یه شبو دعوا کردیم گوشیش شدش خاموش
لعنتی فیتیش پا داره هی می‌سازه پاپوش
ما مرگ سهراب و باهاش تجربه کردیم
کسی که بمیره ابدا به کار نمیاد داروش
صلح طلب نبود غلاف نمیشدش چاقوش
ما حرف با دهن میزدیم گوش نمی‌داد بگوش
کلا از همون اول خراب کن خوبی بود
اون آشغال می‌ریخت من بیچاره میکردم جاروش
حالا که دوست داره هی منو کنه حرصیم
حالا که باید چک بزنم بپره sleep
حالا که دیدم عشقش شرطی بودو قسطی
شب روز دعا میکنم یروزی بگیرتش نفرین
قلبم با ادبه رفتش یهو وایسادش
میدونی کارمای گناهت به خودت بازتابه
الان دید کارم گرفته دائم رو مود پیام
با بعضیا یه دقیقه بشینی به عمر داستانه