رهایی از اسارت

«پس اکنون برای آنان که در مسیح عیسی هستند، دیگر هیچ محکومیتی وجود ندارد.»
رومیان ۸:۱

فیل، بزرگ‌ترین حیوان خشکی‌ زی روی زمین و یکی از نیرومندترین موجودات است. با این حال، تنها یک طناب محکم برای مهار کردنش کافی است. اما این چگونه ممکن است؟
وقتی فیل هنوز کوچک است، او را با طنابی به درختی بزرگ می‌بندند. او تلاش می‌کند خود را آزاد کند، اما طناب مانع او می‌شود. سرانجام دست از تلاش برمی‌دارد.
سال‌ها بعد، هنگامی که فیل به نهایت قدرت و جثه خود رسیده است، دیگر برای رهایی تلاش نمی‌کند. به محض اینکه کشش طناب را احساس می‌کند، متوقف می‌شود، زیرا هنوز باور دارد که اسیر است و نمی‌تواند آزاد شود.

🌿🍃🌿🍃🌿🍃🌿🍃🌿🍃🌿🍃🌿

شیطان نیز می‌تواند از همین روش برای اسیر نگه داشتن ما استفاده کند. کتاب ‌مقدس به ما اطمینان می‌دهد:
«پس اکنون برای آنان که در مسیح عیسی هستند و نه بر حسب جسم بلکه بر حسب روح رفتار می‌کنند، هیچ محکومیتی وجود ندارد.» (رومیان ۸:۱)

ما «از شریعت گناه و مرگ آزاد شده‌ایم» (آیه ۲). اما دشمن جان‌های ما می‌کوشد ما را متقاعد کند که هنوز زیر سلطه گناه هستیم.
پس چه باید بکنیم؟
به آنچه مسیح انجام داده است بیندیشیم. او برای گناهان ما مرد و به سلطه گناه بر ما پایان داد (آیه ۳). سپس از مردگان برخاست و روح‌القدس را به ما عطا کرد.
اکنون این قدرت را داریم که در او پیروزمندانه زندگی کنیم، زیرا:
«روح او که عیسی را از مردگان برخیزانید، در شما ساکن است.» (آیه ۱۱)

❣️ در مسیح، ما حقیقتاً آزاد شده‌ایم.

🙌🙇‍♀️ او نجات ما را به انجام رساند؛
او جان‌های اسیر ما را خرید؛
او ما را با خدا آشتی داد؛
و ما را با خون خود شستشو داد.

شکسته، اما زیبا

«آن ظرفی که کوزه‌گر از گل می‌ساخت خراب شد؛ پس او دوباره آن را به صورت ظرفی دیگر ساخت، آن‌ گونه که در نظرش پسندیده بود.»
ارمیا ۱۸:۴

اخیراً دخترم مجموعه‌ای از شیشه‌های دریایی خود را به من نشان داد. این قطعات رنگارنگ که به «شیشه ساحلی» نیز معروف‌اند، گاهی تکه‌هایی از سفال و اغلب قطعاتی از بطری‌های شکسته هستند. این شیشه‌ها در ابتدا کاربردی داشتند، اما سپس دور انداخته شدند و شکستند.
اگر این شیشه‌های دور ریخته ‌شده به دریا برسند، تازه سفرشان آغاز می‌شود. جریان آب و جزر و مد، آن‌ها را پیوسته با خود می‌غلتاند و لبه‌های تیزشان را با شن و امواج می‌ساید تا سرانجام صاف، گرد و صیقلی شوند. نتیجه، چیزی زیباست. این شیشه‌های دریایی که همچون جواهر می‌درخشند، زندگی تازه‌ای یافته‌اند و اکنون برای مجموعه‌داران و هنرمندان ارزشمند هستند.

🍃🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂

به همین شکل، زندگی شکسته انسان نیز می‌تواند هنگامی که محبت و فیض خدا آن را لمس کند، تازه و نو شود.
در عهد عتیق می‌خوانیم که ارمیای نبی، هنگام تماشای کار یک کوزه‌گر، دید هرگاه ظرفی خراب می‌شد، کوزه‌گر آن را دوباره شکل می‌داد (ارمیا ۱۸). خدا توضیح داد که قوم اسرائیل در دستان او مانند گل هستند و او می‌تواند آنان را آن‌ گونه که صلاح می‌داند شکل دهد.

همین پیام را پولس رسول نیز به کلیسای قرنتس اعلام می‌کند:
«پس اگر کسی در مسیح باشد، خلقتی تازه است؛ چیزهای کهنه درگذشت، اینک همه چیز تازه شده است.» (دوم قرنتیان ۵:۱۷)

🌱 ما هرگز آنقدر شکسته نیستیم که خدا نتواند دوباره ما را بسازد. او با وجود همه نقص‌ها و اشتباهات گذشته‌مان ما را دوست دارد و می‌خواهد ما را به چیزی زیبا تبدیل کند.

🙇‍♀️🙌 ای خداوند، اراده خود را در من به انجام رسان!
تو کوزه‌گری و من گل هستم.
مرا مطابق خواست خود شکل بده و بساز،
در حالی که با صبر، تسلیم و آرام در انتظار تو هستم.

📌 وقتی سختی‌ها ما را نرم می‌کنند، کوزه‌گر می‌تواند ما را کاملاً شکل دهد.

افراد دشوار

«به گونه‌ای رفتار کنید که شایسته دعوتی باشد که به آن خوانده شده‌اید... با محبت یکدیگر را تحمل کنید.»

افسسیان ۴:۱–۲

در کتاب خدا در جایگاه متهم، نویسنده، سی. اس. لوئیس، درباره افرادی صحبت می‌کند که کنار آمدن با آن‌ها دشوار است. خودخواهی، خشم، حسادت یا ویژگی‌های آزار دهنده دیگر، اغلب رابطه ما را با چنین افرادی خراب می‌کند. گاهی با خود فکر می‌کنیم: «اگر مجبور نبودیم با این افراد دشوار سر و کار داشته باشیم، زندگی خیلی آسان‌تر می‌شد.»


☘️🌿🍂☘️🌿🍂☘️🌿🍂☘️🌿🍂

لوئیس نگاه ما را تغییر می‌دهد و یادآوری می‌کند که خدا هر روز همین مشکلات را در برخورد با هر یک از ما تحمل می‌کند. او می‌نویسد:
«تو نیز دقیقاً از همان نوع آدم‌ها هستی. تو هم نقصی جدی در شخصیت خود داری. بارها امیدها و برنامه‌های دیگران بر اثر شخصیت تو به شکست انجامیده است، همان‌ گونه که امیدها و برنامه‌های تو بر اثر شخصیت دیگران از بین رفته است.»

آگاهی از این حقیقت باید ما را برانگیزد که همان صبر و پذیرشی را که خدا هر روز نسبت به ما نشان می‌دهد، نسبت به دیگران نیز نشان دهیم.

در نامه به افسسیان، پولس ما را تشویق می‌کند که در روابط خود:
«با کمال فروتنی، ملایمت، بردباری و محبت، یکدیگر را تحمل کنید.» (افسسیان ۴:۲)

کسی که صبور است، بهتر می‌تواند با افراد دشوار برخورد کند، بدون آنکه به خشم یا تلافی‌ جویی کشیده شود. او به جای واکنش تند، با وجود رفتارهای ناراحت‌ کننده دیگران، فیض و محبت را نشان می‌دهد.

برخی افراد را دوست داشتن دشوار است، و به همین دلیل حتی تلاش هم نمی‌کنیم به آنان محبت کنیم.
اما خدا می‌گوید:
«آن‌ها را همان‌ گونه محبت کن که من تو را محبت کرده‌ام. وقتی محبت مرا با دیگران سهیم شوی، مرا جلال خواهی داد.»

⁉️ آیا در زندگی شما افراد دشواری وجود دارند؟

🌱 دیگران را همان‌ گونه ببین که خدا تو را می‌بیند.

روز وابستگی

«من تاک هستم و شما شاخه‌ها. کسی که در من بماند و من در او، میوه بسیار می‌آورد؛ زیرا جدا از من هیچ نمی‌توانید بکنید.»
یوحنا ۱۵:۵

در ایالات متحده، چهارم ژوئیه یک تعطیل ملی است؛ روزی که منقل‌ها روشن می‌شوند، سواحل پر از جمعیت می‌شوند و شهرها و روستاها با رژه‌ها، آتش‌بازی‌ها، پیک‌نیک‌ها و جشن‌های میهن‌ پرستانه پر می‌شوند. همه این مراسم برای یادبود روز ۴ ژوئیه ۱۷۷۶ است؛ روزی که سیزده مستعمره آمریکا استقلال خود را اعلام کردند.

🌱☘️🌱☘️🌱☘️🌱☘️🌱☘️🌱☘️

استقلال برای همه سنین جذاب است. استقلال یعنی «آزادی از کنترل، نفوذ، حمایت و کمک دیگران». به همین دلیل تعجبی ندارد که نوجوانان از به دست آوردن استقلال خود صحبت می‌کنند. بسیاری از بزرگسالان آرزو دارند «از نظر مالی مستقل» باشند و سالمندان نیز می‌خواهند استقلال خود را حفظ کنند.
اینکه آیا کسی واقعاً می‌تواند کاملاً مستقل باشد یا نه، بحثی برای زمان و مکان دیگری است؛ اما دست‌کم ایده جذابی به نظر می‌رسد.
اما اشتیاق برای استقلال سیاسی یا شخصی یک چیز است، و تلاش برای استقلال روحانی چیز دیگری. استقلال روحانی خطرناک است. آنچه ما واقعاً به آن نیاز داریم، شناخت و پذیرش وابستگی عمیق روحانی خود به خداست.

عیسی فرمود:
«من تاک هستم و شما شاخه‌ها. کسی که در من بماند و من در او، میوه بسیار می‌آورد؛ زیرا جدا از من هیچ نمی‌توانید بکنید.» (یوحنا ۱۵:۵)

📌 دنیا به ما می‌آموزد که هرچه مستقل‌تر باشیم، موفق‌تر هستیم. اما عیسی تعلیم می‌دهد که زندگی روحانی بر پایه وابستگی بنا شده است. راز قدرت، ثمر و پایداری مسیحی در این نیست که روی پای خود بایستیم، بلکه در این است که هر روز در مسیح بمانیم.


❣️استقلال ممکن است برای یک ملت جشن باشد، اما برای یک ایماندار، هر روز «روز وابستگی به مسیح» است.

شستِ راست‌ قامت

«اما نوح در نظر خداوند فیض یافت.»
پیدایش ۶:۸

بر اساس یک افسانه آفریقایی، چهار انگشت و یک شست با هم روی یک دست زندگی می‌کردند و دوستانی جدا نشدنی بودند. روزی حلقه‌ای طلایی را در کنار خود دیدند و تصمیم گرفتند آن را بردارند. شست گفت که دزدیدن حلقه کار درستی نیست، اما چهار انگشت او را ترسو و خود پارسا خواندند و دیگر حاضر نشدند با او دوستی کنند. این موضوع برای شست اهمیتی نداشت، زیرا نمی‌خواست در کار نادرست آنان شریک شود. افسانه می‌گوید به همین دلیل است که شست هنوز هم جدا از چهار انگشت دیگر قرار دارد.

🌱☘️🌿🍃🍂🌱☘️🌿🍃🍂🌱☘️🌿🍃🍂

این داستان به من یادآوری می‌کند که گاهی ممکن است وقتی بدی و گناه اطراف ما را فرا گرفته است، احساس کنیم تنها ایستاده‌ایم.
در روزگار نوح، زمین از خشونت پر شده بود و «هر تصور افکار دل انسان، پیوسته فقط شرارت بود» (پیدایش۶). با این حال:
«نوح در نظر خداوند فیض یافت.» (آیه ۸)
نوح که کاملاً وقف خدا بود، از او اطاعت کرد و کشتی را ساخت. خدا نیز در فیض خود، او و خانواده‌اش را نجات داد.

ما نیز از طریق زندگی، مرگ و رستاخیز عیسی مسیح، فیض خدا را دریافت کرده‌ایم. بنابراین، دلیلی کامل داریم که در زندگی روزمره خود او را جلال دهیم و برای او استوار بایستیم.
او همیشه نزدیک ماست و حتی در ما ساکن است؛ ازاین‌رو، ما هرگز واقعاً تنها نیستیم.
«چشمان خداوند بر پارسایان است و گوش‌های او به فریاد آنان.» (مزمور ۳۴:۱۵)

✨ آنان هنگامی که برای آنچه درست و حقیقی است می‌ایستند، رنگ واقعی خود را نشان می‌دهند. و کسانی که همه چیز را به خدا می‌سپارند، در نظر او پسندیده هستند.

🌱 همراه جمع ایستادن آسان است؛ اما تنها ایستادن، شجاعت می‌خواهد.

قدوس، قدوس، قدوس🙇‍♀️🙇‍♀️🙇‍♀️

«و شب و روز از گفتن این سخنان بازنمی‌ایستند: "قدوس، قدوس، قدوس است خداوند، خدای قادر مطلق، آن که بود و هست و می‌آید."».
مکاشفه ۴:۸

گاهی می‌گوییم: «وقتی خوش می‌گذرد، زمان پرواز می‌کند.» گرچه این جمله از نظر علمی حقیقت ندارد، اما تجربه ما باعث می‌شود چنین احساسی داشته باشیم.
وقتی زندگی دلپذیر است، زمان خیلی زود می‌گذرد. اگر مشغول کاری باشم که دوستش دارم، یا در کنار کسی باشم که از همراهی‌اش لذت می‌برم، گذر زمان دیگر اهمیتی ندارد.

🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂

همین تجربه، درک تازه‌ای از صحنه‌ای که در مکاشفه ۴ توصیف شده است به من داده است.
در گذشته، وقتی به چهار موجود زنده‌ یا همان کروبیان فکر می‌کردم که گرداگرد تخت خدا نشسته‌اند و مدام همان چند کلمه را تکرار می‌کنند، با خود می‌گفتم: «چه زندگی خسته‌کننده‌ای!»

اما دیگر چنین فکری نمی‌کنم.
اکنون به صحنه‌هایی می‌اندیشم که آن‌ها با چشمان بی‌شمار خود دیده‌اند (آیه ۸). به جایگاهی فکر می‌کنم که از آن، تخت خدا را مشاهده می‌کنند (آیه ۶). به شگفتی آنان از حکمت، محبت و دخالت خدا در زندگی انسان‌های سرکش می‌اندیشم.
آن‌گاه از خود می‌پرسم: چه پاسخی بهتر از این می‌توان داشت؟

وقتی در حضور چنین خدایی ایستاده‌ای، چه سخنی شایسته‌تر از این است که بگویی:
«قدوس، قدوس، قدوس!»

آیا تکرار یک جمله بارها و بارها خسته‌کننده است؟
نه، اگر در حضور کسی باشی که او را با تمام وجود دوست داری.
نه، اگر مشغول انجام همان کاری باشی که برای آن آفریده شده‌ای.

اگر نگاه ما بر او متمرکز باشد و هدفی را که برای آن خلق شده‌ایم انجام دهیم، زندگی هرگز خسته‌کننده نخواهد بود.

🙌 قدوس، قدوس، قدوس،
ای خداوند، خدای قادر مطلق!
صبحگاهان، سرود ما به سوی تو برخواهد خاست.
🙌 قدوس، قدوس، قدوس!
ای خدای رحیم و توانا،

❤️‍🔥 دلی که با خدا هماهنگ است، نمی‌تواند از سرودن ستایش او بازایستد.

«ای خدا، به‌ سوی من بشتاب.»
مزمور ۷۰:۵

یک تجربه که با عزیزانم در این کانال به اشتراک میزارم.

دیروز در راه کلیسا بودم که ناگهان عضله پای راستم به‌ شدت گرفت. گرفتگی آن‌ قدر شدید بود که احساس کردم شاید حتی نتوانم ماشین را کنترل کنم و کنار بزنم. واقعاً لحظه ترسناکی بود و هیچ کنترلی روی بدنم نداشتم.

در همان لحظه فقط نام عیسی را صدا زدم و از او کمک خواستم. بلافاصله درد از بین رفت. معمولاً وقتی چنین گرفتگی‌ای برایم پیش می‌آید، مدتی طول می‌کشد تا برطرف شود، اما این بار همان لحظه آرام شد.

هیچ فرصتی برای فکر کردن نداشتم؛ فقط از ته دل او را صدا زدم. این تجربه دوباره به من یادآوری کرد که خدا فقط در زمان‌های آرام با ما نیست، بلکه در لحظه‌های سخت و اضطراری نیز حاضر است و صدای فرزندانش را می‌شنود.

امروز مشغول مطالعه مزمور داود بودم که داوود هم در آن مزمور در یک وضعیت اضطراری فقط از خدا می‌خواهد: «ای خدا، به‌ سوی من بشتاب.» و من هم دقیقاً در یک لحظه اضطراری همین تجربه را داشتم.

🎉 مرسی خدای عزیز✝️

قدرتِ سادگی

«آنگاه یکی از کاتبان نزد او آمد و پرسید: "نخستین حکم از همه احکام کدام است؟"»
مرقس ۱۲:۲۸

افراد کمی حاضرند وقت خود را صرف مطالعه قوانین مالیاتی سازمان امور مالیاتی آمریکا کنند، و بر اساس گزارش مجله فوربز، در سال ۲۰۱۳ حجم قوانین مالیاتی از چهار میلیون واژه فراتر رفت. این قوانین آن‌ قدر پیچیده شده‌اند که حتی متخصصان نیز گاهی در درک همه مقررات آن دچار مشکل می‌شوند. پیچیدگی آن، خود به باری سنگین تبدیل شده است.

🍃☘️🌱🍃☘️🌱🍃☘️🌱🍃☘️🌱

رهبران مذهبی اسرائیل باستان نیز در رابطه خود با خدا، همین کار را کرده بودند. آنان با افزودن قوانین و مقررات فراوان، ایمان را بیش از حد پیچیده ساخته بودند. بارِ قوانین مذهبی آن‌ قدر سنگین شده بود که حتی یکی از استادان شریعت موسی نیز می‌خواست بداند مهم‌ترین اصل شریعت چیست.
وقتی یکی از این عالمان از عیسی پرسید که مهم‌ترین حکم کدام است، عیسی پاسخ داد:
«خداوند، خدای خود را با تمامی دل، تمامی جان، تمامی فکر و تمامی قوت خود محبت نما. این نخستین حکم است. و دومین حکم نیز مانند آن است: همسایه خود را مانند خویشتن محبت نما. هیچ حکمی بزرگ‌تر از این دو نیست.» (مرقس ۱۲)

شریعت موسی به دلیل برداشت‌ها و افزوده‌های انسانی، به باری سنگین تبدیل شده بود؛ اما ایمان به مسیح ساده است و بار او سبک.
عیسی خود فرمود:
«یوغ من راحت است و بار من سبک.» (متی ۱۱:۳۰)
این بار سبک است، زیرا خدا با محبت خود گناهان ما را بخشیده است. اکنون نیز همان خدا به ما توانایی می‌دهد که او را محبت کنیم و همسایه خود را نیز دوست بداریم.

❤️‍🔥 محبت خدا در قلب ما، قلبی می‌آفریند که هم خدا را دوست دارد و هم دیگران را.

الگویی که دیگران را تشویق می‌کند

«پس اگر من که خداوند و استاد شما هستم، پاهای شما را شستم، شما نیز باید پاهای یکدیگر را بشویید. زیرا به شما نمونه‌ای دادم تا همان‌ گونه که من با شما رفتار کردم، شما نیز رفتار کنید.»
یوحنا ۱۳

در اواخر قرن نوزدهم، گروهی از شبانان اروپایی برای شرکت در کنفرانس کتاب‌ مقدس دی. ال. مودی به ایالت ماسا چوست آمریکا آمده بودند. طبق رسم کشورشان، پیش از خواب کفش‌های خود را بیرون اتاق می‌گذاشتند تا کارکنان هتل آن‌ها را تمیز کنند.
وقتی مودی کفش‌ها را دید، از دیگران خواست اگر ممکن است آن‌ها را تمیز کنند، زیرا از این رسم آگاه بود. اما هیچ‌ کس پاسخی نداد.
پس خود مودی همه کفش‌ها را جمع کرد و آن‌ها را تمیز نمود. خبر به‌ سرعت میان دیگران پخش شد و در شب‌های بعد، افراد مختلف داوطلب شدند تا این کار را انجام دهند.
فروتنی مودی در رهبری، دیگران را برانگیخت تا از الگوی او پیروی کنند.


🍃🌿🍂🍃🌿🍂🍃🌿🍂🍃🌿🍂

پولس رسول نیز به تیموتائوس نوشت:
«در فیضی که در مسیح عیسی است نیرومند باش. و آنچه از من در حضور شاهدان بسیار شنیده‌ای، به اشخاص امین بسپار تا آنان نیز بتوانند دیگران را تعلیم دهند.» (دوم تیموتائوس ۲)

وقتی به یاد داشته باشیم که نیروی ما نتیجه فیض خداست، فروتن باقی می‌مانیم. سپس در همین فروتنی، حقیقت خدا را نه تنها با سخنانمان، بلکه با زندگی‌مان به دیگران منتقل می‌کنیم؛ زندگی‌ای که آنان را تشویق و الهام می‌بخشد تا از مسیح پیروی کنند.

الگوسازی، یکی از نیرومندترین روش‌های تعلیم است. به همین دلیل پولس در جای دیگری نیز می‌گوید:
«از من سرمشق بگیرید، همان‌ گونه که من از مسیح سرمشق می‌گیرم.» (اول قرنتیان ۱۱:۱)

📌رهبران واقعی، پیش از آنکه با سخنان خود تعلیم دهند، با زندگی خود الهام می‌بخشند.


🙌 عیسی نمونه کامل ترین خدمتگزاری است. او حتی جان خود را برای ما فدا کرد.

آیا امیدی هست؟

«او اینجا نیست، زیرا همان‌ گونه که گفته بود، برخاسته است.»
متی ۲۸:۶

در کنار قبر پدرم آرام نشسته بودم و منتظر آغاز مراسم خصوصی خاکسپاری مادرم بودم. مسئول مراسم، کوزه‌ای را که خاکستر مادرم در آن بود، در دست داشت. قلبم کرخت شده بود و ذهنم به‌سختی کار می‌کرد.
با خود می‌گفتم: چگونه می‌توانم از پس از دست دادن هر دوی آن‌ها، آن هم تنها در فاصله سه ماه، برآیم؟

🌿🍂🌱🍂🌿🌱🍂🌿🌱🍂🌿🌱🍂🌿🌱

سپس شبان کلیسا درباره قبر دیگری خواند.
صبح زود، در نخستین روز هفته، چند زن با عطرها و ادویه‌های خوشبو به سوی قبر عیسی رفتند تا بدن او را تدهین کنند (متی ۲۸:۱؛ لوقا ۲۴:۱).
اما با قبری باز و خالی و فرشته‌ای روبه‌رو شدند.
فرشته به آنان گفت:
«نترسید.» (متی ۲۸:۵)
آنان نه از قبر خالی باید می‌ترسیدند و نه از فرشته، زیرا او خبری خوش برایشان داشت.

وقتی این جمله را شنیدم، امید دوباره در دلم زنده شد:
«او اینجا نیست، زیرا همان‌ گونه که گفته بود، برخاسته است.» (آیه ۶)

از آنجا که عیسی از مردگان برخاست، مرگ شکست خورد.
چند روز پیش از مصلوب شدن نیز به شاگردانش گفته بود:
«چون من زنده‌ام، شما نیز زنده خواهید بود.» (یوحنا ۱۴:۱۹)

اگرچه از جدایی عزیزانمان غمگین می‌شویم، اما به‌ واسطه قیام عیسی مسیح و وعده او، امید داریم که پس از مرگ نیز حیات وجود دارد.

🙌 خداوندا،
برای آرامش و امیدی که به ما می‌بخشی، سپاسگزاریم.
اگر تو نبودی، چه می‌کردیم؟
مرگ و قیام تو هر آنچه را برای این زندگی و زندگی آینده نیاز داریم، برای ما فراهم کرده است.

✝️ چون او زنده است، ما نیز زنده خواهیم بود.