تا متوجه نشن دارن از دستت میدن تلاشی نمیکنن

همونقدر باش که هستن برات

عزیزم من مثل دخترای دورت نیستم بی توجهی ببینم میرم

می‌دانم که دیگر او را نمی‌خواهم اما خب
گاهی در مغزم زنده می‌شود.
در مکانی، در جمعی آشنا گاهی حضور او را
متصور می‌شوم. اما با همان شکل دوست‌
داشتنی‌اش؛ شکل خنده‌سازش، شکلی که با آن دوست دارم‌هایش را می‌گفت نه شکل او در پایان.
او نشانه‌ای از من نگه داشته است؟
آدم‌ها به هم نزدیک می‌شوند، ابراز عشق
می‌کنند، برای یادآوری آن عشق به هم هدیه
می‌دهند، اما دور می‌شوند و کاری می‌کنند تا
آن هدیه به یادآوری تبدیل شود.
یادآوری روز‌های شیرین یا جدایی تلخ.
می‌شود این دو را از هم جدا کرد؟
تفاوت زیادی میانِ لبخند و تلخند هنگام
مرور خاطرات وجود دارد. پایانِ بد می‌تواند
خاطرات، یادگاری و حتی عکس‌ها را مسموم
کند. می‌تواند بذر غمی در هنگام مرور
لحظات شاد بکارد، برای همین پایان‌ها
مهم‌اند.
تمام پایان‌ها تلخ‌اند، اما یک پایانِ بد می‌تواند
یک تلخیِ بی‌پایان داشته باشد.

جوری که این آهنگ مودم رو توصیف میکنه🛐

هر پسر فوتبالی ای به یه دختر والیبالی نیاز داره

اگه برات اهنگ فرستادم و ایگنورم کردی برو گمشو🤌

کاش میشد از زندگی لفت داد

از خونِ جوانانِ وطن لاله...

اگر تاریخ رو نخونید مجبور به تکرارش میشید

و در آخر شما سهم مردی میشید که جنتلمنه، قهر نمیکنه، آروم مهربون و مسئولیت پذیره.

ولی من تا ابد دلم برای رفیق صمیمیه کلاس نهمم تنگ میمونه

دلش خونه غریبا شده من میدونم که دیگه جا برام نی

اگه راجبش بحث میکنم یعنی برام مهمه اگه سکوت کنم یعنی تموم شده.

کاش زندگیم همونجایی که باهات خوشحال بودم تموم میشد

کاش قبل از قضاوت کردن‌به آدما گوش کنید