کتاب‌خونه‌م دیگه برای کتابام جا نداره و موندم چیکار کنم.

این چندوقت کلی کتاب هدیه گرفتم و این‌قدر درموردشون خوشحالم که می‌تونم با فکر کردن بهشون وسط تمام بدبختی‌هام پاشم برقصم.

از تکرار مداوم شرایطی که خودت هیچ نقشی توی تغییرش نداری و فقط باید منتظر باشی تا چیزی عوض بشه خسته‌م.

وقت‌هایی که پن‌کیک درست می‌کردم آرتی میومد و هی پن‌کیک‌ها رو می‌خورد و نمی‌ذاشت جمع بشن روی هم که تهش بشینیم مثل آدم همه‌شونو در آرامش بخوریم و من هی کتکش می‌زدم. اگه برگردیم قول می‌دم کمتر کتکش بزنم.

یکی تو ذهنم بهم می‌گه با موهای روشن میکاپ گاثیک نکن، یکی دیگه بهم می‌گه محدودیت‌ها رو زیرپا بذار و با موهای روشن میکاپ گاثیک کن حتی با این‌که زشت می‌شی.
متاسفانه صدای دوم از اولی قوی‌تره.

جدیدا متوجه شدم وقتی از کسی خوشم میاد اون روی دلقکم بدون این‌که بخوام میاد بیرون. از روی دلقکم خواهش می‌کنم درو ببنده و بدون اجازه نیاد بیرون.

بعضی از دوست‌هام فکر می‌کنن من راک گوش می‌دم، بعضی‌شون فکر می‌کنن متال گوش می‌دم، بعضی‌شون فکر می‌کنن الترنیتیو راک گوش می‌دم، بعضی فکر می‌کنن فولک و پست‌راک گوش می‌دم و... ولی حقیقت اینه که من همه‌شونو گوش می‌کنم و فقط برای هرکسی چیزهایی که دوست داره رو می‌فرستم.

پلی‌لیستم این‌طوریه که مرحوم چستر و کلدپلی و لانا و نوآ و وسل دارن کنار هم تریاکی که استاد شجریان براشون توی چای حل کرده رو سر می‌کشن.😭

نیروانا و ردیوهد و پینک فلوید و بسیاری از عزیزان دیگه هم دارن در پس‌زمینه شیشه می‌کشن.

به پرستو گفتم نمی‌دونم چرا الان که کسی نیست این‌قدر توی دیلی حرف می‌زنم. بهم گفت شاید چون کسی نیست داری این‌قدر راحت حرف می‌زنی.
مچ‌مو گرفتیـ

بنظرم سنگین‌تره که یه چنل جدا برای خودم و نیلوفر بزنم.

اگه بازم پن‌کیکا رو خورد عوضش هرروز میکاپ گاثیک می‌کنم که زجر بکشه.

آکازا کلی راه دوید که فقط بیاد تو صورت من عطسه کنه.

از نه دیشب تا الان خوابیدم.

نمی‌دونم الان پرستو اومد ازم دفاع کنه یا بدتر ضایعم کنه.

به کمپین run like a girl پیوستم.

ولی من مثل یک افلیج run می‌کنم و متاسفانه اگه آدم اون‌جا نمی‌بود و کسی صدامو نمی‌شنید الان پکیج تراماهام کاملا پر شده بود.

قبلام بهش فکر کرده بودم ولی حقیقت دردناک‌تر برام اینه که اگه اتفاقی برام بیفته نمی‌تونم از لحاظ قانونی پیگیریش کنم چون خانواده‌م می‌فهمن. پس بهتره اتفاقی برام نیفته-

از مشهد متنفرم. هیچ‌وقت هیچ‌چیز خوبی این‌جا نبوده.

ببخشید یهو دارم این‌قدر غر می‌زنم-