من دیگه نمی‌فهمم کی دارم حرف درست می‌زنم کی کار درست رو می‌کنم کی خوبه راه بیام کی بجنگم کی کنار بکشم.

حتی دیگه نمی‌دونم کی برنجم.

زندگی جدی نیست ولی شوخی شوخی داره پاره‌مون می‌کنه.

دلوم دشت می‌خواد.

بگید که تعطیلات فقط بهتون خوش گذشته و مشقای شما هم مونده،

اینکه خوش هم بهم نگذشته رو فعلا فاکتور می‌گیرم.

اینقدر نمی‌خوام برم که هیچی رو جمع نمی‌کنم بلیط نمی‌گیرم غذا رزرو نمیکنم قری میذارم می‌رقصم و خب آیم دد این‌ساید استم.

چارده فاکین ساعت فقط تو اتوبوس بودم و از وقتی پا شدم تا دوباره کونم به زمین رسید هیفده ساعت شد هیفده ساعت 😭

رسیدم ولیکن به صد نام بد.

حقیقتا نیمی از کائنات یاری کردند برسم به این کلاس حالا سه تا کم شخصیت زندگی شخصی مضخرف‌شون رو ریختند وسط و سبزی‌شون کمه.

بیایین آهنگ قشنگ این روزا رو بذارم براتون:

کاش یه عشقی می‌داشتم اسمش فرنگیس بود اینو براش می‌خوندم

چارچوب ذهنی نیست که، دو خط موازیه.

افتادم رو دور بی‌فایدگی. نه من برای زندگی ثمری دارم نه اون برای من... اگه دکمه دان داشتیم شاید این روزا می‌زدمش.

ناامید نیستم ولی نمی‌دونم به چی هم میشه امید داشت.

از ظهر دیروز که بیدار شدم تا الان خوابم نبرده،