احسان‌نامه

یا رب مباد کس را مخدومِ بی‌عنایت
احسان رضایی
@ehsanname
حتما عبارتش را شنیده‌اید که قدیمی‌ها می‌گفتند «علی الصباح نِشابور و خفتن بغداد». یعنی که هوای صبح نیشابور آن‌قدر خوب و خوش و فرحبخش است که ضرب‌المثل شده. اما از آن هوای خوش و آن دیار خوبان، این روزها خبرهای دیگری هم می‌رسد. توی هفته‌ای که گذشت، خبر لغو پیاپی کنسرت‌ها را شنیدیم که در شهر خیام و عطار به کیهان کلهر و شهرام ناظری مجوز خواندن ندادند. اینکه چه دلیلی داشته و ماجرا چی بوده، البته اعلام نشد و ماجرا هم طوری است که نمی‌شود حدسی داشت. واقعا نمی‌شود حدسی زد که عیب و ایراد کنسرت این دو استاد توی چی بوده. چون از این دو نفر، سنتی‌تر و ایرانی‌تر و اصیل‌تر، بعید می‌دانم که بشود پیدا کرد. هرچه می‌خوانند از سعدی و حافظ و مولانا و باقی بزرگان فرهنگ ماست و آن چیزی هم که می‌نوازند بیشتر به کار حزن و اندوه می‌آید. واقعا چرا نباید اینها بخوانند؟ و اگر اینها نخوانند، مخاطب به سمت چه نوع موسیقی خواهد رفت؟ وقتی راه‌های قانونی و رسمی و تحت کنترل را برای گذران اوقات فراغت ببندیم، جماعت سراغ چه نوع تفریح و سرگرمی خواهند رفت؟ همین هفته نتایج تحقیقی منتشر شد که ۶۵درصد تهرانی‌ها، رفتن به رستوران و سفره‌خانه و فست‌فود را سرگرمی عمده خودشان معرفی کرده‌اند. تازه این، قسمت بیرون‌زدۀ کوه یخ است و اموری که قابل ذکر است. وگرنه به قول آن رند نیشابوری «صد لقمه خوری که مِی غلام است آن را». کارها و چیزهایی می‌شنویم و می‌خوانیم که باز صد رحمت به اشتغال به همین خور و خواب و خشم و باقی اموری که شَغَب هستند و جهل و ظلمت. خودتان یک سر به صفحات حوادث روزنامه‌ها بزنید و ببینید که چه خبر است. خیلی هم چیز عجیب و غریب و دور از ذهنی نیست. کیهان کلهر را که برادر شهید است (حسین علیزاده قطعه «سوگ» را که تیتراژ سریال «زیر تیغ» شد، برای شهید کامران کلهر ساخته) و خودش در زمان جنگ پادگان به پادگان می‌رفته و برای رزمندگان عزیزمان اجرا می‌کرده (همراهان او در گروه شمس، بعدا همین قطعات را با آواز شهرام ناظری در کاست «صدای سخن عشق» اجرا و ضبط کردند) که نگذاریم بخواند، به شهرام ناظری که سرودهای انقلابی‌اش مثل «کاروان شهید» را همه از حفظ داریم (این آواز در آلبوم «چاوش ۸» است) مجوز ندهیم، دیگر نباید تعجب کنیم که چرا ماجراهای زرد خواننده رَپِر ساکن مالزی، موضوع گپ و گعده‌های جوانان می‌شود. عوارض آن چنین آموزه‌هایی هم که نیاز به گفتن ندارد، دارد؟ نمی‌دانم دقیقا به کی باید اینها را گفت، اما از هر کسی که دستش به جایی و دهانش به گوش شنوایی می‌رسد، عاجزانه خواهش می‌کنم که به بزرگواران و سروران عزیز، این نکته را بگوید که قبل از اینکه به لغو شدن پی در پی کنسرتهای بامجوز و هل دادن همه به سمت زیرزمین وچیزهای بدون مجوز عادت کنیم، باید کاری کرد.

منتشرشده در شماره ۱۰۲ هفته‌نامه «تماشاگران امروز»

1.28K viewsedited 12:43