حتی همین تصوری که آدم با یه دیدی جوین یه چنلی میشه، حتی همین (:

این اسمش اسکلیِ یا ملاحظه نمیدونم، ولی من وقتی تصمیم به لفت از چنلی میگیرم وقتیِ که حس میکنم با پست هاش حال نمیکنم.
ولی وقتی این لفت دادن رو عملی میکنم که یه مقدار طولانی گذشته باشه از آخرین صحبتاش
میدونی چی میگم؟ اینکه طرف داره حرف میزنه و پا شم برم خیلی شرمم میشه.
ولی شما برو عب نداره (:

اون عملی کردنِ هم تا بعدا یادم میره و در واقع چن وقت بعدش به این نتیجه میرسم که نه خیلی هم بد نیس بذا ادامه بدیم((:

نتیجه اخلاقی اینکه: دلبندم صبر خوب چیزی ست ولی تحمل نه.
فرقش ریزه و تحمل توضیح دادنش از صبر من خارج.

روان‌درمانی تا زمانی خوب پیش می‌رفت که فهمیدم من بیمار هستم و نه پزشک. وقتی کشف کردم که من صندلی هستم، اوضاع از آن هم بدتر شد.

شان هیل

گفت تا به حال کاری تباه کرده ای زن؟
گفتم همین حالا.. وقتی مینویسم و کسی که باید نمیخواند!

من و خواب مثل همونایی هستیم که همدیگه رو دوست دارن ولی خونواده هاشون قبول نمی کنن باهم باشن

یعنی کِی باید این همه خستگی رو در کرد؟

تصوری که از پدر بابک خرمدین دارم، شخصیت فیلم "من شیطان را دیدم" است.

مدارا کردن خیلی هم سخت نیست فقط کافیه همه چیو به خودت نگیری لاشی،

آره ما از هیشکی انتظار نداریم ولی شمایی که تو یه جایگاهی استی و ادعات میشه و همزمان عنی استی برا خودت میتونی بری گم شی

شرمنده از این لحن، فقط اینکه هیچ وقت خودتونو هیچ عن خاصی فرض نکنید

حتی عن هم نیستی چه رسد به خاص بودنش
مگه اینکه یکی فرفری ریده باشدت

کاش اینقدر بزرگ شده بودم که آشغال رفتار کردن یکی اینقد بی عفت نکنه کلام آدمو
#به_گوز_خرم

اوضاع یه جوری شده که پست از قضیه قتل و قاتل میخونم میگم بسه دیگه لنتیا تمومش کنید، چیز دیگه میخونم میگم چی میگی شما؟ مسئله به این بغرنجی اون وقت شما از دغدغه هات میگی؟
#لوک_ات_دیس_گه

ولی خدایی این حال های خوش رو کاش میشد دل به دل کرد،

یه کاسه هم برا ما میموند کفایت دو عالم میکرد (؛

هرچند همه شعله تراود زلب شمع

در مکتب ما صاحب یک مصرع خام است

#بیدل

از دادنی های تمام نشدنی: نظر خانواده در هر زمینه.

یکی جوین شده ک خیلی زیباست

چقدم زیادن اینا(:
دلبری تونو یه ذره کمتر کنین خدایی ما رومون بشه یه چی بنویسیم اینجا.