتر شده است. ورود ETFها، افزایش حضور سرمایه‌گذاران نهادی، رشد مارکت‌کپ و عمیق‌تر شدن نقدشوندگی، باعث شده ساختار بازار با سیکل‌های ابتدایی تفاوت داشته باشد. به همین دلیل، عدد ۲۸ هزار دلار را بهتر است نه به‌عنوان کف محتمل اصلی بلکه به‌عنوان یک سناریوی بسیار بدبینانه در نظر داشت.

اگر به‌جای تکرار کامل سیکل قبل، سناریوی منطقی‌تر را بررسی کنیم و فرض بگیریم که اصلاح سیکلی بین ۵۵ تا ۶۵ درصد باشد، کف‌ به محدوده‌ای بین حدود ۴۴هزار تا ۵۷هزار دلار منتقل می‌شود. این بازه از نظر رفتاری و ساختاری، با بلوغ امروز بازار سازگارتر است. در واقع هرچه افت را از حالت افراطی قبلی کمتر فرض کنیم، کف‌ها به نواحی واقعی‌تر نزدیک می‌شوند.

از لحاظ ساختار قیمتی منطقی‌تر این است که نواحی ۵۲ تا ۶۸ هزار دلار را به‌عنوان بازه‌های مهم تصمیم‌گیری در نظر بگیریم. محدوده ۶۴ تا ۶۸ هزار دلار می‌تواند ناحیه یک کف سبک‌تر و اصلاح سالم باشد که بازار فقط بخشی از رشد اخیر را پس می‌دهد و بعد برای موج بعدی آماده می‌شود. اگر فشار فروش عمیق‌تر شود، ناحیه ۵۲تا ۵۸ هزار دلار اهمیت پیدا می‌کند و می‌تواند نقش کف سیکلی میان‌مدت را بازی کند. زیر این ناحیه، یعنی حوالی ۴۴ تا ۵۰ هزار دلار، وارد سناریوی اصلاح سنگین می‌شویم.

فقط اگر بازار وارد فاز ترس شدید و شکست ساختاری عمیق شود، سناریوی ۲۸هزار دلار ارزش بررسی جدی پیدا می‌کند.

@ehsanviews

در صداوسیما کارشناس می‌آورند، با اعتماد به نفس مثال‌زدنی می‌گوید اکثریت قاطع مردم ایران خواهان ادامه جنگ هستند. مجری هم برای اینکه خیال همه راحت شود، عدد را دقیق‌تر عنوان می‌کند: ۸۷ درصد!

واقعا باید اعتراف کرد، هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم روزی صداوسیما آماری اعلام کند که انقدر قابل‌باور به نظر برسد!

@ehsanviews

روزهای اخیر روند صعودی مارکت به خاطر فعالیت مارکت میکر و دیلرها بود که برای مدیریت ریسک (به خصوص ریسک گاما)، مجبور بودند مدام سهام بخرند و بازار رو بالا نگه دارند تا پوزیشن‌های آپشن‌شون هج بمونه.اما امروز که آپشن‌های ماهانه منقضی می‌شه بالطبع این اجبار تموم می‌شه. دیگه نیازی ندارند که برای هج کردن دلتا، سهام بخرند. از روزهای آینده ممکنه داستان بازار کاملا تغییر کنه و فشار خرید که تا حالا بازار راپو بالا نگه داشته از بین بره!

@ehsanviews

اگر درگیری ایران، آمریکا و اسرائیل ادامه‌دار شود، نفت تا کجا می‌تواند بالا برود؟ پاسخ کوتاه این است که بازار نفت با ریسک واقعی اختلال عرضه قیمت‌گذاری می‌شود. تنگه هرمز همچنان شاه‌راه اصلی بازار انرژی است و طبق داده‌های EIA، در ۲۰۲۴ به‌طور متوسط حدود ۲۰ میلیون بشکه در روز، معادل نزدیک به ۲۰٪ مصرف جهانی مایعات نفتی، از این مسیر عبور کرده است. یعنی هر تهدید جدی علیه هرمز، مستقیماً به قلب بازار نفت شلیک می‌کند.

از طرف دیگر، شدت حساسیت بازار فقط روانی نیست. آژانس بین‌المللی انرژی در گزارش آوریل ۲۰۲۶ اعلام کرده که عرضه جهانی نفت در مارس ۱۰.۱ میلیون بشکه در روز افت کرده و این وضعیت را بزرگ‌ترین اختلال تاریخ توصیف کرده است. در چنین فضایی، دیگر با یک نوسان عادی طرف نیستیم؛ بازار دارد احتمال کمبود واقعی نفت را قیمت‌گذاری می‌کند. همزمان EIA هم گفته قیمت لحظه‌ای برنت در ۲ آوریل تا نزدیک ۱۲۸ دلار بالا رفت و میانگین مارس حدود ۱۰۳ دلار بود؛ ضمن اینکه در سناریوی پایه خودش، اوج برنت در سه‌ماهه دوم ۲۰۲۶ را حدود ۱۱۵ دلار برآورد کرده است.

اگر از زاویه تکنیکال و با الهام از الگوی وایکوف به چارت بلندمدت نفت نگاه کنیم، تصویر روشن است: نفت در دو دهه اخیر بارها با شوک‌های ژئوپلیتیک به سمت بالا پرتاب شده، اما فقط زمانی توانسته وارد فاز صعودی پایدار شود که در سطوح بالاتر تثبیت داده باشد. به زبان ساده، ناحیه ۹۵ تا ۱۰۵ دلار برای بازار فقط یک مقاومت معمولی نیست؛ مرز روانی و ساختاری ورود به فاز صعودی بزرگ‌تر است. اگر نفت بالای این محدوده جا بیفتد، می‌شود گفت بازار از یک جهش خبری صرف عبور کرده و وارد فاز صعودی جدی‌تری شده است. اما اگر نتواند بالای این محدوده دوام بیاورد، احتمالاً با یک اسپایک جنگی و سپس بازگشت به نوسان‌های خشن طرف خواهیم بود.

بر همین مبنا، سناریوی اول این است که درگیری ادامه داشته باشد اما هنوز به اختلال فراگیر و طولانی در عرضه نرسیم. در این حالت، نفت می‌تواند به محدوده ۱۰۰ تا ۱۱۰ دلار برسد و حتی مدتی آنجا بماند. این سناریو در حال حاضر محتمل‌ترین سناریوی صعودی است: بازار پرمیوم جنگ را نگه می‌دارد، اما هنوز وارد فاز وحشت کامل از کمبود عرضه نشده است. گزارش رویترز هم در روزهای اخیر نشان داده که با تشدید تنش‌ها و گره خوردن دوباره وضعیت هرمز، نفت جهش‌های چنددرصدی را تجربه کرده و برنت حتی دوباره به نزدیکی ۱۰۰ دلار برگشته است.

سناریوی دوم، سناریوی تشدیدشده است: جنگ طولانی‌تر شود، حمله به زیرساخت‌ها بیشتر شود، عبور نفتکش‌ها محدودتر بماند و بازار به این جمع‌بندی برسد که مشکل عرضه موقتی نیست. در این صورت، محدوده ۱۱۵ تا ۱۲۸ دلار کاملاً قابل تصور است. این همان ناحیه‌ای است که بازار قبلاً هم در همین بحران نشان داده توانایی لمسش را دارد. در واقع، اگر نفت بالای ۱۱۰ تثبیت بدهد، حرکت به سمت ۱۲۰ تا ۱۳۰ دیگر سناریوی عجیب و دور از ذهن نیست، بلکه امتداد طبیعی همان فشار عرضه است که بازار الآن هم با آن درگیر است

اما سناریوی سوم، سناریوی بحران حاد است: اختلال شدیدتر و طولانی‌تر در تنگه هرمز، حملات گسترده‌تر به زیرساخت‌های انرژی، یا قفل شدن بخشی از صادرات منطقه. در این وضعیت، بازار می‌تواند به سمت ۱۴۰ تا ۱۵۰ دلار حرکت کند و حتی در جهش‌های هیجانی، محدوده‌های بالاتر را هم ببیند. با این حال باید یک نکته مهم را فراموش نکرد: رسیدن به ۱۴۰ یا ۱۵۰ دلار با ترس ممکن است، اما ماندن در آن سطوح فقط با اختلال پایدار واقعی امکان دارد. اگر بحران به‌تدریج کنترل شود یا مسیرهای صادراتی دوباره باز شوند، بازار همان‌طور که سریع بالا می‌رود، می‌تواند بخشی از آن رشد را هم پس بدهد.

پس در شرایط فعلی، سقف منطقی اول نفت محدوده ۱۱۰ دلار است. اگر بحران عمیق‌تر شود، ۱۲۰ تا ۱۲۸ دلار روی میز می‌آید. و اگر پای اختلال شدید و ماندگار در عرضه به‌میان بیاید، باید از ناحیه ۱۳۵ تا ۱۴۵ دلار حرف زد. بنابراین مسئله اصلی دیگر این نیست که آیا نفت می‌تواند یک شوک صعودی دیگر بزند یا نه، مسئله اصلی این است که آیا بازار می‌تواند مجدد در سطوح بالای ۱۱۰ دلار تثبیت شود یا نه. اگر پاسخ مثبت باشد، فاز بعدی افزایش قیمت می‌تواند خیلی سریع‌تر و سنگین‌تر از چیزی باشد که بسیاری تصور می‌کنند.

@ehsanviews

وزیر دارایی فرانسه امروز (۲۱ آوریل ۲۰۲۶) در مصاحبه با رادیو RTL گفته که پیامدهای اقتصادی بحران ایران (افزایش قیمت انرژی، آشفتگی بازارهای جهانی، بالا رفتن نرخ بهره و هزینهٔ استقراض دولت) تا الان بین ۴ تا ۶ میلیارد یورو به اقتصاد فرانسه ضربه زده. بخش عمده‌اش هم حدود ۳.۶ میلیارد یورو فقط از افزایش هزینهٔ بدهی‌های دولتی می‌آید، چون سرمایه‌گذاران ترسیده‌اند و نرخ بهرهٔ اوراق قرضهٔ فرانسه بالا رفته. دولت فرانسه حالا داره بودجه رو فریز می‌کنه، هزینه‌ها رو قطع می‌کنه و احتمالاً کمک‌های محدودی به مردم برای قبض انرژی می‌ده.

یعنی یک کشور اروپایی که هزاران کیلومتر دورتر از ایرانه، فقط به خاطر تلاطم ناشی از درگیری در خاورمیانه، باید اینقدر پول از جیب مالیات‌دهنده‌های فرانسوی دربیاره.

پیشنهادم اینه برن کتاب صلح پایدار رو ترجمه کنند، چند سمینار در دانشگاه سوربن برگزار کنند، و امیدوار باشند که تا سال ۲۰۳۶ قیمت گاز برگرده به حالت عادی.تا اون موقع، فرانسوی‌ها می‌تونن قبض برقشون رو با قاب عکس ماریان (نماد جمهوری فرانسه) تزئین کنند و زیرش بنویسند: اینجا نتیجه نه گفتن به خشونت و از دموکراسی گفتن ماست ما مشول خودمون رو خودمون باید حل کنیم.

واقعیت اینه که وقتی در برابر اتفاقات و چالش‌های خاورمیانه سکوت میکردند باید به روزی فکر میکردند که قدرت، اقتصاد و امنیتشون به چالش کشیده میشه و حالا همه باید هزینه واقعی‌ رو پرداخت کنند.

@ehsanviews