ولی اینایی که ما رو دوست دارن کاش بگن... آدم که علم غیب نداره،

کاش زمین خدا اینقد کوچیک نبود که واس خاطرش جنگ راه میندازن،

وقتی سر کلاس استاد به یه شوخی تون می خنده، عنشو در نیارین تا آخر

تا نصف در آرین.

در به روی شوق ما بستن، ندارد حاصلی.
حالا خود دانی،

اینکه بگی تمام عالم وجود، برای من در وجود فلانی خلاصه میشه، خیلیه آقا خیلییییی.

امروز یه ارائه داشتم،
آخرش گفتم عذر میخوام که خیلی مسلط نبودم.

گفت عیبی نداره بابا، شما که دکترای این رشته رو ندارین، اومدین یه چی یاد بگیرین دیگه.
:)

خب من دوستت دارم، لطفا تغییر نکن

پیاده روی رو تا اونجایی ادامه بدین که انرژی برا برگشت داشته باشین،

جستجو هست که انسانیت انسان رو توجیه می کنه، رفتن و نرسیدن.
ذات زندگی، نرسیدنیه و انتها نداره...

کل فلسفه بشری را همین رفتن شکل میده،
غیر اینه؟

نه ولی کاش بود.

- مرا غرض نست،

+ درد ما هم همی است

دانلود آرزو ؟؟

کورسویی ز چراغی رنجور،

خورشید مسیح بود و دلتنگ که میشد؛
زمان رسیدن سیاهی، قدم بر آب میگذاشت.
کیست نجوای پر لطافت آب را نادیده گیرد و میان آغوشش آرام‌نگیرد؟

یه بار هم ما کلاس هشت صبح رو خواب نموندیم، سایت خراب شده،

میدونی، فکر میکنم هیچی اندازه اصرار کردن منزجر کننده نیست. اینکه برا یه چی تلاش کنیم، یه چی که برامون ارزشِ، خوبه
خیلی هم خوبه، ولی همیشه تا یه جایی... بعدش اگه نشد نمیشه دیگه حالا بیا بگو قسمتِ و فلان و هر چی... مهم اینه که آدم کنار بیاد و اینقد پی شو نگیره... شاید واقعا دولت آن است که بی خونِ دل آید به کنار،
کی میدونه؟

یه وقتایی آدما از خودشون بدشون میاد،
کاش دلیلش برخورد ما نباشه.