همیشه اولین چیز ها حس متفاوتی دارند، خوشایند گاه غم آلود گاه مزخرف و گاه هزار هزار حسی که می‌تواند برای اولین رویدادها به کار برد.
اما چیزی که همیشه برای من وجود داشته در مورد همین اولین ها، این بوده که بسیار ترس داشتم، ترسی عمیق که نکند آنطور که باید نشود... آنطور که باید پیش نرود و اگر چنین شد بعد از آن چه کنم؟
بعدش که دیگر قرار نیست اولین باشد و پیاپی هم نه، هر از گاهی تکرار شود، باید چه کنم؟ با خودم، با او، با آن حس مزخرفی که قرار است هر بار یادآوری شود... آیا مسائل براستی سخت هستند یا من خر شده ام؟

شاید هم این خریّت برایم چَلیده است. هندی ها می گویند چَل به معنای بیا برویم... پاشو... یک همچین چیزهایی، که در کل به معنای رفتن و روان شدن و جاری شدن است.

خریّت من هم روان شده، چَلیده.

افغانی ها ولی به معنای رونق گرفتن چیزی از چَلیدن استفاده میکنند.

کاش از شما خوشی هایتان بچَلد.

منظورم از اون اولی هایی نیست که میان میگن اولین قبض آب مشترکمون...

اولین چیز از هر چیز.
ولی خب اینجاش خوبه که طرف به گوز خرش هم نیست (:

به گوز خرِمان بودن/ care

اینایی که پولاشون چن برابر میشه، یعنی چه حسی دارن؟
من فقط پولام کم میشه (؛

چیز جالبی پیدا کردم، منبع ام ویکی پدیاست ولی باز هم به نظرم خیلی موثق نیامد:

در واقع منشا این واژه زلف یار بوده است چون وقتی که به زولبیا نگاه می‌کنید به شکل موهای درهم و برهم میباشد. این واژه به مرور زمان در میان عوام به زولبیا تبدیل شده است. زولبیا (در فارسی)، جلبی (در هندی/اردو) یا زلابیه (در عربی). [۱]

قبلتر به این فکر کرده بودم که چرا ما به زولبیا، جِلَبی میگیم ولی اینقدر این دو واژه از هم دور به نظر می اومدن که پی اش رو نگرفتم. پستی رو در کانال ریشگی خوندم که متوجه شدم طی اعصار چقدر واژه ها به طور جالبی تغییر پیدا میکنند و تلفظ های عامیانه چطور روی نوشتار یک واژه تاثیر میذاره.
https://t.me/radixium/401

خب اینم بگم جِلَبی هم یک شیرینی هندی و هم یک واژه هندی است که افغانی ها هم به این صورت به کار میبرند.

#چلیپا_صلیبا_زلوبیا_زولبیا
#چلیپا_جلبی

اینکه آدم وارد یه جایی میشه و با چه کسایی آشنا میشه، خیلی باس از خوشانسیش باشه که با درست حسابیا آشنا شه،
من خیلی نیست اومدم تلگرام ولی وقتی اومدم فک کردم چنل نویسای اینجا دلی تر و یک رنگ تر اند نسبت به باقی سوشال مدیا ها، خب واقعا هستند خیلی هاشون و خوشالم که شناختمشون
ولی خب نباس یادم بره که کلی متظاهر و رنگین کمونی هم اینجا هستن که برعکس چیزایی که مینویسن اصلا به دل نمیشینن.

ما هم اگه به دلتون نَشستیم،
مختارید و این خیلی بدِ که با رودربایستی بمونین (:

پنج صبحِ و واحد بالایی ها دارند با تلاشی ستودنی دنبال بازی میکنند |:

شایدم قایم موشک، به هر حال تهمت نزنیم.

یه بارم تو مترو یه خانمی آدرس پیج یه دسفروش کتابو میخواست، مرده هر چی داد میزد زنه نمی فهمید.
آخرش زنه ماسکشو داد پایین، شنید گفت اوکی 🙂👌

یه بات جستجو و دانلود کتاب بهم معرفی شد که خوب چیزیه (:

هم کتاب های فارسی دانشگاهی داستان و شعر
و هم زبان اصل و مقاله و مجله
@SoloBookBot

کاش هر وقت استیکر بازی میکنیم، عنش در نیاید.

تو میتونی فرار کنی از این تنگ شیشه‌ای، تو ماهی نیستی که فرارت منجر به مرگ بشه.

فقط بیشتر غصه میخورم که چرا عربی نمیفهمم

لحظه های عمر بی سامان میرود سنگین..
@Dellii2

عطش دیدنت رو دارم ولی چشمم آب نمیخوره!

از پس مرگ من اگر دیده شود خیال تو
زود روان روان شود در پی تو روان من..

گاهی رها کردن بیشتر از ادامه دادن جرعت میخواد