یهو از تلوزیون شنیدمش😍

ولی سریالش بدردنخور بود🙂

یه وقتایی اونقدر خوشم که حس میکنم به قدر مژه بر هم زدنی هم نباید لحظه ها رو از دست بدم. خیلی پرتلاش، سعی میکنم تا بو ها خنده ها و حتی نوری که افتاده رو هر چیو تو خاطرم حفظ کنم. ولی خب از همه خاطره های خوش آدم بعضیاشون فراموش میشن، از باقی هم یه چیزایی یاد آدمه،
ولی همونم شکر حتی اگه فقط در حد یه حس باشه بین نورون های مغزم🌄🌌


خب یه وقتایی هم هست که فقط دردِ و درد، انگار کن که زمان برا رفتن تعارف میکنه باهات. گاهی آدم یه جوری میشکنه،که اگه زار بزنه هوار کنه، باز هم کافی نیس،
و همیشه فکر میکنم اینو هیچ وقت نمیتونم فراموش کنم🙂
و خب مغز هم اینجا به بهترین نحو ممکن کار میکنه.












از زمان ممنونم که میگذره.

آیی که قشنگه 🌒

تاحالا جای مامانت نبودی برا هر وعده غذا پختن بشینی فک کنی که چی بپزی که عاشقی یادت بره🛌

هر وقت به کارایی که
کردم و نکردم،
فکر میکنم، آخرش فقط به همین میرسم که کاش این قدر گشاد نبودم.

همچنان که هزارتا کار برا کردن هس
ولی تو بکن نیستی🔫

دل دیوانه ما، بی دف و نِی، در رقص است.

جان من است ای.

تف
تو
روزگاری
که
برا
کلاس
جغرافی
باید
هشت
بیدار
شی.

ز یکی ندیمه ی دل، ز یکی نگار رفته.

مظلومیت 🤝🏻 برا اونی مینویسی که هیچ وقت نمیخوندت.

کاری تو پیوسته آزار ست،
گویی: نیست ست.

انگار هرکی نتونه قشنگ حرف بزنه آدم نیست.

به قشنگ حرف زدن نیست،
به حرف قشنگ زدنه.

فکر میکنی با آدمهای خوبی آشنا شدی،
تموم میشه یه شب و دیگه نیستن.

اینه زندگی.

عجیب نیست در مورد چیزهایی که از همه بیشتر راجع بهشان فکر می‌‌کنیم، کمتر حرف می‌زنیم؟

پارسال همون اول بهار همه گل هامون در اومده بودن، امسال رفتم دیدم خبری نیست یه جوری دلم گرفت یه دونه گل هم نبود،
حالا بعد بیس روز دارن میشکفن🌱