❗️ساسی و مربیان تربیتی!

غلامعلی حدادعادل در بارهٔ حاشیه‌های آهنگ سخیف تازهٔ ساسی مانکن گفته است: "زمانی که معاونت پرورشی را منحل کردند، زمینه‌ساز چنین مشکلاتی شدیم. باید ارزش‌های تربیتی و فرهنگی را به مدارس بازگردانیم."
به نظرم آقای حدادعادل معادله را معکوس می‌بیند.
این در واقع بسیاری از مربیان تربیتی مدارس بودند که با نوع نگاه خرافی و سطحی خود، بچه‌های ما را بی‌دین و دین‌گریز کردند و زمینه‌ساز گرایش به آثار کسانی چون تتلو و ساسی‌مانکن شدند.
کار بسیاری از این مربیان، ایجاد ترس و وحشت از دنیای پس از مرگ بین بچه‌های بی‌گناه این مملکت و ایجاد مشکلات روانی برای آنها بود.
بخش زیادی از وقت خود من، صرف زدودن خرافات و ترس‌های موهوم از خداوند در ذهن بچه‌هایم شد، یعنی همهٔ آنچه مربیان تربیتی مدارس‌شان با انواع ترفندهای وحشت‌آفرین به آنها القا کرده بودند.
بنابراین، بسیاری از مربیان تربیتی سهمی بزرگ در بی‌اعتبار کردن آموزش‌های اخلاقی و فرهنگی اصیل برای چند نسل این کشور به خود اختصاص داده‌اند و نتیجهٔ کارشان رواج آثاری در حد ساسی و تتلو در بین بخشی از جامعه است.
#احمد_زیدآبادی
ahmadzeidabad

✔️کانال مقاله ها @eduarticle

🕯 جشن‌های از یاد رفته ایرانیان
#نوروز همیشه تنها نبوده / عصر ایران

✔️مقاله‌،ویدیو آموزشی فرهنگی
@eduarticle

📣 #جیره_موسیقی شبانه 🎼🎼
#نواهای_بهاری. شماره 1
بهار دلنشین استاد#بنان
شاعر: #بیژن_ترقی
آهنگساز:#خالقی روح الله
____
@eduarticle ✔️ کانال مقاله ها

📣 #جیره_موسیقی شبانه 🎼
#نواهای_بهاری.شماره 2
چون ابر به نوروز
#شجریان
آهنگساز: #فریدون_شهبازیان/شاعر: #خیام
____
@eduarticle ✔️ کانال مقاله ها

📣 #جیره_موسیقی شبانه 🎼

#نواهای_بهاری شماره 4

گل همیشه بهار / #شهرام_ناظری

آهنگساز: #هوشنگ_کامکار

شعر : #علی_معلم
____
@eduarticle ✔️ کانال مقاله ها

❓ #ویدیو_آموزشی

#واژه‌نامه_سیاسی

#پان

iranintltv

✔️کانال مقاله ها @eduarticle

⁉️انحلال وزارت آموزش و پرورش ایالات متحده آمریکا؟

تصمیم دونالد ترامپ رِِِِِییس جمهور #آمریکا برای انحلال وزارت #آموزش_پرورش ایالات متحده، در نگاه نخست برای بسیاری جنجالی به‌نظر می‌رسد، اما اگر این اقدام را با نگاهی مستند و تحلیلی مورد بررسی قرار دهیم، می‌توان آن را یک گام اصولی در راستای اصلاح بنیادین نظام آموزشی آمریکا تلقی کرد. وزارت آموزش و پرورش که در سال ۱۹۷۹ تأسیس شد، علی‌رغم بودجه‌ای بالغ بر ۷۹ میلیارد دلار و بیش از ۴۴۰۰ کارمند، نتوانسته در چهار دههٔ گذشته کارنامه‌ای قابل دفاع ارائه دهد. با وجود این حجم از هزینه، ایالات متحده در آزمون‌های بین‌المللی مانند PISA، به‌ویژه در زمینه‌های ریاضی و علوم، عملکردی پایین‌تر از میانگین کشورهای صنعتی داشته و نارضایتی از کیفیت آموزش در بسیاری از ایالت‌ها همچنان پابرجاست. این در حالی‌ است که حدود ۹۰٪ بودجه مدارس دولتی آمریکا توسط ایالت‌ها و دولت‌های محلی تأمین می‌شود و عملاً وزارت آموزش نقش اجرایی مستقیم در آموزش روزمره ندارد، بلکه بیشتر به یک لایه بوروکراتیک در سیاست‌گذاری‌های مرکزی و تحمیل الزامات یکسان به مناطق متفاوت تبدیل شده است.

در کشوری با ساختار فدرالی مانند ایالات متحده، تمرکز قدرت آموزشی در یک نهاد مرکزی فدرال نه تنها با روح قانون اساسی در تضاد است، بلکه ناکارآمدی عملی آن نیز در طول زمان اثبات شده است. جوامع محلی بهتر از هر نهاد فدرالی در واشنگتن می‌دانند که دانش‌آموزان‌شان به چه نوع آموزش، محتوا و روش‌هایی نیاز دارند. حذف این وزارتخانه به معنای بازگرداندن اختیار به مدارس، خانواده‌ها، و دولت‌های محلی است؛ حرکتی در جهت افزایش انعطاف، پاسخ‌گویی و کارایی. این تصمیم همچنین می‌تواند منابع مالی را به‌جای هزینه در ساختارهای اداری متمرکز، مستقیماً به کلاس‌های درس و دانش‌آموزان اختصاص دهد و باعث رشد و توسعه انواع الگوهای جایگزین آموزشی مانند مدارس چارتر، خصوصی و آموزش خانگی شود که کارایی آن‌ها در سال‌های اخیر به اثبات رسیده است.

علاوه بر ناکارآمدی اجرایی، وزارت آموزش در سال‌های اخیر به بستری برای نفوذ ایدئولوژی‌های سیاسی خاص در نظام آموزشی تبدیل شده است؛ موضوعاتی مانند جنسیت، نژاد، یا بازنویسی تاریخ آمریکا به‌شکلی یک‌جانبه، سبب بروز اعتراضات گسترده‌ای در میان والدین و فعالان اجتماعی شده است. حذف این وزارتخانه می‌تواند موجب جلوگیری از تحمیل چنین محتواهایی از سوی نهادهای متمرکز شود و تصمیم‌گیری در این زمینه را به جوامع بومی واگذار کند.

اگرچه برخی از منتقدان نگران‌اند که این تصمیم به افزایش نابرابری میان ایالت‌ها منجر شود، اما تجربه نشان داده که وجود وزارت آموزش نیز نتوانسته مانع این نابرابری‌ها شود. در حقیقت، عدالت آموزشی بیش از آنکه به تمرکزگرایی وابسته باشد، نیازمند ساختارهایی پاسخ‌گو، انعطاف‌پذیر و متناسب با نیازهای محلی است. در مجموع، اقدام ترامپ نه به‌منزلهٔ تضعیف آموزش، بلکه به‌عنوان حرکتی برای بازگرداندن کنترل به دست مردمی که مستقیماً درگیر تربیت نسل آینده‌اند، قابل دفاع است. تمرکززدایی، کاهش بوروکراسی، بازگشت به اصول فدرالیسم، و ایجاد فضای باز برای نوآوری آموزشی، می‌توانند زمینه‌ساز تحولاتی مثبت و پایدار در نظام آموزش ایالات متحده باشند. این تصمیم نه تنها عقلانی و مستند است، بلکه پاسخی به خواست بسیاری از والدین و معلمان آمریکایی برای بازپس‌گیری اختیار از دولت فدرال و شکل‌دادن به آینده‌ای بهتر برای فرزندان‌شان است.

منبع : تحلیل اخبار آمریکا

✔️کانال مقاله ها @eduarticle

⁉️آیا «مرگ مدرسه» فرا رسیده است؟

مقدمه

آیا مدرسه، به شکلی که ما می‌شناسیم، در حال نابودی است؟

اعلام اخیر دونالد ترامپ مبنی بر انحلال وزارت آموزش و پرورش آمریکا و سپردن کنترل آموزش به ایالت‌ها و والدین، نشانه‌ای از تغییرات عمیق در نظام آموزشی غرب است. ترامپ معتقد است که دولت نباید در آموزش دخالت کند و سیستم مدارس دولتی ناکارآمد است. در همین راستا، او از مدل‌هایی مانند مدارس خصوصی، آموزش خانگی و برنامه‌های نوآورانه آموزشی حمایت می‌کند.

هم‌زمان، ایلان ماسک، کارآفرین پیشرو، مدت‌هاست که مدارس سنتی را ناکارآمد می‌داند. او با تأسیس مدرسه Ad Astra و سپس مدرسه X، مدل جدیدی از آموزش را معرفی کرده که بر حل مسئله، یادگیری عملی و کنار گذاشتن روش‌های سنتی تأکید دارد.

آیا این تحولات، آغاز یک عصر جدید آموزشی هستند؟ آیا مدارس دولتی و سیستم آموزشی کلاسیک به پایان خود نزدیک شده‌اند؟

⬅️مروری کوتاه بر تاریخ آموزش و پرورش:

مدرسه در عصر کشاورزی و صنعتی: از خانواده تا کارخانه

در گذشته‌های دور، یادگیری در دل خانواده‌ها و از طریق رابطه استاد و شاگرد انجام می‌شد. اما با انقلاب صنعتی، نیاز به نیروی کار تخصصی موجب شد که مدارس عمومی، شبیه کارخانه‌ها طراحی شوند:

_برنامه درسی یکسان برای همه

_ساعت‌های مشخص، زنگ‌های کلاس، امتحانات استاندارد

_تربیت نیروی کار مطیع و سازگار با ساختار صنعتی

این مدل، تا قرن بیستم کارآمد بود، اما با ورود به عصر دیجیتال، مدارس با بحران ناکارآمدی روبه‌رو شدند.

⬅️چالش‌های مدارس در عصر دیجیتال:

۱. سرعت تغییرات از مدارس پیشی گرفته است.
در حالی که هوش مصنوعی، رباتیک و فناوری‌های نوین سرعت تحولات را افزایش داده‌اند، ساختار سنتی مدارس همچنان مبتنی بر حفظیات و شیوه‌های قدیمی است.

۲. فارغ‌التحصیلان بی‌مهارت و منفعل‌اند.
بسیاری از فارغ‌التحصیلان حتی مهارت‌های ابتدایی حل مسئله و تفکر انتقادی را ندارند. مدارسی که روزگاری برای تربیت نیروی انسانی کارآمد طراحی شده بودند، امروز نمی‌توانند پاسخگوی نیازهای بازار کار مدرن باشند.

۳. بحران کرونا و تحول آموزش

شیوع کرونا نشان داد که مدارس سنتی انعطاف‌پذیر نیستند. آموزش آنلاین به سرعت گسترش یافت و نشان داد که روش‌های جدید، کارآمدتر و کم‌هزینه‌تر از مدل‌های سنتی هستند.
آمریکا و حذف وزارت آموزش و پرورش: سیاستی برای پایان مدارس دولتی؟
ترامپ، که سیاست‌های او مبتنی بر کاهش نفوذ دولت در اقتصاد و جامعه است، وعده داده که وزارت آموزش و پرورش آمریکا را منحل کند. او معتقد است که مدارس دولتی، ناکارآمد، پرهزینه و ایدئولوژیک هستند و باید کنترل آموزش را به ایالت‌ها و خانواده‌ها سپرد.

⬅️این تغییر چه معنایی دارد؟

۱. افزایش مدارس خصوصی و غیردولتی: اگر دولت نقش کمتری در آموزش داشته باشد، مدارس خصوصی، آموزش آنلاین و روش‌های جایگزین رشد خواهند کرد.

۲. افزایش آموزش خانگی: بسیاری از والدین آمریکایی در سال‌های اخیر، به‌ویژه بعد از کرونا، ترجیح داده‌اند فرزندانشان را در خانه آموزش دهند. با حذف وزارت آموزش، این روند شتاب خواهد گرفت.

۳. تمرکززدایی از آموزش: ایالت‌ها و حتی مناطق کوچک‌تر، بدون مداخله فدرال، می‌توانند مدل‌های آموزشی خود را پیاده کنند. این می‌تواند به تنوع آموزشی منجر شود، اما از سوی دیگر، باعث نابرابری نیز خواهد شد.

۴. کاهش کنترل بر محتوای آموزشی: مدارس دولتی، تحت نظارت دولت فدرال، مجبور بودند استانداردهای آموزشی خاصی را رعایت کنند. با انحلال این وزارتخانه، مدارس آزادتر خواهند بود تا برنامه‌های درسی خود را تنظیم کنند.

این سیاست، اگر اجرایی شود، می‌تواند سیستم آموزشی آمریکا را به کلی متحول کند و مدل‌های جدید را جایگزین #مدارس سنتی کند.
آیا مدل ایلان ماسک، جایگزین مدارس دولتی خواهد شد؟

ایلان ماسک، که خود منتقد سیستم آموزشی سنتی است، مدرسه X را برای فرزندانش و کودکان کارمندان منتخب شرکت‌هایش ایجاد کرده است.

⬅️ویژگیهای مدرسه X:

_بدون کلاس‌های استاندارد: #دانش‌آموزان بر اساس علاقه و توانایی‌های خود یاد می‌گیرند، نه بر اساس سن و مقطع تحصیلی.

با تحولات جدید، آموزش در حال حرکت به سمت مدل‌های خلاقانه است:

_ هوش مصنوعی، نقش معلمان سنتی را کاهش خواهد داد.

_مدارس مجازی و متاورسی، جای کلاس‌های فیزیکی را می‌گیرند.

_ دانش‌آموزان، بر اساس مهارت‌های فردی خود، مسیر یادگیری‌شان را انتخاب خواهند کرد.

⬅️آیا مدرسه واقعاً مرده است؟

#مدرسه، به شکل سنتی، در حال فروپاشی است. اما این به معنای پایان آموزش نیست. آینده آموزش به سوی مدل‌های خلاقانه، هوشمند و شخصی‌سازی‌شده حرکت می‌کند.

اگر نظام‌های آموزشی خود را با تحولات جدید سازگار نکنند، همان سرنوشتی را خواهند داشت که مکتب‌خانه‌ها در عصر صنعتی داشتند: نابودی!
#آموزش_پرورش

✍️قاسم یزدان‌پناه

✔️کانال مقاله ها @eduarticle

❓ #ویدیو_آموزشی

#واژه‌نامه_سیاسی

#پروپاگاندا

iranintltv


✔️کانال مقاله ها @eduarticle

⌛سوگیری‌های شناختی: هم‌پوشانی‌گرایی .Shared information bias

هم‌پوشانی‌گرایی (Shared information bias) نوعی سوگیری شناختی است که اعضای جمع تمایل دارند بیشتر درباره موضوعاتی که برای همه‌ آشناست گفتگو کنند و کمتر برای موضوعاتی وقت صرف کنند که برخی اعضا از آن آگاهی ندارند. به زبان ساده، هم‌پوشانی‌گرایی گرایش به صحبت درباره اطلاعات مشترک جمع است.

هم‌پوشانی‌گرایی می‌تواند پیامد‌های زیانباری در تصمیم‌گیری‌های گروهی داشته باشد. وقتی اعضای جمع اطلاعاتی را که بقیه ندارند به اشتراک نمی‌گذارند، نمی‌توان انتظار داشت تصمیمات کاملاً آگاهانه اخذ شوند. بگذارید با یک مثال فرضی قضیه را روشن کنم.

شاهرخ و دوستانش تصمیم می‌گیرند پس از اتمام کار بروند سینما. موعدش که فرا می‌رسد قرار می‌شود جمع تصمیم بگیرد چه فیلمی تماشا کنند. همه خسته‌اند و هر چه تصمیم‌گیری به درازا بینجامد زمان نیز از دست می‌رود. یکی فیلمی را پیشنهاد می‌کند و بیشتر جمع موافقت خودشان را اعلام می‌کنند. شاهرخ قبلا آن فیلم را دیده‌ است و به نظرش فیلم بدردنخوری است. برخی‌ها در این مرحله نظرشان را آشکارا اعلام می‌کنند. شاهرخ ترجیح می‌دهد به خاطر جمع چیزی نگوید. دلیل این امر گیرافتادن در دام هم‌پوشانی‌گرایی است.

در مثال بالا هیچ‌گاه جواب درست و قطعی برای اینکه چه فیلمی را تماشا کنیم وجود ندارد. بحثِ سلیقه‌ است. وقتی پای توافق جمع در میان باشد احتمال هم‌پوشانی‌گرایی بالاتر میرود.

تصمیم‌گیری جمعی دشواری‌های خاص خود را دارد. دلیل عمده دیگری که باعث هم‌پوشانی‌گرایی می‌شود اضطراب ناشی از بیان نظر متفاوت در جمع است. بیشتر افراد از اینکه مخالف جمع شناخته شوند بیزارند. به علاوه حرف زدن در جمع عده‌ای را سراسیمه می‌کند. اعضای یک جمع به شهرت‌شان در میان دیگران اهمیت می‌دهند و دوست ندارند به آبروشان لطمه‌ای وارد شود. وانگهی آنها گمان می‌کنند با بیان نظر مخالف ممکن است پیوند‌های عاطفی‌شان با دیگران در خطر قرار بگیرد. در نتیجه اطلاعات‌شان را گزینشی با دیگر اعضای جمع در میان می‌گذارند.

تحقیقات متعددی نشان می‌دهند که هر چه اعضای یک جمع اطلاعات بیشتری را با دیگران در میان بگذارند تصمیمات گروهی بهتر و موفق‌تری اخذ می‌شود. راهکارهای مهمی که به این امر کمک می‌کند عبارتند از اختصاص زمان بیشتر به بحث وگفتگو درباره تصمیم جمعی، اجتناب از بحث‌های کلی، اهمیت دادن به تنوع نظرات و گفتگو درباره موضوعات جدید برای اجتناب از تکرار.

با به کارگیری این راهکارها و با تمرین بردباری در برابر نظرات مخالف و منتقد می‌توان امیدوار بود فرد دیگر مجبور نباشد برای رسوا نشدن همیشه همرنگ جماعت باشد. گوناگونی رنگ‌ها به زیبایی گروه می‌افزاید.
#سوگیریهای_شناختی

🔸متن کامل ⬅️ اینجا

✔️کانال مقاله ها @eduarticle

⁉️ببینید سخنان آقای قالیباف را در مورد #آموزش_پرورش بعد از انقلاب. یادآن داستان "پیدا کنید پرتقال فروش‌را "می‌افتیم.

✔️کانال مقاله ها @eduarticle

📌در ارمنستان آموزش فناوری از سنین پایین آغاز می‌شود.

ارمنستان چگونه تلاش می‌کند در قفقاز یک سیلیکون‌ولی بسازد؟

ارمنستان کشوری محصور در خشکی با ۲ میلیون و ۷۰۰ هزار جمعیت، کوچک‌ترین کشور منطقه قفقاز جنوبی است. مرزهای این کشور با همسایگانش، جمهوری آذربایجان و ترکیه، به دلیل اختلافات سرزمینی حل‌نشده، دهه‌هاست که بسته است.

ارمنستان برخلاف همسایگان خود، منابع طبیعی یا دسترسی به دریا ندارد. اما در تمام دوران اتحاد جماهیر شوروی، این کشور یکی از مراکز مهم ریاضیات و علوم رایانه بود.

در سال ۱۹۵۶ «موسسه پژوهش علمی ماشین‌های ریاضی ایروان» در ارمنستان تاسیس شد و تا سال ۱۹۶۰ دو کامپیوتر نسل اول را توسعه داد.

امروز این کشور در حال استفاده از میراث خود با هدف تبدیل شدن به قطب فناوری منطقه قفقاز است

مخترعان جوان در کلاس‌های آزمایشگاه مهندسی شرکت کرده‌اند که در آن برنامه‌نویسی، رباتیک، کدنویسی و مدل‌سازی سه‌بعدی را یاد می‌گیرند.

این برنامه که از سال ۲۰۱۴ آغاز شده، «آرمات» نام دارد که به معنای ریشه است. امروز ۶۵۰ آزمایشگاه آرمات در مدارس سراسر ارمنستان فعال است.

این برنامه ابتکار سازمانی تجاری به نام «اتحادیه شرکت‌های فناوری پیشرفته» بود که نماینده بیش از ۲۰۰ شرکت فناوری در ارمنستان است.


آرمات بخشی از برنامه آموزش و توسعه نیروی کار اتحادیه شرکت‌های فناوری پیشرفته است. آقای کاراپتیان می‌گوید این برنامه موفق‌ترین نمونه مشارکت دولتی-خصوصی در کشور است.

«ما سرمایه اولیه را از بخش خصوصی جذب می‌کنیم، به مدارس می‌رویم و با تاسیس آزمایشگاه‌های آرمات، تجهیزات را به صورت رایگان در اختیار آنها می‌گذاریم. دولت و وزارت آموزش نیز سالانه بودجه‌ای به مبلغ ۲ میلیون دلار در اختیار ما قرار می‌دهند تا حقوق مربیان را پرداخت کنیم.»

در حال حاضر بیش از ۶۰۰ مربی و ۱۷ هزار #دانش‌آموز فعال در این برنامه حضور دارند.

آقای کاراپتیان می‌گوید: «هدف ما این است که هر سال ۵ هزار نفر از بااستعدادترین کودکان مسیر حرفه‌ای مهندسی را دنبال کنند.»

🔸متن کامل گزارش ⬅️ اینجا

✔️کانال مقاله ها @eduarticle

فیلسوفی که قبل از مرگش آینده را پیش‌بینی کرد و هشدار داد تمدن شاید به‌زودی فرو بپاشد

دنیل دنت، فیلسوف برجسته که آوریل پارسال در۸۲ سالگی درگذشت، از تیزبین‌ترین و آینده‌نگرترین اندیشمندان نیم قرن اخیر بود. او در طول عمر خود، با جسارت به رویارویی با بعضی از مهم‌ترین پرسش‌ها درباره‌ ذهن و آگاهی انسان پرداخت. در طول دوران کاری‌اش بیش از دوازده کتاب منتشر کرد؛ سهم قابل توجهی در رشته‌های مختلف از جمله علوم شناختی و فلسفه‌ ذهن تا نظریه‌ تکامل داشت و به مدافع سرسخت عقلانیت و شک‌گرایی تبدیل شد.

به طور خاص،در گفت‌وگوی بی بی سی بر خطرات جدی ناشی از هوش مصنوعی متمرکز بود. هشدار او نه در مورد تصاحب قدرت از سوی ابرهوش بلکه درباره‌ تهدیدی بود که به باور او همچنان تهدیدی وجودی برای تمدن است و ریشه در آسیب‌پذیری‌ طبیعت انسان دارد.

دنت گفت: «اگر این فناوری فوق‌العاده‌ای را که برای دانش در اختیار داریم به سلاحی برای اطلاعات غلط تبدیل کنیم، به دردسر بزرگی گرفتار خواهیم شد.» چرا؟ «چون دیگر نمی‌دانیم چه می‌دانیم؛ نمی‌دانیم به چه کسی اعتماد کنیم؛ نمی‌دانیم که آیا آگاه هستیم یا گمراه‌ شده‌ایم. ممکن است یا پارانوید و بیش از حد شکاک شویم، یا فقط بی‌تفاوت و بی‌‌تحرک. هر دوی اینها مسیرهای بسیار خطرناکی بر سر راه ما هستند.»
#هوش_مصنوعی

🔸متن کامل گفتگو ⬅️ اینجا

✔️کانال مقاله ها @eduarticle

✍️#حکایتها 176

فتحعلی شاه در جنگ از روسها شکست خورد. در باریان را جمع کرده و گفت: اگر ما قشون ویژه نگهبان خودمان را به جنگ بفرستیم چه می‌شود؟ همه تعظیم کردند و گفتند: قربان خاک سن پترزبورق را به توبره می‌کشند.
فتحعلی شاه گفت: اگر خودمان به جنگ برویم چه می‌شود؟ درباریان به خاک افتادند و گریه و زاری کنان گفتند :قبله عالم به سلامت باد به اهالی سن پترزبورق رحم کنید!!

✔️کانال مقاله ها @eduarticle