❇️ نقشه راه کشور را بد‌کشيده‌ايم
___________
محمّد احمدوند*
يکي از نقاط منفي كه رسانه‌هاي ارتباط جمعي ايران براي آمريکايي‌ها بر مي‌شمارند اين است که اطلاعات عمومي عامة آنها بسيار پائين است تا آنجا که بسياري‌شان حتّي نام رئيس‌جمهوري خود را نمي‌دانند! يا مثلاً فکر مي‌کنند ايران کشوري از کشورهاي عرب زبان منطقه خليج فارس است!
سال‌هاست با چنين مقايسه‌هايي خود را برتر و با هوش‌تر از کشورهاي ديگر مي‌دانيم. در جلسه‌اي با مسئولان استعدادهاي درخشان به واقعيتي تلخ پي‌بردم که به شدّت نگرانم کرد؛ اينکه در
10 سال گذشته ميانگين ضريب هوشي مردم کشورمان از 97 به 84 رسيده است، يعني به مرز «ديرآموزي»؛ مي‌شود نتيجه گرفت بسياري از مردم ايران مشکل يادگيري دارند!
سئوال اين است چه اتفاقي براي کشور افتاده که شاهد چنين اتفاق نگران کننده‌اي هستيم؟ گزارش ديگري هم حاکي از آن است که در مسابقات بين‌المللي «تيمز» که مهارت خواندن را مي‌سنجد، به شدّت افت رتبه داشته‌ايم.
سئوال بعدي اين است که چگونه نسل جوان کشورهاي پيشرفته متوجه نبوغ خود مي‌شوند؟ جواب آسان است: سيستم درست آموزشي در اين کشورها. حاكميت دارد در اين سيستم آموزشي، علوم را تا حدّي که لازمة زندگي اجتماعي است به بچه‌ها ياد مي‌دهند و بيشتر فعاليت‌هاي مدرسه روي آموزش مهارت زندگي، موسيقي، ورزش، هنر، ادبيات و کارهاي عملي و آزمايشگاهي است.
تفاوت اصلي سيستم آموزشي ما و آنها در اين است که آنها به بچه‌ها اجازه مي‌دهند زندگي کنند و در جريان زندگي چيزي بياموزند و استعداد خود را کشف کنند و براي همين هم بچه‌ها مدرسه را دوست دارند و زمان تعطيلي مدرسه گريه مي‌کنند و نمي‌خواهند مدرسه را ترک کنند، امّا ما با فشار بي‌اندازه بر روح و روان بچه‌ها آنها را به انسان‌هايي خسته و عصباني تبديل مي‌کنيم که موقع تعطيل شدن مدرسه گويي از زندان آزاد شده‌اند! در هيچ يك از کشورهاي پيشرفته حجم کتاب‌ها و محتواي کتاب‌هاي درسي اينقدر سنگين نيست که در کشور ما هست. بچه‌هاي ما زير بار اين همه مطالب علمي که بسياري از آنها به زندگي روزمرة‌شان هيچ ربطي ندارد دارند، له مي‌شوند و استعدادهاي پنهانشان ناشناس مي‌ماند. حتي اكنون هم براي تغيير در برنامة درسي مدارس و کتاب‌هاي درسي و حجم کتاب‌ها دير است چه برسد به اينکه براي اين کار دست دست کنيم.
متن کامل یادداشت در سایت بانک مقاله ها👈 https://eduarticle.me/?p=3433
_____________
↩️ کانال مقاله ها 👇
https://t.me/joinchat/AAAAAD5oqnmeI058AeE3WA
___________
محمّد احمدوند*
يکي از نقاط منفي كه رسانه‌هاي ارتباط جمعي ايران براي آمريکايي‌ها بر مي‌شمارند اين است که اطلاعات عمومي عامة آنها بسيار پائين است تا آنجا که بسياري‌شان حتّي نام رئيس‌جمهوري خود را نمي‌دانند! يا مثلاً فکر مي‌کنند ايران کشوري از کشورهاي عرب زبان منطقه خليج فارس است!
سال‌هاست با چنين مقايسه‌هايي خود را برتر و با هوش‌تر از کشورهاي ديگر مي‌دانيم. در جلسه‌اي با مسئولان استعدادهاي درخشان به واقعيتي تلخ پي‌بردم که به شدّت نگرانم کرد؛ اينکه در
10 سال گذشته ميانگين ضريب هوشي مردم کشورمان از 97 به 84 رسيده است، يعني به مرز «ديرآموزي»؛ مي‌شود نتيجه گرفت بسياري از مردم ايران مشکل يادگيري دارند!
سئوال اين است چه اتفاقي براي کشور افتاده که شاهد چنين اتفاق نگران کننده‌اي هستيم؟ گزارش ديگري هم حاکي از آن است که در مسابقات بين‌المللي «تيمز» که مهارت خواندن را مي‌سنجد، به شدّت افت رتبه داشته‌ايم.
سئوال بعدي اين است که چگونه نسل جوان کشورهاي پيشرفته متوجه نبوغ خود مي‌شوند؟ جواب آسان است: سيستم درست آموزشي در اين کشورها. حاكميت دارد در اين سيستم آموزشي، علوم را تا حدّي که لازمة زندگي اجتماعي است به بچه‌ها ياد مي‌دهند و بيشتر فعاليت‌هاي مدرسه روي آموزش مهارت زندگي، موسيقي، ورزش، هنر، ادبيات و کارهاي عملي و آزمايشگاهي است.
تفاوت اصلي سيستم آموزشي ما و آنها در اين است که آنها به بچه‌ها اجازه مي‌دهند زندگي کنند و در جريان زندگي چيزي بياموزند و استعداد خود را کشف کنند و براي همين هم بچه‌ها مدرسه را دوست دارند و زمان تعطيلي مدرسه گريه مي‌کنند و نمي‌خواهند مدرسه را ترک کنند، امّا ما با فشار بي‌اندازه بر روح و روان بچه‌ها آنها را به انسان‌هايي خسته و عصباني تبديل مي‌کنيم که موقع تعطيل شدن مدرسه گويي از زندان آزاد شده‌اند! در هيچ يك از کشورهاي پيشرفته حجم کتاب‌ها و محتواي کتاب‌هاي درسي اينقدر سنگين نيست که در کشور ما هست. بچه‌هاي ما زير بار اين همه مطالب علمي که بسياري از آنها به زندگي روزمرة‌شان هيچ ربطي ندارد دارند، له مي‌شوند و استعدادهاي پنهانشان ناشناس مي‌ماند. حتي اكنون هم براي تغيير در برنامة درسي مدارس و کتاب‌هاي درسي و حجم کتاب‌ها دير است چه برسد به اينکه براي اين کار دست دست کنيم.
متن کامل یادداشت در سایت بانک مقاله ها👈 https://eduarticle.me/?p=3433
_____________
↩️ کانال مقاله ها 👇
https://t.me/joinchat/AAAAAD5oqnmeI058AeE3WA
بانک مقاله های آموزشی و فرهنگی
نقشه راه کشور را بد‌کشیده‌ایم
نقشه راه کشور را بدکشيدهايممحمّد احمدوند* يکي از نقاط منفي كه رسانه‌هاي ارتباط جمعي ايران براي آمريکايي‌ها بر مي‌شمارند اين است که اطلاعات عمومي عامة آنها بسيار پائين است تا آنجا که بسياري‌شان حتّي
👨🎓👩🎓آموزش عالی در ایران؛ توسعه شگفت انگیز یا وضعیت رقت‌انگیز؟
_____________
علی رنجی پور/روزنامه نگار
آمار توسعه #آموزش_عالی در ایران شگفت‌انگیز است. اما جامعه ایران چه بهایی برای این توسعه پرداخته و چه خواهد پرداخت؟ این یادداشت در پی یافتن پاسخ‌هایی ساده و مستند برای این سوال است.
شاید بتوان سرنوشت دانشگاه‌های ایران را با تقدیر ایران‌خودرو مقایسه کرد. هر دو ورشکسته ولی از سرناچاری فعال؛ یکی در مقیاس انبوه اتومبیل پرهزینه و کم‌فایده می‌سازد و دیگری در مقیاس انبوه و پرهزینه کارشناس و متخصص تحویل جامعه‌ای می‌دهد که به شدت از بحران مازاد کارشناس رنج می‌برد.
شتاب توسعه چنان زیاد بود که به ناگهان بعد از رد کردن پیک جمعیتی دهه ۶۰، تازه همه متوجه شدند، آنچه ساخته شده، به مراتب بیش از نیازهای معقول است. کار دانشگاه‌سازی در ایران تا به آنجا پیش رفت که به گفته مسئولان ظرفیت دانشگاه‌های ایران در سال ۱۳۹۵، دو برابر بیشتر از تعداد متقاضیان ورود به دانشگاه بود.
حاصل جمع و تفریق آمارهای آموزش عالی و مقایسه آن با آمارهای اشتغال، تنها به یک نتیجه می‌رسد. نظام آموزش عالی در ایران، بر خلاف تمام جهان هیچ ارتباطی به بازار کار و طبعا فرایند توسعه نداشته و ندارد.
در کشوری که که نرخ بی‌سوادی برای جمعیت بیش از ۶ سال، ۱۲/۴ درصد و برای جمعیت بزرگ‌تر از ۱۵ سال ۱۴/۵درصد است، چرا باید دولت و جامعه عمده ظرفیت‌هایشان را صرف گسترش پوشش آموزش عالی کنند؛ نظامی که خروجی آن خیل تحصیل‌کردگانی‌اند که در خوش‌بینانه‌ترین حالت، فقط یک سوم‌شان به کار اقتصاد و جامعه ایرانی می‌آیند.
نظام فراگیر آموزش عالی قرار بود جامعه ایرانی را تبدیل به جامعه‌ای تحصیل‌کرده و کارآمد کند، اما منجر به شکل‌گیری طبقه فربه از دانش‌آموختگان، ناکارآمد، ناراضی و متوقعی شد که نقد عمرشان صرف بلندپروازی‌های توسعه‌فرمایان شده است.
#دانشگاه
متن کامل در سایت بانک مقاله ها 👈 https://eduarticle.me/?p=3426
___________
↩️ کانال مقاله ها 👇
https://t.me/joinchat/AAAAAD5oqnmeI058AeE3WA
_____________
علی رنجی پور/روزنامه نگار
آمار توسعه #آموزش_عالی در ایران شگفت‌انگیز است. اما جامعه ایران چه بهایی برای این توسعه پرداخته و چه خواهد پرداخت؟ این یادداشت در پی یافتن پاسخ‌هایی ساده و مستند برای این سوال است.
شاید بتوان سرنوشت دانشگاه‌های ایران را با تقدیر ایران‌خودرو مقایسه کرد. هر دو ورشکسته ولی از سرناچاری فعال؛ یکی در مقیاس انبوه اتومبیل پرهزینه و کم‌فایده می‌سازد و دیگری در مقیاس انبوه و پرهزینه کارشناس و متخصص تحویل جامعه‌ای می‌دهد که به شدت از بحران مازاد کارشناس رنج می‌برد.
شتاب توسعه چنان زیاد بود که به ناگهان بعد از رد کردن پیک جمعیتی دهه ۶۰، تازه همه متوجه شدند، آنچه ساخته شده، به مراتب بیش از نیازهای معقول است. کار دانشگاه‌سازی در ایران تا به آنجا پیش رفت که به گفته مسئولان ظرفیت دانشگاه‌های ایران در سال ۱۳۹۵، دو برابر بیشتر از تعداد متقاضیان ورود به دانشگاه بود.
حاصل جمع و تفریق آمارهای آموزش عالی و مقایسه آن با آمارهای اشتغال، تنها به یک نتیجه می‌رسد. نظام آموزش عالی در ایران، بر خلاف تمام جهان هیچ ارتباطی به بازار کار و طبعا فرایند توسعه نداشته و ندارد.
در کشوری که که نرخ بی‌سوادی برای جمعیت بیش از ۶ سال، ۱۲/۴ درصد و برای جمعیت بزرگ‌تر از ۱۵ سال ۱۴/۵درصد است، چرا باید دولت و جامعه عمده ظرفیت‌هایشان را صرف گسترش پوشش آموزش عالی کنند؛ نظامی که خروجی آن خیل تحصیل‌کردگانی‌اند که در خوش‌بینانه‌ترین حالت، فقط یک سوم‌شان به کار اقتصاد و جامعه ایرانی می‌آیند.
نظام فراگیر آموزش عالی قرار بود جامعه ایرانی را تبدیل به جامعه‌ای تحصیل‌کرده و کارآمد کند، اما منجر به شکل‌گیری طبقه فربه از دانش‌آموختگان، ناکارآمد، ناراضی و متوقعی شد که نقد عمرشان صرف بلندپروازی‌های توسعه‌فرمایان شده است.
#دانشگاه
متن کامل در سایت بانک مقاله ها 👈 https://eduarticle.me/?p=3426
___________
↩️ کانال مقاله ها 👇
https://t.me/joinchat/AAAAAD5oqnmeI058AeE3WA
📣بیستمین جشنواره بین‌المللی قصه‌گویی دوم بهمن آغاز 44 قصه‌گو از سراسر ایران و 7 قصه‌گوی خارجی در این رویداد فرهنگی به نقل داستان‌های خود می‌پردازند. کانال مقاله ها @eduarticle
📣در کنکور سراسری سال آینده میزان تاثیر سوابق تحصیلی برای سال آینده تغییری نکرده و همانند سال ۹۶ به میزان حداکثر ۲۵ درصد است. کانال مقاله ها @eduarticle
🔹ديوار کوتاه اول مهر
—------------
محمد رستمي - دبير آموزش و پرورش شهرستان بروجرد
اگر هوا آلوده است، اگر وارونگي هوا مدارس را تعطيل کرده است، اگر نظام آموزشي ما ابتر است و دانش آموزان ما بعد از 12 سال که در اختيار سيستم آموزشي قرار مي گيرند عموماً از کوچک ترين مهارت هاي زندگي بي بهره هستند، اگر کنکور بلاي جان آرامش دانش آموزان و خانواده ها شده است، اگر معلمان دلسرد و دانش آموزان بي انگيزه هستند، اگر فضاي مدارس ما خشونت بار است، اگر انتخاب روساي سازمان ها و ادارات و حتي مديران مدارس بستگي به ميزان نزديکي و دوري آن ها به کانون هاي قدرت در استان وشهر و نه توانايي هاي حرفه اي آن ها دارد، اگر ... و ده هامعضل و مشکل ديگر، نبايد تقصر يا سرزنشي را متوجه افراد، گرو ها، و نهادها و سازمان‌هاي زير دانست :
- مردم شريف و عزيزي که حاضر نيستند حتي براي يک روز و حتي براي مسافت هاي کوتاه به جاي استفاده از خود روهاي شخصي از وسايل حمل و نقل عمومي استفاده کنند.
- خودروسازان محترمي که در بهشتِ رانت اتومبيل در ايران، با خيال راحت هر خودرويي را با کيفيت نازل و با بالاترين قيمت و کم ترين تعهدات توليد کرده و به چاه ويل و پر نشدني اشان، پول سرازير مي کنند.
- وزارت ثروتمند نفت که سوخت هاي بي کيفيت توليد کرده يا از خارج وارد مي کند.
- شهرداري ها و راهنمايي و رانندگي ها که عموماً دچار روز مرگي شده و همان طرح ضعيف و نصفه و نيمه زوج و فرد و محدوديت عبور و مرور را به فروش گذاشته تا درآمدي براي سازمان متبوع خود به دست آورند. البته براي آقا زاده هاي محترم و قشرهاي مرفه هم که اين پول ها، پول آدامس روزانه شان هم نيست، مشتري هميشگي اين برچسب ها هستند. و...
ساده ترين راه حل که هزينه اي هم برايمان ندارد، تغيير تقويم آموزشي است. حالا چند سالي هم اين را امتحان مي کنيم. چه عيبي دارد؟ مگر اين همه طرح در اين کشور و در همين آموزش و پرورش اجرا شدند و بعد از چند سال اتلاف وقت و تحميل هزينه هاي بسيار، دوباره لغو شدند چه اتفاقي افتاد؟ اين يکي هم مانند بقيه. فوقش چند سال ديگر اجراي آن را متوقف مي کنيم. کارِ کارشناسي و رضايت بدنه جامعه هم که البته محلي از اعراب ندارد. يک ماه يا دو هفته را هم در زمستان تعطيل مي کنيم. ديگر چه مي خواهند؟ برف و سرما هم که ديگر خبري نيست. خوش هم مي گذرد.
بله دوستان. ديگر اول مهر بوي ماه مدرسه را نخواهد داد. ديگر اول مهر نيز در خاطراتمان رنگ خواهد باخت. ما حتي زمان را هم از ويژگي طبيعي اشان
خالي کرده ايم. مهر ديگر بوي باران لطيف پاييزي ، بوي برگ هاي زرد و سرخ ريخته شده بر کف خيابان، بوي معصوميت کودکانه و بوي کيف و کتاب تازه را نخواهد داد.
متن کامل مطلب درسایت کانال مقاله ها👈 https://eduarticle.me/?p=3439
_______
↩️ کانال مقاله ها 👇
https://t.me/joinchat/AAAAAD5oqnmeI058AeE3WA
—------------
محمد رستمي - دبير آموزش و پرورش شهرستان بروجرد
اگر هوا آلوده است، اگر وارونگي هوا مدارس را تعطيل کرده است، اگر نظام آموزشي ما ابتر است و دانش آموزان ما بعد از 12 سال که در اختيار سيستم آموزشي قرار مي گيرند عموماً از کوچک ترين مهارت هاي زندگي بي بهره هستند، اگر کنکور بلاي جان آرامش دانش آموزان و خانواده ها شده است، اگر معلمان دلسرد و دانش آموزان بي انگيزه هستند، اگر فضاي مدارس ما خشونت بار است، اگر انتخاب روساي سازمان ها و ادارات و حتي مديران مدارس بستگي به ميزان نزديکي و دوري آن ها به کانون هاي قدرت در استان وشهر و نه توانايي هاي حرفه اي آن ها دارد، اگر ... و ده هامعضل و مشکل ديگر، نبايد تقصر يا سرزنشي را متوجه افراد، گرو ها، و نهادها و سازمان‌هاي زير دانست :
- مردم شريف و عزيزي که حاضر نيستند حتي براي يک روز و حتي براي مسافت هاي کوتاه به جاي استفاده از خود روهاي شخصي از وسايل حمل و نقل عمومي استفاده کنند.
- خودروسازان محترمي که در بهشتِ رانت اتومبيل در ايران، با خيال راحت هر خودرويي را با کيفيت نازل و با بالاترين قيمت و کم ترين تعهدات توليد کرده و به چاه ويل و پر نشدني اشان، پول سرازير مي کنند.
- وزارت ثروتمند نفت که سوخت هاي بي کيفيت توليد کرده يا از خارج وارد مي کند.
- شهرداري ها و راهنمايي و رانندگي ها که عموماً دچار روز مرگي شده و همان طرح ضعيف و نصفه و نيمه زوج و فرد و محدوديت عبور و مرور را به فروش گذاشته تا درآمدي براي سازمان متبوع خود به دست آورند. البته براي آقا زاده هاي محترم و قشرهاي مرفه هم که اين پول ها، پول آدامس روزانه شان هم نيست، مشتري هميشگي اين برچسب ها هستند. و...
ساده ترين راه حل که هزينه اي هم برايمان ندارد، تغيير تقويم آموزشي است. حالا چند سالي هم اين را امتحان مي کنيم. چه عيبي دارد؟ مگر اين همه طرح در اين کشور و در همين آموزش و پرورش اجرا شدند و بعد از چند سال اتلاف وقت و تحميل هزينه هاي بسيار، دوباره لغو شدند چه اتفاقي افتاد؟ اين يکي هم مانند بقيه. فوقش چند سال ديگر اجراي آن را متوقف مي کنيم. کارِ کارشناسي و رضايت بدنه جامعه هم که البته محلي از اعراب ندارد. يک ماه يا دو هفته را هم در زمستان تعطيل مي کنيم. ديگر چه مي خواهند؟ برف و سرما هم که ديگر خبري نيست. خوش هم مي گذرد.
بله دوستان. ديگر اول مهر بوي ماه مدرسه را نخواهد داد. ديگر اول مهر نيز در خاطراتمان رنگ خواهد باخت. ما حتي زمان را هم از ويژگي طبيعي اشان
خالي کرده ايم. مهر ديگر بوي باران لطيف پاييزي ، بوي برگ هاي زرد و سرخ ريخته شده بر کف خيابان، بوي معصوميت کودکانه و بوي کيف و کتاب تازه را نخواهد داد.
متن کامل مطلب درسایت کانال مقاله ها👈 https://eduarticle.me/?p=3439
_______
↩️ کانال مقاله ها 👇
https://t.me/joinchat/AAAAAD5oqnmeI058AeE3WA
🔹 پيش‌دبستاني؛ دوره ضروري اما ناشناخته
—------------—
دوره رسمي اما غيراجباري #پيش‌دبستاني با توجه به اهميت آموزش در سنين پيش از 6 سالگي، چند سالي است که بيش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است و برنامه‌ريزي‌هايي براي افزايش پوشش تحصيلي آن در حال انجام است.
به گزارش فارس، سال 1310 اولين مهدکودک ايران توسط ميرزا جبار باغچه‌بان در تبريز افتتاح شد و دو سال بعد اولين آيين‌نامه ويژه کودکستان‌ها توسط شوراي عالي فرهنگ تصويب شد اما مهدکودک به شکل امروزي در سال 1334 راه‌اندازي شد.
سال 1377 در شوراي عالي انقلاب فرهنگي مصوب شد که «کليه مسائل آموزش پيش دبستاني در شوراي عالي آموزش و پرورش مطرح شود»، سال 1382 اساسنامه دوره پيش‌دبستان در شوراي عالي آموزش و پرورش تصويب شد و پيش‌دبستاني با شکل کنوني پا به عرصه نظام آموزشي ايران گذاشت .
ماده يک اين اساسنامه بيان مي‌دارد: «دوره پيش‌دبستاني به دوره دو ساله‌اي اطلاق مي‌شود که کودکان گروه سني 4 و 5 سال تمام تا اول مهر هر سال را تحت پوشش برنامه‌هاي تربيتي قرار مي‌دهد» و تبصره اين ماده مي‌گويد: «در صورت عدم تأمين امکانات مورد نياز، اجراي دوره مذکور به صورت يک ساله بلامانع است».
دوره پيش‌دبستان دوره‌اي ضروري و البته رسمي است اما اجباري نيست؛ رخساره فضلي مديرکل دفتر آموزش پيش دبستاني وزارت آموزش و پرورش در گفت‌وگو با فارس با بيان اينکه دوره پيش‌دبستاني، دوره‌اي رسمي است؛ يعني يکي از دوره‌هاي تحصيلي محسوب مي‌شود، اظهار داشت: اما اين دوره غيراجباري است به اين معنا که اگر کودکي دوره پيش‌دبستان را نگذرانده باشد، اينگونه نيست که در کلاس اول دبستان ثبت‌نام نشود چون ما بحث انسداد مبادي بيسوادي و مواردي از اين دست را داريم.
ادامه مطلب درسایت بانک مقاله ها https://eduarticle.me/?p=3414
___
↩️ کانال مقاله ها 👇
https://t.me/joinchat/AAAAAD5oqnmeI058AeE3WA
—------------—
دوره رسمي اما غيراجباري #پيش‌دبستاني با توجه به اهميت آموزش در سنين پيش از 6 سالگي، چند سالي است که بيش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است و برنامه‌ريزي‌هايي براي افزايش پوشش تحصيلي آن در حال انجام است.
به گزارش فارس، سال 1310 اولين مهدکودک ايران توسط ميرزا جبار باغچه‌بان در تبريز افتتاح شد و دو سال بعد اولين آيين‌نامه ويژه کودکستان‌ها توسط شوراي عالي فرهنگ تصويب شد اما مهدکودک به شکل امروزي در سال 1334 راه‌اندازي شد.
سال 1377 در شوراي عالي انقلاب فرهنگي مصوب شد که «کليه مسائل آموزش پيش دبستاني در شوراي عالي آموزش و پرورش مطرح شود»، سال 1382 اساسنامه دوره پيش‌دبستان در شوراي عالي آموزش و پرورش تصويب شد و پيش‌دبستاني با شکل کنوني پا به عرصه نظام آموزشي ايران گذاشت .
ماده يک اين اساسنامه بيان مي‌دارد: «دوره پيش‌دبستاني به دوره دو ساله‌اي اطلاق مي‌شود که کودکان گروه سني 4 و 5 سال تمام تا اول مهر هر سال را تحت پوشش برنامه‌هاي تربيتي قرار مي‌دهد» و تبصره اين ماده مي‌گويد: «در صورت عدم تأمين امکانات مورد نياز، اجراي دوره مذکور به صورت يک ساله بلامانع است».
دوره پيش‌دبستان دوره‌اي ضروري و البته رسمي است اما اجباري نيست؛ رخساره فضلي مديرکل دفتر آموزش پيش دبستاني وزارت آموزش و پرورش در گفت‌وگو با فارس با بيان اينکه دوره پيش‌دبستاني، دوره‌اي رسمي است؛ يعني يکي از دوره‌هاي تحصيلي محسوب مي‌شود، اظهار داشت: اما اين دوره غيراجباري است به اين معنا که اگر کودکي دوره پيش‌دبستان را نگذرانده باشد، اينگونه نيست که در کلاس اول دبستان ثبت‌نام نشود چون ما بحث انسداد مبادي بيسوادي و مواردي از اين دست را داريم.
ادامه مطلب درسایت بانک مقاله ها https://eduarticle.me/?p=3414
___
↩️ کانال مقاله ها 👇
https://t.me/joinchat/AAAAAD5oqnmeI058AeE3WA
بانک مقاله های آموزشی و فرهنگی
پیش‌دبستانی؛ دوره ضروری اما ناشناخته
دوره رسمي اما غيراجباري پيش‌دبستاني با توجه به اهميت آموزش در سنين پيش از 6 سالگي، چند سالي است که بيش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است و برنامه‌ريزي‌هايي براي افزايش پوشش تحصيلي آن در حال انجام است.
📣نخستین همایش گردشگری کودکان و نوجوانان روز چهارشنبه 4 بهمن با مشارکت سازمان‌های دولتی و غیردولتی مرتبط با حوزه گردشگری کودک برگزار خواهد شد. کانال مقاله ها @eduarticle
▪️آموزش و پرورش خراسان رضوی به مهشید اشتری، ملی‌پوش پينگ‌پنگ گفته دختر باید درس بخواند و ورزش نکند.
▫️حتی گواهی اشتغال به تحصيل براى تسهيل روند صدور ويزا در اختيار وى قرار نگرفت. ایسنا
@eduarticle
▫️حتی گواهی اشتغال به تحصيل براى تسهيل روند صدور ويزا در اختيار وى قرار نگرفت. ایسنا
@eduarticle
#جیره_موسیقی شبانه🎼🎼🌒🌒
آشنایی با آثاربرتر موسیقی ایران 1/ #استاد_شجریان و #شهرام_ناظری /
دردو پست بعدی در ادامه 👇
🌹🌹
کانال مقاله ها @eduarticle
آشنایی با آثاربرتر موسیقی ایران 1/ #استاد_شجریان و #شهرام_ناظری /
دردو پست بعدی در ادامه 👇
🌹🌹
کانال مقاله ها @eduarticle
🚫دلایل گرایش نوجوانان به مصرف «ترامادول» و کاهش سن مصرف #مواد_مخدر
___________
....دکتر منصور کیایی مدیر کل دفتر مراقبت درباره دیگر دلایل کاهش سن سوء مصرف مواد در کشور بیان کرد: گسترش شبکه های اجتماعی از دلایل رشد مصرف مواد هستند این شبکه ها سواد خطر پذیری کودکان و نوجوانان را افزایش داده‌اند زیرا با کودکان و نوجوانانی روبرو هستیم که از آگاهی و سواد بیشتری درباره انواع مواد و رفتارهای مخاطره آمیز آن در مقایسه با نسل گذشته شان برخوردار هستند یعنی نوجوانان امروز از چگونه مصرف کردن مواد آگاهی بیشتری دارند. شبکه های اجتماعی اگر با نظارت والدین نباشند، زمینه ساز این هستند که کودکان و نوجوانان، بدون طرح پرسش بتوانند اطلاعات مربوط به مصرف مواد را به دست بیاورند. ...
متن کامل گزارش در سایت اینترنتی کانال مقاله ها https://eduarticle.me/?p=3441
#اعتیاد
___________
↩️ کانال مقاله ها 👇
https://t.me/joinchat/AAAAAD5oqnmeI058AeE3WA
___________
....دکتر منصور کیایی مدیر کل دفتر مراقبت درباره دیگر دلایل کاهش سن سوء مصرف مواد در کشور بیان کرد: گسترش شبکه های اجتماعی از دلایل رشد مصرف مواد هستند این شبکه ها سواد خطر پذیری کودکان و نوجوانان را افزایش داده‌اند زیرا با کودکان و نوجوانانی روبرو هستیم که از آگاهی و سواد بیشتری درباره انواع مواد و رفتارهای مخاطره آمیز آن در مقایسه با نسل گذشته شان برخوردار هستند یعنی نوجوانان امروز از چگونه مصرف کردن مواد آگاهی بیشتری دارند. شبکه های اجتماعی اگر با نظارت والدین نباشند، زمینه ساز این هستند که کودکان و نوجوانان، بدون طرح پرسش بتوانند اطلاعات مربوط به مصرف مواد را به دست بیاورند. ...
متن کامل گزارش در سایت اینترنتی کانال مقاله ها https://eduarticle.me/?p=3441
#اعتیاد
___________
↩️ کانال مقاله ها 👇
https://t.me/joinchat/AAAAAD5oqnmeI058AeE3WA
کتابهای بریل بدون استفاده را به کتابخانه ملی اهدا کنید/ مدیرکل اطلاع رسانی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران از کتابخانه ها، موسسات و مراکز اطلاع رسانی و شهروندان این درخواست را کرد @eduarticle
🖌روش هاي‌آموزش پايدار به سوادآموزان
—-------------
مقاله حاضر به قلم يک آموزش دهنده تحرير شده كه در برگيرنده نكات تجربي- کاربردي در مقوله تدريس است و مخاطبان آن آموزش دهندگان هستند.
در اين مقاله با به کارگيري روش هاي نوين تدريس، به روزآمد کردن #سوادآموزان با هدف تقويت بنيه علمي آنان، اشاره خواهد شد.
***
کسي که به لذت درس خواندن و درس دادن که از لذّت هاي معنوي است رسيده باشد آن را با تمام لذّت هاي دنيايي عوض نمي کند، زيرا مي داند هر لذّتي روزي به پايان مي رسد جز لذّتِ آموختن. امّا چه چيزي مي تواند اين لذّت را پايدارتر و ميل و رغبت به مطالعه را ملکه ذهن سوادآموز سازد،چيست؟
آموزش دهنده در ايجاد يادگيري علاوه بر دانش و توانايي هاي بالفعل سوادآموز مي تواند، در حکم يک «مُحرک» وارد عمل شود. و از مفاهيمي چون «تو مي تواني» بهره بگيرد.
ايجاد انگيزه درسوادآموز همانند رودخانه اي است که جريان طبيعي خود را سپري مي کند و از موانع، يکي پس از ديگري مي گذرد .
آموزش دهنده براي تقويت بنيه علمي سوادآموز خود مي تواند مهارت ها پيشنهادي سه گانه ي زير را ارايه دهد:
-1 به سوادآموز خود آموزش دهيم ابتدا نگاه کمي به مطلب بيندازد،تصاوير را بيند، تا بداند به چه چيزهاي مهمّ بايد دقت کند و تشخيص دهد در اين درس به چه مطلب مهمّي بايد توجّه کند.
-2 در هر متني سازمان هر بند (3 خط) را تشخيص دهد و مطالب اصلي را در آن تعيين کند. سپس سؤال هايي از محتواي هر بند استخراج کند و به زبان خود به آن ها پاسخ دهد.
-3 مطلب جديد را با اطلاعاتِ قبلي خود پيوند دهد (صلح جو، 1373: 43). براي يادگيري پايدار، آموزش دهنده بايد سعي کند تا سوادآموز «واژگان مخصوصِ به خود پيدا کند و واژگاني کافي و مناسب در اختيار داشته باشد. پس اولين گامِ مهمّ در کسبِ واژگان اين است که به واژه هاي جديدي که در کتاب درسي يا سخنان معلّم در کلاس، يا در گفتگو با او روبرو مي شود، توجّه کند و دومين گام اينکه، واژگان را با کمکِ لغت نامه، معني دار کند و در مرحله سوم سعي کند به هنگام صحبت، اين واژه ها را به کار ببرد» (همان: 71-72). در اينجا آموزش دهنده مي تواند با تشويق سوادآموز خود او را به يادگيري بيشتر واژه علاقه مند کند و در مورد واژه هايي که نمي تواند در ذهن خود حفظ کند، او را ياري کند در جاي مناسب و در دسترس- در دفترچه يادداشت- با عنوان «واژه هايي که بايد ياد بگيرم» يادداشت کند و با تکرار و تمرين کارنيکو کردن از پُر کردن است- به ذهن بسپارد.
ادامه مقاله در سایت بانک مقاله ها👈https://eduarticle.me/?p=3362
—------------—
↩️ کانال مقاله ها 👇
https://t.me/joinchat/AAAAAD5oqnmeI058AeE3WA
—-------------
مقاله حاضر به قلم يک آموزش دهنده تحرير شده كه در برگيرنده نكات تجربي- کاربردي در مقوله تدريس است و مخاطبان آن آموزش دهندگان هستند.
در اين مقاله با به کارگيري روش هاي نوين تدريس، به روزآمد کردن #سوادآموزان با هدف تقويت بنيه علمي آنان، اشاره خواهد شد.
***
کسي که به لذت درس خواندن و درس دادن که از لذّت هاي معنوي است رسيده باشد آن را با تمام لذّت هاي دنيايي عوض نمي کند، زيرا مي داند هر لذّتي روزي به پايان مي رسد جز لذّتِ آموختن. امّا چه چيزي مي تواند اين لذّت را پايدارتر و ميل و رغبت به مطالعه را ملکه ذهن سوادآموز سازد،چيست؟
آموزش دهنده در ايجاد يادگيري علاوه بر دانش و توانايي هاي بالفعل سوادآموز مي تواند، در حکم يک «مُحرک» وارد عمل شود. و از مفاهيمي چون «تو مي تواني» بهره بگيرد.
ايجاد انگيزه درسوادآموز همانند رودخانه اي است که جريان طبيعي خود را سپري مي کند و از موانع، يکي پس از ديگري مي گذرد .
آموزش دهنده براي تقويت بنيه علمي سوادآموز خود مي تواند مهارت ها پيشنهادي سه گانه ي زير را ارايه دهد:
-1 به سوادآموز خود آموزش دهيم ابتدا نگاه کمي به مطلب بيندازد،تصاوير را بيند، تا بداند به چه چيزهاي مهمّ بايد دقت کند و تشخيص دهد در اين درس به چه مطلب مهمّي بايد توجّه کند.
-2 در هر متني سازمان هر بند (3 خط) را تشخيص دهد و مطالب اصلي را در آن تعيين کند. سپس سؤال هايي از محتواي هر بند استخراج کند و به زبان خود به آن ها پاسخ دهد.
-3 مطلب جديد را با اطلاعاتِ قبلي خود پيوند دهد (صلح جو، 1373: 43). براي يادگيري پايدار، آموزش دهنده بايد سعي کند تا سوادآموز «واژگان مخصوصِ به خود پيدا کند و واژگاني کافي و مناسب در اختيار داشته باشد. پس اولين گامِ مهمّ در کسبِ واژگان اين است که به واژه هاي جديدي که در کتاب درسي يا سخنان معلّم در کلاس، يا در گفتگو با او روبرو مي شود، توجّه کند و دومين گام اينکه، واژگان را با کمکِ لغت نامه، معني دار کند و در مرحله سوم سعي کند به هنگام صحبت، اين واژه ها را به کار ببرد» (همان: 71-72). در اينجا آموزش دهنده مي تواند با تشويق سوادآموز خود او را به يادگيري بيشتر واژه علاقه مند کند و در مورد واژه هايي که نمي تواند در ذهن خود حفظ کند، او را ياري کند در جاي مناسب و در دسترس- در دفترچه يادداشت- با عنوان «واژه هايي که بايد ياد بگيرم» يادداشت کند و با تکرار و تمرين کارنيکو کردن از پُر کردن است- به ذهن بسپارد.
ادامه مقاله در سایت بانک مقاله ها👈https://eduarticle.me/?p=3362
—------------—
↩️ کانال مقاله ها 👇
https://t.me/joinchat/AAAAAD5oqnmeI058AeE3WA
بانک مقاله های آموزشی و فرهنگی
روش های‌آموزش پایدار به سوادآموزان
مقاله حاضر به قلم یک آموزش دهنده تحریر شده که در برگیرنده نکات تجربی- کاربردی در مقوله تدریس است و مخاطبان آن آموزش دهندگان هستند. در این مقاله با به کارگیری روش های نوین تدریس، به روزآمد کردن سوادآمو
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#ویدیو_خبری 💻
درد تحصیل / محرومیت و دشواری کودکان و نوجوانان در سیستان و بلوچستان
↩️ کانال مقاله ها 👇
https://t.me/joinchat/AAAAAD5oqnmeI058AeE3WA
درد تحصیل / محرومیت و دشواری کودکان و نوجوانان در سیستان و بلوچستان
↩️ کانال مقاله ها 👇
https://t.me/joinchat/AAAAAD5oqnmeI058AeE3WA
🔺درباره پدیده اوباشگری -آموزش و پرورش به پلیس کمک کند
—---------------—
در دو دهه اخیر نیروی انتظامی با درخواست‌هایی که از سوی مردم دریافت کرد و باتوجه به وضعیت جامعه دست به برخورد فیزیکی با اراذل و اوباشی زده که می‌توان آنها را مخل حقوق شهروندی نامید. پلیس به‌ویژه پلیس تهران بزرگ با توجه به سیاست‌هایی که مدنظر مسئولان آن قرار دارد با طرح‌هایی سعی دارند به مبارزه با این افراد دست بزنند. نباید فعالیت‌های پلیس را در انهدام باند‌های زورگیری و اراذلی که حداقل در تهران می‌بینیم نادیده گرفت، ولی این اقدامات به‌دلیل اینکه از سوی سایر مسئولان، نهادها و ارگان‌ها حمایت نمی‌شود باعث شده تا این افراد تنها تا زمانی که در زندان هستند و در جامعه حضور نداشته باشند آنها را نبینیم و پس از اتمام دوران محکومیت مجدد به چرخه خلاف جامعه باز می‌گردند. یک جامعه‌شناس معتقد است: «به دلیل عدم وجود زیرساخت‌ها در مدارس نمی‌توان شاهد کاهش این آسیب اجتماعی باشیم و آموزش‌وپرورش باید در این خصوص اقدامات جدی و علمی را در نظر بگیرد و سیاست خود را تغییر دهد». افرادی که ما آنها را اراذل و اوباش می‌خوانیم متاسفانه در دوران کودکی و نوجوانی که جزو حساس‌ترین زمان تربیت و اجتماعی شدن فرد محسوب می‌شود توسط خانواده‌ای که او هم آموزش صحیحی ندیده است به‌جای ورود به چرخه جامعه با استفاده از مدل‌هایی که نمایانگر ناهنجاری است مخالف جامعه حرکت می‌کنند و شاید حتی خود مجرم هم در برخی مواقع نداند فعالیت‌هایی که انجام می‌دهد تخطی به حقوق شهروندی است. پلیس تنها نهادی نیست که باید با این افراد برخود کند، در‌این‌زمینه سایر دستگاه‌ها مانند آموزش‌وپرورش که انتقادهای زیادی در نحوه تربیت دانش‌آموزان به عملکردش وارد است، باید به این مورد توجه کند که برای جلوگیری از آسیب‌های اجتماعی جامعه «به او نیاز دارد». در این خصوص گفت‌وگویی با یک جامعه‌شناس و استادیار دانشگاه انجام داده‌ایم که در ادامه می‌خوانید. ادامه در سایت اینترنتی کانال مفاله ها👈 https://eduarticle.me/?p=3444
—------------------
↩️ کانال مقاله ها 👇
https://t.me/joinchat/AAAAAD5oqnmeI058AeE3WA
—---------------—
در دو دهه اخیر نیروی انتظامی با درخواست‌هایی که از سوی مردم دریافت کرد و باتوجه به وضعیت جامعه دست به برخورد فیزیکی با اراذل و اوباشی زده که می‌توان آنها را مخل حقوق شهروندی نامید. پلیس به‌ویژه پلیس تهران بزرگ با توجه به سیاست‌هایی که مدنظر مسئولان آن قرار دارد با طرح‌هایی سعی دارند به مبارزه با این افراد دست بزنند. نباید فعالیت‌های پلیس را در انهدام باند‌های زورگیری و اراذلی که حداقل در تهران می‌بینیم نادیده گرفت، ولی این اقدامات به‌دلیل اینکه از سوی سایر مسئولان، نهادها و ارگان‌ها حمایت نمی‌شود باعث شده تا این افراد تنها تا زمانی که در زندان هستند و در جامعه حضور نداشته باشند آنها را نبینیم و پس از اتمام دوران محکومیت مجدد به چرخه خلاف جامعه باز می‌گردند. یک جامعه‌شناس معتقد است: «به دلیل عدم وجود زیرساخت‌ها در مدارس نمی‌توان شاهد کاهش این آسیب اجتماعی باشیم و آموزش‌وپرورش باید در این خصوص اقدامات جدی و علمی را در نظر بگیرد و سیاست خود را تغییر دهد». افرادی که ما آنها را اراذل و اوباش می‌خوانیم متاسفانه در دوران کودکی و نوجوانی که جزو حساس‌ترین زمان تربیت و اجتماعی شدن فرد محسوب می‌شود توسط خانواده‌ای که او هم آموزش صحیحی ندیده است به‌جای ورود به چرخه جامعه با استفاده از مدل‌هایی که نمایانگر ناهنجاری است مخالف جامعه حرکت می‌کنند و شاید حتی خود مجرم هم در برخی مواقع نداند فعالیت‌هایی که انجام می‌دهد تخطی به حقوق شهروندی است. پلیس تنها نهادی نیست که باید با این افراد برخود کند، در‌این‌زمینه سایر دستگاه‌ها مانند آموزش‌وپرورش که انتقادهای زیادی در نحوه تربیت دانش‌آموزان به عملکردش وارد است، باید به این مورد توجه کند که برای جلوگیری از آسیب‌های اجتماعی جامعه «به او نیاز دارد». در این خصوص گفت‌وگویی با یک جامعه‌شناس و استادیار دانشگاه انجام داده‌ایم که در ادامه می‌خوانید. ادامه در سایت اینترنتی کانال مفاله ها👈 https://eduarticle.me/?p=3444
—------------------
↩️ کانال مقاله ها 👇
https://t.me/joinchat/AAAAAD5oqnmeI058AeE3WA
بانک مقاله های آموزشی و فرهنگی
درباره پدیده اوباشگری -آموزش و پرورش به پلیس کمک کند
گفت‌وگو با عضو هیات علمی دانشگاه الزهرا درباره پدیده اوباشگری آموزش و پرورش به پلیس کمک کند سیاوش پورعلی خبرنگار گروه جامعه روزنامه وقایع اتفاقیه در دو دهه اخیر نیروی انتظامی با درخواست‌هایی که از سوی
توضیح آموزش و پرورش پیرامون حاشیه‌های خبر «ممنوعیت بازدید از گلزار شهدا: دستورالعمل اصلاح خواهد شد... بازدید نوآموزان و کودکان در سنین پیش دبستانی و سالهای نخستین دوره ابتدایی از آرامستان ها و مراکز درمانی به صلاح نبوده و دارای تاثیرات نامطلوب روحی و روانی می باشد». @eduarticle
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#ویدیو_آموزشی 💻
#استرس با بدن شما چکار می کند؟
↩️ کانال مقاله ها 👇
https://t.me/joinchat/AAAAAD5oqnmeI058AeE3WA
#استرس با بدن شما چکار می کند؟
↩️ کانال مقاله ها 👇
https://t.me/joinchat/AAAAAD5oqnmeI058AeE3WA