احسان‌نامه

❓ترامپ چه کار می‌کند؟ داستان‌ها چه می‌گویند؟
@ehsanname
تا ساعتی دیگر قرار است دونالد ترامپ، تصمیمش در مورد برجام را اعلام کند. خبری که کسان زیادی در سرتاسر جهان، منتظر شنیدن آن هستند. یک وضعیت کاملاض داستانی. ترامپ برخلاف آن که خودش علاقه‌ای به ادبیات ندارد، اما انتخابس به ریاست‌جمهوری آمریکا با ادبیات پیوند خورده. از زمان سرکار آمدن او فروش آثاری مثل «۱۹۸۴» جورج اورول و «دنیای قشنگ نو» آلدوس هاکسلی زیاد شده و از سوی دیگر، ارجاع به کتابهای برای توصیف شخصیت او و پیش‌بینی رفتارهایش به یک سرگرمی بین رسانه‌ها تبدیل شده است. اینجا چند نمونه از این تشبیه‌ها که اصل داستان هم به فارسی ترجمه شده است را بخوانید.
bit.ly/2rsk0PJ
🔹یکی از قدیمی‌ترین مقایسه‌ها که برای زمان مبارزات انتخاباتی بود، مقایسۀ ترامپ با شخصیت رمان «منطقه مرده» از استیفن کینگ است. در این رمان یک انجیل‌فروشِ دوره‌گرد به اسم گرِگ استیلسون هست که به خاطر پرحرفی و عوام‌فریبی‌اش موفق به ورود به دنیای سیاست می‌شود، اما جان که بر اثر تصادف قادر به درک و فهم چیزهای مخفی است، متوجه شخصیت مخوف او می‌شود. تشبیه استیلسون که دنبال «عظمت» است به ترامپ، برای توصیف ظهور ناگهانی او در دنیای سیاست آمریکا رایج شد. اما کینگ بعدها گفت «ترامپ از همۀ داستان‌های ترسناک من، ترسناک‌تر است.»
mashable.com/2017/02/11/stephen-king-the-dead-zone-predicted-donald-trump/#nMWLgm3umkqw

🔸پرکاربردترین نمونه از این ارجاع‌های کتابی، مقایسه ترامپ با لرد سیاه، یا اگر از او نمی‌ترسید ولدمورت است. شوخی‌های زیادی دربارۀ این شباهت شده و کار حتی به مقایسۀ سایر هم‌حزبی‌های او با شخصیت‌های داستان هری پاتر هم کشیده. مثلاً وقتی تلاش ترامپ برای لغو قانون بیمۀ اوباماکِر با رأی منفی سناتور هم‌حزبش، جان مک‌کین شکست خورد، در توئیتر بحث شد که مک‌کین شبیه اسنیپ در «هری پاتر» هست یا نه؟ یک نمونه از مقالات مقایسه ترامپ و ولدمورت را اینجا بخوانید:
theguardian.com/books/2017/mar/13/he-who-must-not-be-named-how-harry-potter-helps-make-sense-of-trumps-world

🔹یک نمونه دیگر، مقایسۀ ترامپ با دیکتاتورِ سری داستان‌های «بنیاد» آیزاک آسیموف است. بنیاد مجموعه‌ای ۷ جلدی است درباره یک امپراتوری رو به زوال کهکشانی. این امپراتوری از ۲۵میلیون سیاره مسکونی تشکیل شده و ۱۲هزار سال تاریخ دارد. ماجرای این داستان، ظهور یک دیکتاتور به اسم میول است که شخصیت عجیب و غریبش نتیجۀ یک جهش ژنتیکی بسیار نادر است. او می‌تواند فکر خود را در ذهن دیگران بکارد. به علاوه از یک فناوری پیشرفته هم استفاده می‌کند. او می‌تواند به کمک یک ابزار موسیقایی، قدرت تغییر ذهن خود را تقویت کند. میول با این توانایی، خیلی سریع کهکشان‌گشایی می‌کند و قدرت بسیار زیادی به دست می‌آورد. اما میول تنها کسی نیست که چنین قدرت‌هایی دارد، یک دسته مخفی از حافظان کهکشان هم هستند که توانایی تأثیر بر ذهن‌ها را دارند … مقایسه ترامپ و میول، وسیله موسیقایی هیپنوتیزم‌کننده با شبکه‌های اجتماعی، مخالفان ترامپ با روزنامه‌نگاران، دلیل شکست خوردن میول و باقی ماجراها را اینجا ببینید:
mashable.com/2017/03/15/foundation-mule/#SX.Lzq4y6kq4

🔸بجز اینها، جورج آر. آر. مارتین، نویسنده مجموعه «نغمه آتش و یخ» هم در یک مصاحبه گفته ترامپ شبیه بدترین و منفورترین پادشاه داستان او، یعنی جافری باراتیون است. مارتین گفته: «فکر می‌کنم الان جافری پادشاه آمریکا شده و درست همان‌قدر کج‌خلق و غیرمنطقی است که در ۱۳سالگی در کتاب بود.» در داستان «نغمه آتش و یخ» جافری باراتیون، پس از مرگ پدرش و در ۱۳سالگی به سلطنت می‌رسد، نزدیک به یک سال حکومت می‌کند و در این مدت کوتاه قساوت و بی‌کفایتی او به حدی می‌رسد که یکبار مردم پایتخت علیهش شورش می‌کنند. او با اعدام نِد استارک، کشورش را درگیر جنگ داخلی گسترده‌ای می‌کند و تا روزی که در جشن عروسی‌اش مسموم شود و بمیرد، همه را آزار می‌دهد، قوانین عجیب وضع می‌کند و دستورات اشتباه می‌دهد. این هم نظز جورج آر. آر. مارتین دربارۀ این مقایسه:
esquire.com/entertainment/a55226/kit-harington-after-game-of-thrones/

🔹و می‌رسیم به پیش‌بینیِ سناتور دموکراتِ نوادا که در زمان انتخابات گفته بود ترامپ، هیولای «فرانکشتاین» است؛ بالاخره خالق خودش، یعنی حزب جمهوری‌خواه را هم از بین می‌برد:
electricliterature.com/donald-trump-in-literary-figures-7d90111e0b49

2.69K views17:35