This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
✨
🔖 ۞ مستانه بیایید که اینجا همه مَستند!
〰️ 〰️ 〰️ 〰️ 🍇 〰️ 〰️ 〰️ 〰️
🤺
یـا أیُّهَـا الشّــراب وُ خُـم وُ ساغــر و سَــبو
نام تو در صحیفۀ مستی به نام «هـــو»
ذکـــر لــب مـلائـــکـــه گــــــردیـــــده از ازل
یعنی؛ شراب نامِ تو «أحـْلیٰ مِن العَسَــل»
نام تو نزد حقّ؛ «أسدُ اللهِ غالــب» است
یعنی؛ که نامِ نامیِ تو، نامِ واجب است
از شـأن و فضل رتبۀ غیــبُ الغـیوبیات
حقّ مفتخــر شــده به صفاتِ ربوبـیّـــت
ذاتی که ذات او؛ چو خـداوندِ اکبـر است
«الله اکبـــر» است و ملقّــب به «حیـــــدر» است
࿐
🗞۞ کلمات؛ اَلکَن از بعضی معانیاند. و تا معنا در دل نباشد، حتّی تفصیلها به جان ننشیند.
امّا جانِ آماده، آمَده تا پاکبازی کند و جانانِ پاک در او جلوه کند.
پس اشارهای برای او کافی است.
🌿۞ إن شاء الله تعالی أوْ علی بن ابیطالب (؏) که این کوتاهْ اشاره؛ عیدانهْ عِشرتِ محبّین در #عید_الله_الاکبر باشد.
༺۞•یاعـﷻــلےّ•۞༻
💎۞ اوّلاً بدانیم؛
حضرات آلالله (؏) یک نورند («کلّهم نورٌ واحد»).
💎۞ ثانیاً بدانیم؛
حضرات آلالله (؏) «مِن دون الله» نبوده؛ بلکه نفسِ حضرت حقّ تعالی میباشند (🔻『 السلام على نفس الله تعالى』🔺/ 📚بحار الانوار، ج۹۷، ص۳۳۱).
💎۞ ثالثاً بدانیم:
#کبریایی حضرت حقّﷻ؛ حضرات آلالله (؏) هستند، چنان که میفرمایند 🔸〖نحن عزَّة الله و «كبريــاؤهُ»〗🔸 (📚 دلائل الإمامة، ط - الحديثة، ص۲۷۰).
و خودِ شخصِ «#اکبر» میباشند چنان که میفرمایند 🔸〖نَحْنُ أَكْبَرُ〗🔸 (📚 الكافي،ط - الإسلامية، ج۲،ص۵۹۸).
⇚ ♻️ و چون این سه را آن طور دانستیم که در وجودمان تصدیق کردیم، حالا بدانیم:
❂☜ خداوند متعال به حضرات آلالله (؏)؛ «اکـبـــر» است.
(و این بیانِ دیگری است که بگوئیم؛ به خودیِ خود، «اکبـــر» است.)
بر اهل معـنــــا شد سخن؛ اجمالها، تفصیلها
بر اهل صورت شد سخن؛ تفصیلها، اجمالها
༺۞•یاعـﷻــلے•۞༻
🍃۞ این شُرب معرفت چو نوشیده شد؛
بر ادامهاش همّت دیگری باید:
جانِ عالم، حضرت «رسول الله» (ص)، به جانان عالَم حضرت «ولیّ الله» (ع) میفرمایند:
🔻『 يا عليّ(علیه السلام)!
إذا نظرتَ في مرآةٍ «فكـبِّـرْ» ثلاثاً
و قل اللّهمّ كما حسَّنتَ خَلقي فحَسِّنْ خُلقي』🔺
يا على(ع)!
چون در آيينه بنگرى سه بار تكبير گوى و بگو:
خداوندا! چنان كه خَلق مرا زيبا آفريدهاى اخلاق مرا زيبا فرما.
📚 تحف العقول، ص۱۱
👁🗨 نگریستنِ مولیٰ (؏) در آینه؛ زیارت کردنِ خویشتن است که او (؏)؛ نفْسِ خداوند متعال است.
❂☜ و این زیارت؛ زیارتِ خداست («مَنْ زَارَهُمْ فَقَدْ زَارَ الله؛ 📚 وسائل الشيعة، ج۱۰، ص۴۸۹»).
🔶 و «"الله اکبر" فرمودنشان»؛ وصف و بیانِ خویش است.
۞ امّا «سه مرتبه» تکبیر زیارتِ در آینه، و «صد مرتبه» تکبیر پیش از زیارتنامۀ جامعۀ کبیره یک مَناط و مبنا دارد که هر دو در نقطۀ «زیارت» است. که قَلَّ و دَلَّ بیان میکنم:
حضرات آلالله (؏)؛ صفات الله العلیاء هستند.
یعنی خودشان صفات و وصفِ حقّ تعالی هستند.
و «الله اکبر»؛ خودِ وصفِ حضرتِ باری عزّوجلّ است.
و نیز؛ جامعۀ کبیره، تفصیلِ وصفِ خداوند است.
⚜️۞ بنابراین؛
❂☜ حضرت مولی (؏) خودشان را در آینه «زیارت» مینمایند، که این مقام #اجمال زیارت است؛ پس «سه مرتبه» تکبیر میفرمایند.
و جامعۀ کبیره در مقام #تفصیل زیارت است؛ پس به «صد مرتبه» تکبیر، در وصفِ این زیارت میآید.
(🔔 بین این «سه مرتبه» تکبیر، و «سه روز» تجمیع مردم در غدیر خُم، و «سه روز» ماندنِ حضرت مولی (ع) در کعبۀ مکرّمه در هنگامۀ میلاد ظاهری حضرتشان، ارتباطی است که بیانِ مجزّا میطلبد.)
🍃۞ امّا …
این تکبیرها نه احتذار از غلوّ است و نه اصلاً غلوّی در کار است.
بلکه هم در اجمالِ زیارت، و هم در تفصیل میفرماید:
تو «اللهُ أَكْبَر»ی و «أَكْبَرُ مِنْ أَنْ يُوصَف» (بزرگتر از وصف شدن؛ 📚 المحاسن، ج۲،ص۳۲۹).
یعنی؛ بزرگتر از آنی که در وصفِ آینه و وصف جامعۀ کبیره و هر صورتِ دیگر وُ وصفِ دیگری بگنجی ...
چنان که میفرمایند:
✨«إِنَّا لَا نُوصَفُ»✨
ما وصف نمیشویم.
📚 الكافي، ج۲، ص۱۸۲
و در زیارتشان آمده است:
🔻『 السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْعَلِيُّ عَنْ نَقْصِ الْأَوْصَاف』🔺
📚 بحار الأنوار، ج۹۹، ص۲۱
یا علی جانم(؏)!
الله اکـــــبر از تو که هر کس تو را شــــناخت
از دل کشـــیــــد نعـــرۀ «الله اکـــبـــــــر»ی
مقصودِ حقّ؛ به خلقْ شــناساندنِ تــــو بود
بر هـر که داد خلعـــتِ خــاصّ پیــمـبـــــری
༺۞•یاعـﷻــلے•۞༻
🍃🌸 «عیدُ الله الأکبر» که ☜ عیدِ «اللهُ أکبر» است؛
بر جان و دلِ محبّین حضرت مولی(ع) مُبارک.
🖊 🦋 #احسان_الله_نیلفروش_زاده 〰️ 〰️
✨
─═༅࿇༅ 📖 ༅࿇༅═─
🆔 @ehsannil ✍🏻
↗️ t.me/ehsannil3 ➣ #کانال_معرفة_الحق
↗️ t.me/ehsannil2 ➣ #کانال_اللطائف_الالهیة
↗️ instagram.com/ehsan_nil 🦋
─═༅࿇༅ 📖 ༅࿇༅═─
✨
.
✨
یـا أیُّهَـا الشّــراب وُ خُـم وُ ساغــر و سَــبو
نام تو در صحیفۀ مستی به نام «هـــو»
ذکـــر لــب مـلائـــکـــه گــــــردیـــــده از ازل
یعنی؛ شراب نامِ تو «أحـْلیٰ مِن العَسَــل»
نام تو نزد حقّ؛ «أسدُ اللهِ غالــب» است
یعنی؛ که نامِ نامیِ تو، نامِ واجب است
از شـأن و فضل رتبۀ غیــبُ الغـیوبیات
حقّ مفتخــر شــده به صفاتِ ربوبـیّـــت
ذاتی که ذات او؛ چو خـداوندِ اکبـر است
«الله اکبـــر» است و ملقّــب به «حیـــــدر» است
࿐
🗞۞ کلمات؛ اَلکَن از بعضی معانیاند. و تا معنا در دل نباشد، حتّی تفصیلها به جان ننشیند.
امّا جانِ آماده، آمَده تا پاکبازی کند و جانانِ پاک در او جلوه کند.
پس اشارهای برای او کافی است.
🌿۞ إن شاء الله تعالی أوْ علی بن ابیطالب (؏) که این کوتاهْ اشاره؛ عیدانهْ عِشرتِ محبّین در #عید_الله_الاکبر باشد.
༺۞•یاعـﷻــلےّ•۞༻
💎۞ اوّلاً بدانیم؛
حضرات آلالله (؏) یک نورند («کلّهم نورٌ واحد»).
💎۞ ثانیاً بدانیم؛
حضرات آلالله (؏) «مِن دون الله» نبوده؛ بلکه نفسِ حضرت حقّ تعالی میباشند (🔻『 السلام على نفس الله تعالى』🔺/ 📚بحار الانوار، ج۹۷، ص۳۳۱).
💎۞ ثالثاً بدانیم:
#کبریایی حضرت حقّﷻ؛ حضرات آلالله (؏) هستند، چنان که میفرمایند 🔸〖نحن عزَّة الله و «كبريــاؤهُ»〗🔸 (📚 دلائل الإمامة، ط - الحديثة، ص۲۷۰).
و خودِ شخصِ «#اکبر» میباشند چنان که میفرمایند 🔸〖نَحْنُ أَكْبَرُ〗🔸 (📚 الكافي،ط - الإسلامية، ج۲،ص۵۹۸).
⇚ ♻️ و چون این سه را آن طور دانستیم که در وجودمان تصدیق کردیم، حالا بدانیم:
❂☜ خداوند متعال به حضرات آلالله (؏)؛ «اکـبـــر» است.
(و این بیانِ دیگری است که بگوئیم؛ به خودیِ خود، «اکبـــر» است.)
بر اهل معـنــــا شد سخن؛ اجمالها، تفصیلها
بر اهل صورت شد سخن؛ تفصیلها، اجمالها
༺۞•یاعـﷻــلے•۞༻
🍃۞ این شُرب معرفت چو نوشیده شد؛
بر ادامهاش همّت دیگری باید:
جانِ عالم، حضرت «رسول الله» (ص)، به جانان عالَم حضرت «ولیّ الله» (ع) میفرمایند:
🔻『 يا عليّ(علیه السلام)!
إذا نظرتَ في مرآةٍ «فكـبِّـرْ» ثلاثاً
و قل اللّهمّ كما حسَّنتَ خَلقي فحَسِّنْ خُلقي』🔺
يا على(ع)!
چون در آيينه بنگرى سه بار تكبير گوى و بگو:
خداوندا! چنان كه خَلق مرا زيبا آفريدهاى اخلاق مرا زيبا فرما.
📚 تحف العقول، ص۱۱
👁🗨 نگریستنِ مولیٰ (؏) در آینه؛ زیارت کردنِ خویشتن است که او (؏)؛ نفْسِ خداوند متعال است.
❂☜ و این زیارت؛ زیارتِ خداست («مَنْ زَارَهُمْ فَقَدْ زَارَ الله؛ 📚 وسائل الشيعة، ج۱۰، ص۴۸۹»).
🔶 و «"الله اکبر" فرمودنشان»؛ وصف و بیانِ خویش است.
۞ امّا «سه مرتبه» تکبیر زیارتِ در آینه، و «صد مرتبه» تکبیر پیش از زیارتنامۀ جامعۀ کبیره یک مَناط و مبنا دارد که هر دو در نقطۀ «زیارت» است. که قَلَّ و دَلَّ بیان میکنم:
حضرات آلالله (؏)؛ صفات الله العلیاء هستند.
یعنی خودشان صفات و وصفِ حقّ تعالی هستند.
و «الله اکبر»؛ خودِ وصفِ حضرتِ باری عزّوجلّ است.
و نیز؛ جامعۀ کبیره، تفصیلِ وصفِ خداوند است.
⚜️۞ بنابراین؛
❂☜ حضرت مولی (؏) خودشان را در آینه «زیارت» مینمایند، که این مقام #اجمال زیارت است؛ پس «سه مرتبه» تکبیر میفرمایند.
و جامعۀ کبیره در مقام #تفصیل زیارت است؛ پس به «صد مرتبه» تکبیر، در وصفِ این زیارت میآید.
(🔔 بین این «سه مرتبه» تکبیر، و «سه روز» تجمیع مردم در غدیر خُم، و «سه روز» ماندنِ حضرت مولی (ع) در کعبۀ مکرّمه در هنگامۀ میلاد ظاهری حضرتشان، ارتباطی است که بیانِ مجزّا میطلبد.)
🍃۞ امّا …
این تکبیرها نه احتذار از غلوّ است و نه اصلاً غلوّی در کار است.
بلکه هم در اجمالِ زیارت، و هم در تفصیل میفرماید:
تو «اللهُ أَكْبَر»ی و «أَكْبَرُ مِنْ أَنْ يُوصَف» (بزرگتر از وصف شدن؛ 📚 المحاسن، ج۲،ص۳۲۹).
یعنی؛ بزرگتر از آنی که در وصفِ آینه و وصف جامعۀ کبیره و هر صورتِ دیگر وُ وصفِ دیگری بگنجی ...
چنان که میفرمایند:
✨«إِنَّا لَا نُوصَفُ»✨
ما وصف نمیشویم.
📚 الكافي، ج۲، ص۱۸۲
و در زیارتشان آمده است:
🔻『 السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْعَلِيُّ عَنْ نَقْصِ الْأَوْصَاف』🔺
📚 بحار الأنوار، ج۹۹، ص۲۱
یا علی جانم(؏)!
الله اکـــــبر از تو که هر کس تو را شــــناخت
از دل کشـــیــــد نعـــرۀ «الله اکـــبـــــــر»ی
مقصودِ حقّ؛ به خلقْ شــناساندنِ تــــو بود
بر هـر که داد خلعـــتِ خــاصّ پیــمـبـــــری
༺۞•یاعـﷻــلے•۞༻
🍃🌸 «عیدُ الله الأکبر» که ☜ عیدِ «اللهُ أکبر» است؛
بر جان و دلِ محبّین حضرت مولی(ع) مُبارک.
✨
─═༅࿇༅ 📖 ༅࿇༅═─
🆔 @ehsannil ✍🏻
↗️ t.me/ehsannil3 ➣ #کانال_معرفة_الحق
↗️ t.me/ehsannil2 ➣ #کانال_اللطائف_الالهیة
↗️ instagram.com/ehsan_nil 🦋
─═༅࿇༅ 📖 ༅࿇༅═─
✨
.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
.
🗡 🏴 «یَوم الطُّفوف»؛ مجمع حیرانی!
🌙 ● مقدّمه
🏴🏴🏴🏴 🏴🏴🏴
🖊🦋 احسان الله نیلفروش زاده 🏴
↗️ https://t.me/ehsannil2/238
┅─┅─═✾🔘✾═─┅─┅
🔰از یومِ #عاشورا در زیارتنامۀ جوادیه حضرت علی بن موسی الرضا (ع)؛ به «یَوْم الطُّفوف» یاد شده است:
🔲 『 السّلامُ عَلَى الْإِمَامِ الرَّءُوفِ
الّذي هَيَّجَ أحْزَانَ «يَوْمِ الطُّفُوف»』 🔲
✾سلام بر امام رئوف
کسی که حزنها را در روز عاشورا تهییج کرد.
📚بحار الأنوار، ج۹۹، ص۵۵
─┈••✾•◆🔲◆•✾••┈─
◆⇯⇦ روز عاشورا؛ صرفاً یک روز در برهۀ زمان نیست، بلکه حقیقتی زنده است که جلوهاش در دهم #محرم سال ۶۱ هجری قمری بوده و تا قیامت نیز، این حقیقت، برقرار است.
🔳 «#یوم_الطفوف» یکی از اسماءِ روز عاشورا است.
كناره و اطرافِ فرات را «طفّ» و «طفوف» مىنامند.
❂ «یوم»؛ زمان است.
❂ و «طفوف»؛ مکان است.
◉☜ زمان در حکم اُبوَّت و فاعلیّت است.
◉☜ و مکان؛ در حکم اُمیَّت و قابلیّت.
❖⫸ و وقتی #فاعلیت و #قابلیت در یک نقطه جمع هستند، بیحدّی و فراگیری رقم خورده است.
✿ زمان و مکان در «یوم الطّفوف» از آنجائی بالحقیقة جمع است و عشرۀ کامله را با نامِ «#عاشورا» رقم زده؛ که شهودِ خود بر خودِ مطلقِ کمال، و کمالِ مطلق، سیّد الشاهد و المشهود، یعنی؛ حضرت سیّد الشهدا (علیه السّلام) به منصۀ ظهور رسیده است.
◆⇯⇦ خروج منتقم حضرت سید الشهداء (ع) یعنی؛ حضرت بقیّة الله (عجّل الله تعالی فرجه الشریف) به نفسِ همین کمالْ و عاشِرۀ حقیقت، صورت میگیرد، چنان که میفرمایند:
🔻『يَخْرُجُ الْقَائِمُ ؏ يَوْمَ السَّبْتِ «يَوْمَ عَاشُورَاءَ»
الْيَوْمَ الَّذِي قُتِلَ فِيهِ الْحُسَيْنُ؏』🔺
✾ حضرت قائم (؏) روز شنبه - روز عاشورا - خروج میکنند. روزی که حضرت امام حسین(؏) در آن کشته شدند(شهید).
📚 كمال الدين،ج۲،ص۶۵۴
🍃۞ اگر رشحهای از مقام حضرتشان درک شود، لطیفۀ «طفوف»؛ جانِ مُدرِک را خواهد گرفت و آن وقت مناسب است که برای عزای سالارِ شهادت، این اشاره بیان شود تا نَفْسِ آماده، بِتمامِهِ در عزایِ سیّد و ارباب خویش، جانْ تقدیم کند و عبودیّت و نوکری خویش را خاضعانه اعلام نماید.
پس آیۀ زیر را بخوانیم که چیزی از «طفوف» معلوم گردد:
💎【 وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفينَ
الّذينَ إِذَا اكْتَالُواْ عَلىَ النّاسِ يَسْتَوْفُونَ
وَ إذَا كاَلُوهُمْ أَو وَزَنُوهُمْ يُخسِرُون】💎
◈ وای بر کم فروشان.
◈ كسانى كه وقتى از مردم پيمانه مىگيرند، تمام مىگيرند.
◈ و چون پيمانه به مردم دهند يا براى ايشان وزن كنند، بكاهند.
📘 مطفّفین،آیات ۳ - ۱
◆⇯⇦ «#تطفيف» به معناى نقص در كيل و وزن است.
ظاهرِ آیات فوق؛ سخن از #کم_فروشی در کالای دنیاست. اما باطنِ آن؛ سخن از کم فروشی در کالای آخرت است که آن؛ #جان است.
🏴 عاشورا؛ حقیقت است.
«یوم الطفوف»؛ روزِ کم فروشی است. مؤمن و کافر هم ندارد. هـمـه در برابرِ حقیقت حضرت حقّﷻ یعنی؛ وجود نازنین حضرت أباعبدالله الحسین (؏)؛ کم فروش هستند.
آن حقیقت؛ از رفعَتِ جلال و علوِّ مقام، آن قدر عظیم است که هر کسی به نَفْسِ «بودنش» در «کنارِ» حضرت (؏)، کم فروش است وُ ۞【عَنَتِ الوُجُوهُ لِلحَيِّ القَيُّوم】۞ ( و در آن روز همۀ چهرهها در برابر حضرت حیّ قیّومﷻ خاضع است؛ طه؏،۱۱۱)، و ◄『 خَضَعَتِ الرِّقَابُ لِجَلَالَتِه』► (و همۀ گردنها بر جلالِ او، افتادهاند؛ 📚مصباح المتهجد،ج۲،ص۸۰۲).
چنان که حضرت امام صادق(؏) میفرمایند:
🔻«لَوْ قُتِلَ أَهْلُ اَلْأَرْضِ بِهِ مَا كَانَ سَرَفاً»🔺
👈🏻 اگر همهٔ اهل زمین به خاطر حضرت سیّد الشّهداء (؏) کشته شوند، زیادهروی نشده است.👉🏻
📚الکافي،ج۸،ص۲۵۵
💠 مؤمن؛ این مهمّ را مییابد و طبق آیات قرآن؛ «وَجل» میشود (به خوف از روی مقصّر بودن، #وجل شدن میگویند، که【 إنّمَا المُؤمنونَ الّذينَ إذا ذُكِرَ الله «وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ»】؛ انفال،۲) و دائماً خویش را در مقصّر بودن در برابر آن بارگاه مُلوکانه میبیند. ولی کافر، بیتفاوت و گستاخ است.
❂☜ هرچند در عزای بر حضرت سیّد الشّهداء (؏) هم باشیم؛ امّا همین که «#باشیم» [یعنی؛ انیّت داشته باشیم] امّا هنوز در زمرۀ یاران اباعبدالله (؏) نباشیم [یعنی؛ فانی در حضرت (؏) نباشیم]؛ به هر مقدار که «به خودمان هستیم» [و نه به حضرت (؏)]؛ در کم فروشی آمدهایم.
◆⇯⇦ در قیامت که【يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِر】یعنی؛ روزِ کشفِ اسرار است؛ همۀ نفوس، حسرت زدۀ این تفریط و کم فروشی خواهند بود و فریاد میزنند:
💎【 أَنْ تَقُولَ نَفْسٌ يا حَسْرَتى
عَلى ما فَرَّطْتُ في جَنْبِ الله
وَ إِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّاخِرين】💎
✾ بترسيد از روزى كه هر كسى به خود مىگويد: وا حسرتا بر من که در مورد «جنب الله» [حضرت امام باقر (؏) میفرمایند: «نَحْنُ جَنْبُ الله؛ 📚 الأمالي، للطوسي، ص۶۵۴»] کوتاهی کردم. اعتراف مىكنم كه به راستى از مسخره كنندگان بودم.
📘 زمر،۵۶
◆࿐
︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻
🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة
︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼
༺•✿👇🏻ادامهی سخن👇🏻✿•༻
.
🏴🏴🏴
🖊
↗️ https://t.me/ehsannil2/238
┅─┅─═✾🔘✾═─┅─┅
🔰از یومِ #عاشورا در زیارتنامۀ جوادیه حضرت علی بن موسی الرضا (ع)؛ به «یَوْم الطُّفوف» یاد شده است:
🔲 『 السّلامُ عَلَى الْإِمَامِ الرَّءُوفِ
الّذي هَيَّجَ أحْزَانَ «يَوْمِ الطُّفُوف»』 🔲
✾سلام بر امام رئوف
کسی که حزنها را در روز عاشورا تهییج کرد.
📚بحار الأنوار، ج۹۹، ص۵۵
─┈••✾•◆🔲◆•✾••┈─
◆⇯⇦ روز عاشورا؛ صرفاً یک روز در برهۀ زمان نیست، بلکه حقیقتی زنده است که جلوهاش در دهم #محرم سال ۶۱ هجری قمری بوده و تا قیامت نیز، این حقیقت، برقرار است.
🔳 «#یوم_الطفوف» یکی از اسماءِ روز عاشورا است.
كناره و اطرافِ فرات را «طفّ» و «طفوف» مىنامند.
❂ «یوم»؛ زمان است.
❂ و «طفوف»؛ مکان است.
◉☜ زمان در حکم اُبوَّت و فاعلیّت است.
◉☜ و مکان؛ در حکم اُمیَّت و قابلیّت.
❖⫸ و وقتی #فاعلیت و #قابلیت در یک نقطه جمع هستند، بیحدّی و فراگیری رقم خورده است.
✿ زمان و مکان در «یوم الطّفوف» از آنجائی بالحقیقة جمع است و عشرۀ کامله را با نامِ «#عاشورا» رقم زده؛ که شهودِ خود بر خودِ مطلقِ کمال، و کمالِ مطلق، سیّد الشاهد و المشهود، یعنی؛ حضرت سیّد الشهدا (علیه السّلام) به منصۀ ظهور رسیده است.
◆⇯⇦ خروج منتقم حضرت سید الشهداء (ع) یعنی؛ حضرت بقیّة الله (عجّل الله تعالی فرجه الشریف) به نفسِ همین کمالْ و عاشِرۀ حقیقت، صورت میگیرد، چنان که میفرمایند:
🔻『يَخْرُجُ الْقَائِمُ ؏ يَوْمَ السَّبْتِ «يَوْمَ عَاشُورَاءَ»
الْيَوْمَ الَّذِي قُتِلَ فِيهِ الْحُسَيْنُ؏』🔺
✾ حضرت قائم (؏) روز شنبه - روز عاشورا - خروج میکنند. روزی که حضرت امام حسین(؏) در آن کشته شدند(شهید).
📚 كمال الدين،ج۲،ص۶۵۴
🍃۞ اگر رشحهای از مقام حضرتشان درک شود، لطیفۀ «طفوف»؛ جانِ مُدرِک را خواهد گرفت و آن وقت مناسب است که برای عزای سالارِ شهادت، این اشاره بیان شود تا نَفْسِ آماده، بِتمامِهِ در عزایِ سیّد و ارباب خویش، جانْ تقدیم کند و عبودیّت و نوکری خویش را خاضعانه اعلام نماید.
پس آیۀ زیر را بخوانیم که چیزی از «طفوف» معلوم گردد:
💎【 وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفينَ
الّذينَ إِذَا اكْتَالُواْ عَلىَ النّاسِ يَسْتَوْفُونَ
وَ إذَا كاَلُوهُمْ أَو وَزَنُوهُمْ يُخسِرُون】💎
◈ وای بر کم فروشان.
◈ كسانى كه وقتى از مردم پيمانه مىگيرند، تمام مىگيرند.
◈ و چون پيمانه به مردم دهند يا براى ايشان وزن كنند، بكاهند.
📘 مطفّفین،آیات ۳ - ۱
◆⇯⇦ «#تطفيف» به معناى نقص در كيل و وزن است.
ظاهرِ آیات فوق؛ سخن از #کم_فروشی در کالای دنیاست. اما باطنِ آن؛ سخن از کم فروشی در کالای آخرت است که آن؛ #جان است.
🏴 عاشورا؛ حقیقت است.
«یوم الطفوف»؛ روزِ کم فروشی است. مؤمن و کافر هم ندارد. هـمـه در برابرِ حقیقت حضرت حقّﷻ یعنی؛ وجود نازنین حضرت أباعبدالله الحسین (؏)؛ کم فروش هستند.
آن حقیقت؛ از رفعَتِ جلال و علوِّ مقام، آن قدر عظیم است که هر کسی به نَفْسِ «بودنش» در «کنارِ» حضرت (؏)، کم فروش است وُ ۞【عَنَتِ الوُجُوهُ لِلحَيِّ القَيُّوم】۞ ( و در آن روز همۀ چهرهها در برابر حضرت حیّ قیّومﷻ خاضع است؛ طه؏،۱۱۱)، و ◄『 خَضَعَتِ الرِّقَابُ لِجَلَالَتِه』► (و همۀ گردنها بر جلالِ او، افتادهاند؛ 📚مصباح المتهجد،ج۲،ص۸۰۲).
چنان که حضرت امام صادق(؏) میفرمایند:
🔻«لَوْ قُتِلَ أَهْلُ اَلْأَرْضِ بِهِ مَا كَانَ سَرَفاً»🔺
👈🏻 اگر همهٔ اهل زمین به خاطر حضرت سیّد الشّهداء (؏) کشته شوند، زیادهروی نشده است.👉🏻
📚الکافي،ج۸،ص۲۵۵
💠 مؤمن؛ این مهمّ را مییابد و طبق آیات قرآن؛ «وَجل» میشود (به خوف از روی مقصّر بودن، #وجل شدن میگویند، که【 إنّمَا المُؤمنونَ الّذينَ إذا ذُكِرَ الله «وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ»】؛ انفال،۲) و دائماً خویش را در مقصّر بودن در برابر آن بارگاه مُلوکانه میبیند. ولی کافر، بیتفاوت و گستاخ است.
❂☜ هرچند در عزای بر حضرت سیّد الشّهداء (؏) هم باشیم؛ امّا همین که «#باشیم» [یعنی؛ انیّت داشته باشیم] امّا هنوز در زمرۀ یاران اباعبدالله (؏) نباشیم [یعنی؛ فانی در حضرت (؏) نباشیم]؛ به هر مقدار که «به خودمان هستیم» [و نه به حضرت (؏)]؛ در کم فروشی آمدهایم.
◆⇯⇦ در قیامت که【يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِر】یعنی؛ روزِ کشفِ اسرار است؛ همۀ نفوس، حسرت زدۀ این تفریط و کم فروشی خواهند بود و فریاد میزنند:
💎【 أَنْ تَقُولَ نَفْسٌ يا حَسْرَتى
عَلى ما فَرَّطْتُ في جَنْبِ الله
وَ إِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّاخِرين】💎
✾ بترسيد از روزى كه هر كسى به خود مىگويد: وا حسرتا بر من که در مورد «جنب الله» [حضرت امام باقر (؏) میفرمایند: «نَحْنُ جَنْبُ الله؛ 📚 الأمالي، للطوسي، ص۶۵۴»] کوتاهی کردم. اعتراف مىكنم كه به راستى از مسخره كنندگان بودم.
📘 زمر،۵۶
◆࿐
︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻
🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة
︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼
༺•✿👇🏻ادامهی سخن👇🏻✿•༻
.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Telegram
اللطائف الالٰهیّة - احسان الله نیلفروش زاده
.
🗡🏴«یَوم الطُّفوف»؛ مجمع حیرانی!
🌙 ● مقدّمه
🏴🏴🏴🏴🏴🏴🏴
🖊🦋احسان الله نیلفروش زاده 🏴
↗️ https://t.me/ehsannil2/238
┅─┅─═✾🔘✾ ═─┅─┅
🔰از یومِ #عاشورا در زیارتنامۀ جوادیه حضرت علی بن موسی الرضا (ع)؛ به «یَوْم الطُّفوف» یاد شده است:
🔲 『 السّلامُ عَلَى الْإِمَامِ…
🗡🏴«یَوم الطُّفوف»؛ مجمع حیرانی!
🌙 ● مقدّمه
🏴🏴🏴🏴🏴🏴🏴
🖊🦋احسان الله نیلفروش زاده 🏴
↗️ https://t.me/ehsannil2/238
┅─┅─═✾🔘✾ ═─┅─┅
🔰از یومِ #عاشورا در زیارتنامۀ جوادیه حضرت علی بن موسی الرضا (ع)؛ به «یَوْم الطُّفوف» یاد شده است:
🔲 『 السّلامُ عَلَى الْإِمَامِ…
◆࿐
🔲 🖋در روایت است که میفرمایند:
اوّلین مصیبتی که برپا شد، به قلم وحی شد.
ای قلم بر لوح بنویس:
حسین (؏) غریبانه کشته شد.💧
قلم عرض کرد:
خداوندا! چه کسی او را میکشد؟
ندا آمد: یزید! که لعنت خدا بر او باد.
❂☜ پس قلم بر لوح؛ «بی اذن خداوند»، به لعن یزید جاری شد.
(『 ... وَ الْقَلَمُ جَرَى عَلَى اللَّوْحِ بِلَعْنِهِ «بِغَيْرِ إِذْنِ رَبِّهِ» )
تا چنین شد، خداوندِ عالمﷻ به قلم وحی کرد (فَأَوْحَى اللهُ تَعَالَى إِلَى الْقَلَمِ):
🔳『 أَنَّكَ اسْتَحْقَقْتَ الثَّنَاءَ بِهَذَا اللَّعْن』 🔳
تو به سبب لعن یزید، مستحقّ ثنا و مدح شدی.
📚 بحار الانوار، ج۴۴، ص۲۴۴
◆⇯⇦ در حالی که مَلَکوتیان، بی اذنِ حقّﷻ حتّی ذرّهای نمیجنبَند؛ قلم، بی اذنِ الهی به عزا (و لعن) برخاست. و خداوند، او را مدح نمود و گرامی داشت. به جهت آنکه به لعن یزید پیش از صدور امر الهی، سبقت گرفت.
🔔 اینجا وادیِ امتحانِ بزرگ است.
👁🗨 اگر معطّلِ اذن شدی، به همان اندازۀ «معطّل شدن»، در عزا نیامدهای!
🔲 که عزادارِ حقیقی؛ در تدبیر نیست. بلکه بیقرارِ مصیبت است ...
۞ در عزایِ سیّد الشّهداء (؏)؛ معطّلِ اذن و احکام و آداب نباش. و معطّلِ معطَّلین هم نباش!
در این مقام؛ هر اذنی، مضمحلّ در صاحبِ عزا گشته. و هر حکمی، به خاکِ خضوع نشسته. و هر آدابی که مانع از عزاست؛ ساقط شده.
این مقام؛ وادی بیقراری برای حضرتِ حقیقت (؏) است.
🔲 وقتی حضرت امام صادق علیه السلام عزاداری گروهی از عزاداران حضرت سید الشهدا علیه السلام را تعریف میفرمایند، در آخر فرمایش نورانی خود، بیانی دارند که همین اشاره برای جویای حقیقت کفایت مینماید:
◾️«الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي
جَعَلَ فِي النَّاسِ مَنْ يَفِدُ إِلَيْنَا وَ يَمْدَحُنَا وَ يَرْثِي لَنَا
👈🏻 و جَعَلَ عَدُوَّنَا مَنْ يَطْعُنُ عَلَيْهِمْ مِنْ قَرَابَتِنَا وَ غَيْرِهِمْ يَهُدُّونَهُمْ [يُهَدِّدُونَهُمْ] وَ يُقَبِّحُونَ مَا يَصْنَعُونَ.»◾️
حمد و سپاس خدائى را كه در ميانِ مردم؛
كسانى را گذارده كه به طرف ما كوچ و سفر كرده، و مدح و مراثىِ ما را مىگويند.
و در مقابل؛ دشمنِ ما را كسانى قرار داده كه افرادی را که نزدیکانِ ما هستند (#عزاداران ؛ «قرابتنا» خوانده شدند) مورد طعن قرار مىدهند و ايشان را هلاک كرده و كار و عملشان (یعنی عزاداریشان) را زشت و قبیح میپندارند.
📚 كامل الزيارات؛ الباب الثامن و المائة نوادر الزيارات، ص۳۲۶
◆⇯⇦ پس؛ به طعنههای مقصّرین گوش مده! اینان دانسته یا ندانسته؛ یا دشمنِ آل الله(ع) هستند یا در میدانِ دشمنان، قدم برمیدارند!
هر چه هنر داری و نداری پیاده کن. که «اذن» هم عزادار حسین (؏) است. و در عزایِ مصیبت اعظم، در بیقراری و لا تعیّنی است.
🔲 النّهایة؛
«یوم الطّفوف» ظهورِ حقیقتِ بسیطۀ حضرت حقّﷻ است که جامعِ سرِّ الهی و حقیقتِ ذات باری است (جلّ جلاله).
مقالاتی که در بیانِ لطائفِ جامعُ الاسرارْ بودنِ این حقیقتِ واحده روزی شد، با عنوانِ «یوم الطّفوف؛ مجمع حیرانی» به قلم تحریر در آمده است.
و به لطف حقّﷻ آن مقداری که روزی این جمع، و در پاسخ به «رغبتِ خوانندگان» و «پیگیری آنها»ست، ارسال میگردد.
ان شاء الله که به نظر حضرتِ نافذ البصیرة، ساقیِ معرفت، آقا ابا الفضل العباس (علیه السلام)، این جاریِ قلمی که عنایت فرمودهاند، بابِ حیرانی و بیقراری را، بر محبّینشان بگشاید تا بیش از پیش در اظهارِ عبودیّت، و نوکریِ آستان مُلوکانۀ الوهیّتِ حضرتِ مقصود، شاهدِ مشهود، آقا ابا عبد الله الحسین (علیه السّلام)، جانْ تقدیم کنند.
یا سیّدیَ العشق! أغِثْني بِـبَلائِک
یا غـايـةَ مَثـوایْ! اَرِحْني بِلـِقائک
یا حضرت ساقی! دو سه ساغر نگهم دار
الفاني فــي حُبِّکَ حَیٌّ بـِبـَقائِک
(شاعر: #مهدی_فاتح)
🏴 🖊🦋 #احسان_الله_نیلفروش_زاده
◆࿐
─═༅࿇༅ 📖 ༅࿇༅═─
🆔 @ehsannil ✍️
🆔 @ehsannil3 #کانال_معرفة_الحق
🆔 @ehsannil2 #کانال_اللطائف_الالهیة
🆔 instagram.com/ehsan_nil 🦋
─═༅࿇༅ 📖 ༅࿇༅═─
.
🔲 🖋در روایت است که میفرمایند:
اوّلین مصیبتی که برپا شد، به قلم وحی شد.
ای قلم بر لوح بنویس:
حسین (؏) غریبانه کشته شد.💧
قلم عرض کرد:
خداوندا! چه کسی او را میکشد؟
ندا آمد: یزید! که لعنت خدا بر او باد.
❂☜ پس قلم بر لوح؛ «بی اذن خداوند»، به لعن یزید جاری شد.
(『 ... وَ الْقَلَمُ جَرَى عَلَى اللَّوْحِ بِلَعْنِهِ «بِغَيْرِ إِذْنِ رَبِّهِ» )
تا چنین شد، خداوندِ عالمﷻ به قلم وحی کرد (فَأَوْحَى اللهُ تَعَالَى إِلَى الْقَلَمِ):
🔳『 أَنَّكَ اسْتَحْقَقْتَ الثَّنَاءَ بِهَذَا اللَّعْن』 🔳
تو به سبب لعن یزید، مستحقّ ثنا و مدح شدی.
📚 بحار الانوار، ج۴۴، ص۲۴۴
◆⇯⇦ در حالی که مَلَکوتیان، بی اذنِ حقّﷻ حتّی ذرّهای نمیجنبَند؛ قلم، بی اذنِ الهی به عزا (و لعن) برخاست. و خداوند، او را مدح نمود و گرامی داشت. به جهت آنکه به لعن یزید پیش از صدور امر الهی، سبقت گرفت.
🔔 اینجا وادیِ امتحانِ بزرگ است.
👁🗨 اگر معطّلِ اذن شدی، به همان اندازۀ «معطّل شدن»، در عزا نیامدهای!
🔲 که عزادارِ حقیقی؛ در تدبیر نیست. بلکه بیقرارِ مصیبت است ...
۞ در عزایِ سیّد الشّهداء (؏)؛ معطّلِ اذن و احکام و آداب نباش. و معطّلِ معطَّلین هم نباش!
در این مقام؛ هر اذنی، مضمحلّ در صاحبِ عزا گشته. و هر حکمی، به خاکِ خضوع نشسته. و هر آدابی که مانع از عزاست؛ ساقط شده.
این مقام؛ وادی بیقراری برای حضرتِ حقیقت (؏) است.
🔲 وقتی حضرت امام صادق علیه السلام عزاداری گروهی از عزاداران حضرت سید الشهدا علیه السلام را تعریف میفرمایند، در آخر فرمایش نورانی خود، بیانی دارند که همین اشاره برای جویای حقیقت کفایت مینماید:
◾️«الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي
جَعَلَ فِي النَّاسِ مَنْ يَفِدُ إِلَيْنَا وَ يَمْدَحُنَا وَ يَرْثِي لَنَا
👈🏻 و جَعَلَ عَدُوَّنَا مَنْ يَطْعُنُ عَلَيْهِمْ مِنْ قَرَابَتِنَا وَ غَيْرِهِمْ يَهُدُّونَهُمْ [يُهَدِّدُونَهُمْ] وَ يُقَبِّحُونَ مَا يَصْنَعُونَ.»◾️
حمد و سپاس خدائى را كه در ميانِ مردم؛
كسانى را گذارده كه به طرف ما كوچ و سفر كرده، و مدح و مراثىِ ما را مىگويند.
و در مقابل؛ دشمنِ ما را كسانى قرار داده كه افرادی را که نزدیکانِ ما هستند (#عزاداران ؛ «قرابتنا» خوانده شدند) مورد طعن قرار مىدهند و ايشان را هلاک كرده و كار و عملشان (یعنی عزاداریشان) را زشت و قبیح میپندارند.
📚 كامل الزيارات؛ الباب الثامن و المائة نوادر الزيارات، ص۳۲۶
◆⇯⇦ پس؛ به طعنههای مقصّرین گوش مده! اینان دانسته یا ندانسته؛ یا دشمنِ آل الله(ع) هستند یا در میدانِ دشمنان، قدم برمیدارند!
هر چه هنر داری و نداری پیاده کن. که «اذن» هم عزادار حسین (؏) است. و در عزایِ مصیبت اعظم، در بیقراری و لا تعیّنی است.
🔲 النّهایة؛
«یوم الطّفوف» ظهورِ حقیقتِ بسیطۀ حضرت حقّﷻ است که جامعِ سرِّ الهی و حقیقتِ ذات باری است (جلّ جلاله).
مقالاتی که در بیانِ لطائفِ جامعُ الاسرارْ بودنِ این حقیقتِ واحده روزی شد، با عنوانِ «یوم الطّفوف؛ مجمع حیرانی» به قلم تحریر در آمده است.
و به لطف حقّﷻ آن مقداری که روزی این جمع، و در پاسخ به «رغبتِ خوانندگان» و «پیگیری آنها»ست، ارسال میگردد.
ان شاء الله که به نظر حضرتِ نافذ البصیرة، ساقیِ معرفت، آقا ابا الفضل العباس (علیه السلام)، این جاریِ قلمی که عنایت فرمودهاند، بابِ حیرانی و بیقراری را، بر محبّینشان بگشاید تا بیش از پیش در اظهارِ عبودیّت، و نوکریِ آستان مُلوکانۀ الوهیّتِ حضرتِ مقصود، شاهدِ مشهود، آقا ابا عبد الله الحسین (علیه السّلام)، جانْ تقدیم کنند.
یا سیّدیَ العشق! أغِثْني بِـبَلائِک
یا غـايـةَ مَثـوایْ! اَرِحْني بِلـِقائک
یا حضرت ساقی! دو سه ساغر نگهم دار
الفاني فــي حُبِّکَ حَیٌّ بـِبـَقائِک
(شاعر: #مهدی_فاتح)
🏴 🖊🦋 #احسان_الله_نیلفروش_زاده
◆࿐
─═༅࿇༅ 📖 ༅࿇༅═─
🆔 @ehsannil ✍️
🆔 @ehsannil3 #کانال_معرفة_الحق
🆔 @ehsannil2 #کانال_اللطائف_الالهیة
🆔 instagram.com/ehsan_nil 🦋
─═༅࿇༅ 📖 ༅࿇༅═─
.
.
■ «یوم الطُّفوف»؛ مجمع حیرانی!
● سخن اول:
دَرْک
🏴🏴🏴🏴 🏴🏴🏴
🖊️🦋 احسان الله نیلفروش زاده 🏴
↗️ https://t.me/ehsannil2/241
┅─┅─═✾🔘✾═─┅─┅
🏴 جهت درکِ مصیبت و عزاداری حضرت سیّد الشهدا علیه السلام لازم است چند کلمه در مورد "#درک" صحبت شود.
از این رو ، سخنِ اوّل به این موضوع اختصاص داده شد و صِرفاً به مختصر اشارهای در جهتِ فتح باب سخن دوّم بسنده میکنم.
● مُدرِک = درک کننده (اسم فاعل)
● مُدرَک = درک شده (اسم مفعول)
■ هیچ مُدرِکی، هیچ چیزی را #درک نمیکند الّا اینکه مُدرَک در او تحقّـق پیدا کند.
● یعنی مثلاً هر چیزی که میچشید، میشنوید، میبینید، لمس میکنید، میبوئید، از آن شیءِ مُدرَک، چیزی در شما حاضر میشود.
این فقط منحصر در محسوسات نیست. بلکه برای معقولات نیز چنین است. و اصلاً حضورِ محسوسات، به قوّت و برکتِ حضورِ معقولات است.
به بیان ساده عرض میکنم :
هر موضوعی را که تعقّل میکنید، تصوّری از آن در ذهن شما شکل میگیرید.
تمامِ محسوسات، و معقولات، و مافوقِ آن، که لا اشاره باشد یا به اشاره بیاید، و در حیطۀ کلّیِ «درک» قرار بگیرد، به وجودِ و حضورِ مطلقِ حضرات آل الله علیهم السلام قابلیّت درک پیدا میکنند.
حضرات ائمۀ اطهار (ع) ؛ حقیقتِ وجود و تمام مراتب آن بوده و واسطۀ مطلقه میباشند.
یعنی اشیاء ؛ حدوثاً و بَقاءاً ، و تا نهایتِ مُدرَک بودن، وجودی دونِ حضرات آل الله علیهم السلام ندارند.
بنابراین درکِ هر شیئی، به اتصالِ مطلقه و الصاقِ حقیقیۀ حضرات معصومین (ع) ممکن است و الا اصلاً دَرکی در عالَم معنا پیدا نمیکند.
🔰 که الصادق عن الله امام جعفر صادق علیه السلام میفرمایند :
🔻 『 بِنَا أَضَاءَتِ الْأَبْصَارُ،
وَ سَمِعَتِ الْآذَانُ،
وَ وَعَتِ الْقُلُوبُ الْإِيمَان』🔺
این است و جز این نیست که ؛
به ما چشمها بینایی دارد
و به ما گوشها میشنود
و در قلوب ایمان وارد میشود.
📚 دلائل الإمامة، ط - الحديثة، ص۲۷۰
(این کلام، بخاطرِ تقدّم «بِنا» حَصر دارد)
👁 بصَر؛ شاخصۀ فاعلیّت است. 👂و اذُن؛ شاخصۀ قابلیّت. و تمام محسوسات و معقولات قابلِ اشاره (چه فاعل باشند و چه قابل) در دو عبارتِ ابتدایی جمع میشود (『 بِنَا أَضَاءَتِ الْأَبْصَارُ، وَ سَمِعَتِ الْآذَانُ』) .
و تمام امور لا اشارۀ در عبارتِ آخر (『 وَ وَعَتِ الْقُلُوبُ الْإِيمَان』).
🔳 حضرات آل الله علیهم السلام عقلِ کلّی هستند (📚بحارالانوار، ج۱، ص۹۷) که در احادیث فرمودند 《جوهرٌ دَرّاک》 است و نیز فرمودند 《وسط الکُلّ》 است (📚تفسير كنز الدقائق، ج۷، ص۱۲۷) .
وسط هر شیء در عالم نور؛ مبدأ وجودیِ آن شیء است.
آن نقطۀ خَیریّت که شیء، به آن، «شیء» شده است؛ ظهورِ واسطۀ عُظمیٰ، یعنی؛ حضرات آلالله علیهم السلام میباشند که وسطِ حقیقی شیء هستند، چنان که میفرمایند؛ 🔻«خَيْرُ الْأُمُورِ "أَوْسَطُهَا"»🔺 (📚الكافي، ط - الإسلامية، ج، ص۵۴۱).
■ به حضرات آل الله (ع) که «#وسط_الکل» بوده و حقیقتِ «#درک» و #واسطه_حقیقی هستند، مُدرَک و مُدرِک موجود شده و حول و قوّه مییابند.
■ اینکه در وصف شیعه اینقدر مطالب بالا فرمودند که مثلاً 🔸『 إنَّ الْمَلَائِكَةَ لَخُدَّامُنَا وَ خُدَّامُ مُحِبِّينَا』🔸 (📚عيون أخبار الرضا عليه السلام، ج ۱، ص۲۶۲) و یا هر اهانتی به شیعه، اهانت به حضرات آلالله (ع) است، و یا دوستی شیعه، دوستی حضرات آلالله (ع) است؛ همۀ اینها برای این است که درکی از حضرات آلالله (ع) در شیعه وجود دارد و به اندازۀ این درک، این شیعه محترم بوده و حرمت دارد.
■ دقیقتر اینکه:
● همۀ اینها برای این است که مراتبی از حضور آلالله (ع) در شیعه، جلوهگر است. که اصلاً شیعه در نقطۀ «شیعه بودن»، شعاعِ نور آلالله (ع) است. پس حضرات آلالله(ع) را در این شیعه تماشا کن.
این است که نظر به عالِمی از علمایِ شیعه، عبادت محسوب میشود. و این شدّت وجود تا جایی است که نظر به دربِ خانۀ مؤمن، عبادت است (🔻『 جَعَلَ النَّظَرَ إِلَى وَجْهِ الْعَالِمِ عِبَادَةً بَلْ وَ إِلَى بَابِ الْعَالِمِ عِبَادَة』🔺؛ 📚عدة الداعى- ابن فهد حلّی، ص۷۵).
این احادیث، بیانی از توحید است.
︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻
🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة
︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼
••●🔽 ادامه 🔽●••
🔲
■ «یوم الطُّفوف»؛ مجمع حیرانی!
● سخن اول:
دَرْک
🏴🏴🏴
🖊️
↗️ https://t.me/ehsannil2/241
┅─┅─═✾🔘✾═─┅─┅
🏴 جهت درکِ مصیبت و عزاداری حضرت سیّد الشهدا علیه السلام لازم است چند کلمه در مورد "#درک" صحبت شود.
از این رو ، سخنِ اوّل به این موضوع اختصاص داده شد و صِرفاً به مختصر اشارهای در جهتِ فتح باب سخن دوّم بسنده میکنم.
● مُدرِک = درک کننده (اسم فاعل)
● مُدرَک = درک شده (اسم مفعول)
■ هیچ مُدرِکی، هیچ چیزی را #درک نمیکند الّا اینکه مُدرَک در او تحقّـق پیدا کند.
● یعنی مثلاً هر چیزی که میچشید، میشنوید، میبینید، لمس میکنید، میبوئید، از آن شیءِ مُدرَک، چیزی در شما حاضر میشود.
این فقط منحصر در محسوسات نیست. بلکه برای معقولات نیز چنین است. و اصلاً حضورِ محسوسات، به قوّت و برکتِ حضورِ معقولات است.
به بیان ساده عرض میکنم :
هر موضوعی را که تعقّل میکنید، تصوّری از آن در ذهن شما شکل میگیرید.
تمامِ محسوسات، و معقولات، و مافوقِ آن، که لا اشاره باشد یا به اشاره بیاید، و در حیطۀ کلّیِ «درک» قرار بگیرد، به وجودِ و حضورِ مطلقِ حضرات آل الله علیهم السلام قابلیّت درک پیدا میکنند.
حضرات ائمۀ اطهار (ع) ؛ حقیقتِ وجود و تمام مراتب آن بوده و واسطۀ مطلقه میباشند.
یعنی اشیاء ؛ حدوثاً و بَقاءاً ، و تا نهایتِ مُدرَک بودن، وجودی دونِ حضرات آل الله علیهم السلام ندارند.
بنابراین درکِ هر شیئی، به اتصالِ مطلقه و الصاقِ حقیقیۀ حضرات معصومین (ع) ممکن است و الا اصلاً دَرکی در عالَم معنا پیدا نمیکند.
🔰 که الصادق عن الله امام جعفر صادق علیه السلام میفرمایند :
🔻 『 بِنَا أَضَاءَتِ الْأَبْصَارُ،
وَ سَمِعَتِ الْآذَانُ،
وَ وَعَتِ الْقُلُوبُ الْإِيمَان』🔺
این است و جز این نیست که ؛
به ما چشمها بینایی دارد
و به ما گوشها میشنود
و در قلوب ایمان وارد میشود.
📚 دلائل الإمامة، ط - الحديثة، ص۲۷۰
(این کلام، بخاطرِ تقدّم «بِنا» حَصر دارد)
👁 بصَر؛ شاخصۀ فاعلیّت است. 👂و اذُن؛ شاخصۀ قابلیّت. و تمام محسوسات و معقولات قابلِ اشاره (چه فاعل باشند و چه قابل) در دو عبارتِ ابتدایی جمع میشود (『 بِنَا أَضَاءَتِ الْأَبْصَارُ، وَ سَمِعَتِ الْآذَانُ』) .
و تمام امور لا اشارۀ در عبارتِ آخر (『 وَ وَعَتِ الْقُلُوبُ الْإِيمَان』).
🔳 حضرات آل الله علیهم السلام عقلِ کلّی هستند (📚بحارالانوار، ج۱، ص۹۷) که در احادیث فرمودند 《جوهرٌ دَرّاک》 است و نیز فرمودند 《وسط الکُلّ》 است (📚تفسير كنز الدقائق، ج۷، ص۱۲۷) .
وسط هر شیء در عالم نور؛ مبدأ وجودیِ آن شیء است.
آن نقطۀ خَیریّت که شیء، به آن، «شیء» شده است؛ ظهورِ واسطۀ عُظمیٰ، یعنی؛ حضرات آلالله علیهم السلام میباشند که وسطِ حقیقی شیء هستند، چنان که میفرمایند؛ 🔻«خَيْرُ الْأُمُورِ "أَوْسَطُهَا"»🔺 (📚الكافي، ط - الإسلامية، ج، ص۵۴۱).
■ به حضرات آل الله (ع) که «#وسط_الکل» بوده و حقیقتِ «#درک» و #واسطه_حقیقی هستند، مُدرَک و مُدرِک موجود شده و حول و قوّه مییابند.
■ اینکه در وصف شیعه اینقدر مطالب بالا فرمودند که مثلاً 🔸『 إنَّ الْمَلَائِكَةَ لَخُدَّامُنَا وَ خُدَّامُ مُحِبِّينَا』🔸 (📚عيون أخبار الرضا عليه السلام، ج ۱، ص۲۶۲) و یا هر اهانتی به شیعه، اهانت به حضرات آلالله (ع) است، و یا دوستی شیعه، دوستی حضرات آلالله (ع) است؛ همۀ اینها برای این است که درکی از حضرات آلالله (ع) در شیعه وجود دارد و به اندازۀ این درک، این شیعه محترم بوده و حرمت دارد.
■ دقیقتر اینکه:
● همۀ اینها برای این است که مراتبی از حضور آلالله (ع) در شیعه، جلوهگر است. که اصلاً شیعه در نقطۀ «شیعه بودن»، شعاعِ نور آلالله (ع) است. پس حضرات آلالله(ع) را در این شیعه تماشا کن.
این است که نظر به عالِمی از علمایِ شیعه، عبادت محسوب میشود. و این شدّت وجود تا جایی است که نظر به دربِ خانۀ مؤمن، عبادت است (🔻『 جَعَلَ النَّظَرَ إِلَى وَجْهِ الْعَالِمِ عِبَادَةً بَلْ وَ إِلَى بَابِ الْعَالِمِ عِبَادَة』🔺؛ 📚عدة الداعى- ابن فهد حلّی، ص۷۵).
این احادیث، بیانی از توحید است.
︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻
🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة
︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼
••●🔽 ادامه 🔽●••
🔲
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Telegram
اللطائف الالٰهیّة - احسان الله نیلفروش زاده
.
■ «یوم الطُّفوف»؛ مجمع حیرانی!
● سخن اول:
دَرْک
🏴🏴🏴🏴🏴🏴🏴
🖊️🦋احسان الله نیلفروش زاده 🏴
↗️ https://t.me/ehsannil2/241
┅─┅─═✾🔘✾ ═─┅─┅
🏴 جهت درکِ مصیبت و عزاداری حضرت سیّد الشهدا علیه السلام لازم است چند کلمه در مورد "#درک" صحبت شود.
از این رو ، سخنِ…
■ «یوم الطُّفوف»؛ مجمع حیرانی!
● سخن اول:
دَرْک
🏴🏴🏴🏴🏴🏴🏴
🖊️🦋احسان الله نیلفروش زاده 🏴
↗️ https://t.me/ehsannil2/241
┅─┅─═✾🔘✾ ═─┅─┅
🏴 جهت درکِ مصیبت و عزاداری حضرت سیّد الشهدا علیه السلام لازم است چند کلمه در مورد "#درک" صحبت شود.
از این رو ، سخنِ…
🔳
🔰 حضرت مولی امیرالمؤمنین علی (ع) میفرمایند:
🔅〖خُلِقَ شِيعَتُنَا مِنْ شُعَاعِ نُورِنَا〗🔅
شیعیان ما از شعاع نور ما خلق شدند
📚 بحار الأنوار ، ج ۲۵، ص۲۱
🔰 و سیّد الکونین و خاتم الانبیاء و المرسلین حضرت رسول اکرم (ص) میفرمایند:
🔅〖 یا علی! ... شِيعَتُكَ خُلِقُوا مِنْ فَاضِلِ طِينَتِنَا وَ مَنْ أَحَبَّهُمْ فَقَدْ أَحَبَّنَا وَ مَنْ أَبْغَضَهُمْ فَقَدْ أَبْغَضَنَا وَ مَنْ عَادَاهُمْ فَقَدْ عَادَانَا وَ مَنْ رَدَّهُمْ فَقَدْ رَدَّنَا يَا عَلِيُّ إِنَّ شِيعَتَكَ مَغْفُورٌ لَهُمْ عَلَى مَا كَانَ مِنْهُمْ مِنْ ذُنُوبٍ وَ عُيُوبٍ...〗🔅
یا علی! شیعیانت از اضافۀ گِل ما خلق شدند و کسی که ایشان را دوست بدارد، به تحقیق ما را دوست داشته و کسی که بغض ایشان را داشته باشد، به تحقیق بغض ما را داشته و کسی که دشمنی با ایشان کند، به تحقیق با ما دشمنی کرده و کسی که آنها را رد کند، به تحقیق ما را رد کرده. یا علی! به درستی که شیعیان تو برای آنچه از گناه و عیب برایشان بوده، بخشیده شدهاند.
📚 ارشاد القلوب، ج ۲، ص۴۲۳
🔰 و در بیان دیگر میفرمایند:
🔅〖 فإِنَّ مَوَالِيَنَا وَ شِيعَتَنَا مِنَّا 〗🔅
یعنی دوستداران ما و شیعیان ما از ما هستند.
📚 التفسير المنسوب إلى الإمام الحسن العسكري عليه السلام، ص ۷۹
🔰 تا جایی که معنای ناصبی را اینگونه فرمودند:
●〖 ليْسَ النَّاصِبُ مَنْ نَصَبَ لَنَا أَهْلَ الْبَيْتِ لِأَنَّكَ لَمْ تَجِدْ رَجُلًا يَقُولُ أَنَا النَّاصِبُ [أُبْغِضُ] مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ وَ لَكِنَّ النَّاصِبَ مَنْ نَصَبَ لَكُمْ وَ هُوَ يَعْلَمُ أَنَّكُمْ تَتَوَالَوْنَا وَ أَنَّكُمْ مِنْ شِيعَتِنَا〗●
ناصبى آن نيست كه دشمن ما اهل بيت باشد، زيرا كسى را پيدا نمىكنى كه بگويد: من به محمّد و آل محمد (ص) دشمنى مىورزم، بلكه ناصبى كسى است كه با شما (شيعيان و دوستان ما) دشمنى مىورزد، و به خاطر آنكه مىداند كه شما پيروان و دوستداران ما هستيد، با شما دشمنى مىكند.
📚 ثواب الأعمال، ص ۲۰۷
👁🗨 پس به شیعه و محبّ آل الله (ع) مستقل از حضرات (ع) نبایستی نظر کرد!
شیعه در «شیعه بودن»؛ شعاع نور حضرات (ع) است.
👈 همۀ این مطالب مقدمۀ مطلب مهم دیگری است که در سخن بعد ان شاء الله خواهیم خواند.
"اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً يَصْعَدُ أَوَّلُهُ وَ لاَ يَنْفَدُ آخِرُهُ"
(📜 دعای عشرات)
#یوم_الطفوف_سخن_اول
🏴🖊 #احسان_الله_نیلفروش_زاده 🦋
─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─
🆔 @ehsannil ✍️
🆔 @ehsannil3 کانال معرفة الحق
🆔 @ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة
🆔 instagram.com/ehsan_nil 🦋
─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─
.
🔰 حضرت مولی امیرالمؤمنین علی (ع) میفرمایند:
🔅〖خُلِقَ شِيعَتُنَا مِنْ شُعَاعِ نُورِنَا〗🔅
شیعیان ما از شعاع نور ما خلق شدند
📚 بحار الأنوار ، ج ۲۵، ص۲۱
🔰 و سیّد الکونین و خاتم الانبیاء و المرسلین حضرت رسول اکرم (ص) میفرمایند:
🔅〖 یا علی! ... شِيعَتُكَ خُلِقُوا مِنْ فَاضِلِ طِينَتِنَا وَ مَنْ أَحَبَّهُمْ فَقَدْ أَحَبَّنَا وَ مَنْ أَبْغَضَهُمْ فَقَدْ أَبْغَضَنَا وَ مَنْ عَادَاهُمْ فَقَدْ عَادَانَا وَ مَنْ رَدَّهُمْ فَقَدْ رَدَّنَا يَا عَلِيُّ إِنَّ شِيعَتَكَ مَغْفُورٌ لَهُمْ عَلَى مَا كَانَ مِنْهُمْ مِنْ ذُنُوبٍ وَ عُيُوبٍ...〗🔅
یا علی! شیعیانت از اضافۀ گِل ما خلق شدند و کسی که ایشان را دوست بدارد، به تحقیق ما را دوست داشته و کسی که بغض ایشان را داشته باشد، به تحقیق بغض ما را داشته و کسی که دشمنی با ایشان کند، به تحقیق با ما دشمنی کرده و کسی که آنها را رد کند، به تحقیق ما را رد کرده. یا علی! به درستی که شیعیان تو برای آنچه از گناه و عیب برایشان بوده، بخشیده شدهاند.
📚 ارشاد القلوب، ج ۲، ص۴۲۳
🔰 و در بیان دیگر میفرمایند:
🔅〖 فإِنَّ مَوَالِيَنَا وَ شِيعَتَنَا مِنَّا 〗🔅
یعنی دوستداران ما و شیعیان ما از ما هستند.
📚 التفسير المنسوب إلى الإمام الحسن العسكري عليه السلام، ص ۷۹
🔰 تا جایی که معنای ناصبی را اینگونه فرمودند:
●〖 ليْسَ النَّاصِبُ مَنْ نَصَبَ لَنَا أَهْلَ الْبَيْتِ لِأَنَّكَ لَمْ تَجِدْ رَجُلًا يَقُولُ أَنَا النَّاصِبُ [أُبْغِضُ] مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ وَ لَكِنَّ النَّاصِبَ مَنْ نَصَبَ لَكُمْ وَ هُوَ يَعْلَمُ أَنَّكُمْ تَتَوَالَوْنَا وَ أَنَّكُمْ مِنْ شِيعَتِنَا〗●
ناصبى آن نيست كه دشمن ما اهل بيت باشد، زيرا كسى را پيدا نمىكنى كه بگويد: من به محمّد و آل محمد (ص) دشمنى مىورزم، بلكه ناصبى كسى است كه با شما (شيعيان و دوستان ما) دشمنى مىورزد، و به خاطر آنكه مىداند كه شما پيروان و دوستداران ما هستيد، با شما دشمنى مىكند.
📚 ثواب الأعمال، ص ۲۰۷
👁🗨 پس به شیعه و محبّ آل الله (ع) مستقل از حضرات (ع) نبایستی نظر کرد!
شیعه در «شیعه بودن»؛ شعاع نور حضرات (ع) است.
👈 همۀ این مطالب مقدمۀ مطلب مهم دیگری است که در سخن بعد ان شاء الله خواهیم خواند.
"اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً يَصْعَدُ أَوَّلُهُ وَ لاَ يَنْفَدُ آخِرُهُ"
(📜 دعای عشرات)
#یوم_الطفوف_سخن_اول
🏴🖊 #احسان_الله_نیلفروش_زاده 🦋
─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─
🆔 @ehsannil ✍️
🆔 @ehsannil3 کانال معرفة الحق
🆔 @ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة
🆔 instagram.com/ehsan_nil 🦋
─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─
.
.
■ «یوم الطُّفوف»؛ مجمع حیرانی!
● سخن دوّم:
درک مصیبت حضرت سیدالشهداء (؏) و ظهور حزن و تباکی
🏴🏴🏴🏴 🏴🏴🏴
🖊️🦋 احسان الله نیلفروش زاده 🏴
↗️ https://t.me/ehsannil2/244
┅─┅─═✾🔘✾═─┅─┅
▪️همانطور که در سخن اوّل روزی شد، #درک ؛ حضور درک شده در درک کننده است.
ان شاء الله به سراغ اصل مطلب میرویم:
▪️در زیارت عاشورا که حدیثی قدسی میباشد، میخوانیم:
(⚠️ خوب به عبارات و معنا دقت بفرمایید!)
🔻『 و اَسْئَلُ اللَّهَ بِحَقِّكُمْ وَ بِالشَّاْنِ الَّذى لَكُمْ عِنْدَهُ اَنْ يُعْطِيَنى «بِمُـصـابـى بِـكُمْ» اَفْضَلَ ما يُعْطى مُصاباً بِمُصيبَتِهِ』🔺
و از خدا خواهم به حق شما و بدان منزلتى که شما نزد او داريد، به مصيبتى که «از ناحیــه شمـا به من رســـیده» بهترين پاداشى را که به یک مصيبت زده از مصيبتى که ديده میدهد، به من عطا فرماید .
ان شاءالله که به عبارات دقت فرمودید!
👈 مصیبت به حضرت ابا عبد الله (ع) وارد شده است یا به شما؟!
▪️در زیارت فرمود مصیبتِ به ابا عبد الله (ع)، به شما رسیده («بِمُـــصـابــى بِــكُمْ»).
🔸چطور ؟! مگر شما آنجا بودید؟!
قوّت داری تا عرض کنم؟!
محبّ آل الله (ع)!
● عاشورا، حقیقت است و یک برهۀ زمانی نیست.
محبّ آل الله (ع) !
💔 طبق همین زیارت عاشورا، آنجا که خون پاک سیدالشهدا (ع) را آن ملعونها جاری ساختند، به سعۀ وجودی، عینِ شخصی، و اطلاقِ حقیقیِ حضرت رحمة الله الواسعه ابا عبد الله الحسین (علیه السلام)، خونِ تو، عیناً ریخته شده (عین شخصی و نه تطبیقی) که میخوانی:
🔳『 وَ اَسْئَلُهُ...اَنْ يَرْزُقَنى طَلَبَ «ثـــاري» مَعَ اِمامٍ هُدىً 』 🔳
● و از خدا می خواهم...تا «خون خودم» را با حضرت مهدی (علیه السلام) طلب کنم ●
🍃 دقّت کنیم و خوب متوجه شویم که نمیگوییم من و شما العیاذ بالله سیدالشهداء (ع) هستیم.
نستجیر بالله و پناه بر خدا میبریم از این تصوّرهایِ خام و کوتاهْ فهمی برخی از افراد که سخن را درست متوجّه نمیشوند و موحّدین عالَم را مورد افترا قرار داده یا تکفیر میکنند!
⚠️ دقت شود که چه عرض میکنم:
ولیّ خدا آن چنانی است که جانِ من و شماست.
نه اینکه محبّین ایشان، با این کثرتی که در تعدّد دارند، [العیاذ بالله] ولیّ الله باشند.
🔰 اگر مطلب واضح شد به زیارت جامعۀ کبیره و فقرات هفتگانۀ توحید آن اشاره میشود:
🔻『 ذكْرُكُمْ فِي الذَّاكِرِينَ
وَ أَسْمَاؤُكُمْ فِي الْأَسْمَاءِ
وَ أَجْسَادُكُمْ فِي الْأَجْسَادِ
وَ أَرْوَاحُكُمْ فِي الْأَرْوَاحِ
وَ أَنْفُسُكُمْ فِي النُّفُوسِ
وَ آثَارُكُمْ فِي الْآثَارِ
وَ قُبُورُكُمْ فِي الْقُبُورِ』🔺
● آل الله (ع) را باید بشناسیم!
● سیّدالشهدا (ع) را باید بشناسیم!
🍃 "اللّهمَّ عَرِّفني نفسَک..."
︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻
🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة
︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼
••●🔽 ادامه 🔽●••
🔲
■ «یوم الطُّفوف»؛ مجمع حیرانی!
● سخن دوّم:
درک مصیبت حضرت سیدالشهداء (؏) و ظهور حزن و تباکی
🏴🏴🏴
🖊️
↗️ https://t.me/ehsannil2/244
┅─┅─═✾🔘✾═─┅─┅
▪️همانطور که در سخن اوّل روزی شد، #درک ؛ حضور درک شده در درک کننده است.
ان شاء الله به سراغ اصل مطلب میرویم:
▪️در زیارت عاشورا که حدیثی قدسی میباشد، میخوانیم:
(⚠️ خوب به عبارات و معنا دقت بفرمایید!)
🔻『 و اَسْئَلُ اللَّهَ بِحَقِّكُمْ وَ بِالشَّاْنِ الَّذى لَكُمْ عِنْدَهُ اَنْ يُعْطِيَنى «بِمُـصـابـى بِـكُمْ» اَفْضَلَ ما يُعْطى مُصاباً بِمُصيبَتِهِ』🔺
و از خدا خواهم به حق شما و بدان منزلتى که شما نزد او داريد، به مصيبتى که «از ناحیــه شمـا به من رســـیده» بهترين پاداشى را که به یک مصيبت زده از مصيبتى که ديده میدهد، به من عطا فرماید .
ان شاءالله که به عبارات دقت فرمودید!
👈 مصیبت به حضرت ابا عبد الله (ع) وارد شده است یا به شما؟!
▪️در زیارت فرمود مصیبتِ به ابا عبد الله (ع)، به شما رسیده («بِمُـــصـابــى بِــكُمْ»).
🔸چطور ؟! مگر شما آنجا بودید؟!
قوّت داری تا عرض کنم؟!
محبّ آل الله (ع)!
● عاشورا، حقیقت است و یک برهۀ زمانی نیست.
محبّ آل الله (ع) !
💔 طبق همین زیارت عاشورا، آنجا که خون پاک سیدالشهدا (ع) را آن ملعونها جاری ساختند، به سعۀ وجودی، عینِ شخصی، و اطلاقِ حقیقیِ حضرت رحمة الله الواسعه ابا عبد الله الحسین (علیه السلام)، خونِ تو، عیناً ریخته شده (عین شخصی و نه تطبیقی) که میخوانی:
🔳『 وَ اَسْئَلُهُ...اَنْ يَرْزُقَنى طَلَبَ «ثـــاري» مَعَ اِمامٍ هُدىً 』 🔳
● و از خدا می خواهم...تا «خون خودم» را با حضرت مهدی (علیه السلام) طلب کنم ●
🍃 دقّت کنیم و خوب متوجه شویم که نمیگوییم من و شما العیاذ بالله سیدالشهداء (ع) هستیم.
نستجیر بالله و پناه بر خدا میبریم از این تصوّرهایِ خام و کوتاهْ فهمی برخی از افراد که سخن را درست متوجّه نمیشوند و موحّدین عالَم را مورد افترا قرار داده یا تکفیر میکنند!
⚠️ دقت شود که چه عرض میکنم:
ولیّ خدا آن چنانی است که جانِ من و شماست.
نه اینکه محبّین ایشان، با این کثرتی که در تعدّد دارند، [العیاذ بالله] ولیّ الله باشند.
🔰 اگر مطلب واضح شد به زیارت جامعۀ کبیره و فقرات هفتگانۀ توحید آن اشاره میشود:
🔻『 ذكْرُكُمْ فِي الذَّاكِرِينَ
وَ أَسْمَاؤُكُمْ فِي الْأَسْمَاءِ
وَ أَجْسَادُكُمْ فِي الْأَجْسَادِ
وَ أَرْوَاحُكُمْ فِي الْأَرْوَاحِ
وَ أَنْفُسُكُمْ فِي النُّفُوسِ
وَ آثَارُكُمْ فِي الْآثَارِ
وَ قُبُورُكُمْ فِي الْقُبُورِ』🔺
● آل الله (ع) را باید بشناسیم!
● سیّدالشهدا (ع) را باید بشناسیم!
🍃 "اللّهمَّ عَرِّفني نفسَک..."
︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻
🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة
︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼
••●🔽 ادامه 🔽●••
🔲
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Telegram
اللطائف الالٰهیّة - احسان الله نیلفروش زاده
.
■ «یوم الطُّفوف»؛ مجمع حیرانی!
● سخن دوّم:
درک مصیبت حضرت سیدالشهداء (؏) و ظهور حزن و تباکی
🏴🏴🏴🏴🏴🏴🏴
🖊️🦋احسان الله نیلفروش زاده 🏴
↗️ https://t.me/ehsannil2/244
┅─┅─═✾🔘✾ ═─┅─┅
▪️همانطور که در سخن اوّل روزی شد، #درک ؛ حضور درک شده در درک کننده است.…
■ «یوم الطُّفوف»؛ مجمع حیرانی!
● سخن دوّم:
درک مصیبت حضرت سیدالشهداء (؏) و ظهور حزن و تباکی
🏴🏴🏴🏴🏴🏴🏴
🖊️🦋احسان الله نیلفروش زاده 🏴
↗️ https://t.me/ehsannil2/244
┅─┅─═✾🔘✾ ═─┅─┅
▪️همانطور که در سخن اوّل روزی شد، #درک ؛ حضور درک شده در درک کننده است.…
🔳
▪️امام را در درون خودت بیاب.
حضرت سیدالشهدا (ع) یک شخص در تاریخ نبودند که در بُرههای از زمان آمده و شهید شده و پایان یافته باشند و در حالِ حاضر خبری از آن شهادت به ما رسیده باشد!
هرگز چنین نیست.
🌑 عاشوراء، حقیقت است نه تاریخ!
و بلکه ؛ حقیقة الحقائق است و جانِ تمامِ عالَم است. و از آن حقیقت تا تاریخ آمده و جانِ تاریخ و راسِم آن است.
🌑 کربلاء، حقیقت است، نه مختصات زمینی!
و از آن حقیقت، تا مختصات زمینی آمده.
▪️این ها به اشاره عرض شد.
ان شاءالله نوش جان کردی تا ادامه دهیم..؟
▪️"درک" را یافتیم که حضور درک شده است در جانِ درک کننده.
● اما ظـــهـــــور مصیبت برای آن کسی که درکی از این مصیبت دارد، جز حزن و ماتم و عزا چیز دیگری نیست.
● کسی که درکی از آن مصیبت در وجودش نباشد، اصلاً تغییری نخواهد کرد و متأثر نخواهد شد.
● واحد مصیبت امام حسین (علیه السلام) در هر کسی، تمام حزن این شخص است. یعنی به اندازهای که از مصیبت امام حسین (علیه السلام) در وجود شخص باشد، به همان اندازه مصیبت را درک کرده است و به همان اندازه محزون بوده و در عزای آن حقیقت است.
● اما تمام این حزن، مخصوص خود حضرات آل الله (ع) است و از این جهت، فقط خود ایشان هستند که بکاء داشته در عزایند. بقیۀ عالم هر چند گریه کرده و عزاداری نمایند، بلکه اگر خودشان را در این مصیبت بکُــشند، در «تباکی» برای حضرت سید الشهداء (علیه السلام) هستند.
● و این تباکی، سراسر ارزش است.
و این تباکی، تماماً شرافت است.
▪️تمام درک مصیبت حضرت سید الشهداء (علیه السلام) را آن والا مقامْ و عالی کلامْ یعنی سیّد الکونین حضرت رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم دارند که میفرماید:
🌕『 حسین مِنــّـی و انا مِن حسین (علیه السلام)』 🌕
حضرات آل الله (ع) که نور واحد و شخصِ حقیقی هستند (کلّهم نورٌ واحد)، درکِ مطلق و مطلقِ درکِ مصیبتِ اعظم، یعنی مصیبت حضرت سیّد الشهدا (ع) را مینمایند.
و سایرین؛ از حضرات (ع)، و به صِرف الربط بودنِ به ایشان، مُدرِک این مصیبتند.
با زبان «زینــــبــــی»، شه آنچه گفت
با حسینی گوش، زینب میشــنفت
با حسینی لب، هر آنــــچه گفت راز
شه به گـــــوشِ زینبــــی بشنید باز
بــا زبــان دیگــــر ایـــــن آواز نیست
گـوش دیگر محــــرم ایــــن راز نیست
(📚 گنجینۀ اسرار - عمان سامانی)
#یوم_الطفوف_سخن_دوم
🦋🖊 #احسان_الله_نیلفروش_زاده 🏴
─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─
🆔 @ehsannil ✍🏻
🆔 @ehsannil3 کانال معرفة الحق
🆔 @ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة
🆔 instagram.com/ehsan_nil 🦋
─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─
.
▪️امام را در درون خودت بیاب.
حضرت سیدالشهدا (ع) یک شخص در تاریخ نبودند که در بُرههای از زمان آمده و شهید شده و پایان یافته باشند و در حالِ حاضر خبری از آن شهادت به ما رسیده باشد!
هرگز چنین نیست.
🌑 عاشوراء، حقیقت است نه تاریخ!
و بلکه ؛ حقیقة الحقائق است و جانِ تمامِ عالَم است. و از آن حقیقت تا تاریخ آمده و جانِ تاریخ و راسِم آن است.
🌑 کربلاء، حقیقت است، نه مختصات زمینی!
و از آن حقیقت، تا مختصات زمینی آمده.
▪️این ها به اشاره عرض شد.
ان شاءالله نوش جان کردی تا ادامه دهیم..؟
▪️"درک" را یافتیم که حضور درک شده است در جانِ درک کننده.
● اما ظـــهـــــور مصیبت برای آن کسی که درکی از این مصیبت دارد، جز حزن و ماتم و عزا چیز دیگری نیست.
● کسی که درکی از آن مصیبت در وجودش نباشد، اصلاً تغییری نخواهد کرد و متأثر نخواهد شد.
● واحد مصیبت امام حسین (علیه السلام) در هر کسی، تمام حزن این شخص است. یعنی به اندازهای که از مصیبت امام حسین (علیه السلام) در وجود شخص باشد، به همان اندازه مصیبت را درک کرده است و به همان اندازه محزون بوده و در عزای آن حقیقت است.
● اما تمام این حزن، مخصوص خود حضرات آل الله (ع) است و از این جهت، فقط خود ایشان هستند که بکاء داشته در عزایند. بقیۀ عالم هر چند گریه کرده و عزاداری نمایند، بلکه اگر خودشان را در این مصیبت بکُــشند، در «تباکی» برای حضرت سید الشهداء (علیه السلام) هستند.
● و این تباکی، سراسر ارزش است.
و این تباکی، تماماً شرافت است.
▪️تمام درک مصیبت حضرت سید الشهداء (علیه السلام) را آن والا مقامْ و عالی کلامْ یعنی سیّد الکونین حضرت رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم دارند که میفرماید:
🌕『 حسین مِنــّـی و انا مِن حسین (علیه السلام)』 🌕
حضرات آل الله (ع) که نور واحد و شخصِ حقیقی هستند (کلّهم نورٌ واحد)، درکِ مطلق و مطلقِ درکِ مصیبتِ اعظم، یعنی مصیبت حضرت سیّد الشهدا (ع) را مینمایند.
و سایرین؛ از حضرات (ع)، و به صِرف الربط بودنِ به ایشان، مُدرِک این مصیبتند.
با زبان «زینــــبــــی»، شه آنچه گفت
با حسینی گوش، زینب میشــنفت
با حسینی لب، هر آنــــچه گفت راز
شه به گـــــوشِ زینبــــی بشنید باز
بــا زبــان دیگــــر ایـــــن آواز نیست
گـوش دیگر محــــرم ایــــن راز نیست
(📚 گنجینۀ اسرار - عمان سامانی)
#یوم_الطفوف_سخن_دوم
🦋🖊 #احسان_الله_نیلفروش_زاده 🏴
─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─
🆔 @ehsannil ✍🏻
🆔 @ehsannil3 کانال معرفة الحق
🆔 @ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة
🆔 instagram.com/ehsan_nil 🦋
─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─
.
.
■ «یوم الطُّفوف»؛ مجمع حیرانی!
● سخن سوّم :
مصیبتِ ولیّ خدا (؏)، مصیبتِ همۀ هستی
🏴🏴🏴🏴 🏴🏴🏴
🖊🦋 احسان الله نیلفروش زاده 🏴
↗️ https://t.me/ehsannil2/247
┅─┅─═✾🔘✾═─┅─┅
▪️در سخن دوّم اشاره شد که درْک؛ حضور درک شده در شخصِ درک کننده است.
● برای شرح این مطلب بایستی دهها مقالۀ مفصّل نوشته میشد.
اما این ایّام، ایّام شتاب است!
▪️در این ایّام، برای بیان، تعلّل جایز نیست. ان شاء الله لُبّ کلام را نوش کنیم تا به وقتش، به لطف حضرت سیّد الشهدا (ع) برایِ تبیین بیشتر مطلب، جان برای محبّینش تقدیم گردد.
🍃 و امّا در ادامۀ آن حقیقت ...
°•❁🔳🔲🔳❁•°
▪️حضرات آل الله (علیهم السلام) ولیّ و حجّت خدایند و حجّت شیء، لُبّ اللُبّ شیء و حاقّ الحاقِّ آن است که شیء را به منصۀ ظهور رسانده و در معرض حقیقیِ محاجّه قرار میدهد.
(«محاجّه»؛ مصدر بابِ مُفاعله از مادّهی «حَجَجَ»، و به معنای؛ حجّت را نشان دادن)
حجّة الله چنین است، که میپرسیم "الله" تعالی کیست؟
قرآن میفرماید:
💎【 فاللَّهُ هُوَ الْوَلِي】💎
الله، ولیّ است.
(سورۀ شوریٰ، آیۀ ۹)
▪️اما خداوند به ولایتش، شیئیت اشیاء است که در ادعیۀ سحر ماه مبارک رمضان میخوانیم:
💠"يَا وَاحِدُ الْبَاقِي «أَوَّلَ كُلِّ شَيْءٍ وَ آخِرَهُ»"💠
(📚إقبال الأعمال، ط - القديمة، ج۱، ص۸۰)
🔻"أَوَّلُ كُلِّ شَيْءٍ"🔺؛ نظر به واحدِ اشاره به شیء است. که آن، ذات و بود و کینونت و بلکه شیئیتِ آن است.
و 🔻"آخِرُه"🔺؛ نظر به تمامیّت صفات و افعال و آثار شیء است.
🍃 إن شاءالله از دو بینی بایستی جدا شویم و در عالم توحید چشم باز کرده و مشاهده کنیم؛
الله، و ولیّ او، و ولایة الله، ۳ چیز نیستند، بلکه یک حقیقتاند که به جلوۀ اسماء، در ۳ بیان، ظاهر شدهاند.
(⚠️ بحمد الله مباحث توحید در مجموعۀ مقالاتی در #کانال_معرفة_الحق ارائه شده است و طالبان آن میتوانند به مرحمتیِ حقّ تعالی رجوع بفرمایند 👈 https://t.me/ehsannil3/213)
● از منظری و بیانی عرض میشود که؛ اگر صمدیّت حضرت حقّ تصوّر شود، تصدیق تمام این مطالب به نفْسِ آن تصوّر، آمده است.
▪️مقام ذات، مقام "لا اسم له و لا رسم له" است و هـــــرچـــــه از خداوند تصوّر میکنیم، آن اسماء الحُسنای خداوند باشد، که حضرات آل الله (علیهم السلام) هستند.
▪️جانِ عالم وجود، حضرات آل الله (علیهم السلام) بوده که در حدیث طارق بن شهاب حضرت مولی امیرالمؤمنین (ع) امام را 🔹『 مبدأ الوجود』🔹 و 🔹 『 قطب الوجود』🔹 معرفی میفرمایند (📚بحار الأنوار ، ج۲۵، ص۱۷۴).
▪️حضرات آل الله (علیهم السلام) شیئیت اشیاء میباشند و اصلاً و مطلقاً؛ هیچ شیئی، مستقل از آل الله(ع)، وجود ندارد که 💎【كلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلاَّ وَجْهَهُ】💎 (سورۀ قصص، آیۀ ۸۸).
▪️در حالیکه تمامیّت و حاقّ الحاقّ حضرت حقّ، ولیّ اوست؛ حیثیت حیاتی و تمامیّت شیء، خداوند متعال است که فرمودند:
🔹هوَ حَيَاةُ كُلِّ شَيْءٍ وَ نُورُ كُلِّ شَيْءٍ🔹
(📚الكافي، ج۱، ص: ۱۲۹)
حضرت حقّ به ولیّاش حیات و شیئیتِ کائنات است که حضرت مولی امیرالمؤمنین(ع) امام را 🔻『 نقطة الكائنات، و قطب الدائرات، و سرّ الممكنات』🔺 (مشارق الانوار، ص۱۷۸) معرفی مینمایند.
🔰 به بیانِ دیگر :
❁ حضرت مولی امیرالمومنین(ع) میفرمایند 🔻『 أَنا دَابَّةُ الْأَرْض』🔺 (مَن جنبانندۀ زمین هستم/ 📚بحار الأنوار، ج۳۹، ص۲۴۳).
و "ارض"، ارضِ تعیّنات است، یعنی؛ همه چیز.
❖ "دابَّة" ؛ اسم فاعل مؤنث از ریشۀ "دَبَّ" است. "دبّ" به معنایِ حرکت مخفیانه است.
👈 "دابة" که اسم فاعل این ریشه است. یعنی آنکه اوّلاً حالَش حرکت و جنبش است. و ثانیاً حرکت دهنده و جنبانندۀ غیر است.
⇦ 🔘 علّت جنبش و حرکت و حیات موجودات، حضرات آل الله علیهم السلام هستند.
به عبارتی دیگر؛
هر «موجود»ی، محظوظ از «وجود» است. یعنی همینکه «موجود» است، صاحبِ وجود شده.
«موجود»؛ اسم مفعول است یعنی آنچه، محظوظ از «وجود» است.
«وجود» عالَم همان «دابة» است. که ارضِ تعیّنات به او، دائماً «موجود» است.
🔅 نقطۀ جُنبش و حیات ارضِ تعیّنات (که همان «وجود» است) حضرات آل الله علیهم السلام هستند.
︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻
🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة
︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼
••●🔽 ادامه 🔽●••
🔲
■ «یوم الطُّفوف»؛ مجمع حیرانی!
● سخن سوّم :
مصیبتِ ولیّ خدا (؏)، مصیبتِ همۀ هستی
🏴🏴🏴
🖊
↗️ https://t.me/ehsannil2/247
┅─┅─═✾🔘✾═─┅─┅
▪️در سخن دوّم اشاره شد که درْک؛ حضور درک شده در شخصِ درک کننده است.
● برای شرح این مطلب بایستی دهها مقالۀ مفصّل نوشته میشد.
اما این ایّام، ایّام شتاب است!
▪️در این ایّام، برای بیان، تعلّل جایز نیست. ان شاء الله لُبّ کلام را نوش کنیم تا به وقتش، به لطف حضرت سیّد الشهدا (ع) برایِ تبیین بیشتر مطلب، جان برای محبّینش تقدیم گردد.
🍃 و امّا در ادامۀ آن حقیقت ...
°•❁🔳🔲🔳❁•°
▪️حضرات آل الله (علیهم السلام) ولیّ و حجّت خدایند و حجّت شیء، لُبّ اللُبّ شیء و حاقّ الحاقِّ آن است که شیء را به منصۀ ظهور رسانده و در معرض حقیقیِ محاجّه قرار میدهد.
(«محاجّه»؛ مصدر بابِ مُفاعله از مادّهی «حَجَجَ»، و به معنای؛ حجّت را نشان دادن)
حجّة الله چنین است، که میپرسیم "الله" تعالی کیست؟
قرآن میفرماید:
💎【 فاللَّهُ هُوَ الْوَلِي】💎
الله، ولیّ است.
(سورۀ شوریٰ، آیۀ ۹)
▪️اما خداوند به ولایتش، شیئیت اشیاء است که در ادعیۀ سحر ماه مبارک رمضان میخوانیم:
💠"يَا وَاحِدُ الْبَاقِي «أَوَّلَ كُلِّ شَيْءٍ وَ آخِرَهُ»"💠
(📚إقبال الأعمال، ط - القديمة، ج۱، ص۸۰)
🔻"أَوَّلُ كُلِّ شَيْءٍ"🔺؛ نظر به واحدِ اشاره به شیء است. که آن، ذات و بود و کینونت و بلکه شیئیتِ آن است.
و 🔻"آخِرُه"🔺؛ نظر به تمامیّت صفات و افعال و آثار شیء است.
🍃 إن شاءالله از دو بینی بایستی جدا شویم و در عالم توحید چشم باز کرده و مشاهده کنیم؛
الله، و ولیّ او، و ولایة الله، ۳ چیز نیستند، بلکه یک حقیقتاند که به جلوۀ اسماء، در ۳ بیان، ظاهر شدهاند.
(⚠️ بحمد الله مباحث توحید در مجموعۀ مقالاتی در #کانال_معرفة_الحق ارائه شده است و طالبان آن میتوانند به مرحمتیِ حقّ تعالی رجوع بفرمایند 👈 https://t.me/ehsannil3/213)
● از منظری و بیانی عرض میشود که؛ اگر صمدیّت حضرت حقّ تصوّر شود، تصدیق تمام این مطالب به نفْسِ آن تصوّر، آمده است.
▪️مقام ذات، مقام "لا اسم له و لا رسم له" است و هـــــرچـــــه از خداوند تصوّر میکنیم، آن اسماء الحُسنای خداوند باشد، که حضرات آل الله (علیهم السلام) هستند.
▪️جانِ عالم وجود، حضرات آل الله (علیهم السلام) بوده که در حدیث طارق بن شهاب حضرت مولی امیرالمؤمنین (ع) امام را 🔹『 مبدأ الوجود』🔹 و 🔹 『 قطب الوجود』🔹 معرفی میفرمایند (📚بحار الأنوار ، ج۲۵، ص۱۷۴).
▪️حضرات آل الله (علیهم السلام) شیئیت اشیاء میباشند و اصلاً و مطلقاً؛ هیچ شیئی، مستقل از آل الله(ع)، وجود ندارد که 💎【كلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلاَّ وَجْهَهُ】💎 (سورۀ قصص، آیۀ ۸۸).
▪️در حالیکه تمامیّت و حاقّ الحاقّ حضرت حقّ، ولیّ اوست؛ حیثیت حیاتی و تمامیّت شیء، خداوند متعال است که فرمودند:
🔹هوَ حَيَاةُ كُلِّ شَيْءٍ وَ نُورُ كُلِّ شَيْءٍ🔹
(📚الكافي، ج۱، ص: ۱۲۹)
حضرت حقّ به ولیّاش حیات و شیئیتِ کائنات است که حضرت مولی امیرالمؤمنین(ع) امام را 🔻『 نقطة الكائنات، و قطب الدائرات، و سرّ الممكنات』🔺 (مشارق الانوار، ص۱۷۸) معرفی مینمایند.
🔰 به بیانِ دیگر :
❁ حضرت مولی امیرالمومنین(ع) میفرمایند 🔻『 أَنا دَابَّةُ الْأَرْض』🔺 (مَن جنبانندۀ زمین هستم/ 📚بحار الأنوار، ج۳۹، ص۲۴۳).
و "ارض"، ارضِ تعیّنات است، یعنی؛ همه چیز.
❖ "دابَّة" ؛ اسم فاعل مؤنث از ریشۀ "دَبَّ" است. "دبّ" به معنایِ حرکت مخفیانه است.
👈 "دابة" که اسم فاعل این ریشه است. یعنی آنکه اوّلاً حالَش حرکت و جنبش است. و ثانیاً حرکت دهنده و جنبانندۀ غیر است.
⇦ 🔘 علّت جنبش و حرکت و حیات موجودات، حضرات آل الله علیهم السلام هستند.
به عبارتی دیگر؛
هر «موجود»ی، محظوظ از «وجود» است. یعنی همینکه «موجود» است، صاحبِ وجود شده.
«موجود»؛ اسم مفعول است یعنی آنچه، محظوظ از «وجود» است.
«وجود» عالَم همان «دابة» است. که ارضِ تعیّنات به او، دائماً «موجود» است.
🔅 نقطۀ جُنبش و حیات ارضِ تعیّنات (که همان «وجود» است) حضرات آل الله علیهم السلام هستند.
︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻
🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة
︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼
••●🔽 ادامه 🔽●••
🔲
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Telegram
اللطائف الالٰهیّة - احسان الله نیلفروش زاده
.
■ «یوم الطُّفوف»؛ مجمع حیرانی!
● سخن سوّم :
مصیبتِ ولیّ خدا (؏)، مصیبتِ همۀ هستی
🏴🏴🏴🏴🏴🏴🏴
🖊🦋احسان الله نیلفروش زاده 🏴
↗️ https://t.me/ehsannil2/247
┅─┅─═✾🔘✾ ═─┅─┅
▪️در سخن دوّم اشاره شد که درْک؛ حضور درک شده در شخصِ درک کننده است.
● برای شرح…
■ «یوم الطُّفوف»؛ مجمع حیرانی!
● سخن سوّم :
مصیبتِ ولیّ خدا (؏)، مصیبتِ همۀ هستی
🏴🏴🏴🏴🏴🏴🏴
🖊🦋احسان الله نیلفروش زاده 🏴
↗️ https://t.me/ehsannil2/247
┅─┅─═✾🔘✾ ═─┅─┅
▪️در سخن دوّم اشاره شد که درْک؛ حضور درک شده در شخصِ درک کننده است.
● برای شرح…
◼️
🍃 حالا دقّت بفرمائید :
▪️در کربلای معلّی، جانِ عالم وجود، وتر الله الموتور، رحمة الله الواسعه ، ابا عبدالله الحسین (علیه السلام) را به شهادت میرسانند.
🔸آن ملعونها قاتلِ چه کسی هستند؟
👈 جانِ عالم وجود.
▪️از این رو ؛ تمام ذرّات عالم برای حضرت سیّد الشهداء (علیه السلام) اشک میریزند که میفرمایند:
🔹〖 بكَى لَهُ «جَمِيعُ الْخَلَائِق»ِ وَ بَكَتْ لَهُ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَ الْأَرَضُونَ السَّبْعُ وَ مَا فِيهِنَّ وَ مَا بَيْنَهُنَّ وَ مَنْ يَتَقَلَّبُ فِي الْجَنَّةِ وَ النَّارِ مِنْ خَلْقِ رَبِّنَا وَ مَا يُرَى وَ مَا لَا يُرَى〗🔹
● و به خاطر آن آسمان هاى هفتگانه و زمينهاى هفتگانه گريست. و آنچه در آنها و بين آنها نيز، و هر كه در بهشت و دوزخ از مخلوقات پروردگار ما زيرورو مىگردد، و آنچه ديده شود، و ديده نشود براى آن خون، گريه كرد ●
(📚 كامل الزيارات، ص: ۱۹۹)
🔲 دقّت شود :
▪️⇪ اولاً ؛ این مربوط به زمان ظاهریِ شهادت نیست. عاشورا، حقیقت است و بلکه حقیقة الحقائق است.
آن حقیقت، در دهم محرّم سال ۶۱ هجری قمری ظاهر گشت و چون حقیقت است، مختصّ به یک تاریخ نیست.
▪️⇪ ثانیاً؛ چرا باید این طور باشد که همه اشیاء برای حضرت سیّد الشهدا (ع) گریه کنند؟!
● عرض کردم شیئیت تمام اشیاء، حضرت ابا عبد الله الحسین (علیه السلام) هستند. و خودشان برای خودشان گریه میکنند.
▪️⇪ ثالثاً؛ این گریهای که محبّ آل الله (علیهم السلام) در ظاهر دارد، چیست در حالیکه وجود همۀ اشیاء و از جمله محبّ آل الله (ع) باطناً بکاء دارد؟
● این گریه، مختــاراً همنوا شدن با حقیقتِ هستی است.
☑️ توضیح: "مختار" اسم فاعل از مادۀ "خَیر" در باب افتعال است که باب افتعال، معنایِ مطاوعه و پذیرش را میرساند.
یعنی "مختار" کسی است که "خَیر" [که بر طبق احادیث؛ آل الله (علیهم السلام) میباشند] را قبول کرده و پذیرفته است.
اما کافر، به کفرش، مختارِ آل الله (علیهم السلام) نیست. یعنی آل الله (ع) را نپذیرفته است. بنابراین برای حضرت سیّد الشهداء (علیه السلام) در بکاء نمیآید.
🔰 مولایمان علی (علیه السلام) به حضرت امام حسین (علیه السلام) نظر نموده و میفرمایند:
🔹『 يا عَبْرَةَ كُلِّ مُؤْمِن』🔹
ای اشک هر مؤمن.
(📚 کامل الزیارات، ص ۱۰۸)
🔸دقت فرمودید؟!
🔹حضرت سیّد الشهداء (علیه السلام) خودِ آن اشک هستند.
این قطــره نیست، آیـنـۀ توست یا علــی
در اشکِ ما «حسین» تو تکثیـر میشـود
︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻
🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة
︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼
••●🔽 ادامه 🔽●••
🔲
🍃 حالا دقّت بفرمائید :
▪️در کربلای معلّی، جانِ عالم وجود، وتر الله الموتور، رحمة الله الواسعه ، ابا عبدالله الحسین (علیه السلام) را به شهادت میرسانند.
🔸آن ملعونها قاتلِ چه کسی هستند؟
👈 جانِ عالم وجود.
▪️از این رو ؛ تمام ذرّات عالم برای حضرت سیّد الشهداء (علیه السلام) اشک میریزند که میفرمایند:
🔹〖 بكَى لَهُ «جَمِيعُ الْخَلَائِق»ِ وَ بَكَتْ لَهُ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَ الْأَرَضُونَ السَّبْعُ وَ مَا فِيهِنَّ وَ مَا بَيْنَهُنَّ وَ مَنْ يَتَقَلَّبُ فِي الْجَنَّةِ وَ النَّارِ مِنْ خَلْقِ رَبِّنَا وَ مَا يُرَى وَ مَا لَا يُرَى〗🔹
● و به خاطر آن آسمان هاى هفتگانه و زمينهاى هفتگانه گريست. و آنچه در آنها و بين آنها نيز، و هر كه در بهشت و دوزخ از مخلوقات پروردگار ما زيرورو مىگردد، و آنچه ديده شود، و ديده نشود براى آن خون، گريه كرد ●
(📚 كامل الزيارات، ص: ۱۹۹)
🔲 دقّت شود :
▪️⇪ اولاً ؛ این مربوط به زمان ظاهریِ شهادت نیست. عاشورا، حقیقت است و بلکه حقیقة الحقائق است.
آن حقیقت، در دهم محرّم سال ۶۱ هجری قمری ظاهر گشت و چون حقیقت است، مختصّ به یک تاریخ نیست.
▪️⇪ ثانیاً؛ چرا باید این طور باشد که همه اشیاء برای حضرت سیّد الشهدا (ع) گریه کنند؟!
● عرض کردم شیئیت تمام اشیاء، حضرت ابا عبد الله الحسین (علیه السلام) هستند. و خودشان برای خودشان گریه میکنند.
▪️⇪ ثالثاً؛ این گریهای که محبّ آل الله (علیهم السلام) در ظاهر دارد، چیست در حالیکه وجود همۀ اشیاء و از جمله محبّ آل الله (ع) باطناً بکاء دارد؟
● این گریه، مختــاراً همنوا شدن با حقیقتِ هستی است.
☑️ توضیح: "مختار" اسم فاعل از مادۀ "خَیر" در باب افتعال است که باب افتعال، معنایِ مطاوعه و پذیرش را میرساند.
یعنی "مختار" کسی است که "خَیر" [که بر طبق احادیث؛ آل الله (علیهم السلام) میباشند] را قبول کرده و پذیرفته است.
اما کافر، به کفرش، مختارِ آل الله (علیهم السلام) نیست. یعنی آل الله (ع) را نپذیرفته است. بنابراین برای حضرت سیّد الشهداء (علیه السلام) در بکاء نمیآید.
🔰 مولایمان علی (علیه السلام) به حضرت امام حسین (علیه السلام) نظر نموده و میفرمایند:
🔹『 يا عَبْرَةَ كُلِّ مُؤْمِن』🔹
ای اشک هر مؤمن.
(📚 کامل الزیارات، ص ۱۰۸)
🔸دقت فرمودید؟!
🔹حضرت سیّد الشهداء (علیه السلام) خودِ آن اشک هستند.
این قطــره نیست، آیـنـۀ توست یا علــی
در اشکِ ما «حسین» تو تکثیـر میشـود
︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻
🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة
︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼
••●🔽 ادامه 🔽●••
🔲
◼️
✅ کسانی که اشک برای حضرت سیّد الشهدا علیه السلام را طریق یا وسیلهای برای رسیدن به مقصودی دیگر تصور کردند، هنوز حقیقتِ «عبرة» را نمیدانند!
🔰 به ایشان پاسخ داده میشود:
در حالیکه حضرت سیّد الشهدا (ع) 🔹『 عَبْرَةَ كُلِّ مُؤْمِن』🔹هستند، دقّت بفرمائید که در جامعۀ کبیره میخوانیم 〖مَنْ قَصَــدَهُ «تَــوَجَّــهَ» بِـكُـــم〗یعنی هرکس قصد خدا را بکند (که #قصد ؛ از کوچکترین اراده و تصوّر، تا نهایتِ بی نهایَتِ خداوندی است) ، [چه بداند و چه نداند] متوجّه شما آل الله علیهم السلام است.
بالاتر و والاتر از خداوند، چه مقصد و مقصودی هست؟!
خدا را هم اگر قصد کنی، در امام حسین (ع) هستی و وجهِ او را طالبی و متوجه اوئی و لا غیر.
امام حسین (ع) 🔻『 أَصْلُ كُلِّ خَيْرٍ』🔺 (📚 الكافي، ج۸، ص۲۴۲) بوده و هیچ خَیری بیرون از ایشان اصلاً معنا ندارد که 🔹『 إِنْ ذُكِرَ الْخَيْرُ كُنْتُمْ أَوَّلَهُ وَ أَصْلَهُ وَ فَرْعَهُ وَ مَعْدِنَهُ وَ مَأْوَاهُ وَ مُنْتَهَاه』🔹 (زیارت جامعۀ کبیره - 📚من لا يحضره الفقيه، ج۲، ص۶١۶).
حالا با این بیاناتی که گذشت دقّت کنیم که حضرت ابا عبد الله الحسین (ع) ، خودِ «عبرة» مؤمن هستند (اشکِ مؤمن).
پس ؛
👈 ورایِ اشکِ برای حضرت سیّد الشهدا (ع)، هیچ خَیری و هیچ خَبری نیست.
(⚠️ فتأمّل!)
▪️پس حرمت اشکهایِ محبّ، حرمت خودِ ابا عبد الله (علیه السلام) است.
🔰 حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) میفرمایند:
🔻『 وَ مَا مِنْ بَاكٍ يَبْكِيهِ إِلَّا وَ قَدْ وَصَلَ فَاطِمَةَ (س) وَ أَسْعَدَهَا عَلَيْهِ وَ وَصَلَ رَسُولَ اللَّهِ وَ أَدَّى حَقَّنَا 』🔺
هيچ گريهكنندهاى نيست كه بر آن جناب (امام حسین علیه السلام) بگريد مگر آنكه به حضرت فاطمه زهرا عليها السّلام وصل شده و ایشان را بر آن اشک مسعود ساخته و نيز به حضرت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم وصل شده و حقّ ما را ادا كرده.
(📚كامل الزيارات ص۸۱)
▪️از این حقیقتی که اشارتاً گوشهای از آن به لطف خدا بیان شد، در هر آنی اگر کسی اهلش باشد مییابد که تمام اشیاء در بکاء برای ابا عبد الله (علیه السلام) هستند و آنهم، خونْ گریه کردنی!
▪️بسیاری از بزرگان برای نشان دادن این حقیقت سنگی را برداشته و خون شدن، و خون گریستنِ سنگ را نشان اهلش دادند. یعنی جمادی که ادنی مرتبۀ حظّ از وجود است نیز در گریه برای حضرت سیّد الشهدا (ع) «موجود» است.
🍃 گامی پیش برویم؛
💎 【 تسَبِّحُ لَهُ السَّماواتُ السَّبْعُ وَ الْأَرْضُ وَ مَنْ فيهِنَّ🔹و إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ🔹و لكِنْ لا تَفْقَهُونَ تَسْبيحَهُمْ إِنَّهُ كانَ حَليماً غَفُوراً】💎
● آسمانهاى هفتگانه و زمين و هر كس در آنهاست، او را تسبيح مىگويند، و هيچ موجودى نيست مگر اين كه به ستايش او تسبيح مىگويد، ولى شما تسبيحشان را نمىفهميد. به راستى كه او بردبار و آمرزنده است.
(سورۀ اسراء، آیۀ ۴۴)
🔸در این عبارت دقت فرمودید؟!
🔹"وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ"🔹
● و هيچ شیئی نيست مگر اين كه به ستايش خداوند تسبيح مىگويد ●
▪️تسبیح، شیئیت شیء است و همان است که بیان شد که شیئیت شیء، حضرات آل الله (ع) هستند که میفرمایند 🔻『 نَحْنُ الشَّيْء』🔺 (📚 الإختصاص- شیخ مفید، ص۱۴۳). امّا اشیاء در نفسِ خویش و شیئیتِ خویش اعلامِ هلاکت مینمایند که 💎【كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ】💎 (سورۀ قصص، آیۀ ۸۸).
🔸پس این اشیاء چه هستند؟
بلافاصله و متصلاً فرمود 💎【 إِلاَّ وَجْهَهُ】💎. که حضرات آل الله (ع) میفرمایند 『 نحن وجه الله 』 (📚بصائر الدجات ج۱ ص ۶۱).
پس؛
شیء، شیء شد تا برای حضرت سیدالشهدا (ع) در بکاء باشد.
و «موجود» بودنِ او، بکاء برای حضرت (ع) است.
و این اشک، به نفْسِ اینکه حضرتِ سیّد الشهدا علیه السلام (که "وجه الله" هستند) عالَم را فرا گرفتهاند، عالمْگیر است که فرمود:
🔻"فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّه"🔺
پس به هر سو رو كنيد، همان جا وجهِ خداست.
(سورۀ بقره، آیۀ ۱۱۵)
من از مفصّلِ ایـن نکتـه مجملی گفتم
تو صد حدیث مفصّل بخوان از این مجمل
︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻
🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة
︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼
••●🔽 ادامه 🔽●••
🔲
✅ کسانی که اشک برای حضرت سیّد الشهدا علیه السلام را طریق یا وسیلهای برای رسیدن به مقصودی دیگر تصور کردند، هنوز حقیقتِ «عبرة» را نمیدانند!
🔰 به ایشان پاسخ داده میشود:
در حالیکه حضرت سیّد الشهدا (ع) 🔹『 عَبْرَةَ كُلِّ مُؤْمِن』🔹هستند، دقّت بفرمائید که در جامعۀ کبیره میخوانیم 〖مَنْ قَصَــدَهُ «تَــوَجَّــهَ» بِـكُـــم〗یعنی هرکس قصد خدا را بکند (که #قصد ؛ از کوچکترین اراده و تصوّر، تا نهایتِ بی نهایَتِ خداوندی است) ، [چه بداند و چه نداند] متوجّه شما آل الله علیهم السلام است.
بالاتر و والاتر از خداوند، چه مقصد و مقصودی هست؟!
خدا را هم اگر قصد کنی، در امام حسین (ع) هستی و وجهِ او را طالبی و متوجه اوئی و لا غیر.
امام حسین (ع) 🔻『 أَصْلُ كُلِّ خَيْرٍ』🔺 (📚 الكافي، ج۸، ص۲۴۲) بوده و هیچ خَیری بیرون از ایشان اصلاً معنا ندارد که 🔹『 إِنْ ذُكِرَ الْخَيْرُ كُنْتُمْ أَوَّلَهُ وَ أَصْلَهُ وَ فَرْعَهُ وَ مَعْدِنَهُ وَ مَأْوَاهُ وَ مُنْتَهَاه』🔹 (زیارت جامعۀ کبیره - 📚من لا يحضره الفقيه، ج۲، ص۶١۶).
حالا با این بیاناتی که گذشت دقّت کنیم که حضرت ابا عبد الله الحسین (ع) ، خودِ «عبرة» مؤمن هستند (اشکِ مؤمن).
پس ؛
👈 ورایِ اشکِ برای حضرت سیّد الشهدا (ع)، هیچ خَیری و هیچ خَبری نیست.
(⚠️ فتأمّل!)
▪️پس حرمت اشکهایِ محبّ، حرمت خودِ ابا عبد الله (علیه السلام) است.
🔰 حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) میفرمایند:
🔻『 وَ مَا مِنْ بَاكٍ يَبْكِيهِ إِلَّا وَ قَدْ وَصَلَ فَاطِمَةَ (س) وَ أَسْعَدَهَا عَلَيْهِ وَ وَصَلَ رَسُولَ اللَّهِ وَ أَدَّى حَقَّنَا 』🔺
هيچ گريهكنندهاى نيست كه بر آن جناب (امام حسین علیه السلام) بگريد مگر آنكه به حضرت فاطمه زهرا عليها السّلام وصل شده و ایشان را بر آن اشک مسعود ساخته و نيز به حضرت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم وصل شده و حقّ ما را ادا كرده.
(📚كامل الزيارات ص۸۱)
▪️از این حقیقتی که اشارتاً گوشهای از آن به لطف خدا بیان شد، در هر آنی اگر کسی اهلش باشد مییابد که تمام اشیاء در بکاء برای ابا عبد الله (علیه السلام) هستند و آنهم، خونْ گریه کردنی!
▪️بسیاری از بزرگان برای نشان دادن این حقیقت سنگی را برداشته و خون شدن، و خون گریستنِ سنگ را نشان اهلش دادند. یعنی جمادی که ادنی مرتبۀ حظّ از وجود است نیز در گریه برای حضرت سیّد الشهدا (ع) «موجود» است.
🍃 گامی پیش برویم؛
💎 【 تسَبِّحُ لَهُ السَّماواتُ السَّبْعُ وَ الْأَرْضُ وَ مَنْ فيهِنَّ🔹و إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ🔹و لكِنْ لا تَفْقَهُونَ تَسْبيحَهُمْ إِنَّهُ كانَ حَليماً غَفُوراً】💎
● آسمانهاى هفتگانه و زمين و هر كس در آنهاست، او را تسبيح مىگويند، و هيچ موجودى نيست مگر اين كه به ستايش او تسبيح مىگويد، ولى شما تسبيحشان را نمىفهميد. به راستى كه او بردبار و آمرزنده است.
(سورۀ اسراء، آیۀ ۴۴)
🔸در این عبارت دقت فرمودید؟!
🔹"وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ"🔹
● و هيچ شیئی نيست مگر اين كه به ستايش خداوند تسبيح مىگويد ●
▪️تسبیح، شیئیت شیء است و همان است که بیان شد که شیئیت شیء، حضرات آل الله (ع) هستند که میفرمایند 🔻『 نَحْنُ الشَّيْء』🔺 (📚 الإختصاص- شیخ مفید، ص۱۴۳). امّا اشیاء در نفسِ خویش و شیئیتِ خویش اعلامِ هلاکت مینمایند که 💎【كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ】💎 (سورۀ قصص، آیۀ ۸۸).
🔸پس این اشیاء چه هستند؟
بلافاصله و متصلاً فرمود 💎【 إِلاَّ وَجْهَهُ】💎. که حضرات آل الله (ع) میفرمایند 『 نحن وجه الله 』 (📚بصائر الدجات ج۱ ص ۶۱).
پس؛
شیء، شیء شد تا برای حضرت سیدالشهدا (ع) در بکاء باشد.
و «موجود» بودنِ او، بکاء برای حضرت (ع) است.
و این اشک، به نفْسِ اینکه حضرتِ سیّد الشهدا علیه السلام (که "وجه الله" هستند) عالَم را فرا گرفتهاند، عالمْگیر است که فرمود:
🔻"فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّه"🔺
پس به هر سو رو كنيد، همان جا وجهِ خداست.
(سورۀ بقره، آیۀ ۱۱۵)
من از مفصّلِ ایـن نکتـه مجملی گفتم
تو صد حدیث مفصّل بخوان از این مجمل
︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻
🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة
︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼
••●🔽 ادامه 🔽●••
🔲
◼️
⚠️ تذکر مهمّ :
حضرت سیدالشهداء (ع) شناخته نشدند که گاهی در ظاهرِ روشنفکری، و در کمالِ بیمعرفتی عدّهای جملاتی رها میکنند که مثلاً :
● "چقدر گریــه؟!! هدفِ امام حسین (ع) را پیدا کن!
● محرم و صفر زمانِ باليدن است نه ناليدن!
● تمرينِ خوب نگريستن است نه خوب گريستن!
● اول شعور حسينی، بعد شور حسينی!
● و قِس عَلیٰ هذا ...!
اینها، کلماتِ آذین بسته شده است!
ظاهری زیبنده که چون «قرآنِ بر سر نیزه» آمده، تا مولایِ حقیقت را [به خیالِ واهیِ خود] خانهنشین کند!
(البته عرض کنم که گاهی گویندۀ این کلمات، خودش نمیداند کجا رفته و چه میگوید)
🔰 این کلمات، همان است که اوّلْ مظلوم، حضرت مولی امیرالمؤمنین (ع) از آنها پرده برداشتند و فرمودند:
🔹《 كَلِمَةُ حَـقٍّ يُرَادُ بِهَا البَاطِـل》🔹
گفتار حقّى است كه به آن باطلى اراده شده .
(📚 نهج البلاغه)
پناه بر خدا میبریم از این بی معرفتیها .
بیشتر هم نمیگویم که برای عاشقانِ ابا عبد الله الحسین (ع) مطلب روشن است.
#یوم_الطفوف_سخن_سوم
🖊🦋 #احسان_الله_نیلفروش_زاده 🏴
─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─
🆔 @ehsannil ✍️
🆔 @ehsannil3 کانال معرفة الحق
🆔 @ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة
🆔 instagram.com/ehsan_nil 🦋
─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─
.
⚠️ تذکر مهمّ :
حضرت سیدالشهداء (ع) شناخته نشدند که گاهی در ظاهرِ روشنفکری، و در کمالِ بیمعرفتی عدّهای جملاتی رها میکنند که مثلاً :
● "چقدر گریــه؟!! هدفِ امام حسین (ع) را پیدا کن!
● محرم و صفر زمانِ باليدن است نه ناليدن!
● تمرينِ خوب نگريستن است نه خوب گريستن!
● اول شعور حسينی، بعد شور حسينی!
● و قِس عَلیٰ هذا ...!
اینها، کلماتِ آذین بسته شده است!
ظاهری زیبنده که چون «قرآنِ بر سر نیزه» آمده، تا مولایِ حقیقت را [به خیالِ واهیِ خود] خانهنشین کند!
(البته عرض کنم که گاهی گویندۀ این کلمات، خودش نمیداند کجا رفته و چه میگوید)
🔰 این کلمات، همان است که اوّلْ مظلوم، حضرت مولی امیرالمؤمنین (ع) از آنها پرده برداشتند و فرمودند:
🔹《 كَلِمَةُ حَـقٍّ يُرَادُ بِهَا البَاطِـل》🔹
گفتار حقّى است كه به آن باطلى اراده شده .
(📚 نهج البلاغه)
پناه بر خدا میبریم از این بی معرفتیها .
بیشتر هم نمیگویم که برای عاشقانِ ابا عبد الله الحسین (ع) مطلب روشن است.
#یوم_الطفوف_سخن_سوم
🖊
─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─
🆔 @ehsannil ✍️
🆔 @ehsannil3 کانال معرفة الحق
🆔 @ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة
🆔 instagram.com/ehsan_nil 🦋
─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─
.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
■ «یوم الطُّفوف»؛ مجمع حیرانی!
● سخن چهارم :
کشتهٔ خودْ بودن خداوند، به واسطهٔ حضرت «قـتیل الله»(علیه السلام)
🏴🏴🏴🏴 🏴🏴🏴
🖊️🦋 احسان الله نیلفروش زاده 🏴
↗️ https://t.me/ehsannil2/253
┅─┅─═✾🔘✾═─┅─┅
ان شاءالله در این مدّت همدل و همراه بودهاید.
● فهم مطلبی که پیش رو داریم، بدون نوش جان کردنِ مطالب قبلی و مخصوصاً فهم عالم بیحدّیِ نوری ممکن نیست! و اگر هم فهمی خارج از عالم بیحدّی شود، یا حقّ فهم ادا نشده، یا به بیراهه رفتهایم!
● مطالب را به اشاره عرض میکنم!
اهل مطلب، ان شاءالله به دنبال اشارت خواهند رفت.
هر که یک جرعه خورَد از مِی میخانۀ ما
عـــرق آلـــوده بیاید بـه در خانــــۀ ما!
°•❁🔳🔲🔳❁•°
▪️حضرت سیدالشهدا علیه السلام، حضرت رسول اکرم صلّی الله علیه و آله را رؤیت مینمایند و پیامبر اکرم (ص) به ایشان میفرمایند:
🔻『 يا حُسَيْنُ (ع)! اُخْرُجْ ، فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ شَاءَ أَنْ يَرَاكَ قَتِيلاً 』🔺
● اى حسين! خارج شو، پس همانا خداوند خواسته است تو را كُشته ببيند.
(📚بحار الأنوار، ج ۴۴، ص۳۶۴)
▪️هر کلمۀ این عبارت برای کلمۀ بعدیاش ریخته شده است و این طور نیست که کلماتی هست و هر کلمه را پشت کلمۀ بعدی قرار داده باشند. بلکه این جمله یک حقیقت است.
◾️به حضرت سیّد الشهدا (ع) می فرمایند 🔹『 اُخْــرُجْ』🔹 یعنی خارج شو.
🔲 همانطور که جنّت، حقیقتی است که عالَم را فراگرفته است و جانِ متقین را فراگرفته است که 💎【 إِنَّ الْمُتَّقينَ في جَنَّاتٍ وَ نَعيمٍ】💎، سعه و گستردگی و فراخی ِجنّت که به نام «بَطحاء» میباشد، کربلاست که فرمودند 🔅『 أَنَّهَا مِنْ بَطْحَاءِ الْجَنَّة』🔅(📚كامل الزيارات، ص۲۷۳).
و این گستردگی از حضرات آل الله علیهم السلام است که 🔸《سُرَّةِ الْبَطْحَاءِ》🔸 میباشند (نهج البلاغه ، خطبۀ ۲۰۸).
کربلا؛ حقیقت عالَم است. نه یک منطقۀ جغرافیایی بر روی زمین. بلکه آن حقیقت چون هست، جنّت هست. و از جنّت، دوزخ هست.
کربلایِ حقیقت ، به سرزمینِ کرب و بلا رخ عیان نموده.
● با دانستن این مطلب، ادامه دهیم ●
◾️در حدیث قدسی خداوند میفرمایند:
🔹 『 کـُنتُ كنزاً مخفياً فأحببتُ أن أعرَف فخلقتُ الخلق لِكَي أعرف』🔹
من گنج مخفی بودم، پس دوست داشتم که شناخته شوم. پس خلق را آفریدم تا شناخته شوم.
(📚 بحار الأنوار، ج ۸۴، ص۱۹۹)
◾️ذات اقدس الهی سراسر حبّ است و ظهورِ تامّۀ ذات اقدس الهی، حضرات آل الله (ع) هستند.
▪️هر چه آن ذات بخواهد ظاهر شود، به آل الله (ع) ظاهر میشود و اصلاً ظهور، در عالم اسماء است.
در مقام بیحدّی و نور؛ خداوند متعال به آل الله (ع) هم "متکلــّـِم" و هم "مخاطب" است.
◾️به امام حسین (علیه السلام) امر میشود:
● "اُخرُج" خارج شو.
▪️آمِر (امر کننده) ؛ خداوندست بر زبان رسولَش (ص).
▪️مخاطب ؛ خداوندست در استماعِ حُسینش (ع).
▪️موضوع خطابه ؛ ظهور تامّۀ خداوندست از "کنز مخفی" بودن، تا عالم اشارات. یعنی آن ذات غیب الغیوبی که سراسر حبّ است، به میدان شهود میخواهد بیاید.
🔸اما چگونه؟!
▪️خداوند، محبّ خویش و محبوب خویش است. آنچنان حبّی که اگر ظاهر نشود، اطلاقِ حق، ظاهر نشده است.
▪️و نهایت ظاهر شدن این حبّ، کشته شدن است. آنچنان حبّی، و نهایتِ حبّی است که خودش برای خودش کُشته میشود. سخن از کشته شدنِ بُغضی نیست (کشته شدن از رویِ بُغض). بلکه سخن از کشته شدن حُبّی است که در حدیث قدسی آمده است:
🔅 『 مَن احبّنی عَشَقَنی و من عشقنی عشقته و من عشقته قتلتُه و من قتلتُه فعَلَیَّ دیته و من عَلیَّ دیته فاَنا دیته』🔅
آن کس که مرا دوست داشت، به من عشق میورزد و آن کس که به من عشق ورزید، من نیز به او عشق میورزم و آن کس که من به او عشق ورزیدم، او را میکُشم و آن کس را که من بکُشم، خونبهای او بر من واجب است و آن کس که خونبهایش بر من واجب شد، پس خودِ من خونبهای او میباشم ●
(📚 کلمات مکنونۀ مرحوم فیض، چاپ قدیم، ص ۸۰)
👈 مراقب باشیم با معیارات عالَم حدود وارد مباحث معرفتی نشویم!
︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻
🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة
︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼
••●🔽 ادامه 🔽●••
🔲
■ «یوم الطُّفوف»؛ مجمع حیرانی!
● سخن چهارم :
کشتهٔ خودْ بودن خداوند، به واسطهٔ حضرت «قـتیل الله»(علیه السلام)
🏴🏴🏴
🖊️
↗️ https://t.me/ehsannil2/253
┅─┅─═✾🔘✾═─┅─┅
ان شاءالله در این مدّت همدل و همراه بودهاید.
● فهم مطلبی که پیش رو داریم، بدون نوش جان کردنِ مطالب قبلی و مخصوصاً فهم عالم بیحدّیِ نوری ممکن نیست! و اگر هم فهمی خارج از عالم بیحدّی شود، یا حقّ فهم ادا نشده، یا به بیراهه رفتهایم!
● مطالب را به اشاره عرض میکنم!
اهل مطلب، ان شاءالله به دنبال اشارت خواهند رفت.
هر که یک جرعه خورَد از مِی میخانۀ ما
عـــرق آلـــوده بیاید بـه در خانــــۀ ما!
°•❁🔳🔲🔳❁•°
▪️حضرت سیدالشهدا علیه السلام، حضرت رسول اکرم صلّی الله علیه و آله را رؤیت مینمایند و پیامبر اکرم (ص) به ایشان میفرمایند:
🔻『 يا حُسَيْنُ (ع)! اُخْرُجْ ، فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ شَاءَ أَنْ يَرَاكَ قَتِيلاً 』🔺
● اى حسين! خارج شو، پس همانا خداوند خواسته است تو را كُشته ببيند.
(📚بحار الأنوار، ج ۴۴، ص۳۶۴)
▪️هر کلمۀ این عبارت برای کلمۀ بعدیاش ریخته شده است و این طور نیست که کلماتی هست و هر کلمه را پشت کلمۀ بعدی قرار داده باشند. بلکه این جمله یک حقیقت است.
◾️به حضرت سیّد الشهدا (ع) می فرمایند 🔹『 اُخْــرُجْ』🔹 یعنی خارج شو.
🔲 همانطور که جنّت، حقیقتی است که عالَم را فراگرفته است و جانِ متقین را فراگرفته است که 💎【 إِنَّ الْمُتَّقينَ في جَنَّاتٍ وَ نَعيمٍ】💎، سعه و گستردگی و فراخی ِجنّت که به نام «بَطحاء» میباشد، کربلاست که فرمودند 🔅『 أَنَّهَا مِنْ بَطْحَاءِ الْجَنَّة』🔅(📚كامل الزيارات، ص۲۷۳).
و این گستردگی از حضرات آل الله علیهم السلام است که 🔸《سُرَّةِ الْبَطْحَاءِ》🔸 میباشند (نهج البلاغه ، خطبۀ ۲۰۸).
کربلا؛ حقیقت عالَم است. نه یک منطقۀ جغرافیایی بر روی زمین. بلکه آن حقیقت چون هست، جنّت هست. و از جنّت، دوزخ هست.
کربلایِ حقیقت ، به سرزمینِ کرب و بلا رخ عیان نموده.
● با دانستن این مطلب، ادامه دهیم ●
◾️در حدیث قدسی خداوند میفرمایند:
🔹 『 کـُنتُ كنزاً مخفياً فأحببتُ أن أعرَف فخلقتُ الخلق لِكَي أعرف』🔹
من گنج مخفی بودم، پس دوست داشتم که شناخته شوم. پس خلق را آفریدم تا شناخته شوم.
(📚 بحار الأنوار، ج ۸۴، ص۱۹۹)
◾️ذات اقدس الهی سراسر حبّ است و ظهورِ تامّۀ ذات اقدس الهی، حضرات آل الله (ع) هستند.
▪️هر چه آن ذات بخواهد ظاهر شود، به آل الله (ع) ظاهر میشود و اصلاً ظهور، در عالم اسماء است.
در مقام بیحدّی و نور؛ خداوند متعال به آل الله (ع) هم "متکلــّـِم" و هم "مخاطب" است.
◾️به امام حسین (علیه السلام) امر میشود:
● "اُخرُج" خارج شو.
▪️آمِر (امر کننده) ؛ خداوندست بر زبان رسولَش (ص).
▪️مخاطب ؛ خداوندست در استماعِ حُسینش (ع).
▪️موضوع خطابه ؛ ظهور تامّۀ خداوندست از "کنز مخفی" بودن، تا عالم اشارات. یعنی آن ذات غیب الغیوبی که سراسر حبّ است، به میدان شهود میخواهد بیاید.
🔸اما چگونه؟!
▪️خداوند، محبّ خویش و محبوب خویش است. آنچنان حبّی که اگر ظاهر نشود، اطلاقِ حق، ظاهر نشده است.
▪️و نهایت ظاهر شدن این حبّ، کشته شدن است. آنچنان حبّی، و نهایتِ حبّی است که خودش برای خودش کُشته میشود. سخن از کشته شدنِ بُغضی نیست (کشته شدن از رویِ بُغض). بلکه سخن از کشته شدن حُبّی است که در حدیث قدسی آمده است:
🔅 『 مَن احبّنی عَشَقَنی و من عشقنی عشقته و من عشقته قتلتُه و من قتلتُه فعَلَیَّ دیته و من عَلیَّ دیته فاَنا دیته』🔅
آن کس که مرا دوست داشت، به من عشق میورزد و آن کس که به من عشق ورزید، من نیز به او عشق میورزم و آن کس که من به او عشق ورزیدم، او را میکُشم و آن کس را که من بکُشم، خونبهای او بر من واجب است و آن کس که خونبهایش بر من واجب شد، پس خودِ من خونبهای او میباشم ●
(📚 کلمات مکنونۀ مرحوم فیض، چاپ قدیم، ص ۸۰)
👈 مراقب باشیم با معیارات عالَم حدود وارد مباحث معرفتی نشویم!
︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻
🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة
︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼
••●🔽 ادامه 🔽●••
🔲
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Telegram
اللطائف الالٰهیّة - احسان الله نیلفروش زاده
.
■ «یوم الطُّفوف»؛ مجمع حیرانی!
● سخن چهارم :
خداوند به «قـتیل الله»(علیه السلام) کشتۀ خود است!
🏴🏴🏴🏴🏴🏴🏴
🖊️🦋احسان الله نیلفروش زاده 🏴
↗️ https://t.me/ehsannil2/253
┅─┅─═✾🔘✾ ═─┅─┅
ان شاءالله در این مدّت همدل و همراه بودهاید.
● فهم مطلبی که پیش رو…
■ «یوم الطُّفوف»؛ مجمع حیرانی!
● سخن چهارم :
خداوند به «قـتیل الله»(علیه السلام) کشتۀ خود است!
🏴🏴🏴🏴🏴🏴🏴
🖊️🦋احسان الله نیلفروش زاده 🏴
↗️ https://t.me/ehsannil2/253
┅─┅─═✾🔘✾ ═─┅─┅
ان شاءالله در این مدّت همدل و همراه بودهاید.
● فهم مطلبی که پیش رو…
◼️
🔰 محبّت در مراتب وجود (فعل، صفت، ذات) میتواند جلوه کند.
و شخصِ محبّ، در هر مرتبۀ وجودی که محبّ باشد، در محبوب خویش فانی و کُشته است. و محبوب به محبّ ظاهر است.
یعنی ؛
❁ اگر در «افعال»، محبِّ محبوب باشد؛ در نقطۀ «فعل» ، فانی در محبوب است (کُشتۀ محبوب در فعل شده) و با محبوب وحدت دارد. و در نتیجه محبوب در افعال، به محبّ خویش ظاهر شده.
❁ و اگر در «صفات»، محبِّ محبوب باشد؛ در نقطۀ «صفت» ، فانی در محبوب است (کُشتۀ محبوب در صفت شده) و با محبوب وحدت دارد. و در نتیجه محبوب در صفات، به محبّ خویش ظاهر شده.
تا برسیم به ذات :
❁ اگر در «ذات»، محبِّ محبوب باشد؛ در نقطۀ «ذات» ، فانی در محبوب است (کُشتۀ محبوب در ذات شده) و با محبوب وحدت دارد. و در نتیجه محبوب در ذات، به محبّ خویش ظاهر شده.
▪️بحثمان در عالم نور و بیحدّی است. خداوند از اینکه خودش، خودش را دوست دارد (ذاتاً و صفتاً و فعلاً)، در تمام مراتب وجودی، خودش کشتۀ خودش است.
🔸اما مگر خداوند کُشته میشود؟!
▪️العیاذ بالله که اینطور باشد. مطلب را دنبال بفرمائید...
◾️ "قتیل" صفت مشبهه است. و صفت مشبهه، آنچنان فراگیر است که هم در معنای اسم فاعل است و هم در معنای اسم مفعول.
یعنی "قتیل" از شدّت و فراگیری [که صفتِ مشبهه دارد] هم به معنای قاتل است و به معنای مقتول.
◾️اینکه فرمودند:
🔹"إِنَّ اللَّهَ قَدْ شَــــاءَ أَنْ يَـــــرَاكَ قَتِيــــلاً"🔹
▪️فعل ِ "شاء" (خواست) نفسِ قاتل بودن را نشان میدهد (قاتل بودن حُبّی).
▪️و فعل "یَری" (رؤیت کرد) نفسِ مقتول بودن را نشان میدهد(مقتول بودنِ حُبّی).
◾️واقعیت " يَرَی" به حقیقت فعلیتِ "شَــــاءَ" است. و "شَــــاءَ" [در بیحدّی]، حقیقتش به حقیقتِ " يَرَی" است. و هر دوی "شَــــاءَ" و "يَـــرَی" حقیقتشان به "قَتِيـــــل" است. که "قَتِيـــــل"، واسطۀ مطلقه است که حقیقت و جانِ قاتل و مقتولِ حُبّی است.
🔲 یعنی فاعل و مفعول، رائی و مرئی، قاتل و مقتول، در "قتیل" جمعند که این مقام جمع الجمع بودنِ حضرت سیّدالشهدا (ع) است ➣●•
◼️ خداوند میخواهد تو را کشته ببیند ◼️
دقت بفرمایید که دیدن خداوند در عالم حدود نیست که [العیاذ بالله] خدا را یک طرف تصوّر کنیم و حضرت سیّد الشهدا (ع) را طرف دیگر و بعد خداوند، حضرت سیدالشهدا (ع) را کُشته ببینند.
بلکه رؤیت خداوند، شهودِ خداوند است. و شهود؛ حضور مشهود نزدِ شاهد است.
رؤیت خداوند؛ حضور خداوند است و یکی بودن او با مَرئی خویش (رؤیت کرده شده).
این دوئیتِ پوچِ بیهویّت را باید رها کنیم و از پوستۀ شرک بیرون رویم تا بشود معارف را درست متوجه شویم.
آنان که دست از دوئیت در اعتقادات بر نداشتند، معارف خاصّ، برایشان یا غلو است یا کفر! که حضرت مولی (ع) فرمودند:
🔻『 النَّاسُ أَعْدَاءُ مَا جَهِلُوا』 🔺
مردم دشمنِ آن چیزی هستند که نمیدانند.
(📚 نهج البلاغه)
▪️کشته دیدن خدا در عالَم بیحدّی است و خودِ خدا در اینجا به امام حسین (علیه السلام) که ظهورِ تامّهٔ حقّ تعالی هستند، "قَتِيـــــل" است.
یعنی بیننده که خداست، خودش، کُشته شده است، و کشتۀ خودش شده است.
▪️رؤیت، اصلاً در عالم بیحدّی است. دیدن خدا، از خدائیت خدا این طور است که دیده شدهاش بیرون از خودش نیست. نه اینکه بگوییم بیرون نیست و نتیجه بگیریم به ترکیب، در خداوند جای دارد! العیاذ بالله که اینطور باشد. خدا که مرکّب نیست. او بسیط است.
▪️به وحدتِ ذات عرض می کنم که مرئی خدا، بیرون از خدا نیست.
▪️یعنی رائی («بیننده» - که حقّ تعالی است) بیرون از مرئی («دیده شده» - حضرت سیدالشهدا ؏ ) نیست.
و مرئی بیرون از رائی نیست. و هر دو یک حقیقت هستند و مرئی، رائی است و رائی، مرئی است. رائی به مرئی در ظهور است. و مرئی در رائی در تجمیع است.
🔰 حضرات آل الله (علیهم السلام) میفرمایند:
🔹『 لنا حالات مع اللَّه و هو فيها نحن، و نحن فيها هو. و مع ذلك هو هو و نحن نحن』🔹
برای ما با خدا حالاتی هست و او در ماست و ما در اوئیم. و با این حال او اوست و ما مائیم▪️
(📚 الكلمات المكنونة، ص: ۱۴۷)
(📚 مكيال المكارم، ج ۲، ص ۲۹۵)
▪️بنابراین خداوند به امام حسین (ع)، خودش کُشته خود است و خود را کُشته میبیند. و در عالم محدودات و اسم، این مطلب به اسم میآید که 🔹"إِنَّ اللَّهَ قَدْ شَاءَ أَنْ يَرَاكَ قَتِيـــــلاً"🔹 و الّا کُشته، خودِ خداست▪️
▪️خداوند متعال اگر کشته نمیشود، برای این است که در خلوَت و لااشاره است.
و در این سخن، از «بیحدّی و لا اشاره بودن» گفته شد که این "قَتِيـــــلاً" خداوندست و نه از حـــدّ.
💠 بیحدّی را اگر درک کرده باشیم، دیگر حرف تمام است و نیاز به اطالۀ کلام و توضیح بیشتر نیست.
︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻
🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة
︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼
••●🔽 ادامه 🔽●••
🔲
🔰 محبّت در مراتب وجود (فعل، صفت، ذات) میتواند جلوه کند.
و شخصِ محبّ، در هر مرتبۀ وجودی که محبّ باشد، در محبوب خویش فانی و کُشته است. و محبوب به محبّ ظاهر است.
یعنی ؛
❁ اگر در «افعال»، محبِّ محبوب باشد؛ در نقطۀ «فعل» ، فانی در محبوب است (کُشتۀ محبوب در فعل شده) و با محبوب وحدت دارد. و در نتیجه محبوب در افعال، به محبّ خویش ظاهر شده.
❁ و اگر در «صفات»، محبِّ محبوب باشد؛ در نقطۀ «صفت» ، فانی در محبوب است (کُشتۀ محبوب در صفت شده) و با محبوب وحدت دارد. و در نتیجه محبوب در صفات، به محبّ خویش ظاهر شده.
تا برسیم به ذات :
❁ اگر در «ذات»، محبِّ محبوب باشد؛ در نقطۀ «ذات» ، فانی در محبوب است (کُشتۀ محبوب در ذات شده) و با محبوب وحدت دارد. و در نتیجه محبوب در ذات، به محبّ خویش ظاهر شده.
▪️بحثمان در عالم نور و بیحدّی است. خداوند از اینکه خودش، خودش را دوست دارد (ذاتاً و صفتاً و فعلاً)، در تمام مراتب وجودی، خودش کشتۀ خودش است.
🔸اما مگر خداوند کُشته میشود؟!
▪️العیاذ بالله که اینطور باشد. مطلب را دنبال بفرمائید...
◾️ "قتیل" صفت مشبهه است. و صفت مشبهه، آنچنان فراگیر است که هم در معنای اسم فاعل است و هم در معنای اسم مفعول.
یعنی "قتیل" از شدّت و فراگیری [که صفتِ مشبهه دارد] هم به معنای قاتل است و به معنای مقتول.
◾️اینکه فرمودند:
🔹"إِنَّ اللَّهَ قَدْ شَــــاءَ أَنْ يَـــــرَاكَ قَتِيــــلاً"🔹
▪️فعل ِ "شاء" (خواست) نفسِ قاتل بودن را نشان میدهد (قاتل بودن حُبّی).
▪️و فعل "یَری" (رؤیت کرد) نفسِ مقتول بودن را نشان میدهد(مقتول بودنِ حُبّی).
◾️واقعیت " يَرَی" به حقیقت فعلیتِ "شَــــاءَ" است. و "شَــــاءَ" [در بیحدّی]، حقیقتش به حقیقتِ " يَرَی" است. و هر دوی "شَــــاءَ" و "يَـــرَی" حقیقتشان به "قَتِيـــــل" است. که "قَتِيـــــل"، واسطۀ مطلقه است که حقیقت و جانِ قاتل و مقتولِ حُبّی است.
🔲 یعنی فاعل و مفعول، رائی و مرئی، قاتل و مقتول، در "قتیل" جمعند که این مقام جمع الجمع بودنِ حضرت سیّدالشهدا (ع) است ➣●•
◼️ خداوند میخواهد تو را کشته ببیند ◼️
دقت بفرمایید که دیدن خداوند در عالم حدود نیست که [العیاذ بالله] خدا را یک طرف تصوّر کنیم و حضرت سیّد الشهدا (ع) را طرف دیگر و بعد خداوند، حضرت سیدالشهدا (ع) را کُشته ببینند.
بلکه رؤیت خداوند، شهودِ خداوند است. و شهود؛ حضور مشهود نزدِ شاهد است.
رؤیت خداوند؛ حضور خداوند است و یکی بودن او با مَرئی خویش (رؤیت کرده شده).
این دوئیتِ پوچِ بیهویّت را باید رها کنیم و از پوستۀ شرک بیرون رویم تا بشود معارف را درست متوجه شویم.
آنان که دست از دوئیت در اعتقادات بر نداشتند، معارف خاصّ، برایشان یا غلو است یا کفر! که حضرت مولی (ع) فرمودند:
🔻『 النَّاسُ أَعْدَاءُ مَا جَهِلُوا』 🔺
مردم دشمنِ آن چیزی هستند که نمیدانند.
(📚 نهج البلاغه)
▪️کشته دیدن خدا در عالَم بیحدّی است و خودِ خدا در اینجا به امام حسین (علیه السلام) که ظهورِ تامّهٔ حقّ تعالی هستند، "قَتِيـــــل" است.
یعنی بیننده که خداست، خودش، کُشته شده است، و کشتۀ خودش شده است.
▪️رؤیت، اصلاً در عالم بیحدّی است. دیدن خدا، از خدائیت خدا این طور است که دیده شدهاش بیرون از خودش نیست. نه اینکه بگوییم بیرون نیست و نتیجه بگیریم به ترکیب، در خداوند جای دارد! العیاذ بالله که اینطور باشد. خدا که مرکّب نیست. او بسیط است.
▪️به وحدتِ ذات عرض می کنم که مرئی خدا، بیرون از خدا نیست.
▪️یعنی رائی («بیننده» - که حقّ تعالی است) بیرون از مرئی («دیده شده» - حضرت سیدالشهدا ؏ ) نیست.
و مرئی بیرون از رائی نیست. و هر دو یک حقیقت هستند و مرئی، رائی است و رائی، مرئی است. رائی به مرئی در ظهور است. و مرئی در رائی در تجمیع است.
🔰 حضرات آل الله (علیهم السلام) میفرمایند:
🔹『 لنا حالات مع اللَّه و هو فيها نحن، و نحن فيها هو. و مع ذلك هو هو و نحن نحن』🔹
برای ما با خدا حالاتی هست و او در ماست و ما در اوئیم. و با این حال او اوست و ما مائیم▪️
(📚 الكلمات المكنونة، ص: ۱۴۷)
(📚 مكيال المكارم، ج ۲، ص ۲۹۵)
▪️بنابراین خداوند به امام حسین (ع)، خودش کُشته خود است و خود را کُشته میبیند. و در عالم محدودات و اسم، این مطلب به اسم میآید که 🔹"إِنَّ اللَّهَ قَدْ شَاءَ أَنْ يَرَاكَ قَتِيـــــلاً"🔹 و الّا کُشته، خودِ خداست▪️
▪️خداوند متعال اگر کشته نمیشود، برای این است که در خلوَت و لااشاره است.
و در این سخن، از «بیحدّی و لا اشاره بودن» گفته شد که این "قَتِيـــــلاً" خداوندست و نه از حـــدّ.
💠 بیحدّی را اگر درک کرده باشیم، دیگر حرف تمام است و نیاز به اطالۀ کلام و توضیح بیشتر نیست.
︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻
🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة
︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼
••●🔽 ادامه 🔽●••
🔲