🖌مقاله‌،ویدیو آموزشی

🔵 ناسازگاری کودکان

ناسازگاری امری شایع در کودکان و بزرگسالان است. معیارهایی که در دست است، از هر صد کودک 7یا8 نفر به نحوی دچار نوعی ناسازگاری هستند و این رقم در جوامع مختلف براساس نوع تربیت فرزندان متفاوت است. ببینیم ناسازگاری چیست؟ یا ناسازگار کیست؟ چه ویژگی هایی دارد؟ علل و انگیزه های آن چیست؟ شیوه های اصلاح آن کدامند؟ سعی میشود بگونه مختصر به هریک اشاره گردد:
نشانه های ناسازگاری:
ناسازگار کسی است که رفتارهای گوناگون غیرعادی و غیرطبیعی، دشوار و مزاحم دارد. فردی است انعطاف ناپذیر، در شرایط گوناگون نمی تواند خود را با اعضای جامعه و خانواده اش هماهنگ سازد.
رفتار او بگونه ای است که آشکارا از قبول مقررات خانوادگی و اجتماعی سرباز می زند، توقعات و اعتقادات خاصی دارد که موافق با ارزشهای مورد قبول نیست. خود را ارزیابی نمی کند، گاهی منزوی و گاهی پرخاشگر است.
در مورد ملاکهای ناسازگاری می توان به مواردی اشاره کرد که هر کودک ممکن است یک یا چند نمونه آن را دارا باشد:
غیر اجتماعی بودن که نمی توان انتظار داشت کودک همسالی با او معاشرت داشته باشد.
اصرار به رفتار نادرست و لجبازی های فراوان.
واکنش سخت در مقابل یک امر ساده و بی اهمیت.
عدم قبول واقعیات اطراف، حتی آنچه را می بیند و لمس می کند.
افسردگی و ملالت و گوشه گیری.
سعی در فریب دادن خود و دیگران.
اختلاف و درگیری با دیگران، حسادت و رقابت شدید با آنان.
روحیه ، حالات افراد ناسازگار:
افراد ناسازگار روحیه ها و حالاتی دارند که آگاهی از آنها می تواند برای والدین و مربیان عوامل شناسا یی. آنان باشد ازقبیل :
بی قراری و ناآرامی، به حدی که نمی تواند در جایی ساکت و آرام بنشینند.
مغرور و خودپسند می باشند.
از پختگی در حد سن خود برخوردار نیستند.
معمولا در میان جمع حاضر نمی شوند.
سخت ،گرفته و ناراحت اند.
رفتارشان بگونه ای است که تماس و برخورد با آنان دشوار است.
آنچه مهم است این است که والدین و مربیان، باید بین ناسازگاری ناشی از اختلالات زیستی و روانی، با آن چه که مربوط به رشد و کلیت آن است فرق بگذارند.
سلوک افراد در مراحل مختلف سنی یکسان نیست. زیرا حالات و رفتاری است که در یک سن، طبیعی است. و در سنی دیگر غیرطبیعی. بعنوان مثال کودکان4،5 یا6 ساله به راحتی میدوند، می جهند، سرموضوعی گریه می کنند و برای ما طبیعی است لکن اگر فرد نوجوان یا بالاتر چنین حرکاتی را انجام دهد برای ما کاملاً تعجب آمیز است. لذا ما پدران و مادران باید سن وموقعیت کودکانمان را در نظر داشته باشیم . بهر صورت می توان گفت، بسیاری از رفتارها که به اشتباه ناسازگاری میشناسیم می تواند جزئی ازرفتارهای دوران رشد به حساب آید و جای نگرانی نیست لکن قابل توجه و مطالعه است.متاسفانه برخی از کودکان کنجکاو وتیز هوش ، که میخواهند به هرچیز وهرجا سر بزنند و وارسی کنند بعضا مورد سزنش قرار میدهیم واصطلاح" فضول" را برای آنان بکار میبریم . غافل ازاینکه همین کلمه فضول از ریشه فضل وبرتری گرفته شده است و این فضلا و دانشمندان از رهگذر کنکاش و برتری طلبی منشا نوآوری وخدمات شایسته و بایسته شده اند .
سن پایان6 سال معمولاً سن منفی بافی بچه ها است. در مقابل امرونهی سرناسازگاری دارند. این عدم سلوک در 2و3 سالگی هم مشاهده می شود. کودکان در این سنین با دیگران حتی پدر و مادر کنار نمی آیند. اینها طوفانی است گذرا و هرگز ناراحت کننده نیست.

بنابراین چنین رفتارهایی عمومیت داشته و در همه خانواده ها به چشم می خورد. ناراحتی زمانی جا دارد که کودک به سن رشد برسد و رفتاری که در خور سن او نیست تکرار شود. اگر از کودکان خردسال دویدن و شلوغ کردن ، حتی بهانه جویی دیدیم نگران نباشیم و برخورد نامناسب با آنان نداشته باشیم که برخورد نامناسب ممکن است او را به فردی ناسازگار تبدیل کند . آنان به حدی نرسیده اند که بتوانند مدیر رفتار خود باشند

مقاله ارسالی آقای سید محمود مشایخی- با تشکر از ایشان .

🌟 کانال مقاله ها وخبرهای آموزشی وفرهنگی🌟👇
https://telegram.me/joinchat/BLf0qT5oqnlU7BbDAeE3WA

1.09K views04:20