بیا و چیزی بگو... چیزی که معنا بده به این زندگی،

کسی که تو خونه درآمد نداره و کسی هم بهش پول نمیده و مدام بهش گوشزد میشه که کمتر خرج کن🤝 من

کاش سفر هم با روزیش می‌اومد،

هر وقت کرم پاک کردن چنل میوفته به جونم، میرم اسمم رو سرچ میکنم و همه کسایی که یه روزی صدام زدن رو نگاه میکنم... و فکر میکنم شاید هنوز هم کسی بخواد حرفامو بشنوه... شاید هم نه ولی خب می‌خوام اینجوری فکر کنم،

#صدامان‌بزنید‌که‌صدای‌شما‌خوب‌است

آه فاطمه جانم استی ❤️🥲

خاک آرام می‌ماند،
اما خون پیوسته در سفر است
و نَفَس کالایی است که دیر نمی‌پاید.
پس ای پسر، برخیز و خواب را رها کن،
زیرا چون سفر به پایان برسد،
فرصت کافی برای خواب خواهی داشت.

«آلفرد ادوارد هاوسمن»

بگم؟
دو سال پیش فکر میکردم اگه اون آبرنگ مورد نظر رو داشته باشم، دیگه هچی کم ندارم و قراره باهاش چه‌ها که نکنم... اینکه سر خریدنش یه گاف گنده دادم که قیمتش تقریبا دو برابر شد هیچی... بعد با استادش حال نکردم فقط همون یه جلسه رو رفتم... یه طرح زدم نصفه ولش کردمش


همه اینا برا اینکه: یه لحظه جو گرفتم که بذا به عنوان اولین کار آبرنگم داشته باشمش، اومدم کاملش کنم.
و خب انگار چیزی نکشیده بودم و به تماما آره (؛

چای سبز،لیمو و عسل
ی طعم بهشتیه 🍯

چشم طمع از ملک جهان دوخته رفتیم...

این طعمه نشد درخور شهبازدل ما،

صبح زود بیدار شدن هم خوبه ها، ناتانائیل

از قشنگیا..

تو گروه درسی خیلی که می‌خوایم مبادی آداب باشیم، از استیکرهای شوهرعمه‌ایی استفاده می‌کنیم (؛

یادم اومد چرا با استادش حال نکردم: چون قشنگ تر زد به اون همه جزییاتی که کشیده بودم //:

کلی وقت گذاشتم تا حالت درخت‌ها شکل طرح بشه... اومد که مثلا یادم بده: با حرکت‌های وحشی از همه خط‌ها زد بیرون

چرا همونجا با مقوا نکوبیدم تو سرش؟

یعنی ممکنه تکنیکش بوده باشه؟؟