حس میکنم کل زندگی من یه جنگ بوده؛ از همون ابتدا.
از وقتی که بدنیا اومدم و خواهرم میخواست منو بکشه تا وقتی که رفتم مدرسه و همه از من بدشون میومد، هیچکس حاضر نمیشد باهام دوست بشه و همه اذیتم میکردن.
از زمانایی که میخواستم بابام پیشم بمونه و نمیموند، تا وقتایی که از خواهرم کتک میخوردم.
اون موقعی که توی دریا داشتم غرق میشدم و هیچکدوم از خانوادم حتی متوجه نشدن، تا موقعی که بی خوابی مزمن داشتم و بیشتر از دو ساعت نمیتونستم بخوابم.
از موقعی که کرونا اومد و همه کرونا گرفتن بجز من، موقعی که واکسن هم نزدم؛ تا موقعی که مدام ترس ازینکه اتفاقی برای بقیه بیوفته و من نتونم کاری کنم داشتم و از ترسم همیشه هشیار بودم، حتی تو خواب.
وقتی که افسرده شدم، و اون افسردگی تا آخر باهام موند. وقتی که چندین اعتراض و کشتار هزارن نفرو دیدم تا وقتی که به بی پولی رسیدم و قیمتای سر به فلک کشیده رو میدیدم، پول بی ارزش شده‌ی کشور رو دیدم.
وقتی که جنگ شد و مکانیزم ماشه رو برامون فعال کردن و دوباره اعتراض و دوباره جنگ…
کل عمرم داشتم توی جنگی میجنگیدم که تمومی نداره.
واسم سواله، آیا جنگ تموم میشه؟ داخل ذهن آدم هم تموم میشه؟ یا برای یه آدم توی خاور میانه، کل دنیا یه جنگه؟

عباس معروفی در سال بلوا می‌نویسد: چرا هر بادی از هر جایی می‌وزد، بنیان ما را می‌کَنَد؟


- thehaniiieh
👉🏻 @Daneshjoo

دلیت چت دو طرفه ضایع ترین کاریه که ینفر میتونه انجام بده

یجوری مات کردم خودمم نفهمیدم

هرکس در حد توان و بضاعت خودش داره فرومی‌پاشه؛ یکی زیر بار قسط، یکی زیر بار تنهایی، یکی زیر بار مسئولیت، یکی هم زیر بار چیزهایی که هیچ‌کس ازش خبر نداره.


- مدمهدیـ

👉🏻 @Daneshjoo

من

حس میکنم هزار سالمه

حس می‌کنم از بند بند وجودم زندگی عبور کرد