دیگه احساس خوبی ندارم، راجب هیچ‌چیز، نمی‌شه گفت هیچ‌چیز، اما دیگه هیچ علاقه‌ای ندارم به چیز هایی که قبلا داشتم، سرد شدم نسبت به دوستی‌های قدیمی‌م، دلم می‌خواد همه‌شون رو یه گوشه بذارم و برم، برم دیگه پیدام نشه

خیلی کمتر باهم صحبت می‌کنیم، اما هنوز هم دوستت دارم عزیز‌ِ من

من رو یاد میاری؟

یه زمانی خیلی بهم نزدیک بودیم، یادت هست؟

ما مُرده‌ایم
با گلوله‌های بی‌شماری که در تن‌های دیگری خورد.

از آدم‌هایی که انتظار ندارن هر روز باهاشون صحبت کنی خوشم میاد، از اونایی که متوجه‌ن گاهی حالت خوب نیست و لازم داری تنها باشی، اینا همونایی ان که اگه یه روز صحبت نکنید چیزی بینتون عوض نمی‌شه و من عاشق این‌ آدمام.

دریا یه‌جور آبیه، آسمون یه‌جور آبیه،
و منم یه‌جور دیگه آبی‌ام

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران
رفتم از کوی تو لیکن، عقب سر نگران
ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی
تو بمان و دگران وای به حال دگران

ایرانم را ویرانه کردید. مردمانم را کشتید و بازماندگان را دیوانه کردید؛ هرچه با ما کردید، شما بیگانه کردید.

دیگه هیچ چیز مثل قبل نیست.

دلتنگی‌ام را چگونه بیان کنم که بیایی؟

موسیقی که همه با آن اشک ریختند

جان ما سوخت بپرسید که جانانه کیست