سلام سلام (:


شادم و این سرخوشی از چه آمده را میدانم اما سوپر حجمش را نه (؛

خب خدایا شکرت

خیلی شکر

نمیدونم الان اگه چی بشه ممکنه غم رو دوباره حس کنم

ولی خب این تا آخر که نمیمونه نه؟ پس تا هست شکرت. نبود هم شکرت یا اگه رفت کلا شکرت (:

حالا هر کی ندونه فک میکنه چیزی زدم

ولی نه 

خدایی کاذب نیست و از بعد از طهر مونده

فک کن چیا مودی شدیم که نصفه روز حالت پایدار حالا تو بگو خوشی رو عجب میبینیم

بازم شکر (:

حس میکنم دارم شبیه میثم از فرانسه مینویسم اون همیشه انگار شاده هر چی هم بشه خوشه و هی داره میگه شکر البته این طور به نظر میاد 

خب یه چیزی 

من عاشق تایپ اونم با سرعت نور

 و این که ناخونم تق تق بخوره و صدا بده (:

اره خنگم ولی خوبه دوس دارم 

(: 

یه زمان از همین پرانتز و دونقطه هم بدم اومده بود حالا ببین (:

دم به دقیقه (:

کی میتونه خوشی رو از ما بگیره؟ 

کیه که بخواد همچین غلطی بکنه؟ 

هشکی (:

حامد حالت چطوره؟

دوستت دارم

گفته بودم؟ 

خب بازم میگم

دوستت دارم (:

خیلیییییییییی زیاد (:

پاشو بیا بغلت کنم

اینجوری نمیشه

تو یکم روحیه ات رو از دست دادی این روزا و شاید بخشیش بخاطر من بوده باشه ولی قول میدم دیگه من دلیل حال بدت نباشم و ان شاءالله که هیچی دلیل حال بدت نشه.

به وقت زمستان سیزده نود و نه.

نوشته بودم:
کی میتونه این خوشی رو از ما بگیره؟
کیه که بخواد همچین غلطی بکنه؟
هشکی(:
""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
الآن به اون شدت سرخوش نیستیم لکن دل‌خوش چرا (: برا خاطر امیدها...

شما تا حالا سکته کردن کاکتوس ها و مرگ مغزیشون رو دیدین؟! کاکتوس ها وقتی مریض میشن یه مدت غمگین زندگی میکنن. بعد یواش یواش نالان و نالان تر میشن و در نهایت یه روز وقتی از خواب بیدار شدی میبینی سیاه شده‌، از درون فاسد شده و برای همیشه مرده و دیگه هیچ امیدی برای برگشتشون نیست.

شاید منم کاکتوس باشم ):
یه روز بیدار شم ببینم سیا شدم... چی سیا استم؟
خو سیاتر

همیشه فکر میکردم در همه امور دودل و نامطمئن استم... ولی اخیرا چیزی رو یافتم که به قولی میتونم بهش چنگ بندازم و هر تایمی بهش فکر کنم، انگیزه ام باشد برای جلو رفتن برا تلاش کردن.
چیزی که شوقی عمیق و واقعی رو درت ایجاد کنه و در لحظه غم هات، وحشت‌هات، ناامیدی‌هات و همه‌ی بریدن‌هات با فکر کردن بهش و اینکه خودت رو در دل اون موقعیت ببینی و فکر به اینکه صبر کردن‌ها بیشتر از این هم باشه، می‌ارزه برای لبخند اون لحظه.
و خب اون نمیتونه فقط یک لحظه باشه... میدونی که همه‌اش رو دوست خواهی داشت (:
تو دنیا آدم نمیرسه به اون موقعیت که بگه آره همینه و تموم شد همه صبر کردنا... لکن فکر به اینکه داری تلاش میکنی در جهت بهبود اوضاع خودت و باقی آدم‌ها، این ولی اونجاس که میتونم حداقل برا خودم بگم آره همینه (؛

هیچ زمان احساس کردی که جزوی از دنیایی؟

بله
زمانی که میرم وطن
ینی میرم به روستای پدری و مادریم
عمیقا حس میکنم متعلق به یک جایی از این جهانم
و دوم وقتی از اول یک خیابونی به تهش خیره میشم
وقتی کل خیابون رو با جزئیاتش میبینم
درختها و نوری که از بینشون رد میشه و آسمون بالای اون خیابون رو.
در این مواقع هم حس عجیبی بهم میگه که تو برای این جهانی
تو یک روز در این جهان بودی و نفس کشیدی
تو برای زمینی و خدا میدونه اهل زمین بودن چقدر سعادت لازم داره
بله درسته همه چیز اینجا سخته
اما کی گفته زیبا نیست؟

وقتی یه شیش ماهه‌ایی که بوی بهشت میده رو میدن بغل من:
بیا گازت بگیرُم *-*

روز که همیشه روزِ ماس
منتا امشب دیگه واقعا روزِ ماس
به غیر از نقطه و ایموجیا، عشقیا ممبرا، شمایی که ما رو میخونی، یا الکی آمدی و نمیخوانی،
دختراااااااا روزتون مبارک.

باش که یَک مستانه برتان پلی کنم (:

خورشید دو ساعت تو تخم چشامون بود، اومدیم عکس بگیریم قایم شد.

آنتن نداریم (:
اینایی که پست کردمو شما شاید با تاخیر ببینی...

میخواستم بگم مستانه را فرستادم
منتا آنتن گه است و خیلی خیلی دیر میرسد پس شما خودت یکی پلی کن عجالتا
ولی خب این پیام هم دیر میرسد (؛

شما اعتقاد به روز جهانی دختر داری یا چمیدونم مناسبت مذهبیش، اصن مهم نیس
اعتقاد منم مهم نیس
همینکه یه نفر برا خودش یه عید میگیره دلیل نمیشه شما بگی پاشو ملکه خودت باش و تلاش کن
حالا مگه ما با تبریک روز دختر نشستیم یکی بیاد دنیامون‌ رو بسازه؟
ولمون کن بابا

ما یاد گرفتیم خود خواه باشیم،ولی دلامون دنبال نزدیکیه و نمیشه پنهونش کرد

بچا من تاحالا دوست نیوجرسی‌ایی نداشتم🥲
تا اینکه خدا یک دانه خوبش را برایمان جور کرد،

از طلوع نیوجرسی برایمان عکس فرستادند ❤️