Forwarded from بی قانون
محمد شعبانی‌نژاد/ لم‌داده با کیبورد/ بی قانون
@bighanooon
به مناسبت روز معلم آمدیم با یکی از معلمان نمونه کشورمون صحبتی داشته باشیم. می‌خوایم از ایشون بپرسیم در روز معلم چه هدیه‌ای از شاگرداشون گرفتند؟
- اول از همه یه جفت کفش گرفتم.
چه جالب! حتماً کفش‌تون کهنه شده بود.
- نخیر آقا! یکی از بچه‌ها داشت آدامس می‌جویید. گفتم اون لنگه کفش رو در بیار بنداز دور. اون هم لنگه کفش‌شش رو از پاش درآورد؛ پرت کرد سمت من. گفتم منظورم این نبود. لنگه دیگه‌ش رو هم از پاش درآورد پرت کرد.
خب اشکالی نداره. سوء تفاهم شده. دیگه چی گرفتید؟
- چندتا کتاب از بچه‌ها گرفتم.
به به! چه هدیه خوبی! اسم کتاب‌ها هم یادتونه؟
- نه، ولی از این کتاب‌های کمک‌آموزشی بود که از توش تقلب می‌کنن. منم همه رو ازشون گرفتم و پاره کردم.
به نظرم یه مقدار تند رفتید. بعدش باز هم هدیه‌ای گرفتید؟/- یه نخ سیگار گرفتم./خب حتماً سیگاری هستید و خواستن شما رو دست بندازن./- سیگاری که نیستم ولی سر کتاب‌ها خیلی اعصابم خرد شده بود. گفتم بچه‌ها کی سیگار داره؟ همه تعارف کردن./حتماً مال خودشون نبوده. کادوی بهتری، مثلاً گل بهتون ندادن؟/- اتفاقاً گل هم تعارف کردن ولی از اون گلا که شما فکر می‌کنید نبود./پس اینطور که به نظر می‌آد کلا چیز باارزشی نگرفتید./- چرا، از یکی‌شون یه آیفون 6 گرفتم./جداً؟! خدا یکی از این دانش‌آموزا نصیب ما بکنه. حتماً شما رو خیلی دوست داشته./- راستش به من گفت اگه بیست بگیرم بابام برام آیفون 6s می‌خره. من هم گفتم بهت بیست می‌دم فقط گوشیِ قبلی‌تو بده به من./بسیار خب./- چهارتا لاستیک نو هم برای ماشین گرفتم. دلیلش رو هم خودت می‌دونی.
بله با تشکر از شما معلم نمونه. تا دیداری دیگر خدا یار و نگهدارتان!
@bighanooon
به مناسبت روز معلم آمدیم با یکی از معلمان نمونه کشورمون صحبتی داشته باشیم. می‌خوایم از ایشون بپرسیم در روز معلم چه هدیه‌ای از شاگرداشون گرفتند؟
- اول از همه یه جفت کفش گرفتم.
چه جالب! حتماً کفش‌تون کهنه شده بود.
- نخیر آقا! یکی از بچه‌ها داشت آدامس می‌جویید. گفتم اون لنگه کفش رو در بیار بنداز دور. اون هم لنگه کفش‌شش رو از پاش درآورد؛ پرت کرد سمت من. گفتم منظورم این نبود. لنگه دیگه‌ش رو هم از پاش درآورد پرت کرد.
خب اشکالی نداره. سوء تفاهم شده. دیگه چی گرفتید؟
- چندتا کتاب از بچه‌ها گرفتم.
به به! چه هدیه خوبی! اسم کتاب‌ها هم یادتونه؟
- نه، ولی از این کتاب‌های کمک‌آموزشی بود که از توش تقلب می‌کنن. منم همه رو ازشون گرفتم و پاره کردم.
به نظرم یه مقدار تند رفتید. بعدش باز هم هدیه‌ای گرفتید؟/- یه نخ سیگار گرفتم./خب حتماً سیگاری هستید و خواستن شما رو دست بندازن./- سیگاری که نیستم ولی سر کتاب‌ها خیلی اعصابم خرد شده بود. گفتم بچه‌ها کی سیگار داره؟ همه تعارف کردن./حتماً مال خودشون نبوده. کادوی بهتری، مثلاً گل بهتون ندادن؟/- اتفاقاً گل هم تعارف کردن ولی از اون گلا که شما فکر می‌کنید نبود./پس اینطور که به نظر می‌آد کلا چیز باارزشی نگرفتید./- چرا، از یکی‌شون یه آیفون 6 گرفتم./جداً؟! خدا یکی از این دانش‌آموزا نصیب ما بکنه. حتماً شما رو خیلی دوست داشته./- راستش به من گفت اگه بیست بگیرم بابام برام آیفون 6s می‌خره. من هم گفتم بهت بیست می‌دم فقط گوشیِ قبلی‌تو بده به من./بسیار خب./- چهارتا لاستیک نو هم برای ماشین گرفتم. دلیلش رو هم خودت می‌دونی.
بله با تشکر از شما معلم نمونه. تا دیداری دیگر خدا یار و نگهدارتان!
کودک‌آزاری مسئله همه ماست - BBC Persian
http://www.bbc.com/persian/science/2016/05/160501_me_are_we_victim_of_child_abuse
http://www.bbc.com/persian/science/2016/05/160501_me_are_we_victim_of_child_abuse
BBC News فارسی
کودک‌آزاری مسئله همه ماست
کودک‌آزاری در ایران معاصر اولین‌بار توجه جامعه را در سال ۱۳۷۶، در بهار مطبوعات، با ماجرای دلخراش آرین گلشنی به خود جلب کرد. برای بسیاری این پدیده‌ای تازه بود، پدیده‌ای که حتی در دوره آموزش پزشکی کلمه‌ای در باره آن گفته نمی‌شد.
آموزش وپرورش در دست انداز کسری بودجه
مثل مردی عیالوار که به هر در می‌زند بازهم هشتش گرو 9 است و هفت‌سرعائله‌اش ناراضی، آموزش و پرورش نیز تن عریض و طویلش را به هر مشقتی شده از سالی به سالی دیگر می‌کشد، البته با کلی کمبود، نارضایتی و خشم و کارهای بر زمین مانده مثل حکایت همان مرد عیالوار که وسعش بیش از این نیست، اما گوشش پُر است از غرولند.
دیگر کار به جایی رسیده که اگر یک روز حرف از کسری بودجه در آموزش و پرورش نباشد باید تعجب کرد، ولی با این که تعجب نکردیم، اما دوباره این کمبود را شنیدیم آن هم از گیرنده‌های تلویزیون در شبی بهاری.
یکشنبه شب علی‌اصغر فانی، وزیر آموزش و پرورش در استودیوی برنامه گفتوگوی ویژه خبری، این کمبود را علنی کرد تا یک بار دیگر مردم و فرهنگیان بدانند کمبودها و نارضایتی‌ها از کجا آب می‌خورد.
بیش از 13.5 میلیون دانش‌آموز و نزدیک به 40 میلیون ایرانی (اعم ازخانواده‌ها و فرهنگیان) مخاطب مستقیم و غیرمستقیم آموزش و پرورش هستند و کوچک‌ترین تصمیم بر زندگی آنها اثر می‌گذارد. پس طبیعی است اگر وقتی شخص وزیر از کسری 6000میلیارد تومانی آموزش و پرورش در سال 95 سخن گفت، این جمعیت انبوه، آه سردی کشیده باشند .
فانی می‌گفت در دولت یازدهم بودجه آموزش و پرورش یک و نیم برابر نسبت به قبل افزایش یافته، ولی با این حال باز هم کمبودها جدی است؛ جدی به اندازه 6000 میلیارد تومان برای سال 95 .
نگاهی به روند تعیین بودجه برای نظام آموزشی
اگر مدارس جدید کمترساخته می‌شود، اگر تخریب مدارس قلع و قمعی شتاب ندارد، اگر استانداردسازی سیستم گرمایشی مدارس زمانبر است، اگر تجهیزات مدارس کامل نیست، اگر معلمان حق‌التدریس همیشه از آموزش و پرورش طلبکارند، اگر دستمزدها بموقع پرداخت نمی‌شود، اگر حقوق معلمان با بقیه کارمندان دولت همخوانی ندارد، اگر فرهنگیان اغلب دغدغه معیشت دارند، اگر هنوز چالش هزینه قبوض مدارس پابرجاست و اگر همچنان کیفیت، گمشده سیستم آموزشی کشور است، انگشت اتهام را باید به سمت بودجه آموزش و پرورش گرفت؛ بودجه‌ای که هر سال دولت‌ها آن را پیشنهاد می‌دهند و مجلس آن را تائید می‌کند.
سال 92، بودجه آموزش و پرورش 16هزار و 500 میلیارد تومان تعیین شد، سال 93 این رقم به 21 هزار میلیاردتومان رسید، سال 94 این بودجه اندکی رشد کرد و روی رقم 24 هزار میلیارد تومان ایستاد و امسال در جهشی قابل ملاحظه به 31هزار میلیارد تومان رسید. این ارقام بظاهر درشت است، ولی چون باید در هزار و یک نقطه خرج شود، در عمل رقمی نیست که سیستمی عریض و طویل همچون آموزش و پرورش را کفایت کند. به همین علت است که سال 92، حدود 2000 میلیارد تومان، سال 93، حدود 2500 میلیارد تومان و سال 94 آموزش و پرورش 2000 میلیارد تومان کسری بودجه آورد و حالا پیش‌بینی وزیر این است که سال 95 این وضع وخیم‌تر از قبل می‌شود و رقم کسری به 6000 میلیارد تومان می‌رسد.
علت این میزان کسری را می‌توان در چند مساله جویا شد؛ یکی افزایش حقوق معلمان که به گفته وزیر، از میانگین یک‌میلیون و 300 هزار تومان در سال 92 به دو میلیون و 80 هزار تومان در سال 94 رسیده و دیگری اجرای طرح رتبه‌بندی فرهنگیان که فروردین سال 94 اعلام شد و اجرای کامل آن به 13 هزار و 500 میلیارد تومان بودجه نیاز دارد. اگر ضرورت سرعت‌بخشی به ساخت و ساز مدارس و تجهیزآنها و نیز تسویه مطالبات سنگین فرهنگیان از آموزش و پرورش را نیز به این دو مساله اضافه کنیم، آن وقت روشن می‌شود که چرا کسری بودجه در آموزش و پرورش باید برای همه مهم باشد .
بودجه‌ها کجا خرج می‌شود
از همین ابتدا خیال مردم را راحت کنیم که 98 درصد بودجه‌های سالانه آموزش و پرورش صرف هزینه‌های پرسنلی می‌شود و فقط 2 درصد برای ارتقای کیفیت آموزش و فضاهای آموزشی می‌ماند؛ این نکته را بارها وزیر آموزش و پرورش اعلام کرده از جمله این بار که در برنامه گفتوگوی ویژه خبری حاضر شد.
این 2 درصد باقی مانده از بودجه سهم امور مختلفی می‌شود؛ از جمله این که بخشی از آن سهم وزارتخانه می‌شود، بخشی سهم دبیرخانه شورای عالی آموزش و پرورش، ادارات کل استان‌ها، پروژه‌های عمرانی، بخشی نیز به دانشگاه فرهنگیان و شهید رجایی، کمک به تامین سرانه دانش‌آموزی، یارانه دفترچه، تغذیه رایگان و امور رفاهی دانش‌آموزان مناطق محروم، مدارس غیردولتی، فعالیت‌های تربیت بدنی و ارتقای سلامت دانش‌آموزان، توسعه کمی و کیفی آموزش پیش از دبستان، کیفیت بخشی به فعالیت‌های آموزشی و پرورشی و توسعه عدالت آموزشی، کمک به ایاب و ذهاب دانش‌آموزان روستایی و....
کسری بودجه پیامد سیاست‌های نادرست
مثل مردی عیالوار که به هر در می‌زند بازهم هشتش گرو 9 است و هفت‌سرعائله‌اش ناراضی، آموزش و پرورش نیز تن عریض و طویلش را به هر مشقتی شده از سالی به سالی دیگر می‌کشد، البته با کلی کمبود، نارضایتی و خشم و کارهای بر زمین مانده مثل حکایت همان مرد عیالوار که وسعش بیش از این نیست، اما گوشش پُر است از غرولند.
دیگر کار به جایی رسیده که اگر یک روز حرف از کسری بودجه در آموزش و پرورش نباشد باید تعجب کرد، ولی با این که تعجب نکردیم، اما دوباره این کمبود را شنیدیم آن هم از گیرنده‌های تلویزیون در شبی بهاری.
یکشنبه شب علی‌اصغر فانی، وزیر آموزش و پرورش در استودیوی برنامه گفتوگوی ویژه خبری، این کمبود را علنی کرد تا یک بار دیگر مردم و فرهنگیان بدانند کمبودها و نارضایتی‌ها از کجا آب می‌خورد.
بیش از 13.5 میلیون دانش‌آموز و نزدیک به 40 میلیون ایرانی (اعم ازخانواده‌ها و فرهنگیان) مخاطب مستقیم و غیرمستقیم آموزش و پرورش هستند و کوچک‌ترین تصمیم بر زندگی آنها اثر می‌گذارد. پس طبیعی است اگر وقتی شخص وزیر از کسری 6000میلیارد تومانی آموزش و پرورش در سال 95 سخن گفت، این جمعیت انبوه، آه سردی کشیده باشند .
فانی می‌گفت در دولت یازدهم بودجه آموزش و پرورش یک و نیم برابر نسبت به قبل افزایش یافته، ولی با این حال باز هم کمبودها جدی است؛ جدی به اندازه 6000 میلیارد تومان برای سال 95 .
نگاهی به روند تعیین بودجه برای نظام آموزشی
اگر مدارس جدید کمترساخته می‌شود، اگر تخریب مدارس قلع و قمعی شتاب ندارد، اگر استانداردسازی سیستم گرمایشی مدارس زمانبر است، اگر تجهیزات مدارس کامل نیست، اگر معلمان حق‌التدریس همیشه از آموزش و پرورش طلبکارند، اگر دستمزدها بموقع پرداخت نمی‌شود، اگر حقوق معلمان با بقیه کارمندان دولت همخوانی ندارد، اگر فرهنگیان اغلب دغدغه معیشت دارند، اگر هنوز چالش هزینه قبوض مدارس پابرجاست و اگر همچنان کیفیت، گمشده سیستم آموزشی کشور است، انگشت اتهام را باید به سمت بودجه آموزش و پرورش گرفت؛ بودجه‌ای که هر سال دولت‌ها آن را پیشنهاد می‌دهند و مجلس آن را تائید می‌کند.
سال 92، بودجه آموزش و پرورش 16هزار و 500 میلیارد تومان تعیین شد، سال 93 این رقم به 21 هزار میلیاردتومان رسید، سال 94 این بودجه اندکی رشد کرد و روی رقم 24 هزار میلیارد تومان ایستاد و امسال در جهشی قابل ملاحظه به 31هزار میلیارد تومان رسید. این ارقام بظاهر درشت است، ولی چون باید در هزار و یک نقطه خرج شود، در عمل رقمی نیست که سیستمی عریض و طویل همچون آموزش و پرورش را کفایت کند. به همین علت است که سال 92، حدود 2000 میلیارد تومان، سال 93، حدود 2500 میلیارد تومان و سال 94 آموزش و پرورش 2000 میلیارد تومان کسری بودجه آورد و حالا پیش‌بینی وزیر این است که سال 95 این وضع وخیم‌تر از قبل می‌شود و رقم کسری به 6000 میلیارد تومان می‌رسد.
علت این میزان کسری را می‌توان در چند مساله جویا شد؛ یکی افزایش حقوق معلمان که به گفته وزیر، از میانگین یک‌میلیون و 300 هزار تومان در سال 92 به دو میلیون و 80 هزار تومان در سال 94 رسیده و دیگری اجرای طرح رتبه‌بندی فرهنگیان که فروردین سال 94 اعلام شد و اجرای کامل آن به 13 هزار و 500 میلیارد تومان بودجه نیاز دارد. اگر ضرورت سرعت‌بخشی به ساخت و ساز مدارس و تجهیزآنها و نیز تسویه مطالبات سنگین فرهنگیان از آموزش و پرورش را نیز به این دو مساله اضافه کنیم، آن وقت روشن می‌شود که چرا کسری بودجه در آموزش و پرورش باید برای همه مهم باشد .
بودجه‌ها کجا خرج می‌شود
از همین ابتدا خیال مردم را راحت کنیم که 98 درصد بودجه‌های سالانه آموزش و پرورش صرف هزینه‌های پرسنلی می‌شود و فقط 2 درصد برای ارتقای کیفیت آموزش و فضاهای آموزشی می‌ماند؛ این نکته را بارها وزیر آموزش و پرورش اعلام کرده از جمله این بار که در برنامه گفتوگوی ویژه خبری حاضر شد.
این 2 درصد باقی مانده از بودجه سهم امور مختلفی می‌شود؛ از جمله این که بخشی از آن سهم وزارتخانه می‌شود، بخشی سهم دبیرخانه شورای عالی آموزش و پرورش، ادارات کل استان‌ها، پروژه‌های عمرانی، بخشی نیز به دانشگاه فرهنگیان و شهید رجایی، کمک به تامین سرانه دانش‌آموزی، یارانه دفترچه، تغذیه رایگان و امور رفاهی دانش‌آموزان مناطق محروم، مدارس غیردولتی، فعالیت‌های تربیت بدنی و ارتقای سلامت دانش‌آموزان، توسعه کمی و کیفی آموزش پیش از دبستان، کیفیت بخشی به فعالیت‌های آموزشی و پرورشی و توسعه عدالت آموزشی، کمک به ایاب و ذهاب دانش‌آموزان روستایی و....
کسری بودجه پیامد سیاست‌های نادرست
آموزش و پرورش در سال‌های اخیر هیچ‌گاه به اندازه دو سال گذشته زیر فشار نبوده است، از یک سو زیر فشارهای مالی و از سوی دیگر تحت فشارهای مجلس. وزیر حتی زیر تیغ استیضاح رفت و جیبش پر شد ازکارت زرد نمایندگان به او. هنوز نیز زمزمه‌های استیضاح مجدد وی جسته گریخته شنیده می‌شود، چون همچنان کسانی در مجلس معتقدند اگر آموزش و پرورش کسری بودجه دارد، ناشی از سوءمدیریت وزیر و ناتوانی‌اش در توجیه هیات دولت برای تعیین بودجه کافی است. عده‌ای نیز توان اقناعی ضعیف او را برای مجاب کردن سازمان مدیریت و دریافت بودجه بیشتر، بهترین دلیل برای کنار گذاشتن‌اش عنوان می‌کنند.
در مقابل اما هنوز هستند نمایندگانی که معتقدند مشکل بودجه آموزش و پرورش به این وزیر و آن وزیر ربطی ندارد، بلکه مشکلی ریشه‌دار است که هیچ دولتی آن را به طور قطعی حل و فصل نکرده و در نتیجه انباشت مشکلات، کار را به اینجا رسانده است؛ کسانی مثل قاسم احمدی لاشکی، عضو کمیسیون آموزش مجلس نهم و منتخب مردم در مجلس دهم.
او در گفتوگو با جام‌جم عنان صبر از کف می‌دهد و دولت و مجلس را توامان مقصر تداوم مشکلات آموزش و پرورش و بخصوص فرهنگیان معرفی می‌کند.
او می‌گوید اکنون فقط 1050 میلیارد تومان برای پرداخت پاداش پایان خدمت فرهنگیان مورد نیازاست که در اختیار آموزش و پرورش قرار نمی‌گیرد. حتی کمیسیون تلفیق مجلس هنگام تصویب بودجه سال 95 به میزان 6000 میلیارد تومان از بودجه پیشنهادی دولت کم می‌کند، درحالی که وزارتخانه‌های دیگر چنین مشکلی ندارند و بازنشسته‌های وزارتخانه‌های نفت و صنعت یک ماه بعد از بازنشستگی مطالبات خود را تمام و کمال دریافت می‌کنند. تبعیض در توزیع بودجه یا دست چندم تلقی شدن مقوله آموزش در این کشور دوپیامی است که از گفته‌های احمدی لاشکی به گوش می‌رسد .
یک کسری و هزار مشکل
خیلی‌ها به آموزش و پرورش می‌گویند کارخانه انسان‌سازی؛ کارخانه‌ای که هرچه درآن بیشتر سرمایه‌گذاری کنیم محصول بهتری دریافت می‌کنیم. این باور اما در کشور ما دچار خدشه است، غافل از اینکه بی‌توجهی به بودجه‌های آموزشی و پرورشی در درازمدت کیفیت نیروی انسانی را پایین می‌آورد و هزینه‌های گزافی به کشور تحمیل می‌کند.
این نکته جان کلام احمد عابدینی، معاون شورای عالی آموزش و پرورش بود وقتی که درباره تبعات کسری بودجه آموزش و پرورش با ما سخن می‌گفت.
اوکه تشکیلات متبوعش سیاست‌های نظام آموزشی را تدوین می‌کند و کسری بودجه، هر آنچه را اینها ریسیده‌اند پنبه می‌کند و به دست باد می‌سپارد، می‌گوید در حالی که سهم آموزش و پرورش از تولید ناخالص ملی کشورهای پیشرفته 6 درصد است، ولی سهم ما حدود 2 درصد، سرانه دانش‌آموزی ما حداکثر20 هزار تومان است، اما درکشورهای پیشرفته 360هزار تومان، تراکم استاندارد کلاس‌های درس رقمی میان 25 تا 30 نفر است ولی به وفورکلاس‌های 40 نفره در کشور یافت می‌شود و این که یک سوم دانش‌آموزان کشور زیر سقف‌های لرزان مدارس فرسوده درس می‌خوانند، نمی‌توان به کسری بودجه هر ساله آموزش و پرورش خرده نگرفت. عابدینی می‌گوید نتیجه تداوم کسری بودجه، نارضایتی نیروی انسانی است؛ انسان‌هایی که کم‌کم اعتمادشان به سیستم کاهش می‌یابد و به خاطر مطالبات انباشته شده، آسایش و آرامش فکری و خانوادگی و انگیزه کار را از دست می‌دهند. او این را اضافه می‌کند به معطل ماندن برنامه‌های تحولی در آموزش و پرورش، تحولاتی که حالا در قالب سند تحول بنیادین آموزش و پرورش جمع شده، ولی هنوز فرصت ظهور پیدا نکرده است. اگرکسری بودجه آموزش و پرورش را از این زاویه تحلیل کنیم، مصیبت‌بار بودن آن دیگر بر کسی پوشیده نخواهد ماند.
منبع روزنامه جام جم - 14 اردیبهشت 1395
https://telegram.me/eduarticle
در مقابل اما هنوز هستند نمایندگانی که معتقدند مشکل بودجه آموزش و پرورش به این وزیر و آن وزیر ربطی ندارد، بلکه مشکلی ریشه‌دار است که هیچ دولتی آن را به طور قطعی حل و فصل نکرده و در نتیجه انباشت مشکلات، کار را به اینجا رسانده است؛ کسانی مثل قاسم احمدی لاشکی، عضو کمیسیون آموزش مجلس نهم و منتخب مردم در مجلس دهم.
او در گفتوگو با جام‌جم عنان صبر از کف می‌دهد و دولت و مجلس را توامان مقصر تداوم مشکلات آموزش و پرورش و بخصوص فرهنگیان معرفی می‌کند.
او می‌گوید اکنون فقط 1050 میلیارد تومان برای پرداخت پاداش پایان خدمت فرهنگیان مورد نیازاست که در اختیار آموزش و پرورش قرار نمی‌گیرد. حتی کمیسیون تلفیق مجلس هنگام تصویب بودجه سال 95 به میزان 6000 میلیارد تومان از بودجه پیشنهادی دولت کم می‌کند، درحالی که وزارتخانه‌های دیگر چنین مشکلی ندارند و بازنشسته‌های وزارتخانه‌های نفت و صنعت یک ماه بعد از بازنشستگی مطالبات خود را تمام و کمال دریافت می‌کنند. تبعیض در توزیع بودجه یا دست چندم تلقی شدن مقوله آموزش در این کشور دوپیامی است که از گفته‌های احمدی لاشکی به گوش می‌رسد .
یک کسری و هزار مشکل
خیلی‌ها به آموزش و پرورش می‌گویند کارخانه انسان‌سازی؛ کارخانه‌ای که هرچه درآن بیشتر سرمایه‌گذاری کنیم محصول بهتری دریافت می‌کنیم. این باور اما در کشور ما دچار خدشه است، غافل از اینکه بی‌توجهی به بودجه‌های آموزشی و پرورشی در درازمدت کیفیت نیروی انسانی را پایین می‌آورد و هزینه‌های گزافی به کشور تحمیل می‌کند.
این نکته جان کلام احمد عابدینی، معاون شورای عالی آموزش و پرورش بود وقتی که درباره تبعات کسری بودجه آموزش و پرورش با ما سخن می‌گفت.
اوکه تشکیلات متبوعش سیاست‌های نظام آموزشی را تدوین می‌کند و کسری بودجه، هر آنچه را اینها ریسیده‌اند پنبه می‌کند و به دست باد می‌سپارد، می‌گوید در حالی که سهم آموزش و پرورش از تولید ناخالص ملی کشورهای پیشرفته 6 درصد است، ولی سهم ما حدود 2 درصد، سرانه دانش‌آموزی ما حداکثر20 هزار تومان است، اما درکشورهای پیشرفته 360هزار تومان، تراکم استاندارد کلاس‌های درس رقمی میان 25 تا 30 نفر است ولی به وفورکلاس‌های 40 نفره در کشور یافت می‌شود و این که یک سوم دانش‌آموزان کشور زیر سقف‌های لرزان مدارس فرسوده درس می‌خوانند، نمی‌توان به کسری بودجه هر ساله آموزش و پرورش خرده نگرفت. عابدینی می‌گوید نتیجه تداوم کسری بودجه، نارضایتی نیروی انسانی است؛ انسان‌هایی که کم‌کم اعتمادشان به سیستم کاهش می‌یابد و به خاطر مطالبات انباشته شده، آسایش و آرامش فکری و خانوادگی و انگیزه کار را از دست می‌دهند. او این را اضافه می‌کند به معطل ماندن برنامه‌های تحولی در آموزش و پرورش، تحولاتی که حالا در قالب سند تحول بنیادین آموزش و پرورش جمع شده، ولی هنوز فرصت ظهور پیدا نکرده است. اگرکسری بودجه آموزش و پرورش را از این زاویه تحلیل کنیم، مصیبت‌بار بودن آن دیگر بر کسی پوشیده نخواهد ماند.
منبع روزنامه جام جم - 14 اردیبهشت 1395
https://telegram.me/eduarticle
Telegram
✏️مقاله،ویدیو آموزشی فرهنگی
مجموعه ای متنوع از پژوهشها ، ویدیو و خبرهای مهم آموزشی و فرهنگی . جهت ارسال , نشر مقاله و مطلب در کانال با آی دی های زیر تماس حاصل نمایید. آدرس سایت : www.eduarticle.me
تماس با ما :
@mh1342
@saharsoltanip4c
تماس با ما :
@mh1342
@saharsoltanip4c
محسوس یا نا محسوس گشت ارشاد توفیق ندارد
تاریخ : ۱۳۹۵/۲/۱۴ - شماره: 780
گفتوگوی «قانون» با دکتر قانعی راد، جامعه‌شناس
گلاره كلانتري/ گروه جامعه
ممکن است طرح گشت ارشاد نامحسوس، سازمان یافته علیه دولت حاضرباشد.
تغییر پوشش از لحاظ ایدئولوژیک برای افراد پذیرفته نیست و فقط می‌خواهند به رفتار عرفی نزدیک باشند.
با اجرای طرح گشت نامحسوس پدیده بی‌اعتمادی سیاسی رخ می‌دهد و مردم نسبت به دولت بی‌اعتماد مي شوند.
این طرح نه تنها برای زنان، امنیتی در پی نخواهد داشت بلکه موجب می‌شود ترس در میان آنان بیش از پیش موج بزند.
«گشت ارشاد»، موضوعیت که در سال‌های اخیر همواره به چالش اجتماعی در پذیرش و تاثیر پذیری از آن به چالش اجتماعی بدل شده است. در سال‌هاي اخير با پایان یافتن فصل سرما و آغاز گرم شدن هوا، دغدغه‌هایی برای زنان، از جنس پوشش و حجاب در جامعه ايجاد مي شود. دغدغه‌هایی که هر سال مطرح می‌شود و گویی هیچ‌گاه قرار نیست که پایان یابد. حدود ۱۱ سال است که طرح گشت ارشاد با زنان همراه است و همواره تلاش برای تاثیر گذاری بر جامعه و نوع پوشش افراد را دنبال کرده است. طرحی که از چند روز قبل، شکل تازه‌ای نیز به خود گرفته و ۷ هزار نیروی نامحسوس امنیت اجتماعی وارد صحنه شده‌اند تا در کنار ماموران محسوس، بر رفتارهای اجتماعی شهروندان اثر گذاری داشته باشند. این طرح، در همان ساعات اولیه اعلام توسط پلیس تهران، با واکنش‌های مختلفی از سوی رسانه‌ها، کار‌شناسان و مردم مواجه و سوال‌های زیادی درباره چرایی و چگونگی اجرای آن مطرح شد. پس از این واکنش‌ها، معاون امنیتی و انتظامی وزیر کشور نیز دو روز قبل اعلام کرد : «بعد از بررسی‌های انجام شده قرار است نیروی انتظامی گشت‌های ارشاد را به همان روال قبلی یعنی به صورت کاملا محسوس و آشکار ادامه دهد و غیرمحسوس بودن گشت‌های ارشاد مختص امنیت اجتماعی باشد، نه اخلاقی.» گویا گشت ارشاد به صورت محسوس یا نامحسوس به عنوان تنها راهکارمشخص مسئولان برای کنترل نوع پوشش و حجاب افراد در جامعه مطرح است. از این رو، در گفتوگو با «محمد امین قانعی راد» ، استاد دانشگاه و رئیس انجمن جامعه‌شناسان ایران، به بررسی اثرات اجرای طرح گشت ارشاد در سال‌های گذشته و اجرای محسوس و نامحسوس آن در سال جاری پرداخته ایم. وی در همین زمینه به وعده‌های رئیس جمهور درباره اینکه نباید در زندگی خصوصی افراد دخالت کرد، اشاره کرده و می‌گوید: اگر موضع رئیس جمهور در حد حرف باقی بماند، در انتخابات سال آینده با مشکل روبه رو خواهد شد، چرا که او در سال ۹۲ طرح‌های گازانبری و ضربتی را مورد انتقاد قرار داد. بنابراین در این شرایط باید به جای مواضع نظری، اقدامات اجرایی و قاطع از خود نشان دهد. رای دهندگان سال ۹۲ به این امید آقای روحانی را انتخاب کردند که سیاست‌های حوزه اجتماعی ضربتی نباشد و در این زمینه تغییر ایجاد شود. اگر اجرایی شدن این طرح ادامه داشته باشد، ممکن است مردم رئیس دولت کنونی را به دیده کاندیدا برای انتخابات سال ۹۶ نگاه نکنند، چرا که مردم معتقدند رئیس جمهوری که نتواند طرح‌های اجتماعی را خنثی کند، ناتوان است.
در ادامه گفت و گوی «قانون» با این استاد دانشگاه را می‌خوانید.
در سال‌های گذشته طرح گشت ارشاد به عنوان ابزاری برای کنترل نوع پوشش و رفتار ظاهری افراد اجرایی شده است. اکنون نیز این طرح شکل محسوس و نامحسوس به خود گرفته، آیا این طرح‌ها در نوع رفتار اجتماعی افراد تاثیرگذار است؟
یکی از اهداف گشت ارشاد در خیابان‌های شهر، تلاش برای تغییر رفتار زنان جامعه است به این معنا که متولیان طرح گشت ارشاد می‌خواهند از نظر حجاب و پوشش، تغییری را در پایتخت به وجود بیاورند. مسئولان از ۱۱ سال پیش در کشور طرح‌های مختلفی را در زمینه حجاب و پوشش زنان اجرایی کردند اما این طرح‌ها نتيجه معکوس به بار آورد، به طوری که زنان نسبت به گذشته از نظر پوششی متفاوت‌تر شدند، طرح گشت ارشاد نامحسوس نیز مانند طرح‌های مشابه قبلی با شکست مواجه خواهد شد، چرا که از ابهامات زیادی رنج می‌برد.
به نظر شما این طرح چه پیامدهايی می‌تواند به دنبال داشته باشد؟eduarticle@
تاریخ : ۱۳۹۵/۲/۱۴ - شماره: 780
گفتوگوی «قانون» با دکتر قانعی راد، جامعه‌شناس
گلاره كلانتري/ گروه جامعه
ممکن است طرح گشت ارشاد نامحسوس، سازمان یافته علیه دولت حاضرباشد.
تغییر پوشش از لحاظ ایدئولوژیک برای افراد پذیرفته نیست و فقط می‌خواهند به رفتار عرفی نزدیک باشند.
با اجرای طرح گشت نامحسوس پدیده بی‌اعتمادی سیاسی رخ می‌دهد و مردم نسبت به دولت بی‌اعتماد مي شوند.
این طرح نه تنها برای زنان، امنیتی در پی نخواهد داشت بلکه موجب می‌شود ترس در میان آنان بیش از پیش موج بزند.
«گشت ارشاد»، موضوعیت که در سال‌های اخیر همواره به چالش اجتماعی در پذیرش و تاثیر پذیری از آن به چالش اجتماعی بدل شده است. در سال‌هاي اخير با پایان یافتن فصل سرما و آغاز گرم شدن هوا، دغدغه‌هایی برای زنان، از جنس پوشش و حجاب در جامعه ايجاد مي شود. دغدغه‌هایی که هر سال مطرح می‌شود و گویی هیچ‌گاه قرار نیست که پایان یابد. حدود ۱۱ سال است که طرح گشت ارشاد با زنان همراه است و همواره تلاش برای تاثیر گذاری بر جامعه و نوع پوشش افراد را دنبال کرده است. طرحی که از چند روز قبل، شکل تازه‌ای نیز به خود گرفته و ۷ هزار نیروی نامحسوس امنیت اجتماعی وارد صحنه شده‌اند تا در کنار ماموران محسوس، بر رفتارهای اجتماعی شهروندان اثر گذاری داشته باشند. این طرح، در همان ساعات اولیه اعلام توسط پلیس تهران، با واکنش‌های مختلفی از سوی رسانه‌ها، کار‌شناسان و مردم مواجه و سوال‌های زیادی درباره چرایی و چگونگی اجرای آن مطرح شد. پس از این واکنش‌ها، معاون امنیتی و انتظامی وزیر کشور نیز دو روز قبل اعلام کرد : «بعد از بررسی‌های انجام شده قرار است نیروی انتظامی گشت‌های ارشاد را به همان روال قبلی یعنی به صورت کاملا محسوس و آشکار ادامه دهد و غیرمحسوس بودن گشت‌های ارشاد مختص امنیت اجتماعی باشد، نه اخلاقی.» گویا گشت ارشاد به صورت محسوس یا نامحسوس به عنوان تنها راهکارمشخص مسئولان برای کنترل نوع پوشش و حجاب افراد در جامعه مطرح است. از این رو، در گفتوگو با «محمد امین قانعی راد» ، استاد دانشگاه و رئیس انجمن جامعه‌شناسان ایران، به بررسی اثرات اجرای طرح گشت ارشاد در سال‌های گذشته و اجرای محسوس و نامحسوس آن در سال جاری پرداخته ایم. وی در همین زمینه به وعده‌های رئیس جمهور درباره اینکه نباید در زندگی خصوصی افراد دخالت کرد، اشاره کرده و می‌گوید: اگر موضع رئیس جمهور در حد حرف باقی بماند، در انتخابات سال آینده با مشکل روبه رو خواهد شد، چرا که او در سال ۹۲ طرح‌های گازانبری و ضربتی را مورد انتقاد قرار داد. بنابراین در این شرایط باید به جای مواضع نظری، اقدامات اجرایی و قاطع از خود نشان دهد. رای دهندگان سال ۹۲ به این امید آقای روحانی را انتخاب کردند که سیاست‌های حوزه اجتماعی ضربتی نباشد و در این زمینه تغییر ایجاد شود. اگر اجرایی شدن این طرح ادامه داشته باشد، ممکن است مردم رئیس دولت کنونی را به دیده کاندیدا برای انتخابات سال ۹۶ نگاه نکنند، چرا که مردم معتقدند رئیس جمهوری که نتواند طرح‌های اجتماعی را خنثی کند، ناتوان است.
در ادامه گفت و گوی «قانون» با این استاد دانشگاه را می‌خوانید.
در سال‌های گذشته طرح گشت ارشاد به عنوان ابزاری برای کنترل نوع پوشش و رفتار ظاهری افراد اجرایی شده است. اکنون نیز این طرح شکل محسوس و نامحسوس به خود گرفته، آیا این طرح‌ها در نوع رفتار اجتماعی افراد تاثیرگذار است؟
یکی از اهداف گشت ارشاد در خیابان‌های شهر، تلاش برای تغییر رفتار زنان جامعه است به این معنا که متولیان طرح گشت ارشاد می‌خواهند از نظر حجاب و پوشش، تغییری را در پایتخت به وجود بیاورند. مسئولان از ۱۱ سال پیش در کشور طرح‌های مختلفی را در زمینه حجاب و پوشش زنان اجرایی کردند اما این طرح‌ها نتيجه معکوس به بار آورد، به طوری که زنان نسبت به گذشته از نظر پوششی متفاوت‌تر شدند، طرح گشت ارشاد نامحسوس نیز مانند طرح‌های مشابه قبلی با شکست مواجه خواهد شد، چرا که از ابهامات زیادی رنج می‌برد.
به نظر شما این طرح چه پیامدهايی می‌تواند به دنبال داشته باشد؟eduarticle@
این طرح پلیس – گشت نامحسوس - می‌تواند برای دولت دستاوردهای نامطلوبی درپی داشته باشد. اجرای هرگونه طرح و برنامه‌ای به خصوص در حوزه‌های اجتماعی را باید از ابعاد مختلف مورد بررسی قرار داد. یکی از مهم‌ترین ابعاد مورد توجه در اجرای هر طرحی این است که آیا اجرای آن، دولت را به عنوان نهاد قانونی و اصلی کشور تضعیف می‌کند یا خیر؟ دولت به عنوان نهاد اجتماعی در ذهن شهروندان جایگاهی دارد که این جایگاه نباید تضعیف و متزلزل شود. این در حالی است که با اجرای طرح گشت نامحسوس پدیده بی‌اعتمادی سیاسی رخ می‌دهد به این معنا که مردم نسبت به دولت بی‌اعتماد شده و حیثیت آن مخدوش می‌شود. بنابراین، یکی از اساسی‌ترین پیامدهای طرح گشت ارشاد نامحسوس، کاهش منزلت نهاد دولت در جامعه خواهد بود.
یعنی معتقدید این طرح از طریق گروه‌های خاصی به منظور تضعیف نهاد دولت سازماندهی شده است؟
ممکن است طرح گشت ارشاد نامحسوس سازمان‌یافته علیه دولت حاضرباشد. احتمال دارد نیروی‌های تندرو برنامه ریز این طرح باشند. لازم است در اینجا بین نیروهای تندرو و اصولگرا تفکیک قائل شويم چرا که لزوما تمامی اصولگرا‌ها، تندرو نیستند. تندرو‌ها معتقد هستند به هر قیمتی باید رابطه دولت و مردم مخدوش شود و درذهن مردم نسبت به کارایی دولت تردید به وجود آید. البته مردم آگاه هستند که طرح گشت نامحسوس از برنامه‌های آقای روحانی نیست. تندرو‌ها امیدوارند این سوال در ذهن مردم شکل بگیرد که چرا آقای روحانی با این طرح مقابله نمی‌کند؟ و صرفا مخالفت خود را به سخنرانی انتقاد آمیز محدود کرده است، از این منظر آنها بر این باورند ممکن است مردم به این نتیجه برسند كه روحانی برای خنثی کردن این گونه طرح‌ها ناتوان است و فرد ناتوان در انتخابات سال آینده نمی‌تواند رئیس جمهور باشد. درنتیجه نگاه جامعه نسبت به شخص آقای روحانی منفی می‌شود. در حال حاضر تندرو‌ها تصمیم دارند دولت روحانی را تضعیف کنند اما آنها به این نمی‌اندیشند که این اقدام‌شان به نفع چه کسی تمام خواهد شد. در صورتی که اگر عقلانیتی در پس این طرح‌ها وجود داشت، باید فکر می‌کردند که اینچنین اقداماتی چه پیامدهایی دارد. این حرکت اگر با برنامه از پیش طراحی شده باشد، به تضعیف دولت منتهی و اگر برنامه‌ای در کارنباشد نیز آنقدر طرح نسنجیده‌ای است که درعمل به تضعیف نهاد دولت منجرمی شود. از منظر دیگر، نهاد دولت جایگاهی صرفا سیاسی ندارد، بلکه پدیده‌ای است فرهنگی _ اجتماعی که روی رفتار شهروندان تاثیر می‌گذارد و معمولا شهروندان با توجه به درکی که نسبت به دولت دارند رفتار می‌کنند. به طور مثال، زمانی که کشورتوسط دولتی منزوی اداره می‌شود رفتار شهروندان نیز منزوی‌تر می‌شود. نباید تاثیری که رفتار سیاستمدار‌ها روی فرهنگ عمومی و شهروندی می‌گذارند را نادیده گرفت. تضعیف دولت منجربه ضعف افکار عمومی می‌شود. در شرایطی که بدنه نهاد دولت متزلزل می‌شود، رفتارهای مردم کنترل ناپذیر‌تر، ناشناخته‌تر و رمز آلود‌تر می‌شود و در نهایت با جامعه‌ای آمیخته با هرج و مرج مواجه خواهیم بود.
آیا می‌توان این طور برداشت کرد که کنترل محسوس و نامحسوس پوشش افراد، برای آنها امنیت می‌آفریند؟
یعنی معتقدید این طرح از طریق گروه‌های خاصی به منظور تضعیف نهاد دولت سازماندهی شده است؟
ممکن است طرح گشت ارشاد نامحسوس سازمان‌یافته علیه دولت حاضرباشد. احتمال دارد نیروی‌های تندرو برنامه ریز این طرح باشند. لازم است در اینجا بین نیروهای تندرو و اصولگرا تفکیک قائل شويم چرا که لزوما تمامی اصولگرا‌ها، تندرو نیستند. تندرو‌ها معتقد هستند به هر قیمتی باید رابطه دولت و مردم مخدوش شود و درذهن مردم نسبت به کارایی دولت تردید به وجود آید. البته مردم آگاه هستند که طرح گشت نامحسوس از برنامه‌های آقای روحانی نیست. تندرو‌ها امیدوارند این سوال در ذهن مردم شکل بگیرد که چرا آقای روحانی با این طرح مقابله نمی‌کند؟ و صرفا مخالفت خود را به سخنرانی انتقاد آمیز محدود کرده است، از این منظر آنها بر این باورند ممکن است مردم به این نتیجه برسند كه روحانی برای خنثی کردن این گونه طرح‌ها ناتوان است و فرد ناتوان در انتخابات سال آینده نمی‌تواند رئیس جمهور باشد. درنتیجه نگاه جامعه نسبت به شخص آقای روحانی منفی می‌شود. در حال حاضر تندرو‌ها تصمیم دارند دولت روحانی را تضعیف کنند اما آنها به این نمی‌اندیشند که این اقدام‌شان به نفع چه کسی تمام خواهد شد. در صورتی که اگر عقلانیتی در پس این طرح‌ها وجود داشت، باید فکر می‌کردند که اینچنین اقداماتی چه پیامدهایی دارد. این حرکت اگر با برنامه از پیش طراحی شده باشد، به تضعیف دولت منتهی و اگر برنامه‌ای در کارنباشد نیز آنقدر طرح نسنجیده‌ای است که درعمل به تضعیف نهاد دولت منجرمی شود. از منظر دیگر، نهاد دولت جایگاهی صرفا سیاسی ندارد، بلکه پدیده‌ای است فرهنگی _ اجتماعی که روی رفتار شهروندان تاثیر می‌گذارد و معمولا شهروندان با توجه به درکی که نسبت به دولت دارند رفتار می‌کنند. به طور مثال، زمانی که کشورتوسط دولتی منزوی اداره می‌شود رفتار شهروندان نیز منزوی‌تر می‌شود. نباید تاثیری که رفتار سیاستمدار‌ها روی فرهنگ عمومی و شهروندی می‌گذارند را نادیده گرفت. تضعیف دولت منجربه ضعف افکار عمومی می‌شود. در شرایطی که بدنه نهاد دولت متزلزل می‌شود، رفتارهای مردم کنترل ناپذیر‌تر، ناشناخته‌تر و رمز آلود‌تر می‌شود و در نهایت با جامعه‌ای آمیخته با هرج و مرج مواجه خواهیم بود.
آیا می‌توان این طور برداشت کرد که کنترل محسوس و نامحسوس پوشش افراد، برای آنها امنیت می‌آفریند؟
این طرح نامحسوس نه تنها برای زنان امنیتی در پی نخواهد داشت بلکه موجب می‌شود ترس در میان آنان بیش از پیش موج بزند، چرا که در این شرایط اعتماد به دیگران در جامعه وجود ندارد وزنان دیگران را به مثابه خطر برای خودشان در ذهن تلقی می‌کنند. دختران به طور خواسته یا ناخواسته تحت تاثیر فضای رعب و ترسی که ایجاد شده قرار می‌گیرند. البته نباید فراموش کرد که وقتی چنین مسئله ایرخ می دهد ممکن است افرادی که پوشش متفاوتی داشته باشند این ارز ش‌ها را تضعیف کنند و افرادی که محجبه‌تر در اجتماع تردد می‌کنند را با انگشت اتهام نشانه بگیرند که او گشت ارشاد نامحسوس است. بنابراین، بی‌اعتمادی به دیگران در جامعه دامن زده شود. به عنوان مثال قبل از اینکه طرح گشت ارشاد نامحسوس اجرایی شود، دخترانی که حجاب شان مقداری متفاوت بود، بافردی که حجاب کاملی داشت، دوست بودند، اما ممکن است با این طرح این رابطه از هم گسسته می‌شود. در این موقعیت افرادی که حجابی مطابق با تعریف گشت ارشاد دارند، از سوی بیشتر زنان و دختران که چنین حجابی ندارند با برخوردهایی مواجه می‌شوند که در شأن جامعه پویا و رو به رشد نیست. شاید دختری که تا قبل از این با پوشش متفاوت در اجتماع حضور داشته است برای اینکه از نگاه‌ها نامحسوس و برای فرار از ترسی که به جامعه تزریق شده، پوشش مورد نظر متولیان طرح را برای خودش انتخاب کند. اما به هر حال این تغییر پوشش از لحاظ ایدئولوژیک برایش پذیرفته نیست، فقط می‌خواهد به رفتار عرفی نزدیک باشد! تا از تبعات با حجابی و بی‌حجابی مصون باشد. بلکه فقط با اجبار جامعه، نوع دیدگاه خودشان را نسبت به حجاب تغییر می‌دهد. بنابراین میان نوع انتخاب حجاب و باور قبلی فاصله عمیقی شکل می‌گیرد. در اصل با هر سناریویی که به این طرح می‌نگریم، به ضرر اهداف متولیان آن است.
سوال دیگر این است که آیا بهتر نیست اجرای طرح‌هایی برای امر به معروف و نهی از منکر از سوی گروه های مردمی انجام شود؟
البته در این رابطه هم باید ضوابط و قوانین حاکم باشد و نمی‌شود به بهانه امر به معروف و نهی از منکر هرگونه برخوردی را انجام داد. اما مسئله‌ای كه تمایل دارم به آن اشاره کنم این است که اجرای طرح گشت نامحسوس از سوی پلیس از یک پارادوکس بزرگ رنج می‌برد. اساسا پلیس نمی‌تواند و نباید به امر ترویج اخلاق بپردازد. ماموریت اصلی آن اجرای قانون است و پلیس با قانون شناخته می‌شود. اما ترویج اخلاقیات وظیفه خانواده، گروه همسالان، مدارس، دانشگاه‌ها و دیگر مراکزی است که در نفس خود چنین کارکردی دارند.
https://telegram.me/eduarticle
سوال دیگر این است که آیا بهتر نیست اجرای طرح‌هایی برای امر به معروف و نهی از منکر از سوی گروه های مردمی انجام شود؟
البته در این رابطه هم باید ضوابط و قوانین حاکم باشد و نمی‌شود به بهانه امر به معروف و نهی از منکر هرگونه برخوردی را انجام داد. اما مسئله‌ای كه تمایل دارم به آن اشاره کنم این است که اجرای طرح گشت نامحسوس از سوی پلیس از یک پارادوکس بزرگ رنج می‌برد. اساسا پلیس نمی‌تواند و نباید به امر ترویج اخلاق بپردازد. ماموریت اصلی آن اجرای قانون است و پلیس با قانون شناخته می‌شود. اما ترویج اخلاقیات وظیفه خانواده، گروه همسالان، مدارس، دانشگاه‌ها و دیگر مراکزی است که در نفس خود چنین کارکردی دارند.
https://telegram.me/eduarticle
Telegram
✏️مقاله،ویدیو آموزشی فرهنگی
مجموعه ای متنوع از پژوهشها ، ویدیو و خبرهای مهم آموزشی و فرهنگی . جهت ارسال , نشر مقاله و مطلب در کانال با آی دی های زیر تماس حاصل نمایید. آدرس سایت : www.eduarticle.me
تماس با ما :
@mh1342
@saharsoltanip4c
تماس با ما :
@mh1342
@saharsoltanip4c
18 درصد دختران ایرانی قلیان می‌کشند
دبیرکل جمعیت مبارزه با استعمال دخانیات ایران به مصرف قلیان در بین مردم به خصوص نسل جوان اشاره کرد و گفت: 18 درصد دختران ایرانی قلیان می‌کشند که رقم قابل تاملی است. محمدرضا مسجدی تهران افزود: براساس مطالعه‌ای، 43 درصد دختران و 64 درصد پسران گفته‌اند که گاهی قلیان مصرف می‌کردند که به احتمال زیاد برخی از آنها به دام اعتیاد می‌افتند. وی بااشاره به اینکه توتون قلیان اصلا استاندارد ندارد،اظهارکرد: اغلب توتون قلیانی که در ایران مصرف می‌شود از توتون‌های خراب سیگار تهیه می‌شود که باید معدوم شود، اما آنها را پس از ترکیب با مواد افزودنی مختلف در اختیار مردم قرار می‌دهند. دبیرکل جمعیت مبارزه با استعمال دخانیات ایران تاکید کرد که موضوع قلیان و بیماری‌های ناشی از آن در 10 تا 20 سال آینده در کشور به موضوع بسیار جدی تبدیل خواهد شد و مسئولان از همین حالا باید به فکر چاره باشند. به گزارش عصرایران، وی با اشاره به اینکه در کشور ما تقریبا 12 تا 14درصد افراد سیگار مصرف می‌کنند اظهار کرد: در ایران حدود 22درصد مردان و 3درصد خانم‌ها سیگار مصرف می‌کنند.مسجدی با اشاره به اینکه 15درصد پسران دبیرستانی گفته‌اند روزانه سیگار مصرف می‌کنند، افزود: 51 درصد دانش آموزان سابقه مصرف قلیان و 31درصد سابقه مصرف سیگار دارند.
http://aftabeyazd.ir/?newsid=35412
دبیرکل جمعیت مبارزه با استعمال دخانیات ایران به مصرف قلیان در بین مردم به خصوص نسل جوان اشاره کرد و گفت: 18 درصد دختران ایرانی قلیان می‌کشند که رقم قابل تاملی است. محمدرضا مسجدی تهران افزود: براساس مطالعه‌ای، 43 درصد دختران و 64 درصد پسران گفته‌اند که گاهی قلیان مصرف می‌کردند که به احتمال زیاد برخی از آنها به دام اعتیاد می‌افتند. وی بااشاره به اینکه توتون قلیان اصلا استاندارد ندارد،اظهارکرد: اغلب توتون قلیانی که در ایران مصرف می‌شود از توتون‌های خراب سیگار تهیه می‌شود که باید معدوم شود، اما آنها را پس از ترکیب با مواد افزودنی مختلف در اختیار مردم قرار می‌دهند. دبیرکل جمعیت مبارزه با استعمال دخانیات ایران تاکید کرد که موضوع قلیان و بیماری‌های ناشی از آن در 10 تا 20 سال آینده در کشور به موضوع بسیار جدی تبدیل خواهد شد و مسئولان از همین حالا باید به فکر چاره باشند. به گزارش عصرایران، وی با اشاره به اینکه در کشور ما تقریبا 12 تا 14درصد افراد سیگار مصرف می‌کنند اظهار کرد: در ایران حدود 22درصد مردان و 3درصد خانم‌ها سیگار مصرف می‌کنند.مسجدی با اشاره به اینکه 15درصد پسران دبیرستانی گفته‌اند روزانه سیگار مصرف می‌کنند، افزود: 51 درصد دانش آموزان سابقه مصرف قلیان و 31درصد سابقه مصرف سیگار دارند.
http://aftabeyazd.ir/?newsid=35412
روزنامه آفتاب یزد
18 درصد دختران ایرانی قلیان می‌کشند
دبیرکل جمعیت مبارزه با استعمال دخانیات ایران به مصرف قلیان در بین مردم به خصوص نسل جوان اشاره کرد و گفت: 18 درصد دختران ایرانی قلیان می‌کشند که رقم قابل تاملی است. محمدرضا مسجدی تهران افزود: براساس
مراسم تقدیر از معلم فداکار روستای قلعه قشون . آقای سید اسماعیل موسوی بررودی پس از 40 سال . اردیبهشت 85 👇 eduarticle@
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مراسم تقدیر از معلم فداکار روستای قلعه قشون . آقای سید اسماعیل موسوی بررودی پس از 40 سال . اردیبهشت 85 eduarticle@
Forwarded from BBCPersian
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ببينيد: کم نیستند کسانی که تمام کودکی‌شان در حسرت حریمی امن گذشته.صفحه‌های حوادث روزنامه‌ها بارها پر شده از داستان غم‌انگیز کودکانی که در دست والدین بی‌توجه، سرنوشتی تلخ پیدا كردند.
@bbcpersian
@bbcpersian
در مجلس دهم فقط 18 فرهنگی به عنوان نماینده مردم انتخاب شده اند.
۱۳۹۵/۲/۱۳ روزان نیوز
روز معلم و دوگانه "حقوق و مسئوليت"
محمدرضا نيك‌نژاد
در روز و هفته معلم، نهادهاي رسمي، از جايگاه و نقش معلم در پرورش جان و انديشه جوانان و نوجوانان مي‌گويند و كنش‌هاي آموزشي و حرفه‌اي او را همتراز با پيامبران مي‌خوانند و او را بر كجاوه‌اي ساخته شده از ورجاوند بر فراز قله ارزش‌ها مي‌نشانند. در اين بزرگداشت‌هاي هر ساله، آنچه كه از قلم مي‌افتد و كمتر به گوش مي‌رسد و به چشم مي‌آيد، پرداختن به دشواري‌هاي حرفه معلمي، وارسي نقش بنيادين او در آموزش و پرورش شهروندان آينده و پيگيري دغدغه‌هاي واقعي اين شغل است.
هر شغلي "حقوق" و "مسئوليت"هايي دارد. اين حقوق و مسئوليت‌ها به شدت درهم تنيده‌اند. ناترازمندي ميان اين دو، سبب ناتواني يا كم تواني آن شغل در برآوردن هدف‌هاي پيش‌بيني شده خرد و كلان سازماني مي‌شود. از ديگر سو، هر حرفه‌اي براي رسيدن به همان هدف‌هاي خرد و كلانش و بهره گيري بهينه از امكانات و شرايط، نيازمند زمينه‌هايي مادي و غير مادي است. نبود يا نيم بند بودن اين زمينه‌ها و ناهماهنگي و ناهمخواني آنها با دوگانه حقوق– مسئوليت، هر حرفه‌اي را به سوي ناكارآمدي و سستي مي‌برد و از آن پوسته‌اي خوش آب و رنگ پيرامون دروني تهي از هدف‌هاي ارزشمند و واقعي مي‌سازد.
شوربختانه سال هاست كه حقوق فرهنگيان تنها از دريچه دستمزد ديده مي‌شود و به جنبه‌هاي ديگر آن بي توجهي مي‌شود؛ البته دستمزدها نيز هميشه و در پي گلايه‌ها و اعتراض‌ها به گونه‌اي قطره چكاني و در حد مُسكن افزايش مي‌يابد و هيچگاه نتوانسته است شكاف ميان خواسته فرهنگيان و عمل دست اندركاران را كاهش دهد. البته پيامد بودجه ناكافي، تنها دستمزدهاي ناچيز نيست. رفتن به سوي كالايي كردن آموزش، گسترش و افزايش مدرسه‌هاي غير دولتي و آموزشگاه‌هاي آزاد، رشد سرطان گونه بازار كتاب‌هاي آموزشي– كنكوري و كلاس‌هاي آن و رويارويي گريزناپذير نقش معلم و چنين كلاس هايي، كاهش نيرو براي كم كردن هزينه ها، پيامد آزار دهنده تعديل و از آن ميان افزايش تراكم دانش آموزان بخشي از عواقب اين بودجه ناچيز است.
كمبود بودجه همیشگي آموزش و پرورش عواقب ديگري هم دارد از جمله خيريه‌اي كردن آموزش؛ از خيرين مدرسه‌ساز گرفته تا خيريني كه قرار است هزينه مدرسه‌هاي شبانه روزي و آمد و شد دانش آموزان روستايي را بپردازند؛ طرح اجاره مدرسه‌ها به نهادهاي خصوصي و تعاوني و بهره كشي نوين از آموزگاران خريد خدمت در آنها به ويژه در مناطق نابرخوردار، لختي و نا كارآمدي بخش ستادي به ويژه بخش پژوهشي كه به شدت بله قربان گويان وزيران وقت‌اند و بي‌عدالتي‌هاي آموزشي فراگير و ژرف در استان‌هاي نابرخوردار و پيامدهاي گسترده ترش بر فقر و بزه و... نيز تنها برخي از اين پيامدها هستند كه بي گمان سامان يافتن اين گونه نابساماني‌ها در گستره آموزش حقي است كه فرهنگيان و دانش آموزان بر گردن دولتمردان دارند.
پيامد آشكار اين نابساماني‌ها و حقوق برآورده نشده معلمان، بر زمين ماندن مسئوليت آموزگاران در وظيفه آموزش است. دوگانه "حقوق و مسئوليت" و جداناپذيري آنها سبب مي‌شود كه با لنگ ماندن يك بخش، بخش ديگر نيز كارايي درخور را نداشته باشد؛ از اين رو در شرايطي كه بسياري از زمينه‌هاي مادي و غير مادي حرفه آموزگاري فراهم نيست و بخش فراواني از حقوق مادي و غير مادي معلم برآورده نمي‌شود، سخن از مسئوليت و پاسخگويي حرفه‌اي او چندان جايگاهي ندارد. اميدواريم كه دست‌اندركاران بيش از آنكه در زبان از جايگاه معلم بگويند، در انديشه بالندگي اين دوگانه كارآمد باشند. eduarticle@
روز معلم و دوگانه "حقوق و مسئوليت"
محمدرضا نيك‌نژاد
در روز و هفته معلم، نهادهاي رسمي، از جايگاه و نقش معلم در پرورش جان و انديشه جوانان و نوجوانان مي‌گويند و كنش‌هاي آموزشي و حرفه‌اي او را همتراز با پيامبران مي‌خوانند و او را بر كجاوه‌اي ساخته شده از ورجاوند بر فراز قله ارزش‌ها مي‌نشانند. در اين بزرگداشت‌هاي هر ساله، آنچه كه از قلم مي‌افتد و كمتر به گوش مي‌رسد و به چشم مي‌آيد، پرداختن به دشواري‌هاي حرفه معلمي، وارسي نقش بنيادين او در آموزش و پرورش شهروندان آينده و پيگيري دغدغه‌هاي واقعي اين شغل است.
هر شغلي "حقوق" و "مسئوليت"هايي دارد. اين حقوق و مسئوليت‌ها به شدت درهم تنيده‌اند. ناترازمندي ميان اين دو، سبب ناتواني يا كم تواني آن شغل در برآوردن هدف‌هاي پيش‌بيني شده خرد و كلان سازماني مي‌شود. از ديگر سو، هر حرفه‌اي براي رسيدن به همان هدف‌هاي خرد و كلانش و بهره گيري بهينه از امكانات و شرايط، نيازمند زمينه‌هايي مادي و غير مادي است. نبود يا نيم بند بودن اين زمينه‌ها و ناهماهنگي و ناهمخواني آنها با دوگانه حقوق– مسئوليت، هر حرفه‌اي را به سوي ناكارآمدي و سستي مي‌برد و از آن پوسته‌اي خوش آب و رنگ پيرامون دروني تهي از هدف‌هاي ارزشمند و واقعي مي‌سازد.
شوربختانه سال هاست كه حقوق فرهنگيان تنها از دريچه دستمزد ديده مي‌شود و به جنبه‌هاي ديگر آن بي توجهي مي‌شود؛ البته دستمزدها نيز هميشه و در پي گلايه‌ها و اعتراض‌ها به گونه‌اي قطره چكاني و در حد مُسكن افزايش مي‌يابد و هيچگاه نتوانسته است شكاف ميان خواسته فرهنگيان و عمل دست اندركاران را كاهش دهد. البته پيامد بودجه ناكافي، تنها دستمزدهاي ناچيز نيست. رفتن به سوي كالايي كردن آموزش، گسترش و افزايش مدرسه‌هاي غير دولتي و آموزشگاه‌هاي آزاد، رشد سرطان گونه بازار كتاب‌هاي آموزشي– كنكوري و كلاس‌هاي آن و رويارويي گريزناپذير نقش معلم و چنين كلاس هايي، كاهش نيرو براي كم كردن هزينه ها، پيامد آزار دهنده تعديل و از آن ميان افزايش تراكم دانش آموزان بخشي از عواقب اين بودجه ناچيز است.
كمبود بودجه همیشگي آموزش و پرورش عواقب ديگري هم دارد از جمله خيريه‌اي كردن آموزش؛ از خيرين مدرسه‌ساز گرفته تا خيريني كه قرار است هزينه مدرسه‌هاي شبانه روزي و آمد و شد دانش آموزان روستايي را بپردازند؛ طرح اجاره مدرسه‌ها به نهادهاي خصوصي و تعاوني و بهره كشي نوين از آموزگاران خريد خدمت در آنها به ويژه در مناطق نابرخوردار، لختي و نا كارآمدي بخش ستادي به ويژه بخش پژوهشي كه به شدت بله قربان گويان وزيران وقت‌اند و بي‌عدالتي‌هاي آموزشي فراگير و ژرف در استان‌هاي نابرخوردار و پيامدهاي گسترده ترش بر فقر و بزه و... نيز تنها برخي از اين پيامدها هستند كه بي گمان سامان يافتن اين گونه نابساماني‌ها در گستره آموزش حقي است كه فرهنگيان و دانش آموزان بر گردن دولتمردان دارند.
پيامد آشكار اين نابساماني‌ها و حقوق برآورده نشده معلمان، بر زمين ماندن مسئوليت آموزگاران در وظيفه آموزش است. دوگانه "حقوق و مسئوليت" و جداناپذيري آنها سبب مي‌شود كه با لنگ ماندن يك بخش، بخش ديگر نيز كارايي درخور را نداشته باشد؛ از اين رو در شرايطي كه بسياري از زمينه‌هاي مادي و غير مادي حرفه آموزگاري فراهم نيست و بخش فراواني از حقوق مادي و غير مادي معلم برآورده نمي‌شود، سخن از مسئوليت و پاسخگويي حرفه‌اي او چندان جايگاهي ندارد. اميدواريم كه دست‌اندركاران بيش از آنكه در زبان از جايگاه معلم بگويند، در انديشه بالندگي اين دوگانه كارآمد باشند. eduarticle@
گزارش روزان از خبر خوش آموزش و پرورش براي فرهنگيان؛ حقوق معلم‌ها با اساتيد دانشگاهي برابر مي‌شود
روزان نیوز-خواسته معلمان براي افزايش حقوق معطوف به دولت يازدهم نيست.
مهدخت قويدل - گرچه در نامگذاري هفته معلم از طرف وزارت آموزش و پرورش روزي به نام معلم و حق و حقوقش جايي ندارد، اما داغ‌ترين بحث اين روزها در اين صنف، حقوق زير خط فقر 3 ميليون توماني معلم‌هاست. معلوم نيست فقط يك وعده است يا واقعيتي كه به زودي اجرايي مي‌شود؛ اما روز گذشته يكي از مسئولان آموزش و پرورش خبر داد كه "حقوق و مزاياي معلمان هم رديف دانشگاهيان مي‌شود." حميدرضاكفاش، معاون پرورشي و فرهنگي وزير آموزش و پرورش درحاشيه مراسم روز معلم در يكي از شهرستان‌ها از قول "فاني" گفت كه برنامه ارتقاي شغلي آقاي وزير براي معلم‌ها اين است كه "شغل معلمان آموزش و پرورش با اساتيد دانشگاهي همرديف شود." كفاش گفته كه وزارتخانه منتظر است تا "با شروع مجلس جديد اين خواسته فرهنگيان در خصوص برداشته شدن فاصله هم رديفي با دانشگاهيان محقق شود."
در حالي كه معاون وزير آموزش و پرورش در كلاردشت از تلاش اين وزارتخانه براي برداشته شدن فاصله حقوق فرهنگيان با دانشگاهيان خبر مي‌داد، علي اصغر فاني در ديدار با معلمان منتخب كشور گفت: "فاصله حقوقي همكاران فرهنگي بيش از ۶۰ سال است كه شكل گرفته." يكي از مهم‌ترين انتقادات فرهنگيان به فاني و همه وزاري آموزش و پرورش قبل از او همين فاصله پرداختي فرهنگيان با اساتيد دانشگاه و ساير كارمندان دولت است. فاني با بيان اين جمله خواست به فرهنگيان كشور يادآوري كند كه اين فاصله پرداخت دستمزد ربطي به دولت يازدهم ندارد. وي همچنين با اشاره به شرايط بد اقتصادي كشور، تاكيد كرد در اين دولت تا جايي كه امكان داشته سعي شده كه اين فاصله دستمزدي كاهش یابد.
فاني با وجود اينكه در تمام عمر دولت در لبه پرتگاه استيضاح حركت كرده، با اين حال تا امروز توانسته از پس مرتفع كردن بخشي از خواسته‌هاي فرهنگيان بربيايد. گرچه طرح رتبه بندي در آموزش و پرورش براي افزايش حقوق معلم‌ها با اما و اگرهاي زيادي روبه‌رو بود، اما فاز اول اين طرح سال گذشته اجرا شد. فرهنگيان با اين سبك افزايش حقوق موافق نبودند و نيستند؛ اما به هر حال رتبه بندي توانست بخشي از شكاف حقوقي معلمان با بقيه كارمندان دولت را جبران كند. وزير آموزش و پرورش وعده داده بود كه با اجراي اين طرح حقوق معلم‌ها بين ۱۶۰ تا ۶۰۰ هزار تومان افزايش خواهد يافت كه اين وعده تقريبا محقق شد. البته بخشي از فرهنگيان هنوز مشمول طرح رتبه بندي نشده‌اند. اينكه فاني به بخشي از وعده افزايش حقوق خود عمل كرده مي‌تواند اين اميد را به فرهنگيان بدهد كه شايد موضوع برابري حقوق معلمان با اساتيد دانشگاهي بالاخره در دولت يازدهم و در مجلس جديد به نتيجه برسد.
خواسته معلمان براي افزايش حقوق معطوف به دولت يازدهم نيست. اصولا هر وزيري كه در سال‌هاي گذشته بر مسند اين وزارتخانه نشسته است، در برابر پاسخگويي به اين سئوال قرار گرفته كه براي افزايش حقوق معلم‌ها چه برنامه‌اي دارد؟ يكي از تامل برانگيزترين پاسخ‌ها به اين سئوال را وزير آموزش و پرورش دولت دهم داده است. حميدرضا حاجي بابايي چندين دوره نماينده مجلس بود. وي در زمان نمايندگي بارها از ضرورت افزايش حقوق معلمان دفاع كرده بود؛ اما زماني كه در دولت دهم به سمت وزيري آموزش و پرورش منصوب شد، در پاسخ به اين سئوال كه افزايش حقوق فرهنگيان چه ميزان خواهد بود، گفت: «به كسي ربطي ندارد كه معلمان چقدر حقوق مي‌گيرند و چرا كم مي‌گيرند.»
افزايش نيافتن حقوق فرهنگيان در دوره دوم دولت احمدي نژاد باعث شد تا شكاف دستمزدي آنها با تورم آنقدر زياد شود كه وزير بعدي چاره‌اي جز افزايش حقوق در كوتاه مدت نداشته باشد. حالا فاني وعده داده كه حقوق و مزاياي معلم‌ها با دانشگاهيان برابر مي‌شود. وعده‌اي كه سال هاست معلم‌ها منتظر اجراي آن هستند. بايد صبر كرد و منتظر افتتاح مجلس جديد ماند تا نتيجه اين وعده را ديد. اگر فاني به اين وعده‌اش عمل كند، براي هميشه نامش به نيكي در خاطر فرهنگيان ايران خواهد ماند؛ اما اگر از پس اين كار برنيايد... eduarticle@
روزان نیوز-خواسته معلمان براي افزايش حقوق معطوف به دولت يازدهم نيست.
مهدخت قويدل - گرچه در نامگذاري هفته معلم از طرف وزارت آموزش و پرورش روزي به نام معلم و حق و حقوقش جايي ندارد، اما داغ‌ترين بحث اين روزها در اين صنف، حقوق زير خط فقر 3 ميليون توماني معلم‌هاست. معلوم نيست فقط يك وعده است يا واقعيتي كه به زودي اجرايي مي‌شود؛ اما روز گذشته يكي از مسئولان آموزش و پرورش خبر داد كه "حقوق و مزاياي معلمان هم رديف دانشگاهيان مي‌شود." حميدرضاكفاش، معاون پرورشي و فرهنگي وزير آموزش و پرورش درحاشيه مراسم روز معلم در يكي از شهرستان‌ها از قول "فاني" گفت كه برنامه ارتقاي شغلي آقاي وزير براي معلم‌ها اين است كه "شغل معلمان آموزش و پرورش با اساتيد دانشگاهي همرديف شود." كفاش گفته كه وزارتخانه منتظر است تا "با شروع مجلس جديد اين خواسته فرهنگيان در خصوص برداشته شدن فاصله هم رديفي با دانشگاهيان محقق شود."
در حالي كه معاون وزير آموزش و پرورش در كلاردشت از تلاش اين وزارتخانه براي برداشته شدن فاصله حقوق فرهنگيان با دانشگاهيان خبر مي‌داد، علي اصغر فاني در ديدار با معلمان منتخب كشور گفت: "فاصله حقوقي همكاران فرهنگي بيش از ۶۰ سال است كه شكل گرفته." يكي از مهم‌ترين انتقادات فرهنگيان به فاني و همه وزاري آموزش و پرورش قبل از او همين فاصله پرداختي فرهنگيان با اساتيد دانشگاه و ساير كارمندان دولت است. فاني با بيان اين جمله خواست به فرهنگيان كشور يادآوري كند كه اين فاصله پرداخت دستمزد ربطي به دولت يازدهم ندارد. وي همچنين با اشاره به شرايط بد اقتصادي كشور، تاكيد كرد در اين دولت تا جايي كه امكان داشته سعي شده كه اين فاصله دستمزدي كاهش یابد.
فاني با وجود اينكه در تمام عمر دولت در لبه پرتگاه استيضاح حركت كرده، با اين حال تا امروز توانسته از پس مرتفع كردن بخشي از خواسته‌هاي فرهنگيان بربيايد. گرچه طرح رتبه بندي در آموزش و پرورش براي افزايش حقوق معلم‌ها با اما و اگرهاي زيادي روبه‌رو بود، اما فاز اول اين طرح سال گذشته اجرا شد. فرهنگيان با اين سبك افزايش حقوق موافق نبودند و نيستند؛ اما به هر حال رتبه بندي توانست بخشي از شكاف حقوقي معلمان با بقيه كارمندان دولت را جبران كند. وزير آموزش و پرورش وعده داده بود كه با اجراي اين طرح حقوق معلم‌ها بين ۱۶۰ تا ۶۰۰ هزار تومان افزايش خواهد يافت كه اين وعده تقريبا محقق شد. البته بخشي از فرهنگيان هنوز مشمول طرح رتبه بندي نشده‌اند. اينكه فاني به بخشي از وعده افزايش حقوق خود عمل كرده مي‌تواند اين اميد را به فرهنگيان بدهد كه شايد موضوع برابري حقوق معلمان با اساتيد دانشگاهي بالاخره در دولت يازدهم و در مجلس جديد به نتيجه برسد.
خواسته معلمان براي افزايش حقوق معطوف به دولت يازدهم نيست. اصولا هر وزيري كه در سال‌هاي گذشته بر مسند اين وزارتخانه نشسته است، در برابر پاسخگويي به اين سئوال قرار گرفته كه براي افزايش حقوق معلم‌ها چه برنامه‌اي دارد؟ يكي از تامل برانگيزترين پاسخ‌ها به اين سئوال را وزير آموزش و پرورش دولت دهم داده است. حميدرضا حاجي بابايي چندين دوره نماينده مجلس بود. وي در زمان نمايندگي بارها از ضرورت افزايش حقوق معلمان دفاع كرده بود؛ اما زماني كه در دولت دهم به سمت وزيري آموزش و پرورش منصوب شد، در پاسخ به اين سئوال كه افزايش حقوق فرهنگيان چه ميزان خواهد بود، گفت: «به كسي ربطي ندارد كه معلمان چقدر حقوق مي‌گيرند و چرا كم مي‌گيرند.»
افزايش نيافتن حقوق فرهنگيان در دوره دوم دولت احمدي نژاد باعث شد تا شكاف دستمزدي آنها با تورم آنقدر زياد شود كه وزير بعدي چاره‌اي جز افزايش حقوق در كوتاه مدت نداشته باشد. حالا فاني وعده داده كه حقوق و مزاياي معلم‌ها با دانشگاهيان برابر مي‌شود. وعده‌اي كه سال هاست معلم‌ها منتظر اجراي آن هستند. بايد صبر كرد و منتظر افتتاح مجلس جديد ماند تا نتيجه اين وعده را ديد. اگر فاني به اين وعده‌اش عمل كند، براي هميشه نامش به نيكي در خاطر فرهنگيان ايران خواهد ماند؛ اما اگر از پس اين كار برنيايد... eduarticle@
Forwarded from سلامت نیوز
افرادی که از طریق مانیتور مطالعه می کنند نسبت به کتابخوان ها کمتر می توانند جزئیات داستان را به یاد بیاورند.
@salamatnews_com
@salamatnews_com
Forwarded from خبرگزاری فارس
جدول سنی، تحصیلی و شغلی منتخبین مجلس دهم
شمارش معکوس برای آغاز کار منتخبان مردم در مجلس دهم آغاز شده چرا که تا 7 خرداد زمان زیادی باقی نمانده است.
fna.ir/TUW30S
@Farsna
شمارش معکوس برای آغاز کار منتخبان مردم در مجلس دهم آغاز شده چرا که تا 7 خرداد زمان زیادی باقی نمانده است.
fna.ir/TUW30S
@Farsna
Forwarded from فرهنگ مشهد
سخنرانی مدیر کل آموزش و پرورش خراسان رضوی در حضور رئیس جمهور:
📚 @FarhangMashhad
💢درخواست دارم که پس از دو حوزه مهم سلامت و برجام امروز نوبت آموزش و پرورش است که در رتبه نخست برنامه ریزی های دولت یازدهم قرار گیرد و مردم و فعالان این بخش شاهد تغییرات مثبتی در این حوزه توسط دولت باشند.
💢اینجانب به نمایندگی از مدیران کل آموزش و پرورش کشور چهار پیشنهاد اساسی برای رشد و توسعه نظام آموزش و پرورش در دولت یازدهم دارم را ارائه می دارم ، اول این که در طول برنامه ششم توسعه سهم آموزش و پرورش از اعتبارات ملی به 20 درصد ارتقاء یابد .
💢 دوم افزایش سهم این بخش از دولت از تولید سرانه ملی به شش الی هفت درصد در طول برنامه ششم ، سوم این که به جهت توسعه مشارکت ها در آموزش و پرورش و تعامل نظام مند سایر ادارات و وزارت خانه ها با آموزش و پرورش نظام نامه مشارکت دستگاه ها با آموزش و پرورش تدوین شده و به تصویب برسد و رشد هر وزارت خانه ای در هر شاخص با پیوست رشد آموزش و پرورش همراه باشد .
💢چهارم این که با رویکرد تمرکززدایی و افزایش اختیارات استان ها طرح هیات امنایی شدن آموزش و پرورش استان ها ، تفویض اختیار به آن ها و امکان آزادسازی ظرفیت های اقتصادی درونی آموزش و پرورش در اختیار دولت قرار گیرد./کانال فرهنگیان خراسان
📚 @FarhangMashhad
اخبار مشهد
📣 @AkhbarMashhad
📚 @FarhangMashhad
💢درخواست دارم که پس از دو حوزه مهم سلامت و برجام امروز نوبت آموزش و پرورش است که در رتبه نخست برنامه ریزی های دولت یازدهم قرار گیرد و مردم و فعالان این بخش شاهد تغییرات مثبتی در این حوزه توسط دولت باشند.
💢اینجانب به نمایندگی از مدیران کل آموزش و پرورش کشور چهار پیشنهاد اساسی برای رشد و توسعه نظام آموزش و پرورش در دولت یازدهم دارم را ارائه می دارم ، اول این که در طول برنامه ششم توسعه سهم آموزش و پرورش از اعتبارات ملی به 20 درصد ارتقاء یابد .
💢 دوم افزایش سهم این بخش از دولت از تولید سرانه ملی به شش الی هفت درصد در طول برنامه ششم ، سوم این که به جهت توسعه مشارکت ها در آموزش و پرورش و تعامل نظام مند سایر ادارات و وزارت خانه ها با آموزش و پرورش نظام نامه مشارکت دستگاه ها با آموزش و پرورش تدوین شده و به تصویب برسد و رشد هر وزارت خانه ای در هر شاخص با پیوست رشد آموزش و پرورش همراه باشد .
💢چهارم این که با رویکرد تمرکززدایی و افزایش اختیارات استان ها طرح هیات امنایی شدن آموزش و پرورش استان ها ، تفویض اختیار به آن ها و امکان آزادسازی ظرفیت های اقتصادی درونی آموزش و پرورش در اختیار دولت قرار گیرد./کانال فرهنگیان خراسان
📚 @FarhangMashhad
اخبار مشهد
📣 @AkhbarMashhad
کتاب فارسی دو دبستان دهه 60 - به کانال مقاله ها و خبرهای آموزشی و فرهنگی بپیوندید. https://telegram.me/eduarticle
چگونگی بهره گیری از فناوری اطلاعات و ارتباطات _ فاوا_ در انجام تکالیف درسی علوم دوره راهنمایی- متوسطه اول - کشور انگلستان
دکتر بی بی عشرت زمانی
سیدامین زمانیhttps://telegram.me/eduarticle
دکتر بی بی عشرت زمانی
سیدامین زمانیhttps://telegram.me/eduarticle