ولی اگه شاشت بگیره دیگه هیچ بحثی نیست.

امیدوارم آنقدر پیتزا داشته باشی که شکم پر از پیتزایت نداند چگونه بعدی را ببلعد.

تعلق، سبب تمام ناخوشی‌های خاطرمان.

خدا موقع آفریدن آدما: خب اگه دستشون کمی کوتاه تر باشه بهتر نیست؟ چرا چرا کوتاش میکنم اینقدی که به هیچی نرسه.

شکیب سوزان - آهنگ به مقابل دو چشمم

این امید ها نورهایی گرم‌اند و زیبا، ولی بند اند به یک تف...
نورهای قوی‌تری می‌باید.

در کور سوهای امید، ایشالا که نورافکن تو دلتون روشن شه.

پس چون مشکلات از بالا و پایین آمدند
و چشمهایت از وحشت فرورفتند و تمام وجودت لرزید
گفتم کمک‌هایم در راه است و چشم دوختم ببینم باورم میکنی
اما به من شک داشتی.‌..

احزاب ۱۰

هیچ‌وقت نمی‌فهمی که یه‌نفر، چقدر نبودنت‌رو به دوش کشیده.

یه سال پیش با سینمایی های جنایی کره‌ای آشنا و جوگیر شدم... از همونا یکی مونده بود که اصن حسش نمیومد ببینمش.
امشب دیدم محض اینکه پاکش کنم حافظه‌م باز شه.
حالا یه جوری بود که واقعا دلم نمیخواد به کسی بگم ببینه ولی حیفه کاش ببینه.
آخرش دلخوش بودم به ذهن خلاق و قصه درار نویسنده... رفتم یه سر بازیگرا رو نیگا کنم یه تیکه یه جایی تو یه نقدی چشَم خورد به براساس داستان واقعی
شکر اصن.
🎥 The chaser_7.9

هیشکی
مغز من: فک نمیکنم درگیریای روز کافی باشه، آخر شبم برو یه فیلمی نگا کن که به اندازه کافی مشغولیت بسازه برامون.

با شعله کم غذا پختن اینجوریه که هر پنج دیقه یه بار سر میزنی میبینی هنوزم پیازا همون شکلی اند
بعد میگی این سری شیش دیقه بعد میرم
و خب اونا تصمیم گرفتن زغال شن.

شیوا اومد یه اپ 📻 معرفی کرد برا موزیک موقع درس خوندن و اینا،
تا الان همه هندی قری هارو سولاخ کردم.

دستم اشتباهی خورد رو گزینه دو
در صورتی که منظورم یک بود
جواب ولی گزینه سه بود.

سعی کن ببینی از داخل چطور به نظر میای،
( فلش گوشی را به کف دست خود فشار داده و به رگ های داخلی خود می‌نگرد)

چجور اخرف مشلوقاتی استید که همینم نمیفمید یکی چقدر دلتنگتونه؟

بچامون همه سایت ثبت نام کردن برا واکسن
میگم برا من نشد میگه سن‌ت نرسیده استان‌تون هم تو نوبت نیس
میگن: اصن ثبت نام لازم نیس با کارت دانشجویی برو میزنن
من؟ بین شصتا ورودی رشته مون فقط برا من کارت صادر نشده
شکر اصن.

الآن دوباره یاد مهربونی فریبا افتادم وقتی دیشب منو لای پتو دید و در عین حال گفت چقدر قشنگی
آح خداوندگارا ممنونم بابت این دست از مخلوقاتت🤍

نرگس می‌گفت از این چُرتای پنج دیقه‌ای که قشنگ خستگی رو هم می‌بره،
سه ساعتی که من خوابیدم: صدای تلویزیون، بعد خاموش می‌کنه خودش بازی می‌کنه صدا همه جور آلات جنگی رو در میاره، کولرو خاموش میکنن، به من زنگ میزنه که گوشیو بده مامان، بغل گوش من زنگ میزنه به یکی که آهنگ پیشوازش کربلا میخوام ابوالفضله بعد می‌ذاره رو اسپیکر، پاشدم همه رو به فش گرفتم حالام مثه وحشیا با موی باز نشستم گوشه حال تا این زندگی به آخر برسه

عینکمو پیدا نمیکنم.