جدی من همیشه این پیام اسکل کنایی که میفرستن که گه خوردی پش سر من زر زدی و آبروت رو میبرم و فک کردی چه عنی استی ولی عیدت/یلدات مبارک و تو هم بفرس یکی دیگه رو سکته بده، رو همون اولش متوجه می‌شدم ولی امروز تا خط آخر پیامشو خوندم و جدی فک کردم دختره فهمیده پش سرش حرف زدم🥲💔

حالا من به کی گفته بودم؟ دوستم که اصن ربطی به ما نداشت. اونم در حد اینکه دیگه من باشم با این تیم شم(,,,,,,,,؛

هنوز چیزی ننوشتم. چنتا نقاشی کشیدم چنتا فیلم دیدم یک مقدار گریه کردم و یک عالم حرف‌هامو قورت دادم.



جایی ایستادم که فکر میکنم اگر لمسش نکنم، اگر این تماس ایجاد نشه، این طلسم شکسته نمیشه.
نزدیکتر بیا

روزهام قناس شدند، ماله بکش.

بیا بستر درست رو پیدا کنیم، کارها غلط نیستن.

اگه الان یه کاسه بستنی داشتم،

اگه الان برف میومد،

اگه ترم تموم شده بود و جمع میکردم برم سفر،

.

چقد بامزه‌ن اینا.

دلم هیچ کاری نکردن می‌خواد، هیچ کاری نکردنِ بدون عذاب وجدان!

هی دارم محققش میکنم ✨ (((((:

ولی دیگه بسه.

چند سال پیش دوستی می‌گفت وقتی میخندی خیلی قشنگ میشی.
این جمله اینقدر برای من شیرین بود که بعد از اون همیشه به خیالم که بخندم قشنگترم ((((؛
من که زوال عقل گرفتم ولی ببین چطور یک چیز که شیرینیش به جانت بشینه چطور همیشه خاطرت هست؟

خودخوش پنداری‌های شبانه 😌

کسی رو میشناسم که آگاهانه از وجود خودش خرسند است، با دنیاش سازشی دارد که انگار کنی دردی را متحمل نشده، یا هم حسی ندارد. اما بی دریغ عشق میدهد لبخند می‌بخشد آسمان دوست نزدیکش است و اینقدر خوب بغل میکند که آدم دلش نمی‌خواد رهاش کند.

دارد زندگی میکند ✨

چون پنشنبه یه،