عکس‌های زیبایی‌شناختی سریال مذکور.
ندیدید شدیداً توصیه می‌کنمش. از بهترین سریالهای ساخته شده‌است از نظر من که واقعاً حرف برای گفتن داره. موسیقی، لباسها، دیالوگهای سوپر کمدی فیلم که خیلی هم هوشمندانه نوشته شدن و ژانر فمنیستیش (که نمیخواد به زور بقبولونه که واااای من چه سریال فمنیستی خفنی‌ام با گفتن سیصدباره‌ی این کلمه. مثل یک سری از فیلم‌ها و سریالهای جدید نتفلیکس و شبکه‌های دیگه.)، مشکلاتی که در زندگی یک زن به وجود میاد و نحوه‌ی مبارزه‌اش با جامعه‌ی جنسیت زده‌ی اون زمان، نیویورک، وجود الکس بورستین و تونی شلهوب که به تنهایی نمک قضیه است.
خلاصه که….
ببینید.

پ.ن: سان و دوستان روی لِنی بروس کراش داشتند، بنده روی اِیب وایس‌من:)