🌙میزان فطریه شاعران چقدر است؟
@ehsanname


بگیر فطره‌ام، اما مخور برادر جان
که من در این رمضان قوتِ غالبم غم بود
#مهدی_اخوان_ثالث

در هر رمضان فرصت من کم بوده‌ست
این رحمتِ وارفته، محرّم بوده‌ست
از فطریه‌ام مستحقی شاد نشد
عمری‌ست که قوت غالبم غم بوده‌ست
#اصغر_عظیمی_مهر

عمری‌ست قوت غالب من اشکِ روضه است
با نرخ عشق فطریه‌ام را حساب کن
#صهبا_رحیمی

شهد لب‌های نگارم گشته قوت غالبم
من چگونه فطریه باید بپردازم خدا؟
گفته‌ای باشد روا بر مستمندان فطریه
من گدای کوی یارم، می‌شود بر من روا؟
#سید_مسیح_شاهچراغ

من که جای خوردن افطار می‌بوسم تو را
مانده‌ام فطریه‌ام گندم بُوَد یا نیشکر؟
#سعیدصاحب_علم

می‌دهم فطريه امسال دو كندوى عسل
بس‌كه بوسيده‌ام اين ماه لب لعل تو را
#مهدى_خداپرست

زکاتِ فطره یقیناً «انار» خواهم داد
که قوت غالبِ امسال من لبانت بود
#کاظم_ذبیحی_نژاد
@ehsanname

🇲🇦 مراکشی‌ها در ایران
@ehsanname
⚽️احسان رضایی: تیم ملی ما امروز اولین مسابقه‌اش در جام جهانی را با کشور مراکش برگزار می‌کند. کشوری که مدتی است روابط سیاسی خوبی هم با ایران ندارد. با این حال نویسندگان مراکشی زیادی در بازار کتاب ایران حاضر هستند. با مروز این آثار به استقبال بازی امروز تیم ملی برویم.

📗اشتباه نیست اگر به عنوان مهمترین اثر ادبی مراکش، از «رَحله (سفرنامه) ابن‌بطوطه» اسم ببریم. محمد بن عبدالله بن محمد بن بطوطه در قرن هشتم هجری/ چهاردهم میلادی زندگی می‌کرد. او سال ۷۲۵ قمری برای سفر حج از زادگاهش خارج شد و مصر، شام، فلسطین، حجاز، عراق، ایران، یمن، بحرین، ترکستان، بین‌النهرین و بخشی از هند و چین، جاوه، شرق اروپا و شرق آفریقا را گشت و بعد از ۲۷ سال به مراکش برگشت. ابن‌بطوطه تقریباً معاصر مارکو پولو و حافظ بود (به شیراز هم آمده) ولی مسیر سفرهای او سه برابر مارکوپولو است. سفرنامه او (با ترجمه استاد محمدعلی موحد) به فارسی ترجمه شده.
@ehsanname
📖 حالا که بحث سفر است، از دو سفرنامه هم یاد کنیم که حاصل سفر نویسندگانش به مراکش است: «چای نعنا» سفرنامه منصور ضابطیان به مراکش است که جزو پرفروش‌های طرح عیدانه بهار ۹۷ هم بود. «صداهای مراکش» هم سفرنامه الیاس کانتی، برندۀ نوبل ادبیات ۱۹۸۱ به این سرزمین است که (توسط محمود حدادی) به فارسی هم ترجمه شده.

📙به نویسندگان معاصر مراکشی که برسیم، باید از دو نویسندۀ مهاجر بنویسیم که به زبان فرانسوی (زبان دوم در کشور مراکش) می‌نویسند. مهمترین اسم، طاهر بن‌جلون است که نیم قرنی است ساکن پاریس شده و در ۱۹۸۷ هم جایزه گنکور را برد. از بن‌جلون آثار زیادی به فارسی برگردانده شده: رمان‌های «با چشمان شرمگین» (با ترجمه اسدالله امرایی)، «ف‍س‍اد در ک‍ازاب‍لان‍ک‍ا»، «شب قدر»، «مرگ نور»، «مرد خسته» و «فرزند پوشالی» و کتاب غیرداستانیِ «معنای نژادپرستی برای دخترم» (با دو ترجمه).

📕یک داستان‌نویس دیگر اهل مراکش، لیلا سلیمانی، نویسنده ۳۵ساله است که او هم در سال ۲۰۱۶ برنده جایزه گنکور شد. از سلیمانی رمان «لالایی» را (با ترجمه ابوالفضل الله‌دادی) به فارسی داریم. این کتاب از پرفروش‌های بازار کتاب فرانسه در سال‌های اخیر بوده.
@ehsanname
📘از متفکران مراکشی هم در ایران کتاب داریم. از فاطمه مرنیسی، نویسنده پرگفتگویی که درباره زنان در تاریخ اسلام می‌نوشت، کتابهای «زنان پرده‌نشین و نخبگان جوشن‌پوشن»، «زنان بر بالهای رویا» و «ملکه‌های فراموش‌شده در سرزمین‌های خلافت اسلامی» ترجمه شده است. کتاب «زنان پرده‌نشین ...» بهار ۱۳۸۱ با حکم قاضی سعید مرتضوی توقیف و جمع شد. محمد عابد جابری، استاد فلسفه و روشنفکر معروف جهان عرب، دیگر مراکشی است که آثار زیادی از او به فارسی برگردانده شده، مثل «نقد عقل عربی، تکوین عقل عربی» و «سقراط‌هایی از گونه دیگر».
bit.ly/2HUArdS
📸 طاهر بن جلون ۷۳ساله، معروفترین نویسندۀ حال حاضر مراکشی است. مصاحبه «پاریس ریویو» با او را در کتاب «رویای نوشتن» (ترجمه خانم مژده دقیقی) صفحات ۱۶۷ تا ۱۸۸ بخوانید

⚽️برد وقتی این‌قدر دراماتیک و داستانی و لحظه آخری باشد، خیلی بیشتر کیف می‌دهد. مبارک همه‌مان باشد این پیروزی @ehsanname

⚽️أنتِ جميلة كهدف في الدقيقة التسعين
❤️تو زیبایی، درست مثل گل دقیقۀ نود
@ehsanname
عاشقانه‌ای فوتبالی بر دیواری در طرابلس
#جداریات

✍️دو روایت از صحنۀ نمادین بازی ایران-مراکش:
@ehsanname
🔸#غلامرضا_طریقی، شاعر:
فوتبال اگر عین خود زندگی باشد - که هست-
این عکس نزدیکترین تصویر به خود ماست.
ما که با دنده‌هایمان به جنگ چرخ‌دنده‌ها می‌رویم.
نشکستن مبارکمان باشد.
bit.ly/2HV4amB
🔹مهدی یزدانی‌خرم، داستان‌نویس:
نمادین‌ترین صحنۀ امروز رد پای بازیکن مراکش بود روی تن امید ابراهیمی... زخمی که انگار روی تن تمام‌مان هست‌. افسانه‌ها همین‌طور ساخته می‌شوند. روزهای سخت ایران، سیاست‌مداران پرماجرا، تنهایی در جهان. تیمی که کمپانی نایک کفش‌هایش را از آن دریغ کرد. روح خسته از این روزگار و انگار ما به این جنگجوها نیاز داشتیم. به وحید امیری و نفس تمام‌نشدنی‌اش، به بیرانوند و شیرجه‌های ناب‌اش، به پورعلی گنجی و اقتدارش، به روزبه چشمی که توپ از او رد نشد، به جهانبخش که یک‌تنه به قلب تیم حریف می‌زد و... انگار غم وطن، غم روزگار را با جنگجوهایی که بسیاری امید چندانی به آن‌ها نداشتیم برای لحظاتی فراموش کنیم... ما به قصه‌ها نیاز داریم، ما به جان نیاز داریم، به خنده و حرکت... ما تنها نیستیم. با اشک‌هایمان هم را در آغوش می‌گیریم. ایران تنها نیست... فوتبال یک ورزش نیست، یک محاسبه و حسابگری ریاضی نیست، فوتبال می‌تواند زخم‌ها را آشکار کند. می‌توان حوالی‌ هم فریاد کشید و فکر کرد وجود داشت... همان که بورخس را بعد نابینا شدن‌اش باز مفتون می‌کرد، همان که پاموک را وامی‌دارد اذعان کند شکست‌های تیم ترکیه چطور جهان را برایش رقم می‌زند... امروز در شرایطی تیم ایران یک مسابقۀ فوتبال بسیار مهم را برد که انگار ارواحی در زمین حضور داشتند... ارواح مردان و زنانی که نگران این کشور هستند، نگران مردمی که غم‌ کم‌ ندارند... من چهره‌های تمام این پسران را به‌خاطر خواهم سپرد. چهره‌هایی که واقعاً جنگیدند... جنگیدن همه چیز است در زمین فوتبال و آنها برای جنگیدنشان پاداش گرفتند. پاداش دادند... برای هزارمین بار جملۀ بیل شنکلیِ کبیر را بخوانید: «فوتبال مسألۀ بین مرگ و زندگی نیست، امری‌ست فراتر از آن» حالا که این شور در این شب تعطیل آرام شود و دوباره به یاد آوریم لحظاتش را، حس می‌کنیم همۀ ما در عین تفرّد به هم پیوند خورده‌ایم. پیوندی که هیچ بیلبورد احمقانه، سرود فرمایشی یا اراجیفِ تبلیغاتی تلویزیون نمی‌تواند رگ و پی‌اش را نابود کند و کسی یا تکه‌ای از ما را حذف کند. تیم فوتبال ایران نفس ما را چاق کرد. چه کسی می‌تواند منکر این باشد که چقدر ما قصه‌های باشکوه کم داشته‌ایم در این سال‌ها و مدام در حالِ مرور ناکامی‌هامان بوده‌ایم... این برد مال تمام زخم‌خورده‌گان است، نه هیچ مدیر موج‌سواری، نه هیچ کت و شلوارپوش کم‌دانشی، نه هیچ یقه‌درِ خیابان‌گردی... ما قصه‌ای را تماشا کردیم که کمی نور تاباند بر جان‌مان، بر روح‌مان. ما تنها نیستیم حالا... زخم پهلوی امید ابراهیمی خلاصۀ ماجراست. ما همیشه به جهان بازمی‌گردیم...

🔹عکاس انگلیسی گله کرده است که چرا انتشارات نگاه بدون اجازه، دوتا از عکس‌های او را روی جلد کتابهایش کار کرده. اصل عکس‌های او را در سایتش (alanschaller.com) می‌شود دید @ehsanname

🔸نسخۀ انگلیسی «ماهی سیاه کوچولو» صمد بهرنگی، با طراحی فرشید مثقالی، در بازار کهنه‌فروش‌های پاریس - از اینستاگرام منصور ضابطیان @ehsanname

❌کم کم حجم اشعار منسوب به #سهراب_سپهری دارد خودش به اندازۀ «هشت کتاب» می‌شود!
@ehsanname
این شعر را امروز که در اروپا و آمریکا به نام روز پدر است، در فضای مجازی و به نام سهراب گذاشته‌اند:

«پدرم دفتر شعری آورد
تکیه بر پشتی داد
شعر زیبایی خواند
و مرا برد به آرامش زیبای یقین
زندگی شاید شعر پدرم بود که خواند»

✅یک راه ساده برای فهمیدن اینکه اشعار منسوب به سهراب از او هستند یا نه، سر زدن به سایت sohrabsepehri.com است که هم متن کامل اشعار سهراب و هم قابلیت جستجو دارد. شعر بالا هم از سهراب نیست و از کیوان شاهبداغی است. نسخۀ کامل شعر هم در وبلاگ خودش هست، اینجا:
http://k1shahbodagh.blogfa.com/post/31

«وقتی صدای حادثه خوابید
بر سنگ گور من بنویسید:
یک جنگجو که نجنگید
اما... شکست خورد»
@ehsanname
🎧در سالگرد درگذشت #نصرت_رحمانی (۲۷خرداد) شعر و صدایش را بشنویم که در مراسم یادبود نیما، دی ۷۴ خوانده بود

📚خانم فهیمه رحیمی در چنین روزی (۲۸خرداد ۹۲) درگذشت؛ زنی که از ۶۹ تا ۹۱ سی جلد و ۱۱۷۰۰ صفحه رمان نوشت تا خیلی‌ها خواندن را با آثار او شروع کنند. رحيمى به همۀ نامه‌هاى خوانندگانش جواب می‌داد @ehsanname

🎬اکران اینترنتی مستند «توران خانم»، ساختۀ رخشان بنی‌اعتماد و مجتبی میرطهماسب، ۴۸ساعت تمدید شد. تا ساعت ۱۹ چهارشنبه ۳۰ خرداد می‌توانید از سایت hashure.com ببینید @ehsanname

📸 فروشگاه سیار انتشارات مدرسه با قابلیت نمایش و عرضه ۱۴۰ کتاب @ehsanname

🔸فهرست عوامل دوبلۀ فیلم «پیک نیک» و دستمزدهایشان (به ریال) در اردیبهشت ۱۳۴۲ - از اینستاگرام ابوالحسن تهامی @ehsanname

✍دستمزد ترجمه فیلم در نیم قرن پیش، ۳۰۰ تومان

یادداشتی که توران میرهادی برای دامادش - که در شمال به کار تبدیل زمین‌های کشاورزی به ویلا اشتغال داشته - می‌نویسد. بعد از این یادداشت مسیر شغلی داماد عوض شده و الان مدیر اجرایی شورای کتاب کودک است.

◀️ زمزمه شعر «خزانی» #مهدی_اخوان_ثالث (از دفتر «آخر شاهنامه») توسط دکتر شریعتی. امروز (۲۹ خرداد) سالگرد خاموشی دکتر علی شریعتی است @ehsanname

💶 در حراجی در پاریس، این نامۀ آنتون سنت‌اگزوپری که با طرحی از شازده کوچولو همراه است، به قیمت فوق‌العادۀ ۲۴۰هزار و ۵۰۰ یورو (یک میلیارد و ۹۶۶ میلیون تومان) فروش رفت @ehsanname

#ب

🔹ماجرای یک شطرنج ناتمام / به‌مناسبت سالروز درگذشت ماکسیم گورکی

🖌ایمان پاکنهاد

▫️جامعه نو: فقط یکی‌دو عکس از آن روز نسبتاً سرد، در نخستین روز سال 1908 باقی است. ولادیمیر لنین یک‌طرف میز شطرنج نشسته است و الکساندر بوگدانف، نظریه‌پرداز، فیلسوف و نویسنده‌ روس، طرف دیگر. یک نفر دیگر هم در عکس دیده می‌شود. مردی با بینی پهن و سبیلی پرپشت که به سر طاس لنین خیره شده. نام او ماکسیم گورکی، نویسنده نامدار روسیه است و مکان عکس، خانه‌ رؤیایی گورکی در جزیره‌ کاپری ایتالیا. نقشه‌ها در سر دارند. بازی شطرنج میان لنین و بوگدانف تمام می‌شود و نوبت بازی میان لنین و گورکی، دو رفیق دیرپاست. فرمانده لشکر سیاه گورکی است و فرمانده لشکر سفید لنین. بازی با حرکت سرباز لنین آغاز می‌شود و گورکی رخش را به جنگ می‌فرستد. پس از 55 حرکت، پیش از آنکه گورکی آخرین حرکت را بکند، لنین که از مات خود مطمئن است، از بازی دست می‌کشد. بازی نیمه‌تمام می‌ماند. شطرنجی که تا آخر عمر لنین ادامه داشت و بعدها میان گورکی و استالین شکل گرفت.

🔻در Instant View بیشتر بخوانید

🆔 @jameeno

http://telegra.ph/Gorky-06-19

🇪🇸 اسپانیایی‌ها در ایران
@ehsanname
⚽️احسان رضایی: تیم ملی امروز در مهمترین مسابقۀ تاریخ فوتبال ما، به مصاف اسپانیا خواهد رفت. از اسپانیا، جز بازیکنان اسپانیایی، ما اسپانیایی‌های دیگری هم می‌شناسیم. اسپانیایی‌هایی که رمان‌هایشان در بازار کتاب ایران هست. با مروز این آثار به استقبال بازی امشبِ تیم ملی برویم.

📗می‌دانیم که اسپانیا، از قرن ۱۵ و جای دولت اندلس شکل گرفت. مهمترین داستانی که از اندلس باقی مانده، رساله «حیِّ بن یقظان» به معنی «زندۀ بیدار» است. این رساله، یک داستان کم‌حجم است که توسط یک فیلسوف اهل غرناطه (گرانادا، زادگاه لورکا) در شرح رساله‌ای از ابن‌سینا نوشت. ابن‌طفیل (قرن ۱۲) در این داستان مراحل سلوکِ آدمی را در قالب یک داستان تمثیلی شرح داد: حی بن یقظان، مثل رابینسون کروزوئه در یک جزیرۀ متروکه گیر افتاده و باید خودش مشکلاتش را حل کند. این داستان را استاد بدیع‌الزمان فروزانفر به فارسی ترجمه کرده است.

📖در همان اوایل تشکیل دولت اسپانیا و رواج زبان اسپانیولی، رمانی نوشته شد که هنوز هم آن را جزو بهترین‌ها می‌دانند. میگل دو سروانتس (قرن ۱۶) در «دون کیشوت» ماجرای پهلوانی را تعریف می‌کند کهدر خیالش می‌خواهد به جنگ اژدها برود، اما در عمل با آسیاب‌بادی‌ها می‌جنگد. «دون کیشوت» مهمترین اثر ادبی در زبان اسپانیولی است. این رمان را محمد قاضی با هنرمندی تمام به فارسی برگردانده و یک شاهکار ارایه داده، طوری که در «فرهنگ سخن» (دکتر حسن انوری) از این رمان به عنوان شاهد مثال برای معانی لغات استفاده شده. اگر حوصله ندارید دو جلد قطور «دون کیشوت» را بخوانید، خلاصه‌هایی از آن (بهترینش با ترجمه حشمت کامرانی، نشر هرمس) هم هست.

📓بعد از سروانتس، مهمترین چهرۀ ادبی اسپانیایی که ما می‌شناسیم، فدریکو گارسیا لورکا است. لورکا، شیفتۀ شعر بود و مثل الیوت فکر می‌کرد شیواترین شیوۀ بیان شعر، تئاتر است. برای همین نمایشنامه هم می‌نوشت و کارگردانی می‌کرد. سربازان ژنرال فرانکو او را دستگیر و تیرباران کردند (۱۹۳۶). جسد لورکا هرگز پیدا نشد. لورکا در ایران مترجمان زیادی دارد و از احمد شاملو تا نجف دریابندری، کارهای او را ترجمه کرده‌اند.

📚بخش مهمی از ادبیات اسپانیایی اما خارج از کشور اسپانیا و در آمریکای جنوبی (که زمانی مستعمرۀ اسپانیا بودند) خلق شده. این را از تعداد نوبلیستهای اسپانیولی زبان در آمریکای جنوبی هم می‌شود فهمید. تا به حال ۶ اسپانیولی‌زبان غیراسپانیایی برندۀ نوبل ادبیات شده‌اند (گابریلا میسترال - از شیلی در ۱۹۴۵، میگل آنخل آستوریاس - از گوآتمالا در ۱۹۶۷، پابلو نرودا - از شیلی در ۱۹۷۱، گابریل گارسیا مارکز - از کلمبیا در ۱۹۸۲، اکتاویو پاز - از مکزیک در ۱۹۹۰، ماریو بارگاس یوسا - از پرو در ۲۰۱۰). درحالی‌که از بین اسپانیایی‌ها (با وجود اروپامحور بودن نوبل) فقط ۵ نویسنده برندۀ جایزه نوبل ادبیات شده‌اند.

📒برندگان نوبل ادبیات در اسپانیا عبارتند از: خوزه اچه‌خارای (۱۸۳۲ - ۱۹۱۶) سیاستمدار و نمایش‌نامه‌نویس در ۱۹۰۴؛ خاسینتو بناونته (۱۸۶۶ - ۱۹۵۴) نمایش‌نامه‌نویس در ۱۹۲۲؛ خوآن رامون خیمِنِس (۱۸۸۱ - ۱۹۵۸) شاعر در ۱۹۵۶؛ ویسنته آله‌خاندره (۱۸۹۸ - ۱۹۸۴) شاعر در ۱۹۷۷؛ کامیلو خوزه سلا (۱۹۱۶ - ۲۰۰۲) رمان‌نویس در ۱۹۸۹. از این جمع، فقط رمان «من و پلاترو» خوآن رامون خیمنس (ترجمه عباس پژمان) و «خانواده پاسکوال دو آرته» خوزه سلا (با دو ترجمۀ فرهاد غبرایی و حسن پستا) را خوانده‌ایم.

📕ترجمۀ ادبیات اسپانیا در ایران، معمولا از زبان واسط بوده. رمان «دست به دست» ویکتور آلبا را احمد شاملو به فارسی برگردانده. «پولینا چشم و چراغ کوهپایه» نوشتۀ آناماریا ماتوته، با ترجمۀ محمد قاضی است. رمان «قدیس مانوئل»، مجموعه داستان «هابیل» و کتاب فلسفی «درد جاودانگی» میگل د اونامونو توسط بهاءالدین خرمشاهی ترجمه شده. از میان نمایشنامه‌‌های اسپانیایی ترجمۀ چند اثر از فرناندو آرابال را داریم. از خابیر ماریاس، مهمترین داستان‌نویس فعلی اسپانیا هم رمان «قلبی به این سپیدی» (توسط مهسا ملک‌مرزبان) و «مرد است و احساسش» ترجمه شده است.

📖 از تاریخ اسپانیا، دو واقعه هست که سوژۀ داستان‌های مختلفی شده. ماجرای اول سقوط آندلس (در ۱۴۹۲) است. حجت‌الاسلام رسول جعفریان در یادداشتی (goo.gl/rFsVBt) نشان داده که چطور یک داستان مصری دربارۀ سقوط اندلس به یک حقیقت تاریخی در ایران تبدیل شد. واقعه دیگر، جنگ داخلی اسپانیا (۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹) است که نویسندگان زیادی در آن جنگیدند: ارنست همینگوی، آندره مالرو، جورج اورول، آرتور کویستلر، ... برای همین چند داستان دربارۀ این جنگ نوشته شده که شاید معروفترینش «زنگ‌ها برای که به صدا درمی‌آیند» همینگوی باشد.
@ehsanname
📸 خوان کارلوس، پادشاه سابق اسپانیا که سال ۲۰۱۴ به نفع پسرش استعفا کرد، با نویسندگان مختلفی رفاقت داشت. این عکس برای دیدار با مارکز و ۲۰۰۴ است
bit.ly/2taqAMp

🔺بعضی کانال‌های خبری، به اشتباه خبر درگذشت صدرالدین شجره را به استاد شجریان نسبت دادند. حال استاد خوب است و این هم خوشنویسی او برای تیم ملی فوتبال در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل است @ehsanname

‌🔹شاید هیجان‌انگیزترین ستایش از بازی تیم ملی برابر اسپانیا، توییت الکس دل‌پیرو، ستارۀ فوتبال ایتالیا باشد: «ایران با استایل دهه ۸۰ طوری دفاع می‌کند که انگار فردایی وجود ندارد. قهرمانانه!» @ehsanname

📚 ترجمه‌های مکرر و همزمان. این قسمت: «استبداد» و «در برابر استبداد» ترجمۀ On Tyranny تیموتی اسنایدر، مورخ معاصر آمریکایی هستند @ehsanname