🎼غزل حافظ با آواز سالار عقیلی و کمانچه نوید دهقان از آلبوم «وطن» @ehsanname

آنروز که توسن فلک زین کردند
و آرایش مشتری و پروین کردند
این بود نصیب ما ز دیوان قضا
ما را چه گنه قسمت ما این کردند

کانال عتائق 📝 @ataeq

▪️بیماری کرونا اکبر عالمی را هم برد، اما خاطرات ما از او و آن برنامۀ ویژه‌اش «هنر هفتم» را چیزی از بین نمی‌برد. برنامه‌ای که پنج‌شنبه شبهای تابستان ۷۰ تا تابستان ۷۲ به مرور سینمای ایتالیا، فرانسه، انگلستان و شوروی پرداخت و به ما نوع دیگری از مجری و منتقد سینمایی را نشان داد: اکبر عالمی با معلومات بسیار و سواد ادبی بالایش که برخلاف اغلب مجری‌های آن روزگار با کارشناس برنامه وارد چالش هم می‌شد. یادم است یکبار هم از عبارت «هزارتوی پیچ در پیچ شمشادی» استفاده کرد و گل‌آقا یک طنز با همین عبارت نوشت. یادش گرامی @ehsanname

🔸یک هفته از درگذشت شجریان گذشته و شاید در بین تمام مقالات، یادداشتها یا مصاحبه‌هایی که دربارۀ او نوشته و گفته شده، بهترین متنی که خوانده‌ام از جناب معصومی همدانی باشد. استادی دربارۀ استاد دیگر. معمولاً مقالات و مطالب استاد معصومی همدانی نکات زیادی برای آموختن دارد و این یادداشت هم که دربارۀ اهمیت شجریان برای ادبیات فارسی است و با ارجاع به کاشیکاری مسجد شیخ لطف‌الله اصفهان شروع می‌شود، از همین دست است. متن یادداشت را در روزنامه اعتماد بخوانید. یکبار (اردیبهشت ۸۹) هم استاد معصومی همدانی، به اتفاق ضیاء موحد و شجریان در شهرکتاب دربارۀ وجه موسیقایی غزلیات سعدی و حافظ گپ و گفتی داشتند. آن گفتگو که می‌تواند مکمل این یادداشت باشد را هم می‌توانید اینجا بشنوید، یا متنش را اینجا بخوانید @ehsanname

🎼 دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد؟ غزل حافظ با آواز شجریان و ساز پرویز مشکاتیان، از آلبوم «گنبد مینا» @ehsanname

📚 به مناسبت روز جهانی عصای سفید: معروفترین نویسندگان نابینای تاریخ. متنی از احسان رضایی با صدای فاطمه صداقتی، از برنامه تلویزیونی «کاغذ رنگی» ۳۰ بهمن ۹۳ @ehsanname

ای علی موسی الرضا
ای پاکمردِ یثربی، در توس خوابیده
من تو را بیدار می‌دانم

زنده‌تر، روشن‌تر از خورشید عالمتاب
از فروغ و فَرّ شور و زندگی سرشار می‌دانم

گرچه پندارند دیری هست، همچون قطره‌ها در خاک
رفته‌ای در ژرفنای خواب
لیکن ای پاکیزه‌بارانِ بهشت، ای روح عرش، ای روشنای آب
من تو را بیدار ابری، پاک و رحمت‌بار می‌دانم

ای (چو بختم) خفته در آن تنگنای زادگاهم، توس
-در کنار دون تبهکاری، که شیر پیر پاک‌آیین، پدرتْ، آن روح رحمان را به زندان کشت-
من ترا بیدارتر از روح و راهِ صبح، با آن طُرّهٔ زرتار می‌دانم

من تو را بی هیچ تردیدی (که دل‌ها را کند تاریک)
زنده‌تر، تابنده‌تر از هرچه خورشید است در هر کهکشانی، دور یا نزدیک،
خواه پیدا، خواه پوشیده
در نهان‌تر پردهٔ اسرار می‌دانم...
#مهدی_اخوان_ثالث
@ehsanname
📌از کتاب «سال دیگر ای دوست ای همسایه» (چاپ اول، انتشارات زمستان، ۱۳۹۳) صفحه ۲۹ و ۳۰
goo.gl/9gV8Do

🔺پوستر چاپ سنگی زیارت امام رضا(ع) از اواخر دورۀ قاجار یا اوایل پهلوی. (از اینستاگرام احمد خامه‌یار) در این پوستر تصاویری از حرم حضرت و نیز چند مجلس از زندگی حضرت هست و در حاشیه و فضاهای دیگر هم اشعار چاووشی خوانی نوشته شده، اشعاری که با هدف ترغیب مردم، از سوی چاووش‌خوان‌ها در سفرهای زیارتی آن دوره خوانده می‌شد @ehsanname

اگر همچنان فکر می‌کنید کتاب گران است، به این نکته توجه داشته باشید:

ناشرها مبلغ فروش کتاب‌هایشان را با چک‌های هشت تا ده ماهه از مؤسسات پخش می‌گیرند؛ اکنون صنعت نشر به مرحله‌ای رسیده است که اگر ناشرها کاغذی را که نقداً می‌خرند سفید نگه دارند و چیزی روی آن چاپ نکنند، هشت تا ده ماه دیگر با فروش آن کاغذ سفید سودی بسیار بیشتر از سود فروش کتاب نصیبشان می‌شود! درواقع، سود چیزی چاپ نکردن بیشتر از سود چاپ کردن شده است!

اگر استثناها را جدا کنیم، دست‌اندرکاران صنعت نشر، از ناشر گرفته تا ویراستار و مترجم و نویسنده و طراح و...، عاشقانه و برای چیزهایی فراتر از پول در این حوزه مانده‌اند و چراغ آن را روشن نگه می‌دارند. دست‌مریزاد به همگی، و با امید گذر از روزهای بیماری و دشواری.

👉 @Virastaar

📚سایت وینش دارد به مناسبت پایان قرن شمسی، ۱۰ داستان برتر فارسی این قرن را با نظرسنجی از نویسندگان (مرحله اول) و مخاطبانش (در ماه بعد) انتخاب می‌کند. ۱۰تای برتر بعضی از چهره‌ها به این قرار است:

🔹احمدرضا احمدی (شاعر و نویسنده کودک و نوجوان): وغ وغ ساهاب/ صادق هدایت - جوی و دیوار و تشنه/ ابراهیم گلستان - مدیر مدرسه / جلال آل‌احمد - انتری که لوطی‌اش مرده بود / صادق چوبک - خیرالنسا / قاسم هاشمی‌نژاد - چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم/ زویا پیرزاد - سنگر و قمقمه‌های خالی / بهرام صادقی - شرق بنفشه / شهریار مندنی‌پور - جسدهای شیشه‌ای / مسعود کیمیایی - پنجره‌های بسته / محمدعلی اسلامی ندوشن


🔸فرهاد توحیدی (فیلمنامه‌نویس): وردی که بره‌ها می‌خوانند / رضا قاسمی - چاه بابل / رضا قاسمی - سووشون / سیمین دانشور - جای خالی سلوچ / محمود دولت‌آبادی - چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم / زویا پیرزاد - دو قدم این ور خط / احمد پوری - جایی دیگر / گلی ترقی - همسایه‌ها / احمد محمود - بره گمشده آقای راعی / هوشنگ گلشیری - ملکوت / بهرام صادقی

🔹علی خدایی (داستان‌نویس): یکی بود و یکی نبود / محمدعلی جمال‌زاده - سه قطره خون / صادق هدایت - فیل در تاریکی / قاسم هاشمی‌نژاد - شب هول / هرمز شهدادی - شازده احتجاب / هوشنگ گلشيری - سووشون / سیمین دانشور - واهمه‌های بی نام و نشان / غلامحسین ساعدی - گاو خونی / جعفر مدرس صادقی - مد و مه / ابراهیم گلستان - زمستان ۶۲ / اسماعیل فصیح


🔸بلقیس سلیمانی (داستان‌نویس): سووشون / سیمین دانشور - همسایه‌ها / احمد محمود - چشمهایش / بزرگ علوی - بوف کور / صادق هدایت - جای خالی سلوچ / محمود دولت‌آبادی - طوبا و معنای شب / شهرنوش پارسی‌پور - اهل غرق / منیرو روانی‌پور - رود راوی / ابوتراب خسروی - سمفونی مردگان / عباس معروفی - دل دلدادگی / شهریار مندنی‌پور

🔹جمال میرصادقی (داستان‌نویس): بوف کور / صادق هدایت - چشمهایش / بزرگ علوی - سووشون / سیمین دانشور - خیمه شب بازی / صادق چوبک - شازده احتجاب / هوشنگ گلشيری - سنگر و قمقمه‌های خالی / بهرام صادقی - عزاداران بیل / غلامحسین ساعدی - جای خالی سلوچ / محمود دولت‌آبادی - همسایه‌ها / احمد محمود - اضطراب ابراهیم / جمال میرصادقی
@ehsanname

🔺از اولین مجموعۀ کامل نمایشنامه‌های شکسپیر، چاپ سال ۱۶۲۳ (هفت سال بعد از مرگ شکسپیر) معروف به First Folio فقط ۶ نسخۀ کامل در دنیا وجود دارد. این هفته یک نسخه از این کتابها در حراجی در نیویورک به قیمت ۹میلیون و ۹۷۰هزار دلار (با قیمت ارز روز، ۳۱۹میلیارد تومان) فروخته شد تا رکورد گرانترین کتاب چاپی دنیا را مال خود کند. رکورد قبلی هم برای نسخۀ دیگری از همین کتاب بود که سال ۲۰۰۱ به ۶میلیون و ۱۶۰هزار دلار چکش خورد. (+) @ehsanname

🔹غزلی از #حامد_عسکری با صدا و اجرای خودش:

رفت و غزلم چشم به راهش نگران شد
دلشورۀ ما بود، دل‌آرام جهان شد

در اول آسایش‌مان سقف فرو ریخت
هنگام ثمر دادن‌مان بود خزان شد

زخمی به گِل کهنۀ ما کاشت خداوند
اینجا که رسیدیم همان زخم، دهان شد

آنگاه همان زخم، همان کورۀ کوچک،
شد قلۀ یک آه، مسیر فوران شد

با ما که نمک‌گیر غزل بود چنین کرد
با خلق ندانیم چه‌ها کرد و چنان شد

ما حسرت و دلتنگی و تنهایی عشقیم
یعقوب پسر دید، زلیخا که جوان شد

(جان را به تمنای لبش بردم و نگرفت
گفتم بستان بوسه بده، گفت گران شد

یک عمر به سودای لبش سوختم و -آه-
روزی که لب آورد ببوسم رمضان شد)

یک حافظ کهنه، دو سه تا عطر، گل سر ...
رفت و همۀ دلخوشی‌ام یک چمدان شد

با هر که نوشتیم چه‌ها کرد به ما گفت
مصداق همان «وای به حال دگران» شد
@ehsanname