به چَکَر آمده ایم ✌🏼🌵🗻

حانی: می خوای به باشگاه پنج صبحی ها بپیوندی؟
وقتی بیدار شدم هشت بود، اعصابم خورد شد دوباره خوابیدم تا یازده
حانی: گومشو بیرون از باشگاه

امروز که زود بیدار شدم اینقدر این ساعت برام غریبه است که فقط مودب یه گوشه نشستم و نمی دونم باید چی کار کنم.

از بس جز پیاده روی ورزش دیگه ایی نداشتم، چه مضحک اومد تصور خودم در حال حرکات ورزشی

اون روزی که به چپم نبود که چطور به نظر میام، راست ترین روزم خواهد بود.

داشتم فک میکردم چه دلگرمی خوبه که به کنکور دهندگان بدم، والا همین قد بدونین که اگه فک میکنین قراره روزاتون خوش تر و مفید تر باشه با این دانشگاه رفتن، تلاش کنید مثه چی هم تلاش کنید.
وگرنه که ببینین دلتون کجا میره شما هم برین پی اش، ضرر نمیکنید ^-`

اگرم فک کردین حالا دیگه برا تلاش دیره باید بگم درست فکر کردین (؛

جاست کیدینگ عشقیا پاشین گمشین بزنین تو دهن من که نشون بدین الانم دیر نیس♡

موفق هم نخواهید شد اگه میخوایید برا خواست بقیه تلاش کنید،
مگه اینکه موفقیت رو جز دل خوشی خودتون بدونید.

جا داره بگم منم سه بار کنکور دادم یه بارم ندادم، کلا امسالی که باس فارغ شم، تازه دربند شدم.
خیلی وقتا دردم همینه که خاک بر سرم چرا اینقد دیر؟ ولی میدونی اگه اون روزایی که به خودم میگفتم من مثل خیلیا نمیتونم ساعات زیادی رو درس بخونم من آهسته و پیوسته میرم، در واقع خسته بودم از اینکه همه چی به خواست من نبود... شرایط ها متفاوت ان ولی همه یه گیر و گوری دارن این وقتا
خسته شدین، خستگی رفع کنین... ول نکنین

با اونایی هم که دل خوشی شون شمایین، یکم بیشتر حرف بزنین، شاید نمیدونن دل شما خوش نیست با خواست اونا

- آروم تر حرف بزن (با تلفن)
- هندزفری مو بده
لامصب صدای خودتِ چجوری با هندزفری زدن محوش میکنی؟

فی الجمله، اعتماد مکن بر ثبات دهر.

دوستای خوب و روزای خوب هیچ وقت از یاد آدم نمیرن

برا همه بچه هایی که فردا نهایی دینی دارین،
دعای مامان ها با شماست❤🙂

گر کور نبودیم، چرا یار ندیدیم؟

میدونی اینکه آدما رو یواش یواش می شناسیم خیلی جالبه، چه تصور ها آدم اولاش داره چه خیال ها میبافه
بعد که هی از اونی که تو ذهن تو بوده دور و دورتر میشه، میبینی؟
حتی به اونی هم که خودت می سازی اعتباری نیست، چه اینکه خودشون هم اول از خودشون چیزی رو نشون میدن که تهش میگی آره بازم مثل همیشه خر منم (:

درود بر قلبهای درشت.

حتی همین تصوری که آدم با یه دیدی جوین یه چنلی میشه، حتی همین (:

این اسمش اسکلیِ یا ملاحظه نمیدونم، ولی من وقتی تصمیم به لفت از چنلی میگیرم وقتیِ که حس میکنم با پست هاش حال نمیکنم.
ولی وقتی این لفت دادن رو عملی میکنم که یه مقدار طولانی گذشته باشه از آخرین صحبتاش
میدونی چی میگم؟ اینکه طرف داره حرف میزنه و پا شم برم خیلی شرمم میشه.
ولی شما برو عب نداره (:

اون عملی کردنِ هم تا بعدا یادم میره و در واقع چن وقت بعدش به این نتیجه میرسم که نه خیلی هم بد نیس بذا ادامه بدیم((:

نتیجه اخلاقی اینکه: دلبندم صبر خوب چیزی ست ولی تحمل نه.
فرقش ریزه و تحمل توضیح دادنش از صبر من خارج.