همیشه اینطور است؟ که عزیزترینت نقطه‌ترین ضعفت خواد شد؟

مدت‌ها بود قلبم درد نگرفته بود یادش رفته بود خونواده داریم.

سرده؛ خانه نیستم و دلم گرمِ هیچ چیزی نیست.

ز دست محبوب ندانم چون کنم~

برای آخرهای تابستان، برای فصل دوری
برای تو که عزیز دلی و عزای دل

ما از امید، تارها می‌تنیم و با حرف زدن، باهاش شال می‌بافیم. میکشیم روی دوش عزیزی یا که خودمون... امید همیشه صادق نیست اما گرمه.
شال می‌بافی برام؟

امید دارم از این من، که هیچ دوستش ندارم زودتر گذر کنم.

باعث شدی آدم بزرگه‌ای بشم که رویاها رو غیرمنطقی می‌دونه.

این روزا بیشتر از هر وقت دیگه‌ای نیاز دارم قوی بمونم. در آستانه شروع چیزها اضطرابی میگیرم که اینقدر 🤏🏻 تا رها کردن همه چیز فاصله دارم. تنها چیزی که حالا می‌خوام فقط کمی استرس کمتر هست تا بتونم به‌خیر بگذرونم.
«به‌خیر »

این، حاصله‌ی اندک تأملم میان اون چیزی که حس می‌کنم و اون چیزی که بروز میدم هست، وگرنه:

تو گروه بچه‌های بین‌الملل دانشگاه پست گذاشتن که بیایید سه دیقه ویدیو افقی بگیرین از نقاط ضعف و قوت دانشکده‌تون
راستش من فقط میتونم سه دیقه رو فحش بدم بعدم افقی یا عمودی به دلخواه پست کنم تو کون هر کی برا بچای بین‌الملل یه گوزی از کونش درآورده.

امشب هم دیدم تو گلستان زده بودن مهمانی گرفتن برای دانشجوهای خارجی ممکن نیست. واقعا چرا موقعی که داشتم برنامه می‌ریختم چطور سال آخر رو شهر دیگه‌ای مهمانی بگیرم، پاک فراموش کردم ما رو جز آدم نمی‌بینن که تسهیلاتی برامون در نظر بگیرن ((((:

سربسته بگم، هر کی فکر میکنه جایی براش نریدن، یک روز یک دانشجوی افغان در حال تحصیل در ایران باشه تا ببینه چقدر تا چش کار می‌کنه هر طرف یکی پیدا شده بگه لطفاً از تپه‌ی ما هم دیدن کنید گوه مرغوبی براتون ریدیم.


این از ما
شما چه خبر؟

اون شبی داشتم یازده پله تکراری رو هی بالا میرفتم تا چارثانیه از یه تونل پلاستیکی لیز بخورم. چنتا یک وجبی هم همونجاها وول میخوردن
یکیش منتظر میشد من لیزم رو بخورم دستمو بگیره با هم از پله ها بریم بالا
اون از یه شیب دارِ دو ثانیه‌ای لیز میخورد.

بوقوندگ دلم میخواست باهات دوست‌تر شم (,,:

نمی‌تونم از دستش بدم، نمی‌تونم هم به‌دستش بیارم..

آدم‌ها تنهات میگذارن بعد که داشتی با خودت و تنهایی‌هات حال میکردی، میان که کجایی یکم با ما باش.

دست برداشتن از زندگی خیلی آسان‌تر است تا دست برداشتن از عشق. میل به عشق‌ورزی چاره‌ناپذیر است، مثل میل به خاراندن تن آدم.

#سفر_به_انتهای_شب

اینقدر شیوا و فصیح دارم با خودم حرف میزنم که کاش اینجا نشسته بودی؛ چون همه‌شون رو دارم به تو میگم و اگه می‌پرسی چرا به خودت نمیگم جواب میدم چون توضیح دادن و یادآوری کردن از منزجرکننده‌ترین‌هاست برام
و لطفاً خودت یادبگیر و بیا از چیزهای دیگه‌ای حرف بزنیم.

دوستان برای اول بار یک انتخاب واحد بی‌دردسر داشتم و شاد شادانم ⁦⁦⁩┐⁩("‾.‾)ƪ
خواب هم مونده بودم و یادم رفته بود کد درسا رو یادداشت کنم (,,:

من که دارم روی تقدیرم رو می‌بوسم ☝🏻

بیا بگو نه، بگو نمیشه تا منم رها کنم قرار به دلم برگرده. اینطور که هیچی نمیگی فکر میکنم بهتره بیشتر تلاش کنم و میترسم همه‌اش عبث بوده باشه.