Khayyam Symphony
Hosein Sarshar
🎼 پنج رباعی از خیام با صدای حسین سرشار، از سمفونی خیام اثر شاهین فرهت تالار رودکی ۱۳٥٥ @ehsanname
Forwarded from احساننامه
تصویر آرامگاه خیام، قبل از بنای فعلی که در ۱۳۳۸ ساخته شد - به نقل از سالنامه «چمن» ۱۳۱۳ @ehsanname
📸 نمایی از مراحل ساخت آرامگاه امروزی خیام - عکس از محسن رزاز زاده - طراحی این بنا کار هوشنگ سیحون است و در شهریور ۱۳۴۱ کار ساخت به پایان رسید @ehsanname
گاردین - ظاهرا «راز داوینچی» دیگر نمیفروشد. اینجا یک موسسه خیریه در وِلز، از مردم خواسته برای کمک، به جای این کتاب صفحات قدیمیِ گرامافون بیاورند @ehsanname
📸 کریستینا لمب، خبرنگار انگلیسی و ویراستار کتاب خاطرات ملاله یوسفزی در تهران. ملاله بخاطر درس دادن به دختران، در اکتبر۲۰۱۲ توسط طالبان ترور شد ولی زنده ماند - عکس از اینستاگرام نشر ثالث @ehsanname
🗳 داستان ما و انتخابات
@ehsanname
امکان رأیی که امروز به صندوق میریزیم، به همین سادگی هم به دست نیامده. در بعضی از ادوار تاریخی، کشورمان دارای مجالس و مجامعی برای تعیین شاه یا مشورت دادن به او بوده، مثلا در زمان اشکانیان مجلس «مِهستان» را داشتیم، اما انتخابات و مراجعه به رأی و نظر عموم مردم برای اداره کشور، حاصل به ثمر رسیدن انقلاب مشروطه در سال ۱۲۸۵ است. اما حتی اولین دوره مجلس شورای ملی هم انتخابات عمومی نداشت و طبقات و مشاغل مختلف، خودشان با توافق نمایندگانی را به مجلس فرستادند. مجلسی که با حمله قزاقها ناتمام ماند. اولین انتخابات سراسری، برای مجلس دوم و در تابستان ۱۲۸۸ برگزار شد. بنابراین در ۲۴ دوره مجلس شورای ملی تا پیش از انقلاب، ۲۳ دوره انتخابات داشتیم. از بهمن ۱۳۲۸، انتخابات مجلس سنا هم که شامل دو گروه سناتور انتخابی و انتصابی بود اضافه شد و ۷ انتخابات سنا داشتیم. با اینکه در قانون اساسی مشروطه، نوع دیگری از انتخابات تعریف نشده بود، اما دو همهپرسی یا رفراندوم هم در زمان پهلوی داشتیم: در مرداد ۱۳۳۲ مصدق، برای ابقا یا انحلال مجلسِ هفدهم رفراندوم برگزار کرد و در بهمن ۱۳۴۱ برای اصلاحات مورد نظر شاه موسوم به «انقلاب سفید» رفراندوم شد. این، اولین انتخاباتی بود که در آن زنان هم حق رای داشتند. در مجموع ۳۲ انتخابات تا زمان پیروزی انقلاب اسلامی انجام شد. بعد از انقلاب موارد مراجعه به رای عمومی بیشتر شد و علاوه بر قوه مققنه، قوه مجریه هم به رای مستقیم مردمی واگذار شد. یک تغییر قانونی هم در این دوره برای شرط سنی رایدهندگان ایجاد شد که اول به ۱۵ سال رسید و دوباره در سال ۱۳۸۵ از ۱۵ به ۱۸ سال تغییر یافت. اولین انتخابات جمهوری اسلامی در فروردین ۱۳۵۸ و برای تعیین نظام سیاسی انجام شد و بعد از آن برای تعیین نمایندگانی برای تدوین قانون اساسی جدید، رئیسجمهور، نمایندگان مجلس و اعضای مجلس خبرگان رهبری انتخابات برگزار شد. از اسفند ۱۳۷۷ هم انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا اضافه شد. تا امروز، ۳۴ انتخابات بعد از پیروزی انقلاب اسلامی داشتیم: ۱ همهپرسی نظام جمهوری اسلامی، ۱ خبرگان بررسی قانون اساسی، ۲ رفراندوم تایید قانون اساسی و تغییراتش، ۱۱ دوره ریاستجمهوری، ۱۰ دوره مجلس شورای اسلامی، ۵ دوره مجلس خبرگان رهبری و ۴ دوره شوراهای شهر و روستا. در میان این انتخاباتها، ریاستجمهوری سال ۱۳۸۸ با شرکت ۳۹میلیون و ۳۷۱هزار نفر، بیشترین تعداد آراء را داشته. امروز دوازدهمین انتخابات ریاستجمهوری و پنجمین انتخابات شوراهای اسلامی است تا شمار انتخاباتهای برگزارشده در این کشور به عدد ۶۸ برسد. حاصلِ بیشتر از یک قرن تلاش ایرانیان برای تعیین سرنوشت خودشان.
@ehsanname
امکان رأیی که امروز به صندوق میریزیم، به همین سادگی هم به دست نیامده. در بعضی از ادوار تاریخی، کشورمان دارای مجالس و مجامعی برای تعیین شاه یا مشورت دادن به او بوده، مثلا در زمان اشکانیان مجلس «مِهستان» را داشتیم، اما انتخابات و مراجعه به رأی و نظر عموم مردم برای اداره کشور، حاصل به ثمر رسیدن انقلاب مشروطه در سال ۱۲۸۵ است. اما حتی اولین دوره مجلس شورای ملی هم انتخابات عمومی نداشت و طبقات و مشاغل مختلف، خودشان با توافق نمایندگانی را به مجلس فرستادند. مجلسی که با حمله قزاقها ناتمام ماند. اولین انتخابات سراسری، برای مجلس دوم و در تابستان ۱۲۸۸ برگزار شد. بنابراین در ۲۴ دوره مجلس شورای ملی تا پیش از انقلاب، ۲۳ دوره انتخابات داشتیم. از بهمن ۱۳۲۸، انتخابات مجلس سنا هم که شامل دو گروه سناتور انتخابی و انتصابی بود اضافه شد و ۷ انتخابات سنا داشتیم. با اینکه در قانون اساسی مشروطه، نوع دیگری از انتخابات تعریف نشده بود، اما دو همهپرسی یا رفراندوم هم در زمان پهلوی داشتیم: در مرداد ۱۳۳۲ مصدق، برای ابقا یا انحلال مجلسِ هفدهم رفراندوم برگزار کرد و در بهمن ۱۳۴۱ برای اصلاحات مورد نظر شاه موسوم به «انقلاب سفید» رفراندوم شد. این، اولین انتخاباتی بود که در آن زنان هم حق رای داشتند. در مجموع ۳۲ انتخابات تا زمان پیروزی انقلاب اسلامی انجام شد. بعد از انقلاب موارد مراجعه به رای عمومی بیشتر شد و علاوه بر قوه مققنه، قوه مجریه هم به رای مستقیم مردمی واگذار شد. یک تغییر قانونی هم در این دوره برای شرط سنی رایدهندگان ایجاد شد که اول به ۱۵ سال رسید و دوباره در سال ۱۳۸۵ از ۱۵ به ۱۸ سال تغییر یافت. اولین انتخابات جمهوری اسلامی در فروردین ۱۳۵۸ و برای تعیین نظام سیاسی انجام شد و بعد از آن برای تعیین نمایندگانی برای تدوین قانون اساسی جدید، رئیسجمهور، نمایندگان مجلس و اعضای مجلس خبرگان رهبری انتخابات برگزار شد. از اسفند ۱۳۷۷ هم انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا اضافه شد. تا امروز، ۳۴ انتخابات بعد از پیروزی انقلاب اسلامی داشتیم: ۱ همهپرسی نظام جمهوری اسلامی، ۱ خبرگان بررسی قانون اساسی، ۲ رفراندوم تایید قانون اساسی و تغییراتش، ۱۱ دوره ریاستجمهوری، ۱۰ دوره مجلس شورای اسلامی، ۵ دوره مجلس خبرگان رهبری و ۴ دوره شوراهای شهر و روستا. در میان این انتخاباتها، ریاستجمهوری سال ۱۳۸۸ با شرکت ۳۹میلیون و ۳۷۱هزار نفر، بیشترین تعداد آراء را داشته. امروز دوازدهمین انتخابات ریاستجمهوری و پنجمین انتخابات شوراهای اسلامی است تا شمار انتخاباتهای برگزارشده در این کشور به عدد ۶۸ برسد. حاصلِ بیشتر از یک قرن تلاش ایرانیان برای تعیین سرنوشت خودشان.
🗳 پشت و روی تعرفه رأی انتخابات مجلس دوم شورای ملی در سال ۱۲۸۸ شمسی (۱۳۲۷ قمری) @ehsanname
Forwarded from احسان شريعتي Ehsan Shariati
@ دكتر پوران شريعت رضوي (همسر دكتر علي شريعتي)، صبح امروز رأي خود را در تهران به صندوق انداخت...
🗳 تصویر دیگری از شرکت استاد هوشنگ ابتهاج #سایه در انتخابات، در شهر بن آلمان
@ehsanname
عکس از حسام جاننثار - یورونیوز
@ehsanname
عکس از حسام جاننثار - یورونیوز
Rendane Mast
Mohammad Reza Shajarian
🎼 «رندان سلامت میکنند جان را غلامت میکنند» غزل مولانا با صدای محمدرضا شجریان از آلبوم «رندان مست» @ehsanname
Masti Salamat Mikonad
Shahram Nazeri
🎼 «رندان سلامت میکنند جان را غلامت میکنند» غزل مولانا با صدای شهرام ناظری از آلبوم «مستی سلامت میکنند» @ehsanname
Shoore Masti
Hesamedin Seraj
🎼 «رندان سلامت میکنند جان را غلامت میکنند» غزل مولانا با صدای حسامالدین سراج از آلبوم «بوی بهشت» @ehsanname
Mastan Salamat Mikonand
Bijan Kamkar
🎼 «رندان سلامت میکنند جان را غلامت میکنند» غزل مولانا با صدای بیژن کامکار از آلبوم «مستان سلامت میکنند» @ehsanname
Az Eshgh
Ahmad Reza Ahmadi
🎼 امروز (۳۰ اردیبهشت) زادروز #احمدرضا_احمدی هم بود. عاشقانه کوتاهی از آقای شاعر بشنویم با صدای خودش و موسیقی کارن همایونفر در آلبوم «دوستت دارم» @ehsanname
احساننامه
🌕 خردهجنایتهای نوبلی @ehsanname امسال هم کمیته انتخاب نوبل، یکی دیگر از تردستیهایش را رو کرد و از بین غولهایی نظیر هاروکی موراکامی، کازوئو ایشیگورو، فیلیپ راث، جویس کرولاوتس، مارگارت اتوود، دن دلیلو و آدونیس، باب دیلن را انتخاب کرد تا موجی از موافقتها…
🌕«وگرنه هر که ببینی ستمگری داند»
@ehsanname
فهرست نامزدهای پیشنهادی برای نوبل ادبیات ۱۹۶۶ که به تازگی بر روی سایت آکادمی نوبل قرار گرفته، نشان میدهد در آن سال، این چهرهها به آکادمی پیشنهاد شده بودند: آنا آخماتووا، لویی آراگون، میگل آنخل آستوریاس، ساموئل بکت، هاینریش بل، خورخه لوئیس بورخس، عزرا پوند، رنه شار، ماکس فریش، یاسوناری کاواباتا، گونتر گراس، گراهام گرین، رابرت گریوز، آندره مارلو، آلبرتو موراویا، ولادیمیر ناباکف، پابلو نرودا و میکا والتاری. آن وقت فکر میکنید از میان اینهمه اسم معروف، کی برنده نوبل ادبی ۱۹۶۶ شد؟
متاسفم، نظر آکادمی علوم سوئد با همه شما متفاوت است. در آن سال نوبل ادبی را بطور مشترک به شاموئل یوسف آگنون، داستاننویس اسرائیلی و نِلی زاکس، شاعر آلمانی تبعیدشده به سوئد دادند.
از میان اسامیِ بالا، چند نفر بعد از اهدای جایزه به این دو ادیب برجسته، برنده نوبل ادبی شدند: میگل آنخل آستوریاس (نوبل ۱۹۶۷)، یاسوناری کاواباتا (۱۹۶۸)، ساموئل بکت (۱۹۶۹)، پابلو نرودا (۱۹۷۱)، هاینریش بل (۱۹۷۲) و گونتر گراس (۱۹۹۹). بقیه افراد آن فهرست، هرگز نوبل ادبیات نگرفتند.
📌nobelprize.org/nomination/archive/list.php?prize=4&year=1966
@ehsanname
فهرست نامزدهای پیشنهادی برای نوبل ادبیات ۱۹۶۶ که به تازگی بر روی سایت آکادمی نوبل قرار گرفته، نشان میدهد در آن سال، این چهرهها به آکادمی پیشنهاد شده بودند: آنا آخماتووا، لویی آراگون، میگل آنخل آستوریاس، ساموئل بکت، هاینریش بل، خورخه لوئیس بورخس، عزرا پوند، رنه شار، ماکس فریش، یاسوناری کاواباتا، گونتر گراس، گراهام گرین، رابرت گریوز، آندره مارلو، آلبرتو موراویا، ولادیمیر ناباکف، پابلو نرودا و میکا والتاری. آن وقت فکر میکنید از میان اینهمه اسم معروف، کی برنده نوبل ادبی ۱۹۶۶ شد؟
متاسفم، نظر آکادمی علوم سوئد با همه شما متفاوت است. در آن سال نوبل ادبی را بطور مشترک به شاموئل یوسف آگنون، داستاننویس اسرائیلی و نِلی زاکس، شاعر آلمانی تبعیدشده به سوئد دادند.
از میان اسامیِ بالا، چند نفر بعد از اهدای جایزه به این دو ادیب برجسته، برنده نوبل ادبی شدند: میگل آنخل آستوریاس (نوبل ۱۹۶۷)، یاسوناری کاواباتا (۱۹۶۸)، ساموئل بکت (۱۹۶۹)، پابلو نرودا (۱۹۷۱)، هاینریش بل (۱۹۷۲) و گونتر گراس (۱۹۹۹). بقیه افراد آن فهرست، هرگز نوبل ادبیات نگرفتند.
📌nobelprize.org/nomination/archive/list.php?prize=4&year=1966