دلم از اینجا رفتن می‌خواد.

همه‌چیز گذرا و پایان‌پذیره دوستانم! پس معاشقه‌های بسیار داشته باشید و برقصید.

سالها پیش یک سوالی در کتاب‌هامون بود که چرا خدا فصل‌ها رو آفریده؟
جوابی که بچه‌ها همیشه هم از روی این گام به گام ها رونوشت میکردند و مورد تایید معلم هم بود، اینکه تا از یکنواختی خارج شیم چون آدما چیزهای همیشه یکجور رو دوست ندارن ( یک همچین چیزی)
فکر میکردم میشه جواب‌های بهتری به این سوال داد. مثلا اینکه همه میوه‌ها تو همه فصلا نمیتونن رشد کنن و یا اصلا این قوانین فیزیک هست و داریم دور خورشید میچرخیم و خب معلومه که فصلا تغییر میکنن.

حالا ولی فکر میکنم درست ترین جواب همون بوده: که ما آدما طاقت یک‌نواختی رو نداریم.

یه آهنگ هست میگه آقا چای نخوردیم، امروز چهار ساعت رفت و روب داشتیم و فقط همون وصف حالمون بود🤌🏻

دوستی‌ها تا اونجا شاینی ماینی اند که هنوز کامل نشناختین همو.

بعدش ممکنه شاینی ماینی پرومکس بشه یا که هم تاریکِ گور.

همیشه اینطور است؟ که عزیزترینت نقطه‌ترین ضعفت خواد شد؟

مدت‌ها بود قلبم درد نگرفته بود یادش رفته بود خونواده داریم.

سرده؛ خانه نیستم و دلم گرمِ هیچ چیزی نیست.

ز دست محبوب ندانم چون کنم~

برای آخرهای تابستان، برای فصل دوری
برای تو که عزیز دلی و عزای دل

ما از امید، تارها می‌تنیم و با حرف زدن، باهاش شال می‌بافیم. میکشیم روی دوش عزیزی یا که خودمون... امید همیشه صادق نیست اما گرمه.
شال می‌بافی برام؟

امید دارم از این من، که هیچ دوستش ندارم زودتر گذر کنم.

باعث شدی آدم بزرگه‌ای بشم که رویاها رو غیرمنطقی می‌دونه.

این روزا بیشتر از هر وقت دیگه‌ای نیاز دارم قوی بمونم. در آستانه شروع چیزها اضطرابی میگیرم که اینقدر 🤏🏻 تا رها کردن همه چیز فاصله دارم. تنها چیزی که حالا می‌خوام فقط کمی استرس کمتر هست تا بتونم به‌خیر بگذرونم.
«به‌خیر »

این، حاصله‌ی اندک تأملم میان اون چیزی که حس می‌کنم و اون چیزی که بروز میدم هست، وگرنه:

تو گروه بچه‌های بین‌الملل دانشگاه پست گذاشتن که بیایید سه دیقه ویدیو افقی بگیرین از نقاط ضعف و قوت دانشکده‌تون
راستش من فقط میتونم سه دیقه رو فحش بدم بعدم افقی یا عمودی به دلخواه پست کنم تو کون هر کی برا بچای بین‌الملل یه گوزی از کونش درآورده.

امشب هم دیدم تو گلستان زده بودن مهمانی گرفتن برای دانشجوهای خارجی ممکن نیست. واقعا چرا موقعی که داشتم برنامه می‌ریختم چطور سال آخر رو شهر دیگه‌ای مهمانی بگیرم، پاک فراموش کردم ما رو جز آدم نمی‌بینن که تسهیلاتی برامون در نظر بگیرن ((((:

سربسته بگم، هر کی فکر میکنه جایی براش نریدن، یک روز یک دانشجوی افغان در حال تحصیل در ایران باشه تا ببینه چقدر تا چش کار می‌کنه هر طرف یکی پیدا شده بگه لطفاً از تپه‌ی ما هم دیدن کنید گوه مرغوبی براتون ریدیم.


این از ما
شما چه خبر؟

اون شبی داشتم یازده پله تکراری رو هی بالا میرفتم تا چارثانیه از یه تونل پلاستیکی لیز بخورم. چنتا یک وجبی هم همونجاها وول میخوردن
یکیش منتظر میشد من لیزم رو بخورم دستمو بگیره با هم از پله ها بریم بالا
اون از یه شیب دارِ دو ثانیه‌ای لیز میخورد.

بوقوندگ دلم میخواست باهات دوست‌تر شم (,,:

نمی‌تونم از دستش بدم، نمی‌تونم هم به‌دستش بیارم..