بصورت مجزا درباره بازارها نوشتم هرکی خواست برای دوست و آشنا فوروارد کنه اونیکه بیشتر به درد اون شخص میخوره رو ارسال کنه براش.

@ehsanviews

مثل اینکه طلا بیشتر از همه بازارها طرفدار داره، حواسم بهتون هست شیطون‌ها! جالبه تو فارکس هم کسی راهنمایی میخواد ترید رو از کدوم نماد شروع کنم من همیشه EUR/USD رو پیشنهاد میکنم چون حرکاتش نظام مندتر هست و تریدر تازه کار بهتر میتونه خودش رو محک بزنه اما خود فرد معمولا میره سراغ طلا و یکماه بعد هم مسیج میده میگه کال شدم چیکار کنم.

@ehsanviews

نفت وست تگزاس ۸۷.۵ دلار، دلار ۲۰۰هزار تومن.

هفته گذشته یک واگرایی مهم در بازار شکل گرفت:

بازده اوراق بلندمدت آمریکا بالا رفت، اما همزمان دلار ضعیف شد و طلا رشد کرد.

در حالت عادی، افزایش بازده اوراق باید به تقویت دلار و فشار بر طلا منجر شود. اینکه این بار چنین اتفاقی نیفتاده، می‌تواند نشانه این باشد که بخشی از رشد بازده فقط به سیاست‌های فدرال رزرو مربوط نیست؛ بلکه بازار برای نگهداری بدهی بلندمدت آمریکا، به‌خاطر کسری بودجه، عرضه سنگین اوراق، تورم و ریسک انرژی، بازده بیشتری مطالبه می‌کند.

نکته مهم اینجاست که هنوز نمی‌توان از «فرار سرمایه از آمریکا» حرف زد. آخرین داده‌های رسمی نشان می‌دهد ورود سرمایه خارجی به دارایی‌های آمریکا همچنان قوی بوده و حتی همزمان با فشار بازار اوراق، حدود ۱۱.۷ میلیارد دلار سرمایه وارد صندوق‌های سهام آمریکا شده است.

پس سؤال اصلی فعلاً این نیست که:
«آیا دیگر کسی اوراق آمریکا را نمی‌خرد؟»

سؤال مهم‌تر این است:
«سرمایه‌گذاران با چه نرخ بازدهی حاضرند ریسک بدهی بلندمدت آمریکا را نگه دارند؟»

بازار سهام هنوز روی رشد سود شرکت‌ها و رونق هوش مصنوعی حساب می‌کند، اما بازار اوراق دارد هزینه بالاتری برای تأمین مالی و نگهداری بدهی بلندمدت قیمت‌گذاری می‌کند. این دو روایت نمی‌توانند برای همیشه بدون اصطکاک کنار هم بمانند.

اگر بازده اوراق ۳۰ساله آمریکا در سطوح بالا تثبیت شود، مخصوصاً اگر نفت هم گران بماند، احتمالاً اولین فشار جدی را نزدک و سهام شرکت‌های رشدی و فناوری احساس خواهند کرد.

بازده اوراق ۳۰ساله ↑ + دلار ↓ + طلا ↑

اگر این واگرایی ادامه پیدا کند، بازار اوراق بلندمدت آمریکا می‌تواند به یکی از مهم‌ترین متغیرهای تعیین‌کننده قیمت سهام، طلا و دلار در هفته‌های آینده تبدیل شود.

@ehsanviews

اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، مقالهٔ فوق‌العاده تند و خصمانه‌ای رو در فایننشال‌تایمز منتشر کرده.

چند پاراگرافش رو بخونید.

اسکات بسنت: یک «روز دی» اقتصادی در راه ایران است

کشورهایی که مماشات با ایران را گزینه‌ای امن‌تر می‌دانند، باید در محاسبات خود تجدیدنظر کنند.

ادامه:
در سال ۱۹۴۳، قدرت‌های متفقین در «کنفرانس تهران» گرد هم آمدند تا مسیر اقدامی بی‌سابقه را ترسیم کنند.

در حالی که روزولت و چرچیل درباره کارزاری می‌اندیشیدند که سرانجام به پیاده‌شدن نیروهای متفقین در نرماندی انجامید، از خود پرسیدند چه می‌توان کرد تا «بیشترین فشار ممکن بر دشمن وارد شود».

تاریخ بار دیگر همین پرسش را به تهران بازگردانده است. و اکنون زمان آن رسیده که با تمام قدرت و عزم آمریکا به آن پاسخ داده شود.

اکنون وارد مرحله نهایی شده‌ایم. با طلوع صبح، یک «روز دی اقتصادی» آغاز می‌شود — بزرگ‌ترین تهاجم مالی که تاکنون علیه یک دشمن سازمان‌دهی شده است.

پرزیدنت ترامپ اقتصاد ایران را چنان تحت فشار قرار داده که ارزش ریال هرگز تا این اندازه پایین نبوده و تورم نیز به‌ندرت تا این حد بالا بوده است. آخرین امکان برای حکومت ایران اکنون خودفریبیِ کشورهای هراسانی است که همچنان تصور می‌کنند با کنار آمدن با تجاوزگری می‌توان به صلحی پایدار دست یافت.

حامیان ایران نفت آن را خریداری و حمل می‌کنند. جریان مالی آن را از طریق صرافی‌ها و مناطق آزاد تجاری تسهیل می‌کنند. به پروازهای ایران اجازه فعالیت می‌دهند و ثبت کشتی‌ها را از جانب آن انجام می‌دهند. چشم خود را بر انتقال سوخت از کشتی به کشتی و استفاده غیرقانونی از بانک‌هایشان می‌بندند و هم‌زمان میزان همدستی خود را پنهان می‌کنند.

خلاصه اینکه این کشورها محاسبه کرده‌اند که مماشات با حکومت ایران مسیر امن‌تری است. اما بهتر است پیامدهای زنده نگه داشتن آن را نیز در نظر بگیرند.

پرزیدنت ترامپ کاری را انجام می‌دهد که پیشینیانش از انجام آن سر باز زدند: پایان دادن به تهدیدی که آنان خود را به مدیریت کردنش قانع کرده بودند. طبقه سیاسی برای دهه‌ها به‌جای پیشبرد منافع آمریکا، چرخه‌ای بی‌پایان از تحریک و تنش را پذیرفت. نباید نسل دیگری محکوم به زندگی زیر تهدید کسانی باشد که خود را وقف شعار «مرگ بر آمریکا» و تحقق بلندپروازی هسته‌ای کرده‌اند. انزوای کامل مالی می‌تواند نیاز به استفاده از نیروی نظامی آمریکا را برطرف کند و هم‌زمان حوزه آزادی متحدان ما را گسترش دهد.

کشورهایی که باقی‌مانده ارتباطات مالی و تجاری ایران را قطع کنند، ارتباطات اقتصادی خود را تقویت خواهند کرد. دسترسی آنها به سرمایه جهانی عمیق‌تر خواهد شد، اعتماد به بازارهایشان افزایش خواهد یافت و جایگاهی را که در اقتصاد جهانی در پی آن هستند به دست خواهند آورد.

گزینه دیگر برای کشورهایی که خود را به تهران گره می‌زنند، بسته شدن هرگونه مسیر به سوی رفاه پایدار است. همان‌گونه که اغلب رخ می‌دهد، هر جا اعتماد فروبپاشد، تأمین مالی غیرقانونی شکوفا خواهد شد. و هر کشوری که به‌عنوان شریان مالی ایران عمل کند، باید انتظار داشته باشد در انزوای آن نیز شریک شود.

کسانی که از خطر ایستادگی در برابر تهران می‌ترسند، نباید هزینه آزمودن عزم واشنگتن را دست‌کم بگیرند.

رئیس‌جمهور شرایطی را فراهم کرده است که بتوان از تمام سازمان‌ها، تمام اختیارات و تمام اقداماتی استفاده کرد که بسیاری تصور می‌کردند هرگز به آنها متوسل نخواهیم شد. هرگونه ارتباط باقی‌مانده با تهران، روند طرد اقتصادی کشورها و نهادها را تسریع خواهد کرد؛ چه آن ارتباط عامدانه ایجاد شده باشد و چه آگاهانه نادیده گرفته شود.


جهان باید بداند که هدف ما قطع تک‌تک شریان‌های اقتصادی ایران است... تا زمانی که تهران کاملاً تنها بماند.

@ehsanviews

در رابطه با بیت‌کوین هنوز معتقد نشدم بازار بولیش شده اگر پوزیشن لانگ از پایین‌تر دارید و یا اسپات خریدید بسیار عالی، نظرم همچنان همون سناریو قبلی هست و ما زیر ۶۰ هزار دلار رو خواهیم دید. حالا اگر تو قیمت های بالای ۸۰ هزار تثبیت داد و مطمئن شدیم روند کلی تغییر کرده در پولبک‌ها خریدار خواهیم بود(بقول اون استاد اینستاگرامی که میگفت بیت کوین و طلا یا میره بالا یا میاد پایین هرچی میشد میگفت برکت! دست می‌چرخونیم) شما از همینجا هم خرید کنی دلاری ۲برابر سود خواهی کرد پس حس جا ماندگی نداشته باشید. در بازارهای مالی قرار نیست ما کف بخریم سقف بفروشیم قرار هست برآیند مثبت بسازیم. این رو نوشتم اینجا ثبت شه چه درست در بیاد چه نقض بشه آدمی نیستم که صبر کنم یک اتفاق بیفته بعد بیام حرف بزنم اون دیگه اسمش تحلیل نیست گزارشگریه!

پس سناریوی من این دو حالت خواهد بود و در این لحظه صرفا نظاره گر خواهم موند.

@ehsanviews

دفتر کنترل دارایی‌های خارجی خزانه‌داری آمریکا OFAC همگام با وزارت امور خارجه، بسته اجرایی و مقرراتی جدیدی صادر کرده است که نشان‌دهنده یک تغییر ساختاری عمده در سیاست منطقه‌ای واشنگتن است: گشایش اقتصادی و بازتعریف روابط با دمشق پس از دوران اسد از یک سو، و تشدید هم‌زمان فشارهای نظارتی و مسدودسازی شریان‌های مالی و لجستیکی ایران از سوی دیگر.

بر این اساس و برمبنای اطلاعیه اوفک، با پایان مهلت رسمی بازبینی کنگره، برچسب دولت حامی تروریسم از سوریه برداشته شد.
در این راستا موانع بانکی و تجاری لغو خواهند شد و با لغو این وضعیت، اوفک موانع قانونی تجارت بین‌المللی، محدودیت‌های خط اعتباری و کنترل‌های صادراتی کلی علیه نهادهای دولتی سوریه را رفع می‌کند تا امکان بازسازی زیرساخت‌ها و تعامل با نظام مالی جهانی فراهم شود.

تحریم‌های مرتبط با نقض حقوق بشر، پولشویی، شبکه تجارت کاپتاگون و وابستگان رژیم سابق اسد همچنان ذیل فهرست‌های فردی SDN پابرجا خواهند بود.

بیانیه اوفک در مورد ایران حاوی محورهای زیر است:

✔️ گسترش فهرست SDN: افزودن اشخاص، نهادها و شناورهای جدید به فهرست سیاه با تمرکز بر ناوگان کشتیرانی خاکستری و شبکه‌های تراکنشی غیررسمی.

✔️ تمرکز بر دور زدن تحریم‌ها: هدف قرار دادن شبکه‌های کارگزاری ارزی و شرکت‌های صوری ثالث که صادرات انرژی و بازگشت عواید حاصل از آن را تسهیل می‌کنند.

✔️ تنظیم بازه‌های انطباق و تسویه: تعریف مهلت‌های مشخص برای طرف‌های تجاری ثالث جهت خاتمه دادن به تعاملات با نهادهای تازه‌تحریم‌شده بدون اعمال جریمه مستقیم.

✔️ شفاف‌سازی معافیت‌ها و استثنائات: بازتنظیم خط‌مشی‌ها پیرامون ایمنی دریایی، محیط زیست و تبادلات کالاهای اساسی و بشردوستانه به‌منظور بهینه‌سازی دامنه پیگرد قانونی.

@marketswithme

بسنت اعلام کرده تمام شعبات بانک ملی ایران خارج از کشور باید تعطیل شود.

شعب بانک ملی در خارج از ایران:

۱. امارات متحده عربی — ۷ شعبه: دبی (۲ شعبه)، شارجه، رأس‌الخیمه، فجیره، ابوظبی و العین
۲. عراق — ۳ شعبه: بغداد، نجف و بصره
۳. عمان — ۱ شعبه: مسقط
۴. جمهوری آذربایجان — ۱ شعبه: باکو
۵. آلمان — ۱ شعبه: هامبورگ
۶. فرانسه — ۱ شعبه: پاریس
۷. بریتانیا: Melli Bank plc در لندن
۸. هنگ‌کنگ: شعبه Melli Bank plc
۹. روسیه: Mir Business Bank در مسکو، کازان و آستراخان
۱۰. افغانستان: Arian Bank در کابل

@ehsanviews

بانک ۵۰۰ دلار مسافری رو ۱۹۸ میفروشه، تازه همینم دلار سفید میدن !
رسانه بانک مرکزی هم گفته فروش ارز با کارت ملی به نرخ ۱۹۵ هزار تومان صورت میگیره. خبری از دلار ۱۵۷ تومنی و سود ۴۵ میلیونی نیست!

@ehsanviews

‏قیمت دلار به ۲۰۷ هزارتومان رسید.

@ehsanviews

دوستانی که اخیرا عضو کانال شدند و احیانا این تحلیل رو ندیدن حتما مطالعه بفرمایند، حدودا ۴ ماه قبل ۳ سناریوی قیمت دلار رو تا اخر سال بررسی کردم و به نظرم سناریوی واقع بینانه تر(سناریوی دوم) کاملا قابلیت به وقوع پیوستن داره.

@ehsanviews

هفته قبل چه گفتیم و چه شد؟
در هفته قبل به یک ترکیب غیرعادی اشاره کردیم:
بازده اوراق بلندمدت ↑
دلار ↓
طلا ↑
برداشت این بود که رشد بازده اوراق بلندمدت دیگر فقط از سیاست پولی نمی‌آید و کسری بودجه، عرضه سنگین اوراق و افزایش ریسک مالی دولت نیز در حال اثرگذاری است.در عین حال گفتیم هنوز شواهد کافی برای روایت فرار سرمایه‌گذاران خارجی از دارایی‌های آمریکا وجود ندارد.

اصل نگرانی مالی همچنان پابرجاست، اما ترکیب بازار تغییر کرد. پس از داده‌های تورمی قوی‌تر و سخنان سخت‌گیرانه کوین وارش در جکسون هول:
دلار ۰.۶۱٪ رشد کرد،
طلا نزدیک ۳٪ افت کرد،
بیت‌کوین بیش از ۳٪ پایین آمد،
بازده اوراق ۲ ساله جهش کرد،
و احتمال افزایش نرخ بهره در سپتامبر از حدود ۳۵٪ به ۵۶ تا ۵۸٪ رسید.

بازار دوباره به الگوی کلاسیک برگشت:
نرخ‌ها ↑
دلار ↑
طلا ↓
پس تحلیل قبلی کامل باطل نشد؛ بلکه نیروی غالب بازار تغییر کرد.

اتفاق مهم این هفته در منحنی بازده رخ داده است.
بازده اوراق ۲ ساله:
۴.۲۴٪ ← ۴.۳۴٪
بازده ۱۰ ساله:
۴.۷۴٪ ← ۴.۷۳٪
بازده ۳۰ ساله:
۵.۲۷٪ ← ۵.۲۲٪
یعنی بخش کوتاه‌مدت بالا رفته، اما بخش بلندمدت همراه آن حرکت نکرده است. فاصله بازده ۲ ساله و ۱۰ ساله نیز از حدود ۵۰ واحد پایه به ۳۹ واحد پایه کاهش یافته است.

بازار دو مسئله را از هم جدا می‌کند:
فدرال رزرو → مهار تورم با نرخ‌های بالاتر
وزارت خزانه‌داری → مهار فشار تأمین مالی بلندمدت با مدیریت بدهی و بازخرید اوراق

نتیجه تخت‌تر شدن منحنی بازده است. اما این سیاست محدودیت دارد.

وزارت خزانه‌داری می‌تواند روی عرضه و نقدشوندگی اثر بگذارد، اما نمی‌تواند برای همیشه کسری بودجه، تورم و ریسک مالی را از قیمت اوراق حذف کند. اگر سرمایه‌گذاران به این نتیجه برسند که حتی بازده حدود ۵.۲٪ برای اوراق ۳۰ ساله کافی نیست، بازخرید اوراق مشکل بنیادی را حل نخواهد کرد.

آیا بازار وارد فاز ترس شده؟ در یک هفته حدود ۲۲.۳ میلیارد دلار از صندوق‌های سهام آمریکا خارج شد، اما همزمان صندوق‌های فناوری، شرکت‌های متوسط و شرکت‌های کوچک همچنان ورود سرمایه داشتند.
صندوق‌های اوراق قرضه نیز برای نوزدهمین هفته متوالی شاهد ورود پول بودند.
مهم‌تر اینکه فاصله بازده اوراق پرریسک شرکتی افزایش پیدا نکرد و حتی کمی کاهش یافت. پس فعلا با بحران اعتباری یا وحشت از رکود روبه‌رو نیستیم. آنچه می‌بینیم بیشتر شبیه کاهش ریسک در سهام بزرگ و نگرانی درباره نرخ بهره است. اگر خروج پول از سهام ادامه پیدا کند و همزمان فاصله بازده اوراق پرریسک جهش کند، آن زمان وضعیت جدی‌تر می‌شود.

نتایج انویدیا همچنان بسیار قوی بود و داستان تقاضای هوش مصنوعی نشکسته است. اما با وجود این، سرمایه از سهام بزرگ خارج شد.

این یعنی سؤال اصلی بازار این لست که درآمدهای هوش مصنوعی با چه نرخ تنزیلی باید ارزش‌گذاری شوند؟
وقتی هزینه سرمایه بالا می‌رود، حتی شرکت‌هایی با رشد عالی نیز می‌توانند افت ارزش‌گذاری داشته باشند. نرخ بهره از سود شرکت‌ها به متغیر مهم‌تری برای قیمت‌گذاری تبدیل شده است.

در رابطه با طلا پیش از سخنان وارش، موقعیت‌های خرید سفته‌بازانه طلا بسیار سنگین شده بود. حدود ۲۷۷ هزار قرارداد خرید در برابر فقط ۳۴ هزار قرارداد فروش وجود داشت. سپس طلا تقریباً ۳٪ سقوط کرد. پس ممکن است تحلیل بلندمدت طلا همچنان درست باشد.

سناریوهای پیش رو
سناریوی اصلی — ۵۵٪
فدرال رزرو سخت‌گیر باقی می‌ماند، نرخ‌های کوتاه‌مدت بالا می‌مانند، اما نرخ‌های بلندمدت فعلاً مهار می‌شوند.

نتیجه احتمالی:
منحنی بازده تخت‌تر
دلار نسبتاً قوی
طلای پرنوسان
فشار روی ارزش‌گذاری سهام بزرگ
بازار اعتبار همچنان آرام

سناریوی مثبت — ۲۵٪
گزارش اشتغال ضعیف باشد و احتمال افزایش نرخ بهره کاهش پیدا کند.

در این حالت:
بازده ۲ ساله ↓
دلار ↓
طلا ↑
نزدک ↑

سناریوی منفی — ۲۰٪
تورم و اشتغال قوی بمانند و بازده ۳۰ ساله هم از محدوده ۵.۳٪ عبور کند.

در این صورت همزمان سیاست پولی سخت‌گیرانه و افزایش ریسک مالی دولت رل خواهیم داشت

مهم‌ترین چیزی که باید دید این هفته سطح مطلق نرخ‌ها کمتر از رابطه میان نرخ‌های ۲ ساله و ۳۰ ساله اهمیت دارد.
۲ ساله:
۴.۲۴٪ ← ۴.۳۴٪
۳۰ ساله:
۵.۲۷٪ ← ۵.۲۲٪

پس بازار ریسک سیاست پولی را از ریسک مالی جدا کرده است. سؤال این است که این جدایی چقدر دوام می‌آورد.

اخبار مهم هفته آینده:
سه‌شنبه: گزارش فرصت‌های شغلی آمریکا
جمعه: گزارش اشتغال آگوست

مهم‌ترین چیز بعد از گزارش اشتغال، واکنش همزمان این متغیرهاست:
بازده ۲ ساله
احتمال افزایش نرخ بهره
فاصله بازده ۲ ساله و ۱۰ ساله
دلار
طلا
نزدک
فاصله بازده اوراق پرریسک

@ehsanviews

هفته قبل گفتیم رشد نرخ‌های بلندمدت در حال تبدیل شدن از یک مسئله صرفاً پولی به یک مسئله مالی و بودجه‌ای است. این هفته تصویر تغییر کرده است. اکنون فدرال رزرو روی نرخ‌های کوتاه‌مدت فشار می‌آورد و وزارت خزانه‌داری در تلاش است بخش بلندمدت را آرام نگه دارد. فعلا نتیجه، تخت‌تر شدن منحنی بازده است. هنوز نشانه‌ای از بحران مالی گسترده نداریم، اما تعادل شکننده‌تر شده است.

باید دید آیا دولت می‌تواند هزینه استقراض بلندمدت را مهار کند، در حالی که فدرال رزرو همزمان شرایط پولی را سخت‌تر می‌کند؟

اگر بتواند، احتمالا شاهد تخت‌تر شدن بیشتر منحنی و فشار انتخابی روی ارزش‌گذاری سهام خواهیم بود و اگر نتواند و نرخ‌های کوتاه‌مدت و بلندمدت با هم بالا بروند، بازار وارد مرحله بسیار خطرناک‌تری خواهد شد.

@ehsanviews

دلار ۲۱۰ هزارتومان
پوند ۲۸۵ هزار تومان
یورو ۲۴۴ هزار تومان
سکه امامی ۲۲۰ میلیون تومان

@ehsanviews

الگوی تاریخی افزایش قیمت دلار(بازده درصدی) در ماه‌های مختلف سال

فروردین 🟡 متوسط
اردیبهشت 🟢 کم
خرداد 🟡 متوسط
تیر 🟡 متوسط
مرداد 🟢 کم
شهریور 🟡 متوسط
مهر 🟢 نسبتاً کم
آبان 🟡 متوسط
آذر 🟠 نسبتاً زیاد
دی 🔴 زیاد
بهمن 🔴 زیاد
اسفند 🔴 بسیار زیاد

از آبان‌ماه نوسان قیمت دلار شدت میگیره به طوری که روزانه شاهد نوسان‌های چند هزار تومانی خواهیم بود.

@ehsanviews

در رابطه با طلای داخلی من زیاد به چارت نگاه نمیکنم ولی سقف بعدی رو ۲۳ میلیون میدونم. ما دو تا مولفه داریم یکی قیمت اونس جهانی و دیگری قیمت دلار. ممکنه اونس یک مدت رنج یا ریزشی بشه این ترمز صعودی شدن طلای داخلی هست ممکنه یک مدت تو یک بازه قیمتی نوسان بزنه اما دلار داخلی که حرکت کنه به تبعش طلا هم افزایشی میشه تا آخر سال گرم طلا ۳۰ و ۳۵ میلیون چیز عجیبی نیست و کاملا قابل انتظار هست.

@ehsanviews

کاخ سفید جزئیات توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا را منتشر کرد و اعلام کرد که ونزوئلا امتیاز بهره‌برداری ۱۰۰ ساله از ۱۷ میدان نفتی را به شرکت «نورث امریکن بلو انرژی پارتنرز» (NABEP) واگذار کرده است.

جزئیات توافق:

۱. این ۱۷ میدان در مجموع حدود ۶۵ میلیارد بشکه ذخایر اثبات‌شده نفت دارند.

۲. دولت آمریکا ۳۵ درصد از سهام شرکت مادر NABEP را بدون هیچ هزینه‌ای برای مالیات‌دهندگان آمریکایی دریافت می‌کند.

۳. آمریکا حق دارد ۲۰ درصد از کل تولید فعلی و آینده این شرکت را به قیمت تمام‌شده تولید خریداری کند.

۴. آمریکا همچنین برای خرید ۸۰ درصد باقی‌مانده تولید، حق تقدم خواهد داشت؛ یعنی پیش از عرضه نفت به سایر خریداران، ابتدا آمریکا امکان خرید آن را خواهد داشت.

۵. دولت آمریکا در تعیین اعضای هیئت‌مدیره حق وتو خواهد داشت و اکثریت اعضای هیئت‌مدیره NABEP نیز باید شهروند آمریکا باشند.

۶. NABEP قصد دارد تا ۱۰۰ میلیارد دلار در زیرساخت‌های نفتی ونزوئلا سرمایه‌گذاری کند تا تولید نفت این کشور را با سرعت افزایش دهد.

۷. انتظار می‌رود ونزوئلا طی ۲۵ سال نخست حدود ۲۰۰ میلیارد دلار از محل مالیات و حق امتیازهای نفتی دریافت کند.

کاخ سفید این توافق را «بزرگ‌ترین قرارداد نفتی تاریخ جهان» توصیف کرده است.

@ehsanviews

به نظر می‌رسد دو نفتکش ایرانی که محموله‌ای نداشتند هدف قرار گرفته‌اند؛ ضمن اینکه CENTCOM آمریکا معمولاً به نفتکش‌های حامل نفت حمله نمی‌کند.

شرکت ملی نفتکش ایران (NITC) حدود ۱۲ نفتکش خالی در ایران دارد که ۳فروند در طول تابستان هدف قرار گرفتند.

البته نفتکش‌های دیگری که متعلق به NITC نبودند نیز مورد حمله قرار گرفته‌اند، اما در حال حاضر نمی‌توان با اطمینان گفت که این دو نفتکش نیز متعلق به NITC هستند.

@ehsanviews

دو تاریخ را باید از الان در تقویم علامت زد:
۵ آبان؛ انتخابات اسرائیل
۱۲ آبان؛ انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا

انتخابات اسرائیل ۲۷ اکتبر برگزار می‌شود؛ انتخاباتی که برای نتانیاهو حکم رفراندوم عملکرد او در جنگ‌های چند سال اخیر را دارد و نظرسنجی‌ها هم فعلاً موقعیت ائتلاف او را چندان مطمئن نشان نمی‌دهند.

فقط یک هفته بعد، ۳ نوامبر، انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا برگزار می‌شود؛ تمام ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان و حدود یک‌سوم سنا درگیر انتخابات هستند و جمهوری‌خواهان برای حفظ اکثریت‌های شکننده خود می‌جنگند.

طبق گزارش جدید رویترز، بخشی از تیم ترامپ در تلاش است تا قبل از انتخابات، جنگ با ایران از کنترل خارج نشود؛ محبوبیت ترامپ به ۳۳ درصد رسیده و جنگ ایران و افزایش هزینه‌های زندگی به یکی از نقاط آسیب‌پذیر جمهوری‌خواهان تبدیل شده است.

در طرف مقابل، ایران هم می‌داند این چند هفته یکی از معدود دوره‌هایی است که هزینه سیاسی یک جهش شدید در جنگ برای واشنگتن بالاست. بنابراین تهران انگیزه دارد از این پنجره برای افزایش فشار، بالا بردن هزینه جنگ و بهبود موقعیت چانه‌زنی خود استفاده کند.

اسرائیل هم ساعت سیاسی خودش را دارد. نتانیاهو پیش از ۲۷ اکتبر نیازمند دستاورد قابل ارائه به رأی‌دهندگان است و پرونده ایران، برنامه هسته‌ای، موشکی و نیروهای نیابتی همچنان می‌تواند بخشی از کارزار انتخاباتی او باشد.

در نتیجه از اواخر مهر تا نیمه آبان با یک پنجره بسیار خطرناک روبه‌رو هستیم:

قبل از انتخابات، هر سه طرف انگیزه‌های متفاوتی برای فشار و نمایش قدرت دارند؛ اما همزمان واشنگتن محدودیت سیاسی بیشتری برای ورود به یک تشدید تمام‌عیار دارد.

بعد از ۱۲ آبان این محدودیت انتخاباتی آمریکا ناگهان بسیار کمتر می‌شود.

اگر تا آن زمان آتش‌بس جدی شکل نگرفته باشد، احتمالاً وارد فاز متفاوتی از جنگ می‌شویم؛ فازی که در آن آمریکا و اسرائیل هزینه سیاسی داخلی کمتری برای وارد کردن ضربات سنگین‌تر خواهند داشت و ایران هم ممکن است برای جلوگیری از تغییر موازنه، پاسخ شدیدتری بدهد.

آبان نقطه برخورد سه ساعت است: ساعت نظامی ایران، ساعت سیاسی اسرائیل و ساعت انتخاباتی آمریکا. اگر این سه ساعت بدون توافق به صفر برسند، نیمه پائیز می‌تواند آبستن اتفاقات به‌مراتب سنگین‌تر و بزرگتر از چیزی باشد که تا امروز دیده‌ایم.

@ehsanviews

بانک‌های مرکزی جهان در ماه جولای ۲۳ تن طلا خریدند؛ چهارمین ماه متوالی که خرید خالص طلا مثبت بوده است. در ماه جون نیز خریدها به ۵۱ تن رسیده بود؛ دومین رکورد ماهانه از نوامبر ۲۰۲۴ تاکنون.

چین در ماه جولای با خرید ۲۰ تن طلا بزرگ‌ترین خریدار بود و مجموع خریدش از ابتدای سال ۲۰۲۶ به ۶۰ تن رسید.
لهستان نیز با خرید ۸ تن در رتبه بعدی قرار گرفت و مجموع خرید طلای این کشور در سال جاری به ۹۰ تن رسید.

در مجموع، بانک‌های مرکزی از ابتدای سال تاکنون ۱۳۰ تن طلا خریده‌اند؛ در حالی که این رقم در مدت مشابه سال گذشته ۱۶۰ تن بود.

نکته جالب‌تر اینکه بانک مرکزی کره جنوبی نیز پس از ۱۳ سال دوباره وارد بازار طلا شده و تا پایان سه‌ماهه دوم ۲۰۲۶، حدود ۲۵۰ میلیون دلار در صندوق طلای GLD سرمایه‌گذاری کرده است.

با وجود قیمت‌های بالای طلا، بانک‌های مرکزی همچنان خریداران جدی این فلز گران‌بها هستند؛ نشانه‌ای از اینکه طلا همچنان جایگاه مهمی در ذخایر و استراتژی سرمایه‌گذاری بانک‌های مرکزی دارد.

@ehsanvews

هفته قبل چه گفتیم و چه شد؟ هفته گذشته سناریوی اصلی ما این بود که نگرانی تورمی و سیاست فدرال رزرو، نرخ‌های کوتاه‌مدت را بالا نگه می‌دارد، اما بخش بلندمدت بازار اوراق تا حدی مهار می‌شود.

نتیجه تحلیل: تأیید ناقص
بازده اوراق ۲ساله از ۴.۳۴٪ به ۴.۳۷٪ رسید، درحالی‌که بازده ۳۰ساله با وجود جهش نفت، فروش گسترده اوراق در جهان و گزارش اشتغال قوی، فقط از ۵.۲۲٪ به ۵.۲۴٪ افزایش یافت.

بنابراین بخش مهم تحلیل درست بود: انتهای بلندمدت منحنی نشکست. اما برخلاف انتظار، منحنی بازده تخت‌تر نشد.

دلیل خطا نیز مشخص شد: ما روی یک پیام نسبتاً منسجم از فدرال رزرو حساب کرده بودیم، درحالی‌که پیام‌های سیاست‌گذاران و داده‌های اقتصادی سیگنال‌های متناقضی به بازار دادند.

اما این هفته یک ناهنجاری مهم‌تر پیدا کردیم سرمایه‌گذاران در حال کاهش ریسک هستند، بدون اینکه بازار هنوز رکود یا بحران را قیمت‌گذاری کند.

در هفته منتهی به ۲ سپتامبر:
۱۱.۱ میلیارد دلار از صندوق‌های سهام آمریکا خارج شد؛ دومین هفته متوالی خروج سرمایه.
در مقابل، حدود ۴۸.۸ میلیارد دلار وارد صندوق‌های بازار پول شد.
۴.۵ میلیارد دلار نیز وارد صندوق‌های اوراق دولتی کوتاه‌مدت و میان‌مدت شد.

اما نکته عجیب اینجاست که شاخص S&P500 همچنان نزدیک رکورد تاریخی قرار دارد و فاصله بازده اوراق پرریسک شرکتی با اوراق دولتی فقط حدود ۲۶۵ واحد پایه است؛ یعنی بازار اعتبار هنوز نشانه‌ای از بحران جدی نشان نمی‌دهد.

پس سرمایه دقیقاً از چه چیزی فرار می‌کند؟ سرمایه‌گذاران فعلاً «نقدشوندگی» می‌خرند.

وقتی پول نقد و اوراق کوتاه‌مدت بازده جذابی دارند، در شرایطی که مسیر تورم، نفت، نرخ بهره، اوراق بلندمدت و ریسک‌های ژئوپلیتیک نامطمئن است، هزینه منتظر ماندن بسیار پایین می‌آید.

گزارش اشتغال آمریکا بسیار قوی‌تر از انتظار بود: ۱۶۲ هزار شغل جدید در برابر انتظار حدود ۵۶ هزار. بنابراین فرار به نقدینگی را نمی‌توان با فروپاشی رشد اقتصادی توضیح داد.

در بازار طلا نیز شکاف جالبی شکل گرفته است. صندوق‌های طلا و فلزات گران‌بها برای هشتمین هفته متوالی ورود سرمایه داشتند، اما معامله‌گران سفته‌باز بیش از ۱۶ هزار قرارداد خرید طلا را کاهش دادند.

یعنی تقاضای راهبردی برای پوشش ریسک همچنان وجود دارد، اما هیجان کوتاه‌مدت کاهش یافته است.

متغیری که می‌تواند همه‌چیز را تغییر دهد، نفت است. نفت برنت این هفته حدود ۷.۶٪ و نفت آمریکا حدود ۱۰٪ رشد کرد. اگر شوک انرژی ادامه پیدا کند، زنجیره خطر می‌تواند چنین باشد:
نفت بالاتر ← تورم بالاتر ← فشار بیشتر بر فدرال رزرو ← افزایش بازده اوراق ← جذاب‌تر شدن نقدینگی ← فشار بر ارزش‌گذاری سهام.

بنابراین سرمایه قبل از آنکه بازار اعتبار بشکند، در حال جابه‌جایی است و چیزی که می‌بینیم بیشتر شبیه «آماده‌سازی پرتفوی» برای شرایط نامطمئن است.

سناریوی پایه — ۵۰٪
خروج تدریجی سرمایه از دارایی‌های پرریسک و حرکت به سمت نقدینگی و سررسیدهای کوتاه ادامه پیدا می‌کند، اما بازار اعتبار آرام می‌ماند و شاخص‌های سهام نزدیک سقف‌ها نوسان می‌کنند.

سناریوی مثبت — ۲۵٪
تورم پایین‌تر از انتظار منتشر می‌شود، احتمال افزایش نرخ بهره کاهش می‌یابد، بازده اوراق پایین می‌آید و بخشی از نقدینگی دوباره به سهام برمی‌گردد.

سناریوی منفی — ۲۵٪
تورم و نفت بالا می‌مانند، فدرال رزرو مجبور به افزایش نرخ می‌شود و این بار اوراق بلندمدت نیز می‌شکنند. عبور بازده ۱۰ساله از محدوده ۵٪ همراه با افزایش فاصله بازده اوراق پرریسک، هشدار تغییر جدی رژیم بازار خواهد بود.

هفته پیش رو داده‌های تورمی آمریکا مهم‌ترین آزمون این تحلیل هستند.

بعد از انتشار تورم، فقط خود عدد مهم نیست؛ واکنش بازده اوراق ۲، ۱۰ و ۳۰ساله، دلار، طلا، نزدک و مخصوصاً بازار اعتبار و جریان ورود و خروج سرمایه را باید کنار هم قرار داد.

بازار هنوز از ریسک فرار نمی‌کند؛ اما آرام‌آرام برای خودش مسیر خروج می‌سازد. تا زمانی که بازار اعتبار آرام باشد، این رفتار می‌تواند یک چرخش دفاعی باشد. اما اگر خروج پول از سهام د ورود پول به نقدینگی با افزایش فاصله بازده اوراق پرریسک همراه شود، داستان عوض می‌شود.

@ehsanviews