بی‌آیید منم بگم مشهدم و بارون و رعد و برق و آره خلاصه خوشبختی ده از ده ✨

هر زمان حس بی‌چارگی می‌کنم به خیالم شعر می‌تونه کمی تلطیف کننده باشه. دنیا اگه اینقدر بوگندو نبود شاید ما شادتر می‌بودیم.

یه زخم‌هایی در زندگی هستن که هر به چند وقتی سرشون باز میشه. انگار تا ابد ادامه دارن

تو داری زندگی می‌کنی ولی هی می‌رسی به همون یا هم اون به تو نمی‌دونم مهم دیداره که اتفاق می‌افته.

شبیه امتحانای ترم

شبیه پریود

شبیه پیام بازرگانی‌های سریال ترکیای ماهواره

شبیه اون بیت ترجیع‌بند که هی تکرار میشه

از لحاظ آرزو کاش زندگی یه غزل بود زیبا شروع می‌شد با یک حسی ( دل‌گرمی/بی‌وفایی/عشق/سرخوشی/غم) ادامه داشت و سریع تموم می‌شد.

ولی در جریانید که چیه؟ همون ترجیع‌بند با این تفاوت که بیت قشنگه نیست که هی تکرار میشه فقط مزخرفات هست.

دوستان من رو یک لحظه جو گرفت:
اینجور که داشتم غصه می‌خوردم بعد خواستم برای بهبود احوالم یک قدمی بردارم خاطرم به نقاشی افتاد ولی وسایلم خابگا و خونه‌مون مونده بعد چیزای در دسترسم گواش و آبرنگ بود فقط، آبرنگ مقوام مناسب نبود زیاد جالب نشد بعد زور زدم با گواش یک چیزی بکشم بعد که تمام شد آمدم تلگرام تو گروه به بچه‌ها بگم آره من خیلی حواسم به خودم هست و از این گوزا بعد دیدم گواشا بازن گفتم ببندم اینا رو بعد بیام پیام بذارم که ریدم 😂🤦🏻‍♀️ رنگ نارنجی نصفش ریخت تا من وسایلو جمع کردم به فرش هم رسید حالا این گواش بود با آب هم هی فعال میشد بیشتر ریده میشد😂 بعد اینا رو رفتم گفتم تو گروه فقط یکی از بچه‌ها بود بهم گفت وایتکس بریز و با اسکاچ خشک تمیز کن باورتون نمیشه من اسپری میکردم این مثه جادو رنگا محو میشد 😃 اصن پشام ریخته بود 😂

خلاصه که نصف شبی برید همون غصه رو بخورید راحت‌تره 🥲

اگه هر روز ناهار دلمه بود راحت تر با سختياي زندگي كنار ميومدم.

در رابطه با دلمه من عاشق ترینم و محروم ترین.

خیلی دورم
کاش من راکد بودم جهان می‌گردید.

دلم یک جوریه
گواه یک طوفان رو می‌ده و اثباتش هم ازم نمی‌آد.

من می‌خوام تمام روزهای با تو رو سیو کنم پس تو هم یه خرس بغلی باش نه یک ماهی لیز لیزی.

من دلم برای اینجا تنگ شده برای وقتایی که واقعا یه چنلِ هرروزانه بود.