خدایا وقتی گفتم چه زندگی بی‌درامایی دارم منظورم این نبود که دراما می‌خوام.

بیاید آهنگ گوش کنیم و فراموش کنیم-

از چجور ادمایی بدت میاد؟

نمی‌دونم- فکر کنم از کسایی که به مرزهای بقیه هیچ اهمیتی نمی‌دن، کسایی که کارشون فقط قضاوت‌کردن بقیه‌ست و آدمایی که وقتی یه چیزی رو به روشون نمیاری فکر می‌کنن احمقی. یه همچین چیزایی؟

چه سوال‌های رندومی می‌پرسید-

گیر کردم روی این دوتا...

خب حالا از چه جور ادمایی خوشت میاد؟

فکر کنم آدم‌های محترمی که به حد و حدود بقیه احترام می‌ذارن، ملاحظه‌گرن و درمورد احساسات‌شون صادق و رک‌ان و حتی اگه با عقاید کسی موافق نباشن تا یه جایی بهشون احترام می‌ذارن و عقاید خودشونو به بقیه تحمیل نمی‌کنن. خلاصه بگم کسایی که سرشون توی زندگی خودشونه برام جذابیت زیادی دارن-

خیلی به مغزم فشار آوردم تا اینا رو بگم-

یادم رفت هموفوبیک‌و منشن کنم-

عاشق تیست موسیقی اولین‌ام.😭

حوصله‌م سررفته. از بس کتاب خوندم دارم تبدیل می‌شم.😭

می‌فهمم سوکورو تازاکی، می‌فهمم.

فقط به‌خاطر لئون دارم رزیدنت اویلو ادامه می‌دم-

کورازون می‌خواستم زندگی بهم اسفندیار غضنفرزاده داد.

روز چهاردهم

یوکی و آکازا و دوست‌هام.

یک آقایی بهم گفت خانم چشم‌هام به چشم‌هاتون اتصالی کرده خیلی چشم‌های زیبایی دارید مایلید آشنا بشیم؟ بعد یکی از این گلفروش‌هایی که توی کوهسنگی زیادن اون‌جا بود. یهویی اومد دست این آقا رو گرفت گفت اگه راست می‌گی برای خانم گل بخر شاخه‌ایم ۱۰۰. گفت نه گل نمی‌خوام مزاحم نشو و گل‌فروش رو به من کرد گفت ببینید عشقش واقعی نیست براتون گل نمی‌خره بعد همین‌طوری خر آقاهه رو چسبیده بود که باید گل بخری و تهش بدون این‌که من کاری کنم طرف از دست گل‌فروش فرار کرد و از سرم باز شد.

رفتم بیرون که هم پیاده‌روی کنم هم برای چالش عکس بگیرم ولی نیم ساعت وایستادم توی صف بستنی، نیم‌ساعت دیگه‌شم داشتم قهوه می‌خوردم و کلا یادم رفت هدفم از بیرون رفتن چی بود.

واقعا خداروشکر بابت کشف چای.