نمی‌دونم می‌دونید یا نه ولی خرگوش‌ها وقتی همو می‌بینن به نشانه‌ی خوشحالی شروع می‌کنن دور هم چرخیدن و می‌شه گفت سلام‌دادن‌شون این‌طوریه. من و آکازام هروقت همو می‌بینیم دور هم می‌چرخیم و کسی تا حالا ندیده بود من این کارو کنم. الان داشتم دورش می‌چرخیدم که مامانم اومد در اتاقو باز کرد و منو دید و برای بار nام به عقل من و این‌که چرا ۲۰ سال پیش تصمیم گرفت من‌و به دنیا بیاره شک کرد.

برم ببینم بچه‌م حتما داره درس می‌خونه.
بچه‌ش:

امروز تصمیم گرفتم استراحت کنم ولی حوصله‌م حتی از استراحتم سر رفته.

از هرکسی که قراره مورد هجوم عکس‌های سمم قرار بگیره از همین الان عذرخواهی می‌کنم.

نگاه کنید پرستو اینا رو برام درست کردههه😭😭😭

عین این بچه‌های پنج ساله دارم فیس میام-

عکاسیم عالیه. تو همه‌شون انگار طفلکی جنی شده.

مانستر عزیزم-

روز بیست و دوم

به این‌که خیلی چیزها دست ما نیست و فقط مجبوریم بپذیریم‌شون اعتقاد دارم، حالا نمی‌دونم اسمش می‌خواد شانس باشه یا هرچیز دیگه‌ای.

روز بیست و سوم

هیچ ایده‌ای ندارم چرا کوکوسبزی میاد تو ذهنم.

آدما از تماشای آثار هنری ناتمام بیشتر لذت میبرن چون بهشون اجازه میده تکه های باقی مونده رو با تخیلشون پر کنن
حس میکنم فریرن هم همچین حالتی داره. به جای نشون دادن گذشته، جای خالی گذشته رو نشون میده
واسه همین با استفاده از موسیقی متن و حسی که القا می‌کنه یه جور دژاوو خاص خلق می‌کنه
دلتنگی برای خاطراتی که هرگز نداشتی
شاید برای همین اغلب هنرمندایی که میشناسم این انیمه رو دوست دارن

بد. بد.

اگه چیزی باشه که حال‌مو بدتر کنه قدم بعد روبوسی با عزرائیله.

نه. نه. نه.

روز بیست و چهارم

حافظ و مولانا