من اگر پسر می‌بودم اسمم حتمی می‌شد غم‌بر.

الان که پاشدم بابام رو بیدار کردم بیایم پلیس‌راه، مامانم رو بیشتر بغل نکردم، یادم رفت برای فواد مارشمالو بگیرم و نشستیم منتظر اتوبوس و شجریان ناله می‌کنه دلم می‌خواد بمیرم 😭 کاش آدما مجبور نبودن همو بذارن و برن 💔

ْ

بگذر ز من ای آشنا 💌

داره چیزای بدی تعریف می‌کنه من رو یاد عزیزِ در بلای خودم می‌ندازه آهنگ می‌ذارم صداش رو کمتر بشنوم، آهنگ من رو به اون حالت بد دیگه می‌بره و بغل ندارم که به هیچی فکر نکنم.

خوابگاه قشنگ‌ترین دوستا رو برام داشت برعکس دانشگاه.

مشقام موندن رو دستم گیریه میکنن خودم موندم رو دست عروسی گیریه می‌کنم 🧘🏻‍♀️

من خیلی خوابم میه و اصلا نرمال نیست.

شدیم عین ماه و خورشید، نور قشنگم از تو هست ولی نمی‌تونم بغل بگیرمت که مرسی.

یه گریه حسابی یا شروع یه تغییر اساسیه یا پایان تمام وقت‌هایی که لازم بوده کسی ازت مراقبت کنه ولی تو کسیو نداشتی و مجبور بودی قوی باشی، یا هردو.

عزیزانم،
در سه هفته آینده بایستی هزارکیلومتر بیشتر سفر کنم مراسم سالگرد فوت عزیز، آمادگی خانه و کاشانه‌م، رخت و بزک دوزک برای عکاسی مشق‌ها و خلاصه‌ها، خریدها و برنامه کردن‌ها، عروسی و رقص، برگشت جاده هزار و دویست کیلومتری و هفت‌تا امتحان پیاپی رو بی که بمیرم بگذرونم.

اگر زنده ماندم میام تعریف‌تون میکنم 💘

سخته که بدونی از دو راهی هم که داری هیچ کدوم نجات نیست.

بچه‌ها من نمی‌تونم وقتی یه سری کارا هست برم یه کار دیگه‌ای بکنم

و الان همه‌ش اینجوری‌ام که برم درس بخونم ولی بعد میگم باید بریم خرید بعد می‌خوام خونه رو جمع و جور کنم بعد خاطرم به درسام میوفته 😭
بعد درس میخونم گوگل میاد میگه هنوز فیلان و بیسار اینتخاب نکردی بعد من زیر همه‌ی این نصفه نصفه‌ها دلم میخواد بمیرم⚰️

امروز خیلی خسته و غم‌گینم برای شنیدن دارای اشتباه می‌کنی و گریه‌ای و غم‌دار می‌شم برای شنیدن به هرحال بازم اشتباه می‌کنی.

‏مصائب انسان بودن خیلی زیاده. من میخوام کمد دیواری باشم.

برگشتنم هم یک دفعه شد و هیچ کس هم نیست کنارم و دلم داره از غصه پاره میشه.

کفش‌م رو دل‌م رو و عزیزترین‌م رو جا گذاشتم و اقبال‌م رو بغل گرفتم به دورها میرم.

برای سرگشتگی‌ای که مدام نصیبم میشه چاره ندارم.

کاش مامانم بیشتر دعام کنه.

خسته‌م و دلم موندن می‌خواد سفر بیمارم کرده نگه‌م دار.