مانستر عزیزم-

روز بیست و دوم

به این‌که خیلی چیزها دست ما نیست و فقط مجبوریم بپذیریم‌شون اعتقاد دارم، حالا نمی‌دونم اسمش می‌خواد شانس باشه یا هرچیز دیگه‌ای.

روز بیست و سوم

هیچ ایده‌ای ندارم چرا کوکوسبزی میاد تو ذهنم.

آدما از تماشای آثار هنری ناتمام بیشتر لذت میبرن چون بهشون اجازه میده تکه های باقی مونده رو با تخیلشون پر کنن
حس میکنم فریرن هم همچین حالتی داره. به جای نشون دادن گذشته، جای خالی گذشته رو نشون میده
واسه همین با استفاده از موسیقی متن و حسی که القا می‌کنه یه جور دژاوو خاص خلق می‌کنه
دلتنگی برای خاطراتی که هرگز نداشتی
شاید برای همین اغلب هنرمندایی که میشناسم این انیمه رو دوست دارن

بد. بد.

اگه چیزی باشه که حال‌مو بدتر کنه قدم بعد روبوسی با عزرائیله.

نه. نه. نه.

روز بیست و چهارم

حافظ و مولانا

ممنونم ^-^

کسی که قبلا پیشش برای تتوآرتیستی دوجلسه کلاس رفتم بهم پیام داد که چه خبر کجایی و از این حرف‌ها و منم چون خیلی خسته بودم مستقیم گفتم شرمنده پول ندارم بیام کلاس. حتی پول ندارم یه پوست مصنوعی بخرم.
مطمئنم اگه قیمت جدید هرجلسه رو می‌شنیدم سکته می‌کردم درنتیجه سریعا از این اتفاق جلوگیری کردم.-

قبلا شاید می‌تونستم وسایل‌شو جور کنم ولی الان دیگه عمرا- پشیمونم به‌خاطر دانشگاه نشد ادامه‌ش بدم.

می‌شه یه روز خودمو درحالی ببینم که حوصله‌م سر نرفته باشه؟

خیلی دارم خودمو کنترل می‌کنم که رندوم نیام پیوی اذیت‌تون نکنم-
همون بهتر که من استراحت نکنم😭

بهم گفتن این‌جا اذیتی؟ نه بابا چه اذیتی خودتونو ناراحت نکنید اصلا. من کاملا راحتم و عالی-

یادم رفت بهتون بگم، اون روزی هم یه گلفروش بهم گل هدیه داد. این گلفروش‌ها چرا این‌قدر مهربون شدن جدیدا-

بهش گفتم گل نرگس و قهوه دوست دارم بگم سنگ قبرمم طراحی کن روش تم نرگس و قهوه می‌ذاره.

روز بیست و پنجم

احتمالا کل روز برم یه‌جایی که دوست دارم و بشینم برای بقیه نامه بنویسم.