در مراسمی شرکت کردم که اندازه یکسال پر از خاله زنک گویی شدم((؛

چطور گند بزنیم ب خط چشم خود:
۱.ابتدا یک خط چشم زیبا بکشید
۲.سپس تصمیم بگیرید زیبا ترَش کنید

کابل

خطاب به خواهری که بعد مهمونی همه ظرفا رو میذاره و میره:
خستگیم فقط وقتی در میره که بیای دست و پامو ببوسی، یه چاینک چای سبز و زعفران با پشمک بیاری بعدش بری گمشی.

چاینَک: قوری
ریشه روسی دارد ولی واس ماس✌🏻

تا میایم عضو میشیم کسی ما رو نمی‌بینه، لفت که بدی میگن فلانی رفت چه بیوش قشنگ بود، تف
خو زودتر بگو ما نمیریم

ولی چیپ ترین آدما اونان که تا مجانی میبینن تا تهشو در نیارن ول نمیکنن.
خوردنی هم نباشه فقط میخورن تا تموم شه.

وقتی یکی منظوری نداره و بقیه بد برداشت میکنن از حرفاش و اون نمیخواد ازش اینطور برداشت شه...

فقط میتونم بگم یاااااااااااابوالفضل حالا بیا درستش کن

ترکا هم میگن چاینیک

ترکا بهش میگن چاینیح :))

ارادت و عنایت به خوش لهجگان روزگار 💞

همیشه گویی یک نفر در این قصه، قواعد بازی را بهتر بلد است. زودتر درِ خروج را می یابد و می زند بیرون بدون اینکه برگردد و پشت سرش را نگاه کند. گویی دنیای آن طرف حصار های این بازی یکبار قبلاً دیده‌است. میداند آن‌طرف نه جنگی هست و نه صلحی. اگر تلاشی می‌کند شبیه تقلا نیست، اگر حرفی میزند از روی نیاز برای کشتن زمان نیست، برای توجیه کردن نیست، برای خواهش کردن نیست. همان یک نفر خوب بلد است خط قرمز ها را رد کند، طوریکه تا بیایی به او اعتراض کنی جای تو با او عوض شده است.
‌

حالا چطور شاخه ی شکسته شده رو حالی کنیم که باد معذرت خواهی کرد؟

شب چو در بستم و مست از می‌ نابش کردم
ماه اگر حلقه به در کوفت جوابش کردم 
دیدی آن ترک ختا دشمن جان بود مرا
گرچه عمری به خطا دوست خطابش کردم 
منزل مردم بیگانه چو شد خانه چشم
آنقدر گریه نمودم که خرابش کردم
شرح داغ دل پروانه چو گفتم با شمع
آتشی در دلش افکندم و آبش کردم 
غرق خون بود و نمی خفت ز حسرت فرهاد
خواندم افسانه شیرین و به خوابش کردم
دل که خونابهٔ غم بود و جگرگوشه دهر
بر سر آتش جور تو کبابش کردم
زندگی کردن من مردن تدریجی بود
آنچه جان کند تنم عمر حسابش کردم

_فرخی یزدی

مشروح دل شرحه‌ی ما.

تعبیر خواب و فال اگه خوب باشه، هی منتظریم همون شه،
حالا اگه بد بود ما اعتقادی نداریم.

خوشالی بعدِ امتحان برا من مثه خوشالی بعدِ گل می‌مونه(:
حالا یه وقتایی هم یا آفساید میشه یا گل به‌خودی... ولی همین که رو نیمکت نبودی و یه فرصتی داشتی شکر.

ولی الان نه تنها گل به‌خودی زدم،
بلکه هیشکی هم بهم پاس نمیده...
بازیکن تیم حریف‌و زدم ناکار کردم...
کارت قرمز گرفتم...
داور‌ رو به فحش گرفتم...
تماشاچیا دارن منو هو میکنن...
سرمربی ازم ناامید شده...
لباسمو در آوردم میرم سمت رختکن...
شما تلوزیون‌و خاموش میکنی
ولی من موندم اونجا
رو زمین رختکن
و دلم نمی‌خواست هیچکدوم از اینا اتفاق می افتاد.

شرح‌خرابی