ما هنوز گروه فامیلی داریم
🌄🚶‍♀️🙂🔪

اینو امروز تو فیلم یدو شنیدم
خود یدو گفت

شادباشِ جمعَه اَلا همه غم ها فراموش است خداجان🙌🏻

love me, feed me, never leave me.

دل من، از تو چه پنهان که تو بسیار خری.

ما حتی به همین وی پی ان مون که پنج روزه کار نمیکرد هم وفا دار موندیم.

یکی دوس دارم عربی یاد بگیرم، حرف بزنم.
یکی هم کره ایی یاد بگیرم، بنویسم.
یکی هم ژاپنی، انیمه نبینم.

دیدی که نسبت به انیمه دارم:
واردش نمیشم چون میدونم اونقدر کارهای خفن و جالب داره و منم بی جنبه ام، دیگه نمیشه ازش کشید بیرون🙂😥

"به سوی جنگل کرم های شب تاب"

یه انیمه یه قسمتی چهل دقیقه ای، ساده و عمیق🌵

-این مثله یه قراره
- نه از اون عاشقانه هاش.

یه داستان رو اصلاح کنم
یه کارنوشت تحویل بدم
یه ارائه آماده کنم

به جاش سه قسمت سریال دیدم📺🍿

کاش اگه میری اصلا نیای🔅

یهو از تلوزیون شنیدمش😍

ولی سریالش بدردنخور بود🙂

یه وقتایی اونقدر خوشم که حس میکنم به قدر مژه بر هم زدنی هم نباید لحظه ها رو از دست بدم. خیلی پرتلاش، سعی میکنم تا بو ها خنده ها و حتی نوری که افتاده رو هر چیو تو خاطرم حفظ کنم. ولی خب از همه خاطره های خوش آدم بعضیاشون فراموش میشن، از باقی هم یه چیزایی یاد آدمه،
ولی همونم شکر حتی اگه فقط در حد یه حس باشه بین نورون های مغزم🌄🌌


خب یه وقتایی هم هست که فقط دردِ و درد، انگار کن که زمان برا رفتن تعارف میکنه باهات. گاهی آدم یه جوری میشکنه،که اگه زار بزنه هوار کنه، باز هم کافی نیس،
و همیشه فکر میکنم اینو هیچ وقت نمیتونم فراموش کنم🙂
و خب مغز هم اینجا به بهترین نحو ممکن کار میکنه.












از زمان ممنونم که میگذره.

آیی که قشنگه 🌒

تاحالا جای مامانت نبودی برا هر وعده غذا پختن بشینی فک کنی که چی بپزی که عاشقی یادت بره🛌

هر وقت به کارایی که
کردم و نکردم،
فکر میکنم، آخرش فقط به همین میرسم که کاش این قدر گشاد نبودم.

همچنان که هزارتا کار برا کردن هس
ولی تو بکن نیستی🔫

دل دیوانه ما، بی دف و نِی، در رقص است.

جان من است ای.