🎼 «بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم ...» شعر کوچه، سرودۀ #فریدون_مشیری با آواز بیژن بیژنی، دکلمه #احمدرضا_احمدی و موسیقی اسماعیل واثقی، از آلبوم «کوچه» (۱۳۷۲) @ehsanname

📖 "نه درازی باریک بود و نه کوتاهی خُرد، بل که میانۀ این هر دو بود: راست‌اندام ِ تمام‌پشت. رویی داشت نه گرد و برآمده چون رویِ فربهان و نه خشک و نزار چون رویِ نحیفان، بل که روی گِردِ به‌قاعده بود: سپید و روشن و لطيف. چشمی داشت سپیده‌ها سپید و سیاهه سیاه، مُژگانی راست به هم دررُسته، دراز و بسیار. انگشتانش، هم از آنِ دست و هم از آنِ پای، درشت و بزرگ. کفهایِ وی نرم چون حریر بود و چون از جایِ خود برخاستی و می‌رفتی، از چُستى همانا که مرغ بود که می‌پرید. و در میان دو کتفش، مُهرِ نبوّت بودی. و او خود خاتم پیغامبران و مِهترِ عالمیان بود و در سَخا از همه بهتر بود و در شجاعت از همه بیشتر بود و در فَصاحت از همه نیکوتر و تمام‌تر بود و در عهد و پیمان از همه درست‌تر بود و در خوی و خُلق از همه نیکوتر بود و در تعيّش با مردم از همه بزرگ‌تر. بر بدیهه، چون وی را بدیدندی، از وی هیبت داشتند و چون با وی مُخالَطَت کردندی، وی را چون جان و دل دوست گرفتندی. نه پیش از وی، مثلِ وی کسی توانستندی دیدن و نه بعد از وی، کسی مثلِ وی تواند یافتن."
@ehsanname
🔺این وصفِ رسول خاتم(ص) از «سیرت رسول‌الله» نمونه‌ای از توانایی‌های زبان فارسی است. وصفی دقیق و پر از جزئیات که در عین حال بسیار هم موجز است، به علاوه نوع انتخاب کلمات طوری است که تناسبهای متن، به آن نوعی ریتم و حرکت هم داده. این کتاب را ابن‌هشام ِ بصری در قرن سوم نوشته، قاضی رفیع‌الدین اسحاق همدانی در قرن ششم به فارسی برگردانده، دکتر اصغر مهدوی آن را تصحیح کرده و استاد جعفر مدرس‌صادقی در سری «بازخوانی متون» آن را در میان سایر شاهکارهای نثر فارسی، به شکلی خوشخوان آماده کرده است.
@ehsanname

📸 حسن فتحی کارگردان، اولین تصویر از فیلم «مست عشق» را در اینستاگرامش منتشر کرد: نمایی از سماع درویشان. در این فیلم قرار است پارسا پیروزفر نقش مولانا و شهاب حسینی نقش شمس تبریزی را بازی کنند. فیلم پرحاشیه‌ای که باید دید در نهایت سرنوشت آن چه می‌شود. پیش از این یک بار قرار بود در قسمت دوم سریال «جلال‌الدین» امین تارخ نقش مولانا و رضا کیانیان نقش شمس را بازی کنند که معلوم نشد چرا منتفی شد (در قسمت اول سریال، که سال ۹۳ از شبکه یک پخش شد، بازیگر نوجوان، محمدجواد جعفرپور نقش کودکی مولانا را ایفا کرد و علی دهکردی نقش بهاءولد پدر مولانا را). سه سال پیش هم خبرهایی از یک فیلم هالیوودی بود با بازی احتمالیِ لئوناردو دی‌کاپریو در نقش مولانا و رابرت داونی جونیور در نقش شمس تبریزی. این پروژه هم با واکنش اعتراضی کاربران شبکه‌های اجتماعی به استفاده نکردن هالیوود از بازیگران خاورمیانه‌ای در نقش‌های مثبت مواجه و منتفی شد @ehsanname

🎼 استاد کیهان کلهر در جشنواره جهانی موسیقی وومِکس، جایزه مرد سال موسیقی ۲۰۱۹ را دریافت کرد. بخشی از آلبوم «شب، سکوت، کویر» را بشنویم که در آن استاد شجریان، روی موسیقیِ کلهر دوبیتی‌های باباطاهر را می‌خواند @ehsanname

نه چراغ چشم گرگی پير،
نه نفس‌های غريبِ كاروانی خسته و گمراه...
مانده دشتِ بيكرانِ خلوت و خاموش
زير بارانی كه ساعت‌هاست می‌بارد...
@ehsanname
🎧 «اندوه» شعر و صدای #مهدی_اخوان_ثالث

✅ خانۀ آهوها
@ehsanname
نام ابومنصور محمد بن عبدالرزاق برای اهالی ادبیات آشناست. این حاکم معروفِ توس در نیمه اول قرن چهارم، دستور جمع‏‌آوری روایات پراکنده از حماسه‏‌های ایرانی را داد و «شاهنامه»ای به نثر فراهم کرد که بعدها منبعِ کار فردوسی در سرودن «شاهنامه» معروفش شد. از شاهنامه ابومنصوری فقط بخش مقدمه‏‌اش باقی مانده، آن هم به این دلیل که در نسخه‌‏های قدیمی شاهنامه فردوسی به عنوان مقدمه آمده و حالا این متن، به عنوان قدیمی‌‏ترین نمونه نثر فارسی دَری در اختیار ماست. از ابومنصور بن عبدالرزاق، در بعضی از متون تاریخی هم گزارشهایی هست که بر اساس آن، زندگی و زمانه‏‌اش را می‏‌توان شناخت (نگاه کنید به: دانشنامه بزرگ اسلامی، جلد ۶، صفحه ۲۵۷۵). در بین این کتابها و نیز همان مقدمه قدیم شاهنامه، نشانه‌‏هایی از گرایش ابومنصور به تشیع هست. در کتاب «عیون اخبار الرضا» نوشته شیخ صدوق هم دو خبر درباره این سپهسالار توسی هست (باب ۶۹، خبرهای ۲ و ۱۱). زمان نگارش این کتاب، فاصله کمی با قتل ابومنصور دارد (قتل ابومنصور در ۳۵۰ قمری اتفاق افتاد و نگارش «عیون اخبار الرضا» را ۳۶۶ قمری تخمین زده‌‏اند) و این، به ارزش این روایت‏ها اضافه می‏‌کند. این دو خبر، دربارۀ ارادت ابومنصور به امام هشتم(ع) و اجابت دعایش برای داشتن فرزند در کنار مزار امام است. اما در یکی از این خبرها، داستانی هم درباره پناه آوردن آهوها می‏‌خوانیم. روایت چنین است:
@ehsanname
"ابوالفضل محمّد بن احمد بن اسماعیلِ سلیطی گفت: از حاکم رازی، یارِ ابی‏‌جعفرِ عُتبی شنیدم که می‏‌گفت: مرا ابوجعفر عُتبی به رسالت فرستاد نزدِ ابی‏‌منصور بن عبدالرزّاق. چون روزِ پنجشنبه شد، از او اذن خواستم در زیارتِ امام رضا(ع)، گفت: حدیثی با تو گویم از کارِ این مشهد. من در جوانی تعرّض می‏‌کردم بر اهلِ این مشهد و راه بر زوّارِ آن می‏‌بستم. روزی برای صید آنجا رفتم، آهویی را دیدم و [سگ] تازی خود را پی او فرستادم. تازی او را تعقیب می‏‌کرد تا آهو به داخل مشهد پناه برد و تازی در مقابل آن ایستاد و نزدیک نمی‏‌رفت و من آنچه می‏‌کردم که نزدیک شود، نمی‏‌شد. چون آهو از جای خود حرکت می‏‌کرد تازی آن را دنبال می‏‌کرد، تا آهو داخل صحن گردید و تازی در همان موضع ایستاد. چون به دیوار می‌‏رسید، می‏‌ایستاد. آهو در حجره‏‌ای داخل شد و من [به دنبالش] داخل شدم و ندیدم. از [همراهم] ابونصر [مقرّی] پرسیدم آهویی که داخل شد کجا رفت؟ گفت ندیدم. جایی که آهو در شده بود، در شدم، پشک و اثر بولِ آهو دیدم و او را نیافتم. با خدا عهد کردم [دیگر] متعرّضِ زوّار نشوم مگر برای خیر. پس از آن هر وقت مرا مشکلی می‏‌آمد به زیارت حضرت می‏‌رفتم و دعا و زاری می‏‌کردم و از خدا حاجت خود می‏‌خواستم و خداوند مرحمت می‏‌فرمود. از خدا خواستم به من پسری عنایت فرماید، دعایم مستجاب شد. چون به بلوغ رسید او را کشتند. باز به مشهد رفته و از خدا پسری خواستم و خدا دوم‌بار عنایت کرد. و تا حال حاجتی از خدا نخواسته‏‌ام جز این‏که عطا فرموده، و این همان است که برای من از برکت این مرقد مطهر - خداوند بر ساکنش درود فرستد- به ظهور رسیده."
➖ترجمه از محمدصالح بن محمدباقر قزوینی، دانشمند عصر صفوی قرن یازدهم، تصحیحِ لاجوردی، ۱۳۸۹، جلد دوم، صفحه ۵۶۳ و ۵۶۴
@ehsanname

🔹روایت ناشر، مرتضی روحانی مدیرمسئول سایت و انتشارات ترجمان علوم انسانی @ehsanname

🔹احسان رضایی: این سال‌ها در حوالی ۷ آبان، در مورد کورش هخامنشی و ایران باستان بحثهای مختلف درمی‌گیرد و آدم را به این خیال می‌اندازد که توجه به تاریخ و مباحث تاریخی در کشورمان بیشتر شده. اما تیراژ کتابها، این حدس را تأیید نمی‌کند. مثلاً وضعیت انتشار آخرین اثر تحقیقیِ مهم دربارۀ کورش («شناخت کورش جهانگشای ایرانی» نوشتۀ رضا ضرغامی، با ترجمۀ عباس مخبر) این طوری است: چاپ اول (دی۹۴) ۱۲۰۰ نسخه، چاپ دوم ۱۲۰۰ نسخه، چاپ سوم ۸۰۰ نسخه و چاپ چهارم (اسفند ۹۷) ۵۰۰ نسخه! در واقع وضعیت توجه به کورش و مباحث مربوط به آن، چنین چیزی است: علاقه به تاریخ بدون مطالعه.
برای اینکه بدانیم چنین وضعیتی چه نتایجی به دنبال خواهد داشت، همین یک نکته کافی است که: از بین انبوه مورخان ایران تا قبل از مشروطه، فقط دو نفر به وجود هخامنشی‌ها و شخص کورش در کتابشان اشاره کرده‌اند: یکی دانشمند نامدار، ابوریحان بیرونی (در کتاب «آثار الباقیه») در قرن چهارم و یکی هم مورخ مسیحی، ابن العِبری (در کتاب «مختصر تاریخ الدُوَل») در قرن هفتم. بقیۀ مورخ‌ها، روایت تاریخ ایران را از پادشاهانِ خیالیِ کیانیان شروع می‌کردند که امروزه می‌دانیم روایتی داستانی از مادها و هخامنشی‌ها هستند و مثلاً کیخسرو معادل کورش است. این مورخ‌ها چنین اشتباهی مرتکب شدند، چون فقط از منابعی نظیر «خدای‌نامه» (یعنی تاریخ داستانی که در زمان ساسانیان تدوین شد) استفاده می‌کردند و آن منابع هم بخشی در مورد هخامنشی‌ها نداشت (به دلایل مختلف: مثل تغییر خط در ایران، از بین رفتن اسناد و عدم علاقۀ پادشاهان ساسانی به ذکر گذشتگان). فقط آن دو نفر بودند که دایرۀ مطالعاتی وسیعتری داشتند و آثار تاریخنگارهای یونانی را هم خوانده بودند و در تاریخشان بخشی گمشده از گذشتۀ ایران را یاد کردند.
مطالعه نداشتن، واقعاً می‌تواند به چنین اشتباهات خنده‌داری منجر شود!
@ehsanname

🔺 «بیایید از عشق صحبت کنیم ...» ویدیو کوتاهی از شعرخوانی #قیصر_امین_پور در شهریور ۱۳۸۶. آقای شاعر ۸ آبان همان سال درگذشت @ehsanname

📺 دورهمیِ برنامه «کتاب‌باز» با موضوع کتاب «پیرمرد و دریا» ارنست همینگوی، با حضور آرش خوشخو، احسان رضایی، سروش صحت و سعید قطبی‌زاده. امشب (چهارشنبه ۸ آبان) ساعت۲۰، شبکه نسیم (تکرار ۱ بامداد، ۹ و ۱۵ فردا)
@ketabbaztv
@ehsanname

🔺دو دقیقه از مستند «همزاد عاشقان جهان» (ساختۀ تورج کلانتری، ۱۳۹۱) دربارۀ اهمیت «سروش نوجوان» و اینکه زنده‌یاد #قیصر_امین_پور چقدر به جوان‌ترها میدان می‌داد @ehsanname

➖تلخ است روزگار من و روزگار، تلخ
دورِ سپهر و گردش لیل و نهار، تلخ

در چشم من صباح سیاه است چون مَسا
صبحِ وصال همچو شب انتظار، تلخ

در گوش من حدیث بهار و خزان یکی‌ست
بیم خزان سیاه و امید بهار، تلخ

گردید قاه قاهِ بتِ صبح‌رو مرا
چون های های گریۀ شبهای تار تلخ

مرغان کنند زمزمه بر شاخ گل، حزین
کبکان زنند قهقهه در کوهسار، تلخ

افتاد چون به قامت سروِ سهی شکست،
آید به گوش زمزمۀ جویبار، تلخ

سر می‌زند به سنگ ز بیداد روزگار
می‌گرید از ستم همه شب آبشار، تلخ

آب دهان چو خون دل و خون دل چو اشک
آه جگر چو نالۀ سینه گذار تلخ

عیسی‌صفت کشیده شدن بر صلیب مرگ
بالای دار رفتنِ منصوروار، تلخ

ترکیب چار مادر هستی ز تلخی است
فرزند را چه بهره ازین هر چهار تلخ؟

من آب هفت بحر جهان را چشیده‌ام
هر شش جهت یکی‌ست، میان و کنار تلخ

پشت کتیبه نیز چو روی کتیبه است
تاریخ اصله‌ای‌ست همه برگ و بار تلخ

شیرین دریده پهلو و فرهاد غرق خون
پایان کارِ خسروِ شیرین‌شکار، تلخ

پایان صبح، سرد چو آغاز شامگاه
پایین دار همچون بالای دار تلخ

نور فلق چو چهرۀ دیو سپید زشت
رنگ شفق چو خون یل اسفندیار تلخ

خون می‌خورد ز صحبت تهمینه تَهْمتَن
آغازِ کار و عاقبتِ کارزار تلخ

سهراب را نصیب ز مهر پدر چه بود؟
دیدار تلخ بود و سرانجام کار، تلخ

شیرین نبود آخر شهنامه زآنکه بود
تاراج قوم تیغ‌کش نیزه‌دار تلخ

این غم کجا بریم که سوگند دوست گشت
چون عهد بی حقیقتِ زنهارخوار، تلخ؟

تا گاومان چه زاید در سالهای بعد
امسال ما گذشت چو پیرار و پار تلخ ...
@ehsanname
🔺بخشی از شعر استاد مظاهر مصفا در سوگ #مهدی_اخوان_ثالث. دکتر مظاهر مصفا، شاعر و استاد ادبیات، عصر دیروز (چهارشنبه ۸ آبان ۹۸) درگذشت. او از آخرین قصیده‌سرایان بزرگ زبان فارسی بود. تصحیح «دیوان سنایی» و تذکرۀ «مجمع الفصحاء» از مهمترین کارهای پژوهشی اوست. علی مصفا، بازیگر معروفِ سینما، یکی از فرزندان استاد مظاهر مصفا و خانم دکتر امیربانو کریمی، دختر استاد کریم امیری فیروزکوهیِ شاعر است.

📸 گریم پارسا پیروزفر برای نقش مولانا و شهاب حسینی برای نقش شمس تبریزی، در فیلم «مست عشق» حسن فتحی (از اینستاگرام فیلم) @ehsanname

📸 تصویری از جلسه دفاع دکتری #قیصر_امین_پور در سال ۷۶ است که مرحوم دکتر مظاهر مصفا هم در جلسه حاضر است. استاد و شاگرد هر دو در هشتم آبان درگذشتند.
@ehsanname
📌عکس از کانال
@Menhaye_yek_derakht

📖 ادبیات معاصر در کتابهای درسی
@ehsanname
بخش مهمی از آموزه‌های ما از کتابهای درسی است. در این منابع از ادبیات معاصر ما چه افراد و چه آثاری معرفی شده؟ فهرست زیر، تمام مواردی است که کتابهای فارسی دورۀ دبیرستان در سال تحصیلی ۹۸-۹۹ متن یا شعری از ادبای معاصر دارند. اعداد داخل پرانتر شماره صفحات است. متن‌های انتخابی را در پایگاه کتابهای درسی (chap.sch.ir) از روی این فهرست می‌توانید پیدا کنید.

📔فارسی هفتم: #قیصر_امین_پور (۱۲-۱۴)، علی شریعتی (۱۸-۲۰)، طاهره ایبد (داستان «کژال» ۲۳-۲۸)، محمدجواد محبت (۳۷)، نادر ابراهیمی (۵۰-۵۴)، پروین اعتصامی (۵۸-۶۱)، عباس اقبال آشتیانی (۶۵-۶۷)، هوشنگ مرادی کرمانی (یکی از «قصه‌های مجید» ۷۰-۷۷) ملک‌الشعراء بهار (۹۶)، امیرحسین فردی (زندگینامۀ امام خمینی ۱۲۰-۱۲۳)، محمدرضا کاتب (داستان کوتاه «مرخصی» ۱۲۶-۱۳۱)، غلامعلی حدادعادل (دربارۀ زبان فارسی ۱۳۸-۱۳۹)، فتح‌الله دیده‌بان (از کتاب «قوی سفید» ۱۶۲-۱۶۵)
➖خارجی‌ها: ویتاتو ژیلینسکای (داستان «آدم آهنی و شاپرک»)، کلیک مورمان

📕فارسی هشتم: قیصر امین‌پور (۱۲-۱۳)، جلال‌الدین کزازی (از کتاب «فرزند ایران» ۳۰-۳۲)، مصطفی رحماندوست (از کتاب «فوت کوزه‌گری» ۳۵)، ایرج میرزا (۴۹)، حبیب یوسف‌زاده (زندگینامه شهید مهدی باکری ۶۳-۶۶)، فرهاد حسن‌زاده (دو داستان از امیرکبیر ۶۸-۷۱)، محمود حکیمی (داستانی امیرکبیر ۷۲)، سلمان هراتی (۸۶-۸۸)
➖خارجی‌ها: #محمود_درویش، #نزار_قبانی، شکسپیر

📒فارسی نهم: نیما یوشیج (۲۲)، پروین اعتصامی (۲۶)، ثمین باغچه‌بان (ترجمۀ «زندگی من» هلن کلر ۳۶-۴۰)، بهاءالدین خرمشاهی (درباره حافظ ۵۴)، محمد دهریزی (شعری برای شهید فهمیده ۷۴-۷۸)، سیدمرتضی آوینی (متن یکی از قسمتهای «روایت فتح» ۸۹-۹۰)، قیصر امین‌پور (۹۸)، امام خمینی (یک غزل ۹۹)، علی شریعتی (۱۳۸)
➖خارجی‌ها: هلن کلر، ویکتور هوگو، سنت اگزوپری (از «شازده کوچولو»)، رابرت فیشر
@ehsanname
📘 فارسی دهم: نیما یوشیج (۱۴-۱۳)، جمال میرصادقی (داستان «دیوار» ۲۱-۲۷)، علی موسوی گرمارودی (۳۱-۳۳)، شهریار (۴۲-۴۳)، #سهراب_سپهری (از کتاب نثر «اتاق آبی» ۶۴-۶۵)، جلال آل‌احمد (دربارۀ نیما ۶۸-۷۱)، سیدمرتضی آوینی (متن قسمتی از «روایت فتح» ۷۵ -۷۸)، سپیده کاشانی (۸۲)، معصومه آباد (از کتاب «من زنده‌ام» ۸۵-۹۱)، محمود شاهرخی (۱۰۸-۱۰۹)، عبدالحسین وجدانی (داستان «خسرو» ۱۲۰-۱۲۵)
➖خارجی‌ها: نزار قبانی، آندره ژید (از «مائده‌های زمینی»)، لئو تولستوی (یک داستان کوتاه)

📙 فارسی یازدهم: فریدون مشیری (۱۵)، مهدی حمیدی شیرازی (۲۸-۳۰)، مجید واعظی (دربارۀ عباس میرزا ۳۸-۴۲)، جواد کامور بخشایش (خاطرات اسارت ۴۵-۴۹)، بدیع‌الزمان فروزانفر (زندگی مولانا ۶۷-۷۱)، محمدعلی اسلامی ندوشن (از کتاب «روزها» ۷۵-۷۸)، لطفعلی صورتگر (یک خاطره ۸۱-۸۵)، حمید سبزواری (۸۸-۸۹)، سیدضیاءالدین شفیعی (۹۲)، سیدحسن حسینی (۹۳)، قیصر امین‌پور (۹۷)، غلامحسین یوسفی (دربارۀ ضحاک ۱۰۰-۱۰۱)، رسول پرویزی (داستان «قصۀ عینکم» ۱۲۶-۱۳۱)، نادر ابراهیمی (از رمان «سه دیدار» ۱۳۴-۱۳۹)، علی شریعتی (۱۵۰)
➖خارجی‌ها: تاگور، جبران خلیل جبران، گوته، ریچارد باخ (از «جاناتان مرغ دریایی»)

📗فارسی دوازدهم: پروین اعتصامی (۱۹)، عارف قزوینی (۲۶)، فرخی یزدی (۲۷)، ملک الشعراء بهار (قصیده دماوندیه ۳۴-۳۵)، احمد عربلو (داستان طنزی از جبهه ۳۸-۴۳) محمدرضا #شفیعی_کدکنی کدکنی (۵۷)، ابراهیم باستانی پاریزی (خاطرات ۶۰-۶۴)، علی شریعتی (از «کویر» ۷۰-۷۳)، محمد بهمن‌بیگی (از «بخارای من ایل من» ۷۷-۸۱)، سلمان هراتی (۸۴-۸۵)، سیاوش کسرایی (۸۶) مهرداد اوستا (۸۷)، سیدمهدی شجاعی (داستان «آن شب عزیز» ۸۸-۹۳)، بهار (۹۵)، مرتضی امیری اسفندقه (شعری دربارۀ شهید حججی ۹۶-۹۷)، #مهدی_اخوان_ثالث (شعر «خوان هشتم» ۱۰۹-۱۱۴)، ابوالقاسم لاهوتی (۱۱۷)، محمدعلی جمالزاده (داستان «کباب غاز» ۱۳۲-۱۴۰ در خط اول ص ۱۳۳ نام صادق هدایت از متن داستان حذف شده)، رضا امیرخانی (از رمان «ارمیا» ۱۴۳-۱۴۷)، فریدون مشیری (۱۵۳)، عبدالحسین زرین‌کوب (ترجمۀ داستانی از آلفونس دوده، ۱۵۷-۱۶۲)
➖خارجی‌ها: پابلو نرودا، شیللر، شکسپیر، آلفونس دوده
@ehsanname
📌برای ارزیابی دقیق‌تر، باید کتابهای فارسی دبستان و نیز کتابهای «نگارش» دورۀ دبیرستان را هم دید. مثلاً مثلاً در فارسی پنجم دبستان «ایران ای سرای امید» #سایه (۷۶) آمده‌. در نگارش دهم به «اتاق آبی» سهراب سپهری (۲۹-۳۰)، «نخل» هوشنگ مرادی کرمانی (۳۵)، «اگر قره‌قاج نبود» محمد بهمن‌بیگی (۸۲)، «بی بال پریدن» قیصر امین‌پور (۸۸-۹۰) و «حالا حکایت ماست» عمران صلاحی (۱۱۳) ارجاع شده و در نگارش یازدهم، بخش‌هایی از «کوه مرا صدا زد» محمدرضا بایرامی (۷۲-۷۳) و «سووشون» سیمین دانشور (۸۱) به عنوان نمونه آمده‌اند.
@ehsanname
🔻هر دو نمونه شعری که در کتابهای فارسی نهم و دهم دبیرستان از نیما، این پیشوای شعر نو انتخاب شده، از اشعار کلاسیک اوست.

🔺هزار سال
میان جنگلِ ستاره‌ها پی تو گشته‌ام
ستاره‌ای نگفت کزین سرای بی‌کسی، کسی صدات می‌کند؟!
هنوز دیر نیست
هنوز صبر من به قامتِ بلندِ آرزوست
عزیز هم‌زبان، تو در کدام کهکشان نشسته‌ای؟
@ehsanname
➖«همزاد» شعری تازه از #سايه، تصویر برای ۷ آبان ۹۸ و در شهر کلن است، کارِ خانم یلدا ابتهاج
@yaldaebtehaj

❗️این شعر -یا دقیق‌تر بگوییم: دل‌نوشته - که گاهی فلان، گاهی بهمان... از #قیصر_امین_پور نیست. هرچند از شبکه سه و در یادبود قیصر پخش شود @ehsanname

🔺اتحادیه ناشران و کتابفروشان، مجوز رمان‌های «ناپاک‌زاده استانبول» و «شرم» اثر الیف شافاک را باطل کرد. این دو عنوان البته یک کتاب هستند، دو ترجمه با دو اسم متفاوت از یک اثر که نگاهی دارد به واقعه کشتار ارامنۀ عثمانی در جنگ جهانی اول. قبلاً کتاب «۱۰ دقیقه و ۳۸ ثانیه در این دنیای عجیب» شافاک هم لغو مجوز شده بود. مترجم آن کتاب به ایسنا گفته بود ماجرا به خاطر رقابتهای ناشران است و دو ناشر که می‌خواستند خودشان این کتاب را منتشر کنند، گزارشی علیه کتاب تهیه و به مراجع ارسال کرده‌اند @ehsanname

📚چطور خودمان را به کتاب خواندن عادت بدهیم؟ در این ویدیو پیشنهادی برای کتابخوان شدن بر اساس الگوهای روانشناسی ارایه شده است @ehsanname

➕ ترجمه و زیرنویس از @Bashgah_net

🗞امروز روزنامۀ «آرمان ملی» گزارش اول خود را به کتابهای درسیِ فارسی اختصاص داده. اما عجیب اینکه منبع اطلاعات گزارشگر و طراح و مسئول تیتر، فضای مجازی است، نه خود کتابهای درسی امسال. چون اگر این کتابها را ورق می‌زدند، می‌دیدند که از #شفیعی_کدکنی غزل «ای مهربانتر از برگ در بوسه‌های باران» در کتاب فارسی دوازدهم (ص۵۷)؛، از خیام رباعی «هنگام سپیده‌دم خروس سحری ...» در فارسی دهم (۳۵)؛ از #مهدی_اخوان_ثالث شعر «خوان هشتم» در فارسی دوازدهم (۱۰۹-۱۱۴)؛ و از هوشنگ ابتهاج #سایه «ایران ای سرای امید» در فارسی پنجم دبستان (۷۶) آمده است. طبیعتاً می‌شود و باید دربارۀ این انتخاب‌ها، دربارۀ میزان آموزش‌ها دربارۀ این بزرگان و سایر چهره‌های برجسته، تغییراتِ دیگر و جهت‌گیری کتابهای درسی بحث کرد، اما نه با چنین اشتباهاتی در تصویر صفحه یک! @ehsanname

📚احسان رضایی: صد سال پیش، در ۱۲ آبان‌ ۱۲۹۸، عبدالرحیم، یا آن طور که خودش علاقه داشت بگوید تقی جعفری به دنیا آمد. مردی که یکی از معروفترین انتشاراتی‌های ایران، یعنی انتشارات امیرکبیر را در از آبان سال ۱۳۲۸ که مؤسسه امیرکبیر در یک بالاخانۀ ۱۶ متری در خیابان ناصرخسرو تأسیس کرد و شماری از معروفترین کتابهای تاریخ معاصر، از جمله فرهنگ لغت معين، فرهنگ فارسی عميد، شاهنامه امیرکبیر، فرهنگ انگليسی به فارسی آریانپور، آثار دکتر زرین‌کوب، تاریخ ایران کمبریج، رمان «صد سال تنهایی»، ... و صدها عنوان کتاب دیگر در حوزه‌های ادبيات و تاریخ و فرهنگ را در کارنامه داشت. اما اهمیت عبدالرحیم جعفری، فقط به خاطر چاپ این همه کتاب نبود. او در امیرکبیر کارهایی انجام داد که مسیر صنعت نشر و شیوه چاپ کتاب را هم تغییر داد. او بود که به نویسندگان و مترجمانش حق‌التألیف داد و سعی کرد فروش کتاب را به شکل یک فعالیت اقتصادی دربیاورد. طرح‌هایی مثل فروش اقساطی کتاب به راه انداخته و هم به فکر پیدا کردن بازارهای جدید و مخاطبان نو بوده و از ایده های جدید استقبال می کرده. این ایده های جدید، چیزهایی بوده مثل انتشار «تاریخ علوم» پییر روسو به عنوان سومین کتاب انتشاراتی‌اش که همه به او می‌گفتند دیوانگی نکند و چنین کتابهایی خواهان ندارد، اما بعدها این کتاب جزو پرفروش‌ترین آثار امیرکبیر شد و یکی از کتاب‌های کالتِ دانشجویان دهۀ چهل. امیرکبیر اولین ناشری بود که مفهوم تولیدِ سری و دوره را در کتاب عملیاتی کرد. او که شعارش غلط نداشتن در متن کتاب بود، برای خواننده کتابش اهمیت و احترامی قایل می‌شد که شاید هنوز هم جز چند ناشر خاص، کسی این دقت و وسواس را ندارد. او اولین گروه ویراستاری کتاب را در دفتر انتشاراتش به راه انداخت. با گروهی از هنرمندها هم برای انتشارات آتلیه به راه انداخت. بهمن فرزانه را او پیدا کرد و در زمانی که هیچ کس در ایران مارکز را نمی‌شناخت، ترجمه «صد سال تنهایی» را از او منتشر کرد. یا پرویز شهریاری اولین کتابش را به سفارش او ترجمه کرد. یا وقتی مهدی آذریزدی که نمونه‌خوان انتشارات بود دفترچه بازنویسی‌هایش از داستان‌های «کلیله و دمنه» را پیش او برد، بعد از یک شب خواندن آن دفترچه، قراداد ده جلد سری «قصه‌های خوب برای بچه‌های خوب» را با او بست. خیلی از کتاب‌بازهای ایرانی در سالهای کودکی سری کارهای کودکانۀ امیرکبیر مثل «کتابهای طلایی» و در سالهای جوانی، رمان‌های امیرکبیر و در سالهای بعد، آثار تاریخی امیرکبیر را خوانده‌اند. بی‌وجه نیست اگر بگوییم، ما، همه ما، به عبدالرحیم جعفری مدیون هستیم.
کتاب دو جلدی «در جستجوی صبح»، خاطرات عبدالرحیم جعفری است که کاش زودتر جلد سومش هم (که به ماجراهای عجیب این انتشارات معروف بعد از انقلاب اختصاص دارد) منتشر شود. پسر آن مرحوم با همکاری امیرکبیری‌های سابق، انتشارات فرهنگ نو را راه انداختند که هنوز هم فعال است.
@ehsanname
📸 مهدی آذریزدی، در کنار عبدالرحیم جعفری