آدم معمولا تو زندگی اینجوریه که
به قدری کل توانش رو میزاره که خودش و باشرایط اطرافش وقف بده ، که فرصتی نمیمونه به این فکر کنه که اصلا کیه یا اصلا واسه چی داره زندگی میکنه.
اینکه فقط دووم بیاری و رو به جلو حرکت کنی باید چیزی بیشتر از اراده تو چنته داشته باشی
شانس نیست
امیده
امید.
به قدری کل توانش رو میزاره که خودش و باشرایط اطرافش وقف بده ، که فرصتی نمیمونه به این فکر کنه که اصلا کیه یا اصلا واسه چی داره زندگی میکنه.
اینکه فقط دووم بیاری و رو به جلو حرکت کنی باید چیزی بیشتر از اراده تو چنته داشته باشی
شانس نیست
امیده
امید.
به درجه ای از حواسپرتی رسیدم که حتی یادم نمیاد حواسمو پرت کردم یا حواسم پرت شده.
Forwarded from کولهپشتی ریحانه.
چه تلخ است وقتی صدای جنگ، از آوازِ دریا بلندتر میشود.
وقتی عرضه نداشته باشی حقیقت و بپذیری و هر بار بقیه رو مقصر کنی تا وقتی یادنگیری آسیب میبینی.