✍شماره ۱ «ملانصرالدين» (۷ آوریل ۱۹۰۶) و اول داستان. شاه مظفر مشروطه را امضا میکند و پسرش به سلطانِ عثمانی کبریت میرساند تا آن را آتش بزند. محمدعلیشاه بعدا این کار را با کمک روسیه کرد @ehsanname
هنوز اوایل کار محمدعلی شاه است و نشریات «مشروطه نگه دار که مشروطه نکوست» مینویسند. شماره ۱۴ «آذربایجان بیدار» شاه را تشویق به امضای قانون اساسی کرده تا بتواند میوۀ مالیات و بودجه را بچیند @ehsanname
✍نشریه طنز «ملانصرالدين» که در باکو منتشر میشد، ملت ایران را در حال خواب کشیده که شاه با مشت بالای سرش ایستاده، نکند بیدار شود. ظاهرا این کاریکاتور در جواب نشریه «تنبیه» چاپ تهران کشیده شد @ehsanname
✍نشریه «تنبیه» شماره ۴ کاریکاتوری دارد که مطبوعات میخواهند ملت خواب ایران را بیدار کنند، «ملانصرالدین» کاریکاتوری کشید که محمدعلی شاه با مشت بالای سر این ملت در خواب رفته است @ehsanname
✍کاری از شلینگِ آلمانیالاصل در نشریه «ملانصرالدين». معلم جغرافی دارد گوش محمدعلیشاه را میکشد که چرا هنوز جای ایران را پیدا نکرده؛ کنایه از اینکه شاه قاجار از وطندوستی بویی نبرده @ehsanname
✍یک نمونه اولیه از تایپوگرافی. شاه بیگانهپرست در لوگوی نشریه «شرافت» (شماره ۳۷ - ۱۹ ربیعالاول ۱۳۲۶ قمری). شاه روی «شر» نشسته و «آفت» به جا مانده @ehsanname
✍کاریکاتور روی جلد شماره اول «بهلول» که در باکو منتشر میشد. کاریکاتور کار عظیم عظیمزاده، اولین کاریکاتوریست حرفهای ایران است. شاه قاجار با کمک خارجیها دارد ملتش را میکشد @ehsanname
✍یک نمونه دیگر از کاریکاتورهای «ملانصرالدین» و شلینگ، کاریکاتوریست آلمانی که محمدعلی شاه را به گاوی خشمگین در حال جنگ با ملت تشبیه کرده است @ehsanname
✍جنگ علیه استبداد محمدعلیشاه در طرح جلد شماره اول «آذربايجان»، نشریه ستارخان که در تبریز منتشر میشد. مردم در حال زورآزمایی با استبداد @ehsanname
✍نشریه «راه خیال» که در گیلان منتشر میشد، دارد مجاهدین را تشویق میکند که تا زدن ریشه شاه باید جلو بروند @ehsanname
✍ این کاریکاتور چهره را و. روترِ آلمانیالاصل در نشریه «آذربايجان»، نشریه ستارخان کشیده. خودپسندی و نخوت شاه در این کاریکاتور پیداست @ehsanname
✍محمدعلیشاه بعد از تبعید یکبار با کمک روسها به ایران حمله کرد و شکست خورد. اینجا اعضای باشگاه دیکتاتورهای ورشکسته دارند برای این ایده درخشان ملامتش میکنند! - از شماره ۲۹ نشریه «جارچی ملت» @ehsanname
🗞 بهار ۸۲ هم با موشکباران آمریکا شروع شد. تیترهای ویژهنامه نوروزی روزنامههای آن زمان را میبینید @ehsanname
🔹ساعتی بعد از حمله آمریکا به سوریه، خانم شعله ولپی، شاعر و نویسنده ایرانیالاصل، در خانه شاعران نیویورک درباره عطار و ترجمهاش از «منطق الطیر» سخنرانی کرد. دنیای عجیبی است @ehsanname
گاردین – زنی که نسخه ترجمه انگلیسی «جنایت و مکافات» داستایوفسکی در سال ۱۸۸۶ را به عنوان کتاب دستدوم و به ۱۴ پوند خریده بود، آن را در حراجی به ۱۳هزار و ۵۰۰ پوند (حدود ۷۱میلیون تومان) فروخت @ehsanname
🗞تا بحث «داروگر تعطیل شد/نشد؟» در جریان است، این تبلیغ قدیمی مربوط به سال ۱۳۴۲ را ببینید و گرافیک مطبوعاتی آن دوران @ehsanname
📓پنجمین ترجمه از کتاب روزنامهنگار نوبلیست روس درباره حادثه چرنوبیل هم منتشر شد. یک نمونه دیگر از ترجمههای مکرر در بازار نشر ما @ehsanname
◼️امروز، خبر درگذشت آیتالله میرزا حسن صالحی، پدر دکتر سیدعباس صالحی، معاون محترم فرهنگی وزارت ارشاد آمد. بر بازماندگان آن عالم ربّانی تسلیت باد. شرححالی از آن مرحوم را به قلم استاد محمدرضا حکیمی (در روزنامه «همشهری» ۳ خرداد ۱۳۸۵) که به قول نویسنده «از زمان مصدق» با آن مرحوم آشنا بوده، میتوانید در اینجا بخوانید:
hamshahrionline.ir/HAMNEWS/1385/850303/world/idea.htm
استاد حکیمی، در پایان متن، درسهایی هم از زندگی آن مرحوم برای طلاب علوم دینی آورده است:
*طلبه باید فهم زمانی داشته باشد و طلبه ماوراء عهد صفویه به درد نمیخورد و ننگ دین و مایه صدمهدیدن دین است. من از موثقین مطلع شنیدهام که زیان برخی از کلاسهای درس معارف در دانشگاه ها بیش از سودش است، چون زبان جوانان را نمیدانند و چه بسا برای شغل و درآمد است، در صورتی که این کار شغل نیست. رسالت است و رسالت بیصلاحیت، خیالی بیش نیست. چرا مسئولین به اینها توجه نمیکنند؟
*طلبه باید فرهنگهای جهانی را اجمالاً بشناسد. بنده پنجاه سال پیش تاریخ ادبیات روسیه، فرانسه و انگلستان را خواندهام و شعرهای ملل دنیا را اجمالاً دیدهام.
*طلبه باید با ادبیات فارسی نیز آشنا باشد و دستکم یک دستور زبان فارسی بخواند، همچنین کتاب «هزار سال نثر فارسی» را بخواند. کتابهایی را که با نثر فارسی فصیح معاصر نوشته شده است بخواند. کتاب آقای دکتر حسین رزمجو را به نام «روش نویسندگان بزرگ معاصر» را بخواند و بنویسد و تعریف کند، زیرا قلم از عناصر عمده تبلیغ است.
hamshahrionline.ir/HAMNEWS/1385/850303/world/idea.htm
استاد حکیمی، در پایان متن، درسهایی هم از زندگی آن مرحوم برای طلاب علوم دینی آورده است:
*طلبه باید فهم زمانی داشته باشد و طلبه ماوراء عهد صفویه به درد نمیخورد و ننگ دین و مایه صدمهدیدن دین است. من از موثقین مطلع شنیدهام که زیان برخی از کلاسهای درس معارف در دانشگاه ها بیش از سودش است، چون زبان جوانان را نمیدانند و چه بسا برای شغل و درآمد است، در صورتی که این کار شغل نیست. رسالت است و رسالت بیصلاحیت، خیالی بیش نیست. چرا مسئولین به اینها توجه نمیکنند؟
*طلبه باید فرهنگهای جهانی را اجمالاً بشناسد. بنده پنجاه سال پیش تاریخ ادبیات روسیه، فرانسه و انگلستان را خواندهام و شعرهای ملل دنیا را اجمالاً دیدهام.
*طلبه باید با ادبیات فارسی نیز آشنا باشد و دستکم یک دستور زبان فارسی بخواند، همچنین کتاب «هزار سال نثر فارسی» را بخواند. کتابهایی را که با نثر فارسی فصیح معاصر نوشته شده است بخواند. کتاب آقای دکتر حسین رزمجو را به نام «روش نویسندگان بزرگ معاصر» را بخواند و بنویسد و تعریف کند، زیرا قلم از عناصر عمده تبلیغ است.
Padesha khooban
Seyed khalil Alinejad
🎼 قطعه «پادشه خوبان»، ابیاتی از سعدی و حافظ را با تنبور و آواز درویش خلیل عالینژاد بشنوید از آلبوم «ثنای علی (ع)» @ehsanname
📖معروفترین پدرهای دنیای ادبیات
@ehsanname
برخلاف شخصیت مادرها، تصویر پدرها در دنیای ادبیات تنوع زیادی دارد و نویسندگان نگاههای متفاوتی به رابطه پدر و فرزندی دارند. این، فهرستی است که من (احسان رضایی) از پدرهای خیالی در داستانهایی که خواندهام، در ذهن داشتم و آنها را طبق الگوهای متفاوت رابطه با فرزندان، در چند دسته تقسیم کردم. قاعدتا به این سیاهه میشود اسمهای دیگر هم اضافه کرد و آن فهرست کاملتر را برای مطالعات بعدی استفاده کرد. فعلا همین را داشته باشید:
@ehsanname
😵پدرهای کشته به دست پسر
ادیپ، پدرش (لایوس) را میکشد/ ضحاک پدرش (مرداس) را میکشد/ «برادران کارامازوف» (جز آلیوشا) پدرشان را میکشند/ در «آتش بدون دود» یک مورد پدرکشی هست/ ولدمورت «هری پاتر» پدر ماگلش را کشته
😰پدرهایی که پسرشان را کشتند
اودیسه و تلگونوس/ رستم و سهراب (داستان دنبالههایی در مورد برزو، پسر سهراب و شهریار، پسر برزو هم دارد که با رستم میجنگند)/ گشتاسپ، اسفندیار را به جنگ رستم میفرستد و عملاً او را به کشتن میدهد/ پدر نیل در «انجمن شاعران مرده» (ن. اچ. کلاینبام) آنقدر فشار میآورد که نیل خودکشی میکند
@ehsanname
😔پدرهای ناکام و خیرندیده از فرزند
پریام، پادشاه تروا/ فریدون در «شاهنامه»/ «شاه لیر» و دخترهایش (شکسپیر)/ پدر مقتولِ «هملت» (شکسپیر)/ «باباگوریو» و دو دخترش (بالزاک)/ «پدر خانواده» (دنیس دیدرو)/ بابای بازاروفِ جوان در «پدران و پسران» (تورگنیف)/ پدر رمان «ماهی بزرگ» (دانیل والاس) که بچهها هیچوقت حرفهایش را باور نمیکنند/ اغلب پدرهای «آتش بدون دود» (نادر ابراهیمی)
😎پدرهای قدرتمند
«پدرخوانده»های ماریو پوزو/ پدر سارا کرو (فرانسیس هادسن بارنت) که خیلی خرپول است/ بابای جسی در «خداحافظ گری کوپر» (رومن گاری)/ لرد عزریل در «نیروی اهریمنی اش» (فیلیپ پولمن)
@ehsanname
😡پدرهای زیادی گیر
پدر تام (گدا) در «شاهزاده و گدا» (مارک تواین)/ دنتور و پسرهایش در «ارباب حلقهها» (تالکین)/ پدر «خانواده تیبو» (روژه مارتن دوگار)
😴پدرهای بیمسئولیت
تناردیه پدر در «بینوایان» (ویکتور هوگو)/ بابای اسکارلت «بربادرفته» (مارگارت میچل)/ هنچارد که «شهردار کاستربریج» هم میشود ولی فکر فروختن بچهاش رهایش نمیکند (تامس هاردی)/ دکتر هورنیکور «گهواره گربه» (کورت ونهگات)
🤕پدرهای بیعرضه
پدر مومو در «زندگی در پیش رو» (رومن گاری)/ پدر مخترع بوگیر کفش در «گودالها» (لوییس ساکار)
@ehsanname
😇پدرهای مؤثر در تربیت بچه
بابای کیتی در «آنا کارنینا» و باقی کارهای تولستوی/ سروانِ «دختر سروان» (پوشکین)/ آتیکوس فینچ در «کشتن مرغ مینا» (هارپر لی) که خیلی از منتقدها او را بهترین تصویر پدر در دنیای ادبیات میدانند/ پدر راوی در «راستی آخرین بار پدرت را کی دیدی؟» (بلیک ماریسن)
🤔پدرهای با شخصیت پیچیده
پراپسرو در نمایشنامه «طوفان» (شکسپیر)/ پدر سونیا در «جنایت و مکافات» (داستایوسکی)/ پدر نیک در قصۀ «پدرها و پسرها» (همینگوی)/ قصههای دن چاون/ «گاوخونی» (جعفر مدرس صادقی)
@ehsanname
😜پدرهای بامزه
«قصههای بابام» (ارسکین کالدول)/ کمیک «قصههای من و بابام» (اریش اُزِر)/ داستان جراحی «زبان کوچک بابام» در «شلوارهای وصلهدار» (رسول پرویزی)/ پدر سعید در «داییجان ناپلئون» (پزشکزاد)/ پدر مهاجرتکردۀ «عطر سنبل، بوی کاج» (فیروزه جزایری دوما)
🤗پدرخواندهها
پدر ژپتو در «پینوکیو» (کارلو کلودی)/ ژان والژان در «بینوایان» (ویکتور هوگو)/ «بابا لنگدراز»ِ جودی ابوت (جین وبستر)
@ehsanname
😀پدربزرگهای حامی
بابابزرگ نل (قصه «جعبه جواهر» چارلز دیکنز)/بابابزرگ «هایدی» (جوانا اسپیری)/ پدربزرگ سوفی در «راز داوینچی» (دن براون)/ باباجونِ علی فتاح در «من او» (رضا امیرخانی)
@ehsanname
برخلاف شخصیت مادرها، تصویر پدرها در دنیای ادبیات تنوع زیادی دارد و نویسندگان نگاههای متفاوتی به رابطه پدر و فرزندی دارند. این، فهرستی است که من (احسان رضایی) از پدرهای خیالی در داستانهایی که خواندهام، در ذهن داشتم و آنها را طبق الگوهای متفاوت رابطه با فرزندان، در چند دسته تقسیم کردم. قاعدتا به این سیاهه میشود اسمهای دیگر هم اضافه کرد و آن فهرست کاملتر را برای مطالعات بعدی استفاده کرد. فعلا همین را داشته باشید:
@ehsanname
😵پدرهای کشته به دست پسر
ادیپ، پدرش (لایوس) را میکشد/ ضحاک پدرش (مرداس) را میکشد/ «برادران کارامازوف» (جز آلیوشا) پدرشان را میکشند/ در «آتش بدون دود» یک مورد پدرکشی هست/ ولدمورت «هری پاتر» پدر ماگلش را کشته
😰پدرهایی که پسرشان را کشتند
اودیسه و تلگونوس/ رستم و سهراب (داستان دنبالههایی در مورد برزو، پسر سهراب و شهریار، پسر برزو هم دارد که با رستم میجنگند)/ گشتاسپ، اسفندیار را به جنگ رستم میفرستد و عملاً او را به کشتن میدهد/ پدر نیل در «انجمن شاعران مرده» (ن. اچ. کلاینبام) آنقدر فشار میآورد که نیل خودکشی میکند
@ehsanname
😔پدرهای ناکام و خیرندیده از فرزند
پریام، پادشاه تروا/ فریدون در «شاهنامه»/ «شاه لیر» و دخترهایش (شکسپیر)/ پدر مقتولِ «هملت» (شکسپیر)/ «باباگوریو» و دو دخترش (بالزاک)/ «پدر خانواده» (دنیس دیدرو)/ بابای بازاروفِ جوان در «پدران و پسران» (تورگنیف)/ پدر رمان «ماهی بزرگ» (دانیل والاس) که بچهها هیچوقت حرفهایش را باور نمیکنند/ اغلب پدرهای «آتش بدون دود» (نادر ابراهیمی)
😎پدرهای قدرتمند
«پدرخوانده»های ماریو پوزو/ پدر سارا کرو (فرانسیس هادسن بارنت) که خیلی خرپول است/ بابای جسی در «خداحافظ گری کوپر» (رومن گاری)/ لرد عزریل در «نیروی اهریمنی اش» (فیلیپ پولمن)
@ehsanname
😡پدرهای زیادی گیر
پدر تام (گدا) در «شاهزاده و گدا» (مارک تواین)/ دنتور و پسرهایش در «ارباب حلقهها» (تالکین)/ پدر «خانواده تیبو» (روژه مارتن دوگار)
😴پدرهای بیمسئولیت
تناردیه پدر در «بینوایان» (ویکتور هوگو)/ بابای اسکارلت «بربادرفته» (مارگارت میچل)/ هنچارد که «شهردار کاستربریج» هم میشود ولی فکر فروختن بچهاش رهایش نمیکند (تامس هاردی)/ دکتر هورنیکور «گهواره گربه» (کورت ونهگات)
🤕پدرهای بیعرضه
پدر مومو در «زندگی در پیش رو» (رومن گاری)/ پدر مخترع بوگیر کفش در «گودالها» (لوییس ساکار)
@ehsanname
😇پدرهای مؤثر در تربیت بچه
بابای کیتی در «آنا کارنینا» و باقی کارهای تولستوی/ سروانِ «دختر سروان» (پوشکین)/ آتیکوس فینچ در «کشتن مرغ مینا» (هارپر لی) که خیلی از منتقدها او را بهترین تصویر پدر در دنیای ادبیات میدانند/ پدر راوی در «راستی آخرین بار پدرت را کی دیدی؟» (بلیک ماریسن)
🤔پدرهای با شخصیت پیچیده
پراپسرو در نمایشنامه «طوفان» (شکسپیر)/ پدر سونیا در «جنایت و مکافات» (داستایوسکی)/ پدر نیک در قصۀ «پدرها و پسرها» (همینگوی)/ قصههای دن چاون/ «گاوخونی» (جعفر مدرس صادقی)
@ehsanname
😜پدرهای بامزه
«قصههای بابام» (ارسکین کالدول)/ کمیک «قصههای من و بابام» (اریش اُزِر)/ داستان جراحی «زبان کوچک بابام» در «شلوارهای وصلهدار» (رسول پرویزی)/ پدر سعید در «داییجان ناپلئون» (پزشکزاد)/ پدر مهاجرتکردۀ «عطر سنبل، بوی کاج» (فیروزه جزایری دوما)
🤗پدرخواندهها
پدر ژپتو در «پینوکیو» (کارلو کلودی)/ ژان والژان در «بینوایان» (ویکتور هوگو)/ «بابا لنگدراز»ِ جودی ابوت (جین وبستر)
@ehsanname
😀پدربزرگهای حامی
بابابزرگ نل (قصه «جعبه جواهر» چارلز دیکنز)/بابابزرگ «هایدی» (جوانا اسپیری)/ پدربزرگ سوفی در «راز داوینچی» (دن براون)/ باباجونِ علی فتاح در «من او» (رضا امیرخانی)