یه جوری شده چه بگی روزه میگیرم چه بگی نمیگیرم، همه تعجب شون رو میکنن!

دیدین یه واژه هایی توی زبان ها و گویش های خاصی هستن که یک حالت خاصی رو با یه کلمه توصیف میکنن؟ حالا فکر کن اون اصطلاحات رو از اون فردی که ازشون استفاده میکنه بگیریم و ازش بخواهیم به زبان معیار جامعه ایی که درش زندگی میکنه حالش رو توصیف کنه، خب فقر کلمه میگیره.
اواخر خیلی دچار این حالت شدم و شاید برا همینِ که ارتباطات سخت شده برام.
تازه من دقت میکنم از چه کلمه ایی استفاده میکنم ولی چند وقته از بس حرف هام چپکی برداشت شده،

احساس میکنم تعامل چه سخت شده...

خَپ:
خاموشی/ برهان قاطع

تصمیم دارم چند وقتی خود را خپ بگیرم تا ببینم چیطو میشه،

اینم بگم این معنا که برا خپ نوشتن: خاموشی رو از دهخدا گرفتم ولی یه واژه در یک جامعه معنای گسترده تری داره،
میشه گفت گاهی ما برای آدم های مرموز و آب زیر کاه هم این رو استفاده میکنیم، کلا افرادی که کسی خیلی سر از کارشون درنمیارن.

کاف تصغیر: مفهوم کوچکی و خُردی رو میرسونه
مثل شهرک: شهر کوچک


ولی تو افغانستان این کاف فقط برای نشون دادن کوچیکی نیست و بیشتر جاها کاف تحبیب هست، مثل جانک: جان عزیزت

و قشنگترین دعا و خدافظ ی که من دوست دارم همینه:
جانکتان جور، دلکتان جمع

Janakitan jur, dilakitan jam

ما هم دوست داریم همه چیو به چپمون بگیریم ولی
چپِ خودش راست دوست داره،

انگار استاد داره درس میده، یکی هی میاد یه لحظه جلو دهنشو میگیره😄🤦‍♀️

#جزوه_ناقص

مردان عشق، پیامبران روز مبادایند
درویش در ترنم، شهزاده در خروش

#قهارعاصـی

کیا مثل من همه چیزو گذاشتن از بعد ماه رمضون؟ ایشالا

مُسترسم.

من ازین آدمام واسه نصیحت کردن و مشاوره همیشه تِز میدم حرف بزن بابا طرف که علم غیب نداره بفهمه تو ناراحتی حیفه دلخوری بمونه تو دلت و تو کم کم از طرف زده بشی و فلان و فلان
به خودم ک میرسه با زمین و زمان میجنگم ولی حرف نمیزنم جواب همه چیشده ها و من کاری کردم ناراحت شدی هم میشه❴هیچی❵❴نه بابا❵
اخرشم حرص میخورم چرا چیزی نگفتم:/

دو دسته آدم بامزه هستن، یکی اینکه اینقدر طرف جدی و طبیعی تعریف میکنه که خیلی بهش میخندیم
یکی هم اینقدر خودش می خنده ما از خندیدناش میخندیم

منم جز هیچ کدوم نیستم (:

احتمالا به ایستگاه آخر رسیدم ولی دلم نمیخواد پیاده شم، اصلا نمیخوام بدونم کدوم ایستگاهم...

کراش جدید چی داری؟

تو مُبرا نیستی اگه توی اون شرایط نبودی،

اصن شما صدا رو ببین 🤌

برای دوستی که می ماند (:

صرفِ وجود یک "نسبت" بین شما و دیگری،
عشق و محبت وجود نخواهد داشت. اینا چیزی نیستن که با قرارداد ها شکل بگیرن، کَمکی صبر جان،
بان که خودش آهسته آهسته پیش آید.

بان/ اجازه بده/ let

امید چیزیه که تعیین میکنه که چی باشی. تو آیندرو نمیتونی پیش‌بینی کنی. نمیتونی بگی واقعیت آینده چیه، ولی امید داری. امید باعث میشه اون چیزی که میخوای رو شکل بدی. اون حقیقتی که ممکنه وجود داشته باشه. وقتی نوری هست، تلاش میکنی که از سایه دور بمونی.
همیشه باریکه‌ی روشنایی بهت نمیگه به راه خروج رسیدی. همیشه احتمال شکست هست. احتمال نرسیدن، افتادن. واسه همینه نمیتونی آینده رو پیش‌بینی کنی. اما اگه راه نری، اگ خاک رو با دستات بیرون نریزی‌، هیچ وقت نمی‌رسی. هیچ احتمالی نیست که بذری که کاشتی جوونه بزنه. امید واقعیت نیست. امید تصویری از شانس بودنته. بودن برای رسیدن.

از دوستی های جدید غافل نشید (((: