📚شما وقتی که خسته، ناراحت یا ناامید هستید، چه کتابی میخوانید؟ یعنی کتابی که به شما انگیزه و امید میدهد کدام است؟ گاردین، این سوال را از چند نویسنده پرسیده است.
@ehsanname
📕فیلیپ پولمن، نویسندۀ سهگانۀ فانتزی «نیروی اهریمنیاش» میگوید راهکارش برای غلبه بر غم، خواندن «تشریح مالیخولیا» نوشتۀ رابرت برتون در قرن هفدهم است. «در تمام صفحات این کتابی راهی برای دلداری دادن به خود و تسلی خاطر مییابید. برتون به خواننده انرژی ادامه زندگی میدهد. دوست دارم این کتاب در سالهای باقیمانده از عمرم همیشه همدم و همراهم باشد.» (این کتاب مشهور به فارسی ترجمه نشده. فقط محمد طلوعی در اسم رمانش «آناتومی افسردگی» به آن ارجاع داده.)
📗الیف شافاک، نویسندۀ ترکیهای «ملت عشق» مجموعه مقالهای از والتر بنیامین، فیلسوف آلمانی را کتابی معرفی کرده که همیشه همراهش است: «اشراقها». والتر بنیامین در آثارش سرمایهداری را نقد میکند و دربارۀ زیباییشناسی مینویسد. نکتۀ جالب آثار او برای الیف شافاک این است: «بنیامین معتقد بود ممکن است فردی اطلاعات زیادی داشته باشد اما این به معنای دانش یا مهارت فرد نیست. اتفاقی که در دوره ما بسیار ملموس است. ذهن بنیامین پر از امید و افسردگی، شک و باور بود. خواندن کتاب بنیامین به ما نوعی امید هوشمندانه میبخشد تا چالشهای بشر را درک کنیم و در عین حال به انسانیت ایمان داشته باشیم.» (مقالاتی از این کتاب بنیامین در دو کتاب «نشانهای به رهایی» ترجمه بابک احمدی و «عروسک و کوتوله» ترجمۀ مراد فرهادپور وامید مهرگان آمده است.)
@ehsanname
📘مایکل مورپورگو، نویسندۀ انگلیسی که رمان «اسب جنگی» را از او خواندهایم گفته است در اوقاتی که داشته «شازده کوچولو» آنتون دو سنتاگزوپری را ترجمه میکرده حال خیلی خوشی داشته و «هیچ شخصیت داستانی دیگری را سراغ ندارم که ترجیح بدهم که بیشتر از شازده کوچولو مشتاق دیدارش باشم. برای دوست بودن با او، بهتر است که خود را بهتر بشناسیم، عمیق فکر کنیم، جهان را با چشمان تازه ببینیم و با امید تازه زندگی کنیم.» (این کتاب انواع و اقسام ترجمهها را به فارسی دارد.)
📔رز مکگوآن، بازیگری که تجاوز جنسی یک تهیهکننده هالیوودی را گزارش کرد و کتاب «شجاع» را در شرح این افشاگری نوشت هم گفته کتاب «کنت مونت کریستو» الکساندر دوما به او قوت قلب داده. «من عاشق ادموند دانتس و مبارزۀ طولانی او برای عدالت شدم. نوشتۀ دوما به من کمک کرد. کاش میتوانستم شخصاً از او تشکر کنم.» («کنت مونت کریستو» از زمان ناصرالدین شاه و توسط محمدطاهر میرزای قاجار به فارس یبرگردانده شده و ترجمههای دیگری هم دارد.)
📖 پاسخهای بقیه نویسندگان در مورد کتابهایی که به آنها نیرو و امید میدهد را در آدرس زیر ببینید و خودتان به این سؤال جواب بدهید: برای شما کدام کتاب این حکم را دارد؟
📌 theguardian.com/books/2018/jun/02/books-to-give-us-hope
@ehsanname
📕فیلیپ پولمن، نویسندۀ سهگانۀ فانتزی «نیروی اهریمنیاش» میگوید راهکارش برای غلبه بر غم، خواندن «تشریح مالیخولیا» نوشتۀ رابرت برتون در قرن هفدهم است. «در تمام صفحات این کتابی راهی برای دلداری دادن به خود و تسلی خاطر مییابید. برتون به خواننده انرژی ادامه زندگی میدهد. دوست دارم این کتاب در سالهای باقیمانده از عمرم همیشه همدم و همراهم باشد.» (این کتاب مشهور به فارسی ترجمه نشده. فقط محمد طلوعی در اسم رمانش «آناتومی افسردگی» به آن ارجاع داده.)
📗الیف شافاک، نویسندۀ ترکیهای «ملت عشق» مجموعه مقالهای از والتر بنیامین، فیلسوف آلمانی را کتابی معرفی کرده که همیشه همراهش است: «اشراقها». والتر بنیامین در آثارش سرمایهداری را نقد میکند و دربارۀ زیباییشناسی مینویسد. نکتۀ جالب آثار او برای الیف شافاک این است: «بنیامین معتقد بود ممکن است فردی اطلاعات زیادی داشته باشد اما این به معنای دانش یا مهارت فرد نیست. اتفاقی که در دوره ما بسیار ملموس است. ذهن بنیامین پر از امید و افسردگی، شک و باور بود. خواندن کتاب بنیامین به ما نوعی امید هوشمندانه میبخشد تا چالشهای بشر را درک کنیم و در عین حال به انسانیت ایمان داشته باشیم.» (مقالاتی از این کتاب بنیامین در دو کتاب «نشانهای به رهایی» ترجمه بابک احمدی و «عروسک و کوتوله» ترجمۀ مراد فرهادپور وامید مهرگان آمده است.)
@ehsanname
📘مایکل مورپورگو، نویسندۀ انگلیسی که رمان «اسب جنگی» را از او خواندهایم گفته است در اوقاتی که داشته «شازده کوچولو» آنتون دو سنتاگزوپری را ترجمه میکرده حال خیلی خوشی داشته و «هیچ شخصیت داستانی دیگری را سراغ ندارم که ترجیح بدهم که بیشتر از شازده کوچولو مشتاق دیدارش باشم. برای دوست بودن با او، بهتر است که خود را بهتر بشناسیم، عمیق فکر کنیم، جهان را با چشمان تازه ببینیم و با امید تازه زندگی کنیم.» (این کتاب انواع و اقسام ترجمهها را به فارسی دارد.)
📔رز مکگوآن، بازیگری که تجاوز جنسی یک تهیهکننده هالیوودی را گزارش کرد و کتاب «شجاع» را در شرح این افشاگری نوشت هم گفته کتاب «کنت مونت کریستو» الکساندر دوما به او قوت قلب داده. «من عاشق ادموند دانتس و مبارزۀ طولانی او برای عدالت شدم. نوشتۀ دوما به من کمک کرد. کاش میتوانستم شخصاً از او تشکر کنم.» («کنت مونت کریستو» از زمان ناصرالدین شاه و توسط محمدطاهر میرزای قاجار به فارس یبرگردانده شده و ترجمههای دیگری هم دارد.)
📖 پاسخهای بقیه نویسندگان در مورد کتابهایی که به آنها نیرو و امید میدهد را در آدرس زیر ببینید و خودتان به این سؤال جواب بدهید: برای شما کدام کتاب این حکم را دارد؟
📌 theguardian.com/books/2018/jun/02/books-to-give-us-hope
✍️ کلینتون هم داستاننویس شد
@ehsanname
احسان رضایی: این هفته داستان «رئیسجمهور گم شده است» نوشتۀ مشترک بیل کلینتون و جیمز پترسون، پلیسینویس مشهور منتشر شد تا این رئیسجمهور اسبق آمریکا هم وارد جمع نویسندگان شود و مردم آمریکا او را به چیزی غیر از ماجراهای سیاسی و جنجالیاش هم بشناسند.
bit.ly/2LpyRmr
پیش از این بسیاری از رؤسایجمهور سابق آمریکا کتاب نوشتهاند، اما این کتابها عمدتاً خاطرات و زندگینامۀ آنهاست (دونالد ترامپ هم کتابهای موفقیت دارد. اینجا را ببینید: https://t.me/ehsanname/51).
در بین آثار رؤسایجمهور ایالات متحده چند مورد کتاب کودک هست. اولین بار (۱۸۹۸) تئودور روزولت، کسی که برای آمریکاییها مظهر سختکوشی است و برای ما ایرانیها یادآور اسم نوهاش کیم روزولت که عملیات براندازی دولت مصدق را رهبری کرد، یک کتاب کودک نوشت: «قصههای قهرمانان تاریخ امریکا» (Hero Tales from American History). آخرین نمونه (۲۰۱۰) هم برای باراک اوباما است: «از تو میخوانم» (Of Thee I Sing) که مثل همان اولی، در واقع کاری نیمهداستانی است و در آن، دو دختر اوباما به دیدار ۱۰ چهره از تاریخ آمریکا میروند و با آنها آشنا میشوند. این وسط فقط داستان کودکانۀ جیمی کارتر بود که جنبۀ داستانی بیشتری داشت: «اسنوگل فلیجر، پسر کوچک» (The Little Baby Snoogle-Fleejer). کارتر در این داستان (۱۹۹۵) ماجرای پسربچهای را تعریف کرده که قادر به دویدن نیست و نمیتواند با بقیه بازی کند و برای همین با یک هیولای دریایی دوست میشود. اتفاقاً اولین رمان نوشتۀ یک رئیسجمهور آمریکا را هم همین جیمی کارتر نوشت. کارتر که با ماجرای سفارت آمریکا در تهران خیلی زود بازنشسته شد، به نوشتن رو آورد و بیشتر از همۀ رؤسایجمهور آمریکا کتاب دارد (۳۳جلد تا به حال). از جمله رمان «لانه زنبور» (The Hornet's Nest) که در ۲۰۰۳ منتشر شد و داستان یک زوج در زمان جنگ استقلال آمریکا و روابطشان با مهاجران و بومیهای جورجیا را تعریف میکند، چیزی شبیه رمان «آخرین موهیکان» (نوستۀ جیمز فنی مور کوپر که هم فیلم شده و هم ترجمه به فارسی).
داستان کلینتون-پترسون با نام «رئیسجمهور گم شده است» (The President Is Missing) یک داستان جنایی است که در کاخ سفید میگذرد. جایی که شایعاتی در مورد یک حملۀ سایبری رواج دارد و همه فکر میکنند در کابینۀ دولت یک نفر جاسوس است. حتی خود رئیسجمهور هم از مظنونین است اما کمی بعد رئیسجمهور ناپدید میشود و ... ماجرایی پلیسی که حتی قبل از انتشار کتاب، قرارداد ساخت سریال تلویزیونی از روی آن بسته شده بود.
درباره اینکه نحوۀ همکاری کلینتون و پترسون چطور بوده، فقط کلیاتی گفته شده که: محتوای کتاب و جزئیات مربوط به کاح سفید و روابط دولت را بیل کلینتون ساخته و برقرار کردن ربط داستانی بین این جزئیات به عهده پترسون بوده. با این حال پترسون در گفتگوهای مختلف، راست یا دروغ، از شمّ داستانگویی کلینتون حسابی تعریف کرده. البته کلینتون و پترسون در مصاحبههایشان از یک نگرانی هم حرف زدهاند. اینکه چنین داستانی در دورۀ ریاستجمهوری ترامپ ممکن است خوب نفروشد، چون دیگر وقایع داستان چندان عجیب نیست و در روزهایی که بحث دخالت روسیه در انتخابات ریاستجمهوری آمریکا در جریان است، کسی از داستان آنها شگفتزده نمیشود!
@ehsanname
@ehsanname
احسان رضایی: این هفته داستان «رئیسجمهور گم شده است» نوشتۀ مشترک بیل کلینتون و جیمز پترسون، پلیسینویس مشهور منتشر شد تا این رئیسجمهور اسبق آمریکا هم وارد جمع نویسندگان شود و مردم آمریکا او را به چیزی غیر از ماجراهای سیاسی و جنجالیاش هم بشناسند.
bit.ly/2LpyRmr
پیش از این بسیاری از رؤسایجمهور سابق آمریکا کتاب نوشتهاند، اما این کتابها عمدتاً خاطرات و زندگینامۀ آنهاست (دونالد ترامپ هم کتابهای موفقیت دارد. اینجا را ببینید: https://t.me/ehsanname/51).
در بین آثار رؤسایجمهور ایالات متحده چند مورد کتاب کودک هست. اولین بار (۱۸۹۸) تئودور روزولت، کسی که برای آمریکاییها مظهر سختکوشی است و برای ما ایرانیها یادآور اسم نوهاش کیم روزولت که عملیات براندازی دولت مصدق را رهبری کرد، یک کتاب کودک نوشت: «قصههای قهرمانان تاریخ امریکا» (Hero Tales from American History). آخرین نمونه (۲۰۱۰) هم برای باراک اوباما است: «از تو میخوانم» (Of Thee I Sing) که مثل همان اولی، در واقع کاری نیمهداستانی است و در آن، دو دختر اوباما به دیدار ۱۰ چهره از تاریخ آمریکا میروند و با آنها آشنا میشوند. این وسط فقط داستان کودکانۀ جیمی کارتر بود که جنبۀ داستانی بیشتری داشت: «اسنوگل فلیجر، پسر کوچک» (The Little Baby Snoogle-Fleejer). کارتر در این داستان (۱۹۹۵) ماجرای پسربچهای را تعریف کرده که قادر به دویدن نیست و نمیتواند با بقیه بازی کند و برای همین با یک هیولای دریایی دوست میشود. اتفاقاً اولین رمان نوشتۀ یک رئیسجمهور آمریکا را هم همین جیمی کارتر نوشت. کارتر که با ماجرای سفارت آمریکا در تهران خیلی زود بازنشسته شد، به نوشتن رو آورد و بیشتر از همۀ رؤسایجمهور آمریکا کتاب دارد (۳۳جلد تا به حال). از جمله رمان «لانه زنبور» (The Hornet's Nest) که در ۲۰۰۳ منتشر شد و داستان یک زوج در زمان جنگ استقلال آمریکا و روابطشان با مهاجران و بومیهای جورجیا را تعریف میکند، چیزی شبیه رمان «آخرین موهیکان» (نوستۀ جیمز فنی مور کوپر که هم فیلم شده و هم ترجمه به فارسی).
داستان کلینتون-پترسون با نام «رئیسجمهور گم شده است» (The President Is Missing) یک داستان جنایی است که در کاخ سفید میگذرد. جایی که شایعاتی در مورد یک حملۀ سایبری رواج دارد و همه فکر میکنند در کابینۀ دولت یک نفر جاسوس است. حتی خود رئیسجمهور هم از مظنونین است اما کمی بعد رئیسجمهور ناپدید میشود و ... ماجرایی پلیسی که حتی قبل از انتشار کتاب، قرارداد ساخت سریال تلویزیونی از روی آن بسته شده بود.
درباره اینکه نحوۀ همکاری کلینتون و پترسون چطور بوده، فقط کلیاتی گفته شده که: محتوای کتاب و جزئیات مربوط به کاح سفید و روابط دولت را بیل کلینتون ساخته و برقرار کردن ربط داستانی بین این جزئیات به عهده پترسون بوده. با این حال پترسون در گفتگوهای مختلف، راست یا دروغ، از شمّ داستانگویی کلینتون حسابی تعریف کرده. البته کلینتون و پترسون در مصاحبههایشان از یک نگرانی هم حرف زدهاند. اینکه چنین داستانی در دورۀ ریاستجمهوری ترامپ ممکن است خوب نفروشد، چون دیگر وقایع داستان چندان عجیب نیست و در روزهایی که بحث دخالت روسیه در انتخابات ریاستجمهوری آمریکا در جریان است، کسی از داستان آنها شگفتزده نمیشود!
@ehsanname
🔹خبر و #تبلیغات_کتاب «الذریعة إلی تصانیف الشیعة» (فرهنگ کتابشناسی آثار شیعیان) در سالنامه «پارس» ۱۳۲۳. آن زمان فقط ۴ جلد از الذریعه منتشر شده بود، این کتاب ۲۶ جلد است @ehsanname
Forwarded from احساننامه
چند رباعی از نیما یوشیج در منقبت امیرالمؤمنین(ع) به خط خود نیما @ehsanname
Dar Sayesare Nakhle Velayat
Ali Musavi Garmarudi
✅ پیش از تو هیچ خدایی را ندیده بودم
که پایافزاری وصلهدار به پا کند
و مشکی کهنه بر دوش کشد
و بردگان را برادر باشد...
@ehsanname
🎧 شعری از #علی_موسوی_گرمارودی با صدای شاعر
که پایافزاری وصلهدار به پا کند
و مشکی کهنه بر دوش کشد
و بردگان را برادر باشد...
@ehsanname
🎧 شعری از #علی_موسوی_گرمارودی با صدای شاعر
🎬مستند «توران خانم»، ساختۀ رخشان بنیاعتماد و مجتبی میرطهماسب از زندگی توران میرهادی، ۲۶ تا ۲۸ خرداد در سایت hashure.com اکران میشود و عواید فروشش به شورای کتاب کودک میرسد @ehsanname
Hooshang Golshiri - sher Nima
🔸 در سالگرد درگذشت هوشنگ گلشیری (۱۶ خرداد) صدای او را بشنوید که شعر نیما را در شب ششم از شبهای شعر گوته، مهر ۱۳۵۶ میخواند @ehsanname
Naame 21
Nader Ebrahimi
🎧 در سالگرد درگذشت نادر ابراهیمی (۱۶ خرداد) صدای او را بشنوید که نامه ۲۱ از کتاب «چهل نامه کوتاه به همسرم» را میخواند @ehsanname
Naame 21
Payam Dehkordi
🎧 در سالگرد درگذشت نادر ابراهیمی (۱۶ خرداد) نامه ۲۱ از کتاب «چهل نامه کوتاه به همسرم» را با صدای پیام دهکردی بشنوید @ehsanname
📸 نمایی از کتابخانه و محل کار نادر ابراهیمی که بعد از تهدید خانم فرزانه منصوری، همسر ابراهیمی به سوزاندن آنها، بالاخره شهرداری منطقه ۶ قول داد که آن را حفظ و تبدیل به موزه کند @ehsanname
احساننامه
📸 گورستان خالد نبی در شمال گنبد کاووس آتش گرفت. این گورستان به خاطر سنگ قبرهای عمودی و اسرارآمیزش معروف است. علت آتشسوزی ظاهراً بیتوجهی مسافران بوده - عکس از ایرنا @ehsanname
📸 گورستان اسرارآمیز خالد نبی در شمال گنبد کاووس دوباره آتش گرفت. از سال پیش که این محوطه باستانی ثبت ملی شد، حفاظت از آن کمی بهتر شده - عکس از ایسنا @ehsanname
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📖چند روز مانده به جام جهانی چی بخوانیم؟ رمان «جام جهانی در جوادیه» داوود امیریان داستان فوتبالی جذابی است، مسابقه هم دارد
@ehsanname
@ghahremansho97
@ehsanname
@ghahremansho97
📘«نوش جان» نام کتابی است دربارۀ غذا و آشپزی افغانها - از توئیتر حسن کریمی @ehsanname
✍ یادداشتی در مجله معروف Nature توضیح میدهد که چرا متخصصان باید مطالب علمی را در قالب داستان ارایه بدهند.
@ehsanname
نویسندۀ این یادداشت خانم آماندا سی. نیهاس، بیولوژیست آمریکایی-استرالیایی است. او ضمن یادآوری این نکته که مغز داستانها را به خاطر میسپارد، تجارب شخصی خودش را ذکر کرده و نوشته است: «در طول پنج سالی که در دانشگاه استرالیا تحقیق کردم نمیخواستم فاصله خود را با مردم عادی بیشتر کنم چون احساس میکنم تمام هدف از تحقیقات علمی در جهت رفاه مردم است و اگر این تحقیقات به صورت کلمات تخصصی در مجلات تخصصیتر بماند، چه فایدهای برای مردم دارد؟ به نظر من داستان و ادبیات آنطور که در اذهان عمومی وجود دارد، آنقدرها هم از علوم فاصله ندارند. هر دو مطالب علمی و داستانی با هدف عمیق کردن نگاه و درک عمومی نسبت به زندگی نوشته میشوند. پس چرا باید این دو را از هم جدا نگه داشت؟»
📌اصل یادداشت را اینجا بخوانید:
https://www.nature.com/articles/d41586-018-05089-x
@ehsanname
نویسندۀ این یادداشت خانم آماندا سی. نیهاس، بیولوژیست آمریکایی-استرالیایی است. او ضمن یادآوری این نکته که مغز داستانها را به خاطر میسپارد، تجارب شخصی خودش را ذکر کرده و نوشته است: «در طول پنج سالی که در دانشگاه استرالیا تحقیق کردم نمیخواستم فاصله خود را با مردم عادی بیشتر کنم چون احساس میکنم تمام هدف از تحقیقات علمی در جهت رفاه مردم است و اگر این تحقیقات به صورت کلمات تخصصی در مجلات تخصصیتر بماند، چه فایدهای برای مردم دارد؟ به نظر من داستان و ادبیات آنطور که در اذهان عمومی وجود دارد، آنقدرها هم از علوم فاصله ندارند. هر دو مطالب علمی و داستانی با هدف عمیق کردن نگاه و درک عمومی نسبت به زندگی نوشته میشوند. پس چرا باید این دو را از هم جدا نگه داشت؟»
📌اصل یادداشت را اینجا بخوانید:
https://www.nature.com/articles/d41586-018-05089-x
افسوس که غم چهره من کاهی کرد
فریاد که روز عمر کوتاهی کرد
ما را غم بی عنایتیهای تو کُشت
وقت است اگر عنایتی خواهی کرد
@ehsanname
🙏در حال و هوای شب قدر: رباعی خواجه عبدالله مروارید با خط میرعماد
فریاد که روز عمر کوتاهی کرد
ما را غم بی عنایتیهای تو کُشت
وقت است اگر عنایتی خواهی کرد
@ehsanname
🙏در حال و هوای شب قدر: رباعی خواجه عبدالله مروارید با خط میرعماد